Honey Orapim
ชื่อสมาชิก : Honey Orapim

เพศ : หญิง

จำนวนผลงานนิยาย : 15 เรื่อง / 252 ตอน
เริ่มติดตาม
× 0
× 0
× 0
เรื่องที่เขียน ดูทั้งหมด
เกี่ยวกับฉัน
นิยายเรื่องใหม่ของ Honey Orapim มาแล้วค่า
#รักนะคะคนเถื่อนของฉัน #คิดจะรักคิดถึงคนเถื่อน #คนเถื่อนแสนหวาน
 
เรื่องสั้น สนุกๆ คอมมาดี้จ้า
 
ฝาก E-book เจ้ซินนี่กะพี่เอ็ดด้วยนะค้า ขอบคุณค่ะ
 

 

 
 

คำโปรย: มิตรพิศวาส (คุณเพื่อน ยอดยาหยี)

 

เพื่อนรัก รักเพื่อน

“ได้กอดสามีชาวบ้าน แล้วอารมณ์ดีขึ้นมาเลยนะ” ชายหนุ่มพูดพลางเหยียดยิ้มที่มุมปาก

“ธันย์!” เธอมองอ้าปากอึ้งและตกตะลึง

"เธอนี่มันเป็นเพื่อนที่แย่มากจริงๆ กล้าทำแบบนี้ลับหลังกล้วยได้ยังไง" 

"มันไม่ใช่อย่างที่ธันย์คิด อรกับพี่พงศ์เป็นแค่พี่น้องกัน เราบริสุทธิ์ใจ" หญิงสาวพยายามอธิบาย ใครจะเข้าใจผิดเธอไม่ว่า แต่เขาอย่าคิดอะไรแบบนั้นเลย ขอร้องล่ะ

"มันก็เรื่องของเธอ อยากจะทำอะไรก็ช่าง ถ้าไม่ละอายใจก็เชิญ" เขาพูดจบ หันหลังจะเดินหนี แต่ก็ต้องหยุดกึก หน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที

"ใครกันแน่ที่ควรจะละอายใจ แอบคิดไม่ซื่อกับเพื่อนตัวเอง ขนาดเค้าแต่งงานแล้ว ยังจะอาลัยอาวรณ์อีก"

"หยุดพูดนะอิงอร!" เขาตวาดลั่น เมื่อถูกจี้ใจดำอย่างแรง

"ไม่หยุด! รับความจริงไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ" เธอโต้ตอบเสียงห้วนไม่แพ้กัน

 

----------------------------------------------------------------------

เพื่อนข้า ใครอย่าแตะ

"จะออกไปไหนน่ะเล่ย์ ข้างนอกอากาศเย็น เล่ย์ไม่สบายอยู่นะ" เธอบอกเสียงอ่อนโยน

"เรื่องของเล่ย์ เล่ย์ก็จะไปตามประสาคนโสด" เขาบอกอย่างงอนๆ

"เป็นอะไรอีกฮะ อย่ามาเอาแต่ใจกับลินนะ ลินไม่ชอบ" บอกเสียงเข้ม พลางจ้องหน้าเขาเขม็ง

"ใครจะไปดีเหมือนไอ้นพล่ะ"

"หยุดพูดถึงนพแบบนั้นน่ะ ทำไมเล่ย์ต้องพาดพิงถึงเค้าอีก"

"เล่ย์เป็นเพื่อนลิน เล่ย์ก็ต้องพูดถึงแฟนลินได้สิ ทำไมหรือเพื่อนคนนี้มันไม่มีสิทธิ์ ใช่สิเล่ย์มันก็แค่เพื่อนนี่ เพื่อนที่ลินไม่เคยเห็นอยู่ในสายตา" เขาว่าเธอระรัวอย่างที่ไม่เคยว่ามาก่อน

"นี่เล่ย์ไปกันใหญ่แล้วนะ นพเค้าไม่ใช่แฟนลิน นพเค้ามีคนที่รักอยู่แล้ว ทำไมเป็นเพื่อนลินมันไม่ดีตรงไหน หรืออยากจะเปลี่ยนจากเพื่อนเป็นผัวหรือไง ฮะ" 

เขาอ้าปากค้าง หน้าขึ้นสีเข้มขึ้นมาทันใด เมื่อเจอคำพูดตรงไปตรงมาแบบนั้น

 

--------------------------------------------------------------------

เสียเพื่อน เสียเธอ

"ปล่อยฉันนะ หยุด! ไม่ อ๊ะ" เธอดิ้นรนออกจากวงแขนแกร่งที่โอบรัดรอบตัว และจมูกโด่งคมที่ก้มลงชอนไชซอกคอหอมเนียนอย่างหนักหน่วง

"ฟอด! ฟอด!" สูดดมความหอมของแก้มใสอย่างกระหาย

"ปล่อยนะ คนบ้า อื้อ..." เธอดิ้นรนไปมา เมื่อแน่ใจว่าเขาไม่ยอมหยุด ร่างบางจึงยืนนิ่งให้เขาเอาเปรียบอยู่อย่างนั้น อยากทำอะไรก็เชิญ เขาไม่เคยเห็นเธอมีความหมายอยู่แล้วนี่ ไม่ว่าจะผ่านมานานแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเห็นความสำคัญของเธอ เขามันก็แค่ผู้ชายกะล่อนไปวันๆ เชื่อถือไม่ได้ซักนิด น้ำใสๆ คลอหน่วยตาสวย เมื่อนึกถึงอดีตอันเจ็บช้ำ

"คิดถึง..." เขาหยุดการรุกราน เพียงแต่กระชับอ้อนแขนที่อยู่รอบเอวให้แน่นขึ้น คางเรียวได้รูปวางเกยลงบนไหล่บาง กดจูบฝากลงไปบนนั้นอยู่นานอย่างอ้อยอิ่ง

"ปล่อยเอื้อยนะ" 

"ไม่ปล่อย เอกตามหาเอื้อยเจอแล้ว ยังไงเอกก็ไม่ปล่อย" 

 

"ว้าย! อย่านะ เอกจะทำอะไร ปล่อย" เธอดิ้นรนอีกครั้งอย่างรุนแรงกว่าเดิม เมื่อเขาก้มลงช้อนอุ้มเธอขึ้น และพาเดินไปที่ห้องนอนอย่างรวดเร็ว

 

=========================

คำโปรย: คุณอา ยอดดวงใจ

คุณอานพขา” เท้าเล็กๆ รีบวิ่งลงบันไดชั้นสองมาอย่างรีบเร่ง เมื่อได้ยินเสียงรถที่คุ้นเคยแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน พร้อมๆ กับร่างสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดกลางห้องโถง ร่างเล็กถลาเข้าไปเกาะขาเขา ก่อนที่ชายหนุ่มจะก้มลงช้อนอุ้มร่างเล็กไว้ในวงแขน

“ตาหวานคิดถึงอานพจังค่ะ จุ๊บ!” ปากเล็กๆ จุ๊บลงไปบนปากหนาหยักอย่างไร้เดียงสา เรียกรอยยิ้มกว้างเต็มใบหน้าจากชายหนุ่ม ทั้งๆ ที่ปกติเขาไม่ใช่คนอารมณ์ดีที่ยิ้มแย้มแจ่มใสเท่าใดนัก

“ปากหวานจัง คนดีของอา แล้วนี่ตาหวานทำอะไรอยู่คะ วันนี้คนเก่งทำการบ้านเสร็จหรือยัง หืม” เอ่ยถามเสียงนุ่ม ก่อนจะหอมแก้มแดงป่องเนียนใสหนักๆ เน้นๆ ทั้งสองข้าง

--------------------------------

“อ้ายยย! อีเด็กบ้า กล้าดียังไงมาเรียกฉันว่าป้า แกเป็นใครแล้วรู้ไหมฉันเป็นใครฮะ” สาวสวยหุ่นนางแบบกล่าวออกมาอย่างสุดจะกลั้นความฉุนเฉียว

“ตาหวานไม่ใช่เด็กนะคะ ตาหวานเรียนจบแล้ว อายุย่าง 22 ปีนี้ ตาหวานเป็นเมียอานพค่ะ” เสียงหวานใสไม่แพ้หน้าตาเอ่ยขึ้นอย่างซื่อๆ พลางมองหน้าสาวสวยหุ่นนางแบบอย่างงงๆ ทำไมต้องมาว่าเธอว่าบ้าด้วยนะ แล้วถ้าไม่ให้เรียกป้าจะให้เธอเรียกอะไร ดูจากหน้าตาที่พอกหนาเตอะด้วยเครื่องสำอางชั้นดี ออกจะแก่กว่าคุณอานพของเธอเสียด้วยซ้ำ

สิ้นคำพูดของหญิงสาวเรียกความตระหนกปนอึ้งให้เกิดกับทั้งหญิงสาวอีกคน และชายหนุ่มที่หน้าเหวอไม่แพ้กัน

“ตาหวานหนูพูดอะไรออกมาคะ” ชายหนุ่มแกล้งพูดเสียงดุ พร้อมทั้งหันหน้าไปมองสาวน้อยด้วยนัยน์ตาเจ้าเล่ห์พลางซ่อนรอยยิ้มถูกใจไม่ให้ใครสังเกตเห็น

“ก็เมื่อเช้าอานพบอกตาหวานเองนี่คะ ว่าตาหวานเป็นเมียอานพแล้ว ถ้าอานพบอกอะไร เตือนอะไรก็ต้องฟัง และห้ามไปไหนโดยที่ไม่บอกอานพอีก” หญิงสาวจ้องหน้าชายหนุ่มสายตาหวานใสแจ๋ว อีกครั้งที่ชายหนุ่มทำหน้าไม่ถูก ก่อนจะสะดุ้ง เมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างไม่พอใจของนางแบบสาว

“กรี๊ดๆๆๆ ลินไม่ยอมนะคะนพ ลินไม่ยอม”

 

=============

ฝากอีบุคด้วยนะค้าาา

 อานพกับตาหวานจ้า

 

 

ขอบคุณมากจ้า ไปพูดคุยกันที่เพจนี้เลยนะจ้ะ

 Honey Orapim

 

นักเขียนที่ติดตาม 0
รายการเรื่องที่สนใจ    0
แสดงความคิดเห็น
0 ความคิดเห็น