ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

AYAHANA Samemaru

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อเรื่อง : รัก...โรคจิต

คำค้น : รัก,โรคจิต,เด็กสาว,ฆาตกรรม

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

จำนวนตอน : 25

คนเข้าชมเดือนนี้ : 553

คนเข้าชมทั้งหมด : 43,704

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 154

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2560 21:08 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง

× 0
× 2,097
× 14,700

คะแนนถูกใจ

154

กดถูกใจนิยายเรื่องนี้

บทนำ

 

          " นี่ๆ^^ แม่คะ รักหนูไหมคะ??"  

       เด็กหญิงตัวน้อยถามขึ้นอย่างใสซื่อ เธอนั้นมีผมยาวสยายเลยสะโพก  นั่งกอดตุ๊กตาหมีที่ถูกซ่อมจนแทบมองเค้าเดิมไม่ออก  มองหาความน่ารักของตุ๊กตาไม่ได้แถมยิ่งมองก็มีแต่จะยิ่งหน้ากลัวมากขึ้น...

        

        "...ถามแปลกนะเรา แม่ต้องรักลูกอยู่แล้วสิ"  

        ผู้เป็นแม่ตอบกลับมาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม เมื่อได้ฟังดังนั้น เด็กหญิงตัวน้อยก็เผยยิ้มออกมา แขนเล็กๆก็กระชับกอดตุ๊กตาแน่นจนนุ่นทะลักออกมาตามรอยเย็บ

 

       "งั้นหรอๆ แม่รักหนูสินะ ^^ แหะๆ"

 

...........................................................................................................................................           

        ปึก!   

 

      เสียงปกหนาของหนังสือที่อยู่ในมือถูกปิดลง ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นแล้วเอามือมาบีบตรงหัวตาหวังจะคลายความอ่อนล้าจากการอ่าน    เรื่องที่เพิ่งอ่านจบไปคือเรื่อง  'Ningen shikkaku' หรือ 'ไร้ความเป็นมนุษย์'  แต่งโดย 'อ.ดาไซ โอซามุ' ตัวเอกใจเรื่อง 'ไร้ความเป็นมนุษย์' นั้นเกิดมาในตระกูลเก่าแก้ที่มีชื่อเสียงแต่เขากลับกลัวและอับอายที่ตัวเองต่างจากคนอื่น เขาจึงแกล้งทำตัวเป็นตัวตลกและเข้าไปพัวพันกับขบวนการทางสังคมที่อันตราย...

      

      แต่แล้ว...

    

      ก็ทำได้เพียงครึ่งๆกลางๆ เขารังเกียจตัวเองและเริ่มใช้ชีวิตอย่างแหลกเหลวเพื่อหนีจากความสิ้นหวัง ในระหว่างนั้นเขาได้ฆ่าตัวตายพร้อมกับสาวเสิร์ฟร้านคาเฟ่ แต่การที่เขารอดมาได้คนเดียวยิ่งทำให้เขาจมปลักกับการสิ้นหวัง ถึงกระนั้นเขาก็ได้พบกับความสุขเล็กๆน้อยๆเมื่อได้หญิงสาวบริสุทธิ์ที่เชื่อใจเขาอย่างใสซื่อมาเป็นภรรยา  แต่สุดท้ายเขาก็กลับไปสู่ชีวิตอันแหลกเหลวและยากจน และด้วยความใสซื่อนั้นตัวภรรยาก็ได้ถูกขืนใจทำให้ตัวเอกตกเป็นทาสยาเสพติดจนร้องถูกส่งโรงพยาบาลและพิการไปในที่สุด... 

 

       ฟังแล้วมันรู้สึกเศร้ามากใช่ไหม?? แต่ว่านะ!! น่าอายที่เกิดมาในครอบครัวร่ำรวยอะไรกัน  สำหรับพวกเราสามัญชนแล้วฟังแล้วมันน่าโมโหจังเลยนะ...  

       ฉันค่อยๆยันตัวลุกจากเก้าอี้เดินเอาหนังสือไปเก็บเข้าชั้น

 

     เอาล่ะ!  

 

     ฉันเองก็ควรจะกลับได้แล้ว ป่านนี้แม่ที่ 'รัก'ฉันคงรออยู่...

BB

ดูวีดีโอบนแอปธัญวลัยเพื่อรับกุญแจฟรี
ชื่อ
ความคิดเห็น