อังศุมาลินทร์ กังสดาล พิมพ์มาดา

สัวสดีแฟนคลับทุกท่าน แรงสนับสนุนของแฟนๆคือแรงกำลังใจของนักเขียนอย่างอังศุมาลินทร์ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ชอบไม่ชอบขอน้อมรับ เพราะคนเรามีความคิดเสริมแต่งไม่เหมือนกัน...... ฝากนักเขียนน้องใหม่อย่างอังศุมาลินทร์ด้วยนะคะ..... รักและแคร์ความรู้สึกของแฟนคลับเสมอ กอดแน่นๆค่ะ

อังศุมาลินทร์ กังสดาล พิมพ์มาดา
ชื่อสมาชิก : อังศุมาลินทร์ กังสดาล พิมพ์มาดา

เพศ : หญิง

จำนวนผลงานนิยาย : 20 เรื่อง / 457 ตอน
เริ่มติดตาม
× 14,200
× 39,075
× 2,276,000
เรื่องที่เขียน ดูทั้งหมด
เกี่ยวกับฉัน

 

 

 

 

 

สวัสดีค่ะแฟนคลับนิยายและนักอ่านทุกๆท่าน อังศุมาลินทร์ กังสดาล ตะวันทอแสง และพิมพ์มาดาเป็นนามปากกาที่มีความหมายและคิดอยู่นานว่าจะใช้ชื่อไหนแน่ๆ อังเลยตกลงใช้ชื่อ (อังศุมาลินทร์ความหมายดีมากค่ะ พระอาทิตย์) อังเป็นคนที่ชอบเขียน และจินตนาการเพ้อฝันค่ะ เลยอยากจะเอาความเพ้อฝันของตัวเองมาตกแต่งเป็นเรื่องเป็นราวให้ทุกคนได้อ่าน

"ขอกำลังใจให้นักเขียนน้องใหม่ด้วยนะคะ นิยายทุกเรื่องที่อังเขียน และกำลังจะเขียนเป็นความนึกคิดของอัง ความหวังมีไม่มากขอแค่กำลังใจจากคนอ่านที่น่ารักทุกคนด้วยค่ะ คำติชม เม้นต์ไลน์ คือคำขอบคุณ คือแรงผลักดันให้อยากเขียน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ"

 

สาวๆท่านไหนต้องการติดต่ออังก็ทางเพจนี้และเฟสบุ๊กนี้เลยค่ะ อังยินดีรับฟ้งและติชมกันได้นะคะ

https://www.facebook.com/profile.php?id=100010942036766

 

 

 

 

 

น้ำผึ้ง(ไร้)ปีก(แก้ไขคำผิด)
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
++ปรับปรุงจากเรื่อง มายารัก มายาชีวิต++“ปะ!!...ปล่อยค่ะ!!...” เธอดิ้นออกจากอ้อมกอดของเขา“ผึ้ง!!...พี่ไม่ได้ตั้งใจวันนั้นพี่เมา...ผึ้งฟังพี่นะ...พี่รักผึ้งคนเดียวในใจของพี่สี่ห้องหัวใจมีผึ้งคนเดียว” ชายหนุ่มเจ็บปวดมากแค่ไหนที่เห็นน้องน้อยแสดงอาการรังเกลียดเขาขนาดนี้ น้ำตาของลูกผู้ชายไหลออกมาเป็นทางหยดลงบนเส้นผมนุ่มนิ่มของเธอ กลัวเหลือเกินเขากลัวที่จะต้องเสียเธอไป“ทำไมพี่โตทำกับผึ้งแบบนี้ ไม่คิดถึงใจผึ้งบ้างหรือคะ?...” ยิ่งพูดใจก็ยิ่งเจ็บจุกแน่นไปหมด“ผึ้ง...พี่ขอโทษ...พี่กับพรมีไรกันแค่ครั้งเดียว...พี่เมา” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นอย่างขัดสน“ครั้งเดียว...แต่คงจะมีอีกครั้งต่อไปถ้าผึ้งไม่รู้...หัวใจพี่โตทำด้วยอะไรคะ?...อย่าเอาน้ำเมามากลบความผิดของตัวเองเลยค่ะ” มือบางยกขึ้นเช็ดน้ำตาของตัวเอง สงสารหัวใจตัวเองเหลือเกินที่หลงรักคนมักมากอย่างเขา พ่อของเธอเคยห้ามปรามแต่เธอก็ไม่คิดจะฟัง“มันจะไม่เกิดขึ้นอีกแน่นอน...พี่ไม่ได้รักพรเลยนะ...พี่รักผึ้งคนเดียว...”“หยุดค่ะ!!...ไม่ต้องพูดอะไรอีกแล้วผึ้งเข้าใจทุกอย่าง” หญิงสาวไม่แม้จะหันไปมองคนที่ยังโอบกอดเธอ น้ำผึ้งผลักดันตัวเองออกจากอ้อมกอดของชายหนุ่ม สายตาจ้องมองมารดาที่เอาแต่ร้องไห้ มองทีไรเจ็บปวดทุกที“ไม่!!...ผึ้งไม่เข้าใจเลย...พี่ไม่ได้ตังใจคืนนั้นพี่เมาไม่รู้เรื่องด้วย” ชายหนุ่มไม่หยุดพูด“พี่โตจะตั้งใจหรือไม่ตังใจแต่เธอกำลังท้องลูกของพี่โต...ได้ยินไมค่ะลูกของพี่โตกับเธอ” เอ่ยออกไปทุกคำพูดมันช่างทรมานเหลือเกิน เธอคงต้องเป็นฝ่ายไปและเป็นฝ่ายเจ็บ ยิ่งคิดมันช่างปวดร้าวหัวใจสิ้นดี สองกำปั้นน้อยทุบลงไปบนอกแก่ลง ทุบตีเขาเพื่อให้หายแค้น“พี่ไม่รู้...และพี่จะไม่มีวันรับผิดชอบผู้หญิงที่พี่ไม่ได้รักด้วย...พี่รักผึ้งคนเดียว...พี่มีผึ้งคนเดียวเท่านั้น...ผึ้งคนเดียวที่พี่อยากสร้างชีวิตด้วย...ผึ้งต้องเชื่อใจพี่นะคะ” สิงโตปล่อยให้หญิงสาวทุบตีเขาอยู่แบบนั้นจนเธอหยุดตี แล้วชายหนุ่มก็โอบกอดร่างน้อยไว้ และใช้มือหนาเชยคางมนให้หันหน้านวลที่มีคาบน้ำตาเกาะติดอยู่บนขอบดวงตากลมโตมามองเขา“ค่ะ!…ผึ้งเชื่อใจพี่โตค่ะ...เชื่อว่าต่อไปพี่โตก็ยังทำเรื่องเลวๆ เชื่อว่าสักวันก็ต้องกลับไปรับผิดชอบไปหาลูกเมียของพี่โตอยู่ดี” หญิงสาวเงยหน้านวล ดวงตากลมโตสั่นระริก มองคนรักตรงหน้าแล้วยิ้มให้ทั้งหัวใจที่มันบอบช้ำเพราะน้ำมือของเขา เธอเอื้อมมือเช็ดน้ำตาของตัวเองออกจากใบหน้าแล้วสะบัดหน้านวลกลับไปมองมารดาที่ยังเอาแต่ร้องไห้...

 

 

 

 

ซ่อนรัก ซ่อนรอยแค้น
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
“เชื่อฟังฉันไว้” ดวงตาดุจหินผาอ่อนยวบเมื่อได้เห็นน้ำตาสีเลือดไหลอาบใบหน้าไม่ยอมหยุด มือหนาสั่นเทายื่นเข้าไปเช็ดคราบเลือดบนหน้าผากก็ต้องหยุดชะงักหักห้ามใจจะไม่ยอมอ่อนนุ่มกับผู้หญิงแพศยา..เขาใช้นิ้วชี้ที่จะเช็ดเลือดบนผิวบอบบางแต่กับแปลเป็นจิ่มหน้าผากนวลจนทำให้ร่างบางที่ไม่มีแม้แต่แรงจะสะอื้นไห้จนทำให้ศีรษะของเธอชนเข้าอย่างจังตรงขอบเตียงนุสบายกมืออันสั่นระริกขึ้นกุมกระหม่อมมันร้าวไปทั้งสมอง ร่างบอบบางนั่งไม่มีแรงโอนเอนไปมาแล้วค่อยๆทรุดกายนอนหมอบงอตัวเข้าหากันไปต่อหน้าต่อตาชายหนุ่ม แต่นั้นใช่ทำให้พญามัจจุราชใจอ่อนกับผู้หญิงสารเลวคนนี้ไม่..เขาจะไม่ยอมให้อภัยในสิ่งที่เธอทำกลับเขาเด็ดขาดเรียวปากหยักกระตุกยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมใบหน้าคมคายเปลี่ยนไปแม้หัวใจของเขากำลังสับสนเจ็บปวดในสิ่งที่ทำร้ายเมียอัครเดชลุกขึ้นยืนตาแดงโรจน์ดังเชื้อเพลิงที่มันลุกพร้อมที่จะแผดเผาร่างของเมียเมื่อเขาก้มลงมองร่างบอบบางที่นอนไม่ไหวติงเนื้อตัวบวมช้ำปลายกระโปรงผ้าชีฟองสีขาวที่หล่อนใส่เมื่อวานขาดเป็นทางยาวจนถึงต้นขานวลทำให้เห็นรอยเขียวช้ำเป็นจ้ำๆตามเรียวขาเสลาทั้งสองข้าง..เขาเมินใบหน้าแห่งความเจ็บปวดหนีทำเป็นไม่สนใจเท้าใหญ่เดินเฉียดและข้ามร่างบางก้าวขึ้นเตียงแล้วล้มตัวลงนอนหงายพยายามข่มตาที่เพ่งมองเพดานหูก็ฟังเสียงสะอึกสะอื้นไห้โหยหวน น้ำตาของเธอเปรียบเสมือนเทียนที่ถูกลนกลายเป็นหยดน้ำตาเทียนร้อนระอุลดลงกลางใจของเขาให้เป็นแผลเหวะหวะปวดแสบปวดร้อนเสียเหลือเกิน“นี่มันเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นนุสบา..เธอยังต้องเจออะไรมากกว่านี้” เค้นเสียงเยือกเย็นผ่าความมืดมิดให้ได้ยินเพียงคนเดียวแล้วพยายามหลับเปลือกตาหันนอนตะแคงข้างเข้าหาฝาผนังห้องแล้วใช้หมอนอีกใบปิดหูไม่อยากได้ยินเสียงร้องควาญครางของเจ้าหล่อน แต่เขาไม่สามารถที่จะปิดกั้นหัวใจของตัวเองได้ที่มันเต้นไปตามแรงสะอึกสะอื้นของหญิงสาว……....................................................................................................................................ทดลองอ่านก่อนกดซื้อนะคะ

 

 

เล่ห์ลวง บ่วงรักเมษา
อังศุมาลินทร์ กังสดาล พิมพ์มาดา
www.mebmarket.com
เมษายังยืนสำรวจห้องพักของแม่หลานสาว เขาต้องหักห้ามใจไม่คิดเคืองคนตัวอวบ เงยหน้ามองเพดาน หลับตานับหนึ่งถึงสิบ ทำใจเย็นแล้วหันมองหญิงสาว“มะ…ไม่รู้ค่ะ” เปรยเสียงสั่นแผ่วเบา ก้มหน้ามองผิวท้องที่ไหวดิ้นยุบยิบ เหมือนลูกในท้องจะรับรู้ว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเป็นใคร“เจ็บเตือนบ้างหรือยัง?” จ้องมองตรงหน้าท้องจนเห็นการเคลื่อนไหว เมษาเหมือนถูกสะกดจิตให้เดินเข้าไปหาหลานสาว เขาทรุดนั่งคุกเข่าตรงหน้าหญิงสาว“นะ… น้าเมฆ!!” อุทานเสียงตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้างดูชายหนุ่มนั่งคุกเข่าตรงหน้า“เจ็บมากไหมครับ?” คนตัวโตใจร้าว เจ็บทรมานไม่แพ้เธอ เมื่อเอ่ยถามเรื่องความเจ็บปวดที่เธอได้รับอย่างแสนสาหัส“มีบ้างค่ะ” ยืนนิ่งเป็นหุ่นปั้น เธอตอบไม่ตรงคำถาม เพราะเข้าใจไปว่าเขาถามเรื่องลูกในท้อง“น้าขอโทษ” ร่างสูงคืบคลานเข่าเข้าหาหญิงสาว“น้าเมฆ ลุกขึ้นเถอะค่ะ” ก้มมองคนตรงหน้า กังสดาลกะพริบเปลือกตาหลายครั้ง กักกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาประจานความอ่อนแอ เรียวปากบางสั่นระริก เธอเม้มเป็นเส้นตรงและกัดริมฝีปากด้านล่างไว้แน่นไม่ยอมให้สั่นไหว“ให้น้ากอดได้ไหม?” เงยมองหน้าหลานสาว คลานเข่าเข้าหา ใช้วงแขนอันแกร่งโอบรอบเอวอวบ พร้อมทั้งแนบใบหน้าเข้าหา สัมผัสผิวท้อง ฟังเสียงเต้น และดิ้นของคนข้างใน“นะ… น้าเมฆ อึ่กก!” กังสดาลยกมือขึ้นปิดเรียวปากของตัวเองไม่ให้เสียงเล็ดลอด สองจิตสองใจว่าจะสัมผัสเขาดีไหม เป็นเพราะหัวใจของเธอโหยหาเขามาตลอด มือเรียวอวบที่ใช้ปิดปากก็ลดลงแตะลงบนศีรษะ ลูบไล้เส้นผมหนานุ่มนั้น ส่วนอีกข้างก็โอบศีรษะของเขาไว้ด้วยใจเรียกร้อง“พะ…พ่อเองนะ อยู่ในนี้ดื้อกับคุณแม่ไหมครับ?” เมษากระซิบเสียงไหวแหบแห้ง เอื้องใบหน้าเข้าหาหน้าท้องใหญ่ ใช้หูฟังเสียงของคนข้างใน “นะ…น้าเมฆ ลุกขึ้นเถอะค่ะ” กังสดาลกลั้นลมหายใจไว้ แล้วปล่อยออกมาอย่างแผ่วเบา เธอก้มหน้ามองมือของตัวเองที่ยังลูบเส้นผมของเขา โหยหาอยากสัมผัสมาตลอดทุกลมหายใจ ลึกๆ ของหัวใจเธอต้องการเขามากที่สุดในขณะนี้......

 

 

 

เจ้าสาว รอรัก ฉบับตรวจคำผิด
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
“ไม่!!...ปานไม่ให้พี่ปุ๊ไป...ฮึกก...” ปานประดับรีบก้าวเดินตามหลังชายหนุ่ม แล้วเข้าไปยืนชิดรีบใช้สองแขนสอดเข้าโอบกอดรอบเอวหนาไว้จากทางด้านหลังเหนี่ยวรั้งไว้ ใบหน้านวลที่มีคราบน้ำตาซบลงบนแผ่นหลังอันแข็งแกร่ง เสียงกระซิบของเธอดังแผ่วเบา หัวใจของเธอตอนนี้มันแตกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว“ปาน!!...อย่าดึ้อกับพี่ไปรอพี่ที่บ้าน ปล่อย” ปุริมแกะแขนเรียวออกจากเอวของตัวเอง ไม่คิดที่จะหันมามองหญิงสาว เพราะไม่อยากเจ็บ เขาก้าวเดินอย่างรีบเร่งไปหาอันทิตาอย่างเป็นห่วงเหลือเกิน“ถ้าพี่ปุ๊ไป...ฮึกกก...ฮือออ...พี่ปุ๊จะไม่ได้เจอปานอีกพี่ปุ๊จะต้องเสียใจ...ฮึกก” ปานประดับกระซิบเสียงอันสั่นเครือบอกชายหนุ่มที่ยังก้าวเดินไปหาอันทิตา ยามที่เขาก้าวออกไปหาอันทิตาแต่ละก้าวมันเหมือนชายหนุ่มเหยียบย่ำอยู่บนหัวใจของเธอ เจ็บจุกอกยิ่งนัก ยามเห็นคนรักเดินออกไปหาหญิงอื่น“ถ้าพี่ปุ๊ไป...พี่ปุ๊จะไม่ได้เจอหน้าปานอีก” ย้ำเตือนเขาเป็นครั้งสุดท้าย ตาดวงโตเอ่อล้นไปด้วยน้ำตา แววตาของเธอที่มองแผ่นหลังชายหนุ่มมันพร่ามัวสั่นระริกปุริมหยุดนิ่งชะงักอยู่กับที่ แต่ไม่คิดที่จะหันมามองเธอเลยสักนิด ร่างบางหมดเรี่ยวแรงเซล้มลงนั่งทับส้นเท้าของตัวเองอยู่ตรงพื้น หญิงสาวใช้มือปิดกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นไว้ เรียวปากบางเม้มกัดนิ้วตัวเองหวังไม่ให้ใครต่อใครได้ยินเสียงสะอื้นของเธอ ส่วนอีกข้างยกขึ้นทุบลงไปบนอกข้างซ้าย หัวใจของเธอมันจะแตกสลายทรมานเหมือนมีใครเอาคมมีดมากรีดตรงกลางหัวใจ น้ำตาอุ่นร้อนไหลออกมาจากตาดวงโตเพียงข้างเดียว เพราะเธอสุดจะกลั้นมันไหวได้โหลดตัวอย่างอ่านก่อนนะคะ

 

รอยรัก หัวใจทมิฬ (ฉบับแก้ไขคำผิด)
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
พรพรรณยืนหายใจโรยริน ร่างทั้งร่างชาไปหมดทรงตัวยืนแทบไม่อยู่ ต้องยกมือเกาะฝาห้องไว้ ร่างบางเซไปซบฝาผนังห้องไว้ เธอหอบหายใจติดขัด ใจจะขาดออกจากกัน ดวงตากลมโตปวดร้าวเพราะเธอกลั้นน้ำตาและเสียงสะอื้นไว้ในอก มืออวบเย็นเฉียบยังจับจูงมือลูกชายไว้แน่น เจ็บปวดร้าวรานมันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เพราะคำพูดแต่ละคำของสิงโตที่ดังออกมาจากห้องนอนมันเปลียบเสมือนคมกฤษกรีดลงตรงขั่วหัวใจ “อึกกกก…” ได้แต่สะอึกๆ สะอื้นไม่มีเสียง หญิงสาวยกมืออีกข้างปิดเรียวปากไว้ เธอกัดนิ้วตัวเองไว้หวังลดความเจ็บจุกที่อยู่ในทรวงอก แววตาปวดร้าวพร่ามัวไปด้วยน้ำตาก้มลงมองหน้าลูกน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอสงสารลูก แค่คำว่าเขาไม่ได้รักเธออยู่กับเธอเหมือนตกนรกนั่นมันไม่ได้ทำให้เธอเสียใจขนานนี่ แต่ที่เธอปวดใจร้าวรานทรมานใจมากที่สุดตลอดเวลาทั้งห้าปีชายหนุ่มไม่เคยเชื่อเลยใช่ไหมว่าเด็กน้อยนามว่ากันต์เป็นลูกของเขา “แม่ครับ…” หนูน้อยแหงนมองหน้ามารดา “กันต์ลูกแม่” พรพรรณก้มมองลูก “แม่เป็นอะไรครับ” หนูน้อยสงสัยอาการของมารดา เรียวปากเบ้ รวมทั่งแววตาดวงใสนั่นสั่นไหวทำท่าจะร้องให้ตามมารดา “ปะ…ไปข้างล่างนะครับ” พรพรรณยื่นหอบหายหายใจติดขัดเข้าออกแรงๆ กลั้นลมหายใจ ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วย่อตัวลงนั่ง เรียวแขนสลวยทั้งสองข้างซ้อนอุ้มร่างลูกชายขึ้นแนนอก แล้วพาเดินลงบันไดหวังไปให้ไกลจากตรงนี่ ไม่อยากได้ยินไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว“หนูพร…” นางทองเปิดประตูออกมาจากห้องของสิงโต นางตกใจเล็กน้อยไม่คิดเลยว่าพรพรรณจะมาได้ยินคำพูดของสิงโต“แม่…” พรพรรณหยุดชะงัก เธออุ้มหนูน้อยยืนนิ่งไม่ไหวติง ใบหน้าที่ยังมีคลาบน้ำตานั่นมันปวดร้าว เธอต้องทนฝืนยิ้มแล้วหันไปมองนางทอง“หนูพรจะไปไหน ?” นางทองเดินเข้าไปหา เป็นห่วงลูกสะไภ้“พะ…พรจะพาตาหนูไปหาอะไรกินค่ะ” พยายามเปรยเสียงไม่ให้สั่นเครือ เธอมองหน้านางทองแล้วฝืนยิ้มให้“อย่าไปฟังสิงโตเลยนะลูก” เปรยปลอบใจลูกสะไภ้ เพราะนางเห็นแววตาเจ็บปวดของลูกสะไภ้“ค่ะ…” พรพรรณรับคำ แล้วยิ้มให้แม่สามี ยิ้มทั้งๆ ที่ในทรวงอกมันช้ำเลือด ช้ำหนอง“ย่าครับ…” หนูน้อยขยับยุกยิงลงจากอ้อมกอดของมารดา พรพรรณจำใจปล่อยร่างน้อยให้ยืน เธอก้มมองลูก เด็กหน่อเด็ก มือของเธอยกขึ้นลูบไล้ศรีษะของลูกไปมา“กันต์จะไปไหน มาหาย่ามะ” นางทองก้มมองหลานรักที่ยืนกอดขามารดาอยู่“กันต์จะเข้าไปหาพ่อครับ” หนูน้อยผู้ไร้เดียงสาเหลือบสายตาเห็นบิดานั่งอยู่ในห้อง ก็จะเดินเข้าหาบิดาที่อยู่ในห้อง“กันต์ไปกินข้าวกันนะครับ” พรพรรณรีบรั้งมือของลูกรักมากุมไว้ แล้วรีบอุ้มลูกเข้ามาไว้ในอกอีกครั้ง เธอไม่อยากให้ลูกเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเขาในห้องนั่น กลัวลูกจะไปสร้างความรำคาญใจให้กับชายหนุ่ม“แม่ผมจะไปหาพ่อ” หนูน้อยที่อยู่ในอ้อมกอด มองหน้ามารดา“อย่าไปกวนพ่อเลยนะครับ” พรพรรณชำเลืองสายตาเข้าไปในห้อง มองร่างหนาที่ยังนั่งอยู่ที่เดิม แววตาของคนทั้งสองประสานกัน แววตาสีเข้มมองมายังเธอและลูกมันช่างว่าเปล่าเสียเหลือเกินไม่มีความรักความห่วงใยในแววตาคู่นั่นสิ้นสุดกันทีพอแล้วไปไม่ไหวแล้ว ตลอดห้าปีที่อยู่กับเขาเธอทนทุกอย่าง ต่อแต่นี้จะไม่ขอทน ในเมื่อเธอกับลูกไม่มีความหมายในชีวิตของเขา เธอก็พร้อมที่จะไป และหลีกทางให้ชายหนุ่มได้ไปมีความสุขกับคนที่เขารักและต้องการสร้างชีวิตด้วย เธอเป็นคนเดินเข้ามาหาชายหนุ่มเอง และวันนี้เธอก็ได้ตัดสินใจดีแล้ว เธอจะเป็นฝ่ายพาลูกเดินออกไปจากเขาชีวิตเขาเอง……

 

 

 

 

รอยอสูร (ซีรีส์ อสูรซ่อนรัก อันดับ1)
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
ดวงจันทร์เต็มดวง แต่มีเมฆสีดำเคลื่อนตัวมาบดบังจึงเหลือเพียงครึ่งซีกส่องแสงไม่เต็มที่ เหมือนหัวใจขาดแหว่ง ความรักล้มเหลวของหญิงนางหนึ่งที่ยืนมือเกาะลูกกรง ไม่มีสักครั้งที่จะหยุดหัวใจของตัวเองไม่ให้รักและคิดถึงเขา “พี่วัฒน์ขา.. แพรคิดถึงพี่เหลือเกิน.. พี่รู้ไหมคะ ลูกสาวของเราหน้าตาเหมือนพี่มาก” ดวงตากลมโตชื้นน้ำใสๆ มองท้องฟ้าดำทมิฬ จะสว่างก็ต่อเมื่อฟ้าแลบเปรี้ยงๆ ดังอยู่สุดขอบฟ้า แพรพรรณยกมือประคองกุมความร้าวระบมเจ็บ เพราะหัวใจของหล่อนเป็นแผลกลัดหนองเรื้อรังมาเป็นปีๆ “คุณแม่ขา...” เสียงของลูกสาวดังทำให้คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวตื่นจากพะวงรีบยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มแล้วเดินเข้าไปหาลูก แพรพรรณคลานขึ้นเตียงแล้วล้มตัวนอนลงข้างปลายเท้าของยัยหนู “เจ้าหญิงของแม่ นอนได้แล้วนะคะ” มือเรียวสวยยื่นเข้าไปจับนิ้วเท้าน้อยทั้งห้า “หม่อนยังไม่ง่วงค่ะ” หนูน้อยแพรไหมผงกศีรษะมองมารดา แล้วหันไปสนใจสิ่งของในมือ นิ้วมือก็เลื่อนภาพในโทรศัพท์ “ดูอะไรคะ..นางฟ้าของแม่ ไหนแม่ขอดูหน่อยสิคะ” เรียวปากอิ่มบรรจงจูบลงกลางเท้าที่เคยหอมดมตั้งแต่เท้าน้อยนี้เท่าฝ่าหอย “แม่ขา.. คุณลุงคนนี้ใครคะ?” หนูน้อยแพรไหมขยับตัวลุกนั่งคลานขึ้นไปนอนทับบนตัวของคุณแม่แล้วเอาภาพของชายหนุ่มให้คุณแม่ดู “ดึกมากแล้ว นอนนะคะ” ดวงตากลมโตคลอน้ำตาสั่นระริกเมื่อเห็นภาพนั้นด้วยความขื่นขม แพรพรรณไม่อาจหาคำตอบและบอกลูกได้ว่าคนในโทรศัพท์นั้นเป็นพ่อผู้ให้กำเนิด “ทำไมลุงหน้าไม่หมือนลุงกรานต์เลยคะ?” หนูน้อยยิ้มยิงฟัน มองภาพของผู้ชายตัวใหญ่ในมือถือ “เก็บโทรศัพท์ได้แล้วนะคะ” ปากคอสั่นยามลูกถามเรื่องของคนในรูป ไม่ใช่ว่าไม่อยากบอกว่าเขาคนนั้นเป็นใคร แต่คุณแม่คนสวยไม่รู้จะเอ่ยบอกลูกอย่างไรดีปล: อ่านตัวอย่างก่อนกดซื้อนะคะ

 

 

 

 

เพลิงรัก เพลิงอสูร(ซีรี่ส์ อสูรซ่อนรัก อันดับที่2)
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
“ยกเลิกงานแต่งซะ!” เพลิงพายอุ้มร่างอวบขึ้นแล้ววางเธอให้นั่งบนเคาน์เตอร์อ่างล้างมือ ร่างหนาก็ยืนคร่อม ชุดคลุมท้องผ้าเนื้อดีถูกมือเพชฌฆาตดึงทึ้งหลุดลุ่ย เขาจับชายกระโปรงถลกขึ้นไปกองอยู่บนเอวจนมองเห็นหน้าท้องนูนใหญ่“ฮืออ..อย่าทำอะไรเมย์เลย ปล่อยเมย์ไปเถอะ คุณก็ได้ในสิ่งที่ต้องการจากเมย์ไปจนหมดสิ้นแล้ว คุณจะกักขังเมย์ไว้อีกทำไม” อารยาหนาวเหน็บต้องใช้วงแขนกอดร่างเปลือยเปล่าปกปิดผิวบางแดงเถือก เพราะน้ำมือของเสือร้ายแม้แต่เสียงเอ่ยถามก็ถูกเขาดูดกระชากจนหมดเรี่ยวแรง“ถ้าเธอยังดื้อเลือกที่จะไม่เชื่อฉัน ฉันก็ไม่รับรองเหมือนกันว่างานแต่งของเธอกับไอ้ชาติจะเกิดอะไรขึ้น” เพลิงพายขณะนี้เหมือนคนขาดสติ ริมฝีปากหยักระบมลงทัณฑ์จูบปากเรียวสวย ปลายลิ้นร้อนปาดเลียชิมน้ำหวานจากโพรงน้ำผึ้งที่หอมหวาน ส่วนมือใหญ่ไม่ยอมน้อยหน้าขยำขยี้เมือได้สัมผัสผิวนุ่มนิ่ม เขาเริ่มที่จะทำร้ายหญิงสาวโดยการที่เธอไม่ได้ยินยอมพร้อมใจอีกครั้ง“ฮืออ..พี่พาย อย่าทำอะไรเมย์ เมย์ท้องอยู่นะ เมย์ขอร้อง..อย่าทำอะไรเมย์เลย สะ..สงสารลูกของเมย์ด้วยนะพี่พาย..ฮืออๆ” อารยาส่ายหน้าปฏิเสธตัวสั่นงันงกหวาดกลัว เธอกลัวลูกในท้องจะเป็นอันตราย ดวงตาแดงช้ำเพราะร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลไหวระริกมองเขาที่กำลังปลดกางเกงออกจากเอว“มะ..เมย์” ภาพของอารยาที่ดูเหมือนคนไม่มีสติ เธอหวีดร้องแต่ไม่ยอมให้เสียงเล็ดลอดออกมา เพราะน้องใช้วิธีกัดริมฝีปากของตัวเองจนทำให้เรียวปากมีเลือดไหลซิบ เพลิงพายหัวใจจะฉีกขาด เขาหยุดการกระทำมือใหญ่สั่นเทาจับชุดคลุมท้องที่เขาเป็นคนถอดมาใส่ให้น้องอย่างนุ่มนวล“อึกก..เมย์รู้ว่าพี่ไม่เคยรักเมย์ ไม่เคยต้องการลูก.. เมย์จะเลี้ยงเขาโดยไม่บอกเขาก็ได้ว่าพี่คือพ่อของเขา พี่พายอย่าทำร้ายเมย์กับลูกของเมย์แบบนี้เลยนะคะ เมย์ไหว้ละ” อารยายกมือขึ้นหวังจะไหว้ขอร้องเขา แต่ก็ถูกมือใหญ่ปัด เธอจึงใช้วิธีโน้มศีรษะซบลงบนแผ่นอกกว้างหน้าผากนวลโขกสับลงบนอกด้านซ้ายของเขาเพื่อระบายความคับแค้นในหัวใจที่ไม่อาจแสดงอาการเจ็บปวดให้ใครต่อใครได้เห็น....................................................................................................................ปล; กรุณาโหลดตัวอย่างอ่านก่อนซื้อนะคะ

 

 

 

 

พันธะหัวใจ (My Heart)
อังศุมาลินทร์
www.mebmarket.com
มันเป็นความผิดพลาด เป็นความเห็นแก่ตัวที่ทอดทิ้งเธอและลูกเมื่อสามปีก่อนณ วันนี้ที่รู้สึก ยังคงรัก ยังคงโหยหาเธอทุกลมหายใจ เขาจึงยินยอมทุ่มเททุกอย่างเพื่อทวงคืนหัวใจตัวเองกลับคืนมาทว่า..."เจียวไม่ต้องการความรับผิดชอบของพี่" หญิงสาวยิ่งชอกช้ำหัวใจเมื่อได้ยินว่าเขาต้องการรับผิดชอบเพียงแค่ลูกเท่านั้น"ตอนนั้นพี่สับสน พี่รู้ใจตัวเองช้าไปเลยบอกเจียวไปว่าพี่รักเขา แต่ในความรู้สึกลึกๆ พี่ไม่เคยรักเขาเลยสักนิดเดียว""พี่ไม่ได้สับสนใจตัวเองหรอก พี่ตั้งใจอยากจะหย่านานแล้ว พี่ยังไม่มีความรู้สึกเสียใจด้วยซ้ำที่ขอหย่ากับเจียว" หญิงสาวมองเขาอย่างเย้ยหยัน"ผู้ชายสารเลว" เธอพยายามนึกคำนี้ไว้ให้มั่น เพื่อกลบความรู้สึกข้างในลึกๆในหัวใจแม้จะเลิกรากันไปเนิ่นนานในความรู้สึกทุกอย่างจบสิ้นลง ณ วันนั้น ทว่า ราวกับมีบางสิ่งบางอย่างผูกรั้งให้เขาและเธอต้องกลับมาพบเจอกันอีกครั้ง...มันเป็นเหมือนพันธะ พันธะที่ฝ่ายหนึ่งอยากตัดให้ขาด อีกฝ่ายกลับพยายามก่อร่าง ถักทอมันขึ้นให้แน่นเหนียวยิ่งกว่าเดิม...แล้วเช่นนี้ เรื่องราวจะลงเอยเช่นไรกันจะเจ็บปวด หรือสุขสมหวัง?..........................................................โหลดตัวอย่างอ่านก่อนตัดสินใจซื้อนะคะ
นักเขียนที่ติดตาม    2
ผู้ติดตาม    129
รายการเรื่องที่สนใจ    0
แสดงความคิดเห็น
3 ความคิดเห็น
  • ความคิดเห็นที่ 3

    สู้ต่อไปนะคะ 

    ตอบกลับ

  • ความคิดเห็นที่ 2

    ตอบกลับ

  • ความคิดเห็นที่ 1

    จุฟฟฟ

  • ความคิดเห็นที่ 1

    ตอบกลับ

  • ความคิดเห็นที่ 1

    คริๆๆๆ