ZALIKA

หนาวมากกกกก

REBORN กำเนิดซาตาน

ชื่อเรื่อง : REBORN กำเนิดซาตาน

คำค้น : REBORN กำเนิดซาตาน

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

จำนวนตอน : 28

คนเข้าชมเดือนนี้ : 23

คนเข้าชมทั้งหมด : 76,844

คะแนนถูกใจทั้งหมด : 292

ความคิดเห็น : 75

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2563 10:28 น.

ยอดสนับสนุนเรื่อง
× 100
× 0
× 0
× 292
เริ่มติดตาม กดถูกใจนิยายเรื่องนี้
แชร์ :
บทนำ

 

คำเตือน เรื่องนี้เป็นนิยาย สยองขวัญแฟนตาซี!!

 

เรื่องที่ผมจะเล่าต่อไปนี้ เป็นเรื่องที่ไม่สามารถอธิบายได้ภายในหน้าเดียว ดังนั้นผมจะไม่ขอให้คุณอ่านของเรื่องของผม เพราะผมไม่รู้จะเกลี่ยกล่อมคุณยังไงดี แล้วไม่ต้องกลัวนะเวลาอ่านเรื่องของผม แม้เนื้อเรื่องจะชวนให้คุณสยองขวัญหรือสะอิดสะเอียนแค่ไหน  ผมจะอยู่กับคุณตลอดเรื่อง คุณไม่ได้อยู่คนเดียว แต่ขอเตือนหนึ่งอย่างเรื่องของผม 20+  เอาล่ะนอกเรื่องมาเยอะ ผมขอเล่าเลยแล้วกัน

 

ผมชื่อ ซีโน่ ย้อนกลับไปเมื่อ 7 ปีก่อน ผมเป็นนักเรียนชั้นม.6โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง คุณลองนึกภาพเด็กหัวเกรียนๆทรงผมรองทรงสูง ตาโตๆ ผิวขาว ตัวผอมสูง ใส่แว่นตา นั่นแหละตัวผม วันนั้นเป็นวันเปิดเทอมวันแรกผมจำได้ดีเลยแหละ หลังจากเลิกเรียนเสร็จผมก็ขี่มอเตอร์ไซค์กลับบ้าน ขณะที่ผมกำลังมองชมวิวทิวทัศน์นระหว่างการเดินทางกลับบ้านนั้น จู่ๆมีแมวสีดำตัวใหญ่ก็วิ่งตัดหน้ามอเตอร์ไซค์ของผม ทำให้ผมเสียหลักหักเลี้ยวรถไปชนต้นไม้ในป่าข้างทาง

 

ณ ตอนนั้นสติผมแทบจะไม่มี ผมคิดว่านี้คือความฝัน ร่างกายผมหนักอึ้งไปหมดไม่สามารถขยับตัวได้เลย ร่างกายมันชาไปหมด ไม่แม้แต่รู้สึกเจ็บปวดอะไรเลย ผมพยายามลืมตามองสิ่งที่เกิดขึ้นเพื่อยืนยันกับตัวเองว่านี่เรื่องจริงใช่ไหม นี่ไม่ใช่ฝันใช่ไหม ขณะที่เปลือกตาผมค่อยๆเปิด ผมมองเห็นมือหนึ่งยื่นมาที่ผม มือที่กำยำใหญ่มาก เหมือนเขาต้องการจะช่วยเหลือผม ผมค่อยๆยื่นมือของผมจับมือเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง

 

คุณรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น มือของเขาเย็นเฉียบมาก ผมพยายามจะมองหน้าเขาเท่าไหร่แต่ผมก็มองไม่เห็น พยายามเพ่งตามองเท่าใดสายตายิ่งพร่ามัว ตอนที่เขาจับมือผมนั้นผมรู้สึกได้ว่ามือหนาของเขาสั่นเทา เอ๊ะ!! ผมคิดว่าผมได้ยินเสียงเขาร้องไห้นะและบ่นพึมพําเป็นภาษาที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนมันไม่น่าใช่ภาษาบนโลกนี้ด้วย ว่าแต่เขาร้องไห้ทำไม ขณะที่ผมมึนงงนั้นกับเรื่องชายปริศนาคนนั้นเริ่มรู้สึกว่าเขาค่อยๆพยุงตัวผมให้ลุกขึ้น  เห้ย!! มันไม่ใช่นิ เขากำลังลากผมไปไหนสักแห่ง ผมพยายามดิ้นเพื่อหลุด พยายามส่งเสียงร้องให้ช่วย แต่ไม่เป็นผลอะไรเลยผมทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ยิ่งดิ้นยิ่งหมดแรงแล้วสติของผมก็ค่อยเลือนลาง....

# ชื่อตอน
28
| 13 หน้า
27
| 5 หน้า
26
| 4 หน้า
25
| 6 หน้า
24
| 6 หน้า
23
| 5 หน้า
22
| 9 หน้า
21
| 5 หน้า
20
| 6 หน้า
19
| 6 หน้า
18
| 7 หน้า
17
| 6 หน้า
16
| 7 หน้า
15
| 6 หน้า
14
| 6 หน้า
13
| 5 หน้า
12
| 5 หน้า
11
| 6 หน้า
10
| 4 หน้า
9
| 5 หน้า
8
| 4 หน้า
7
| 3 หน้า
6
| 5 หน้า
5
| 3 หน้า
4
| 3 หน้า
3
| 6 หน้า
2
| 7 หน้า
1
| 3 หน้า
ความคิดเห็น