< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

เพื่อนสนิท เกินห้ามใจ nc 25+

Nedra
0.0
<
>
เพื่อนสนิท บทที่ 1 เพื่อนรักแอบรักเพื่อน

เวลา 05.30 น.

บนทางเดินที่ทอดยาวไกลออกไป ณ สวนสาธารณะขนาดใหญ่ใจกลางกรุงยังคงมีร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวคู่หนึ่งที่แต่งกายด้วยชุดหรูหราสำหรับออกงานกลางคืน กำลังก้าวเดินไปตามทางที่ปูด้วยอิฐตัวหนอนโดยที่ฝ่ายหญิงขี่หลังร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่ม วงแขนเรียวเสลาบอบบางโอบกอดรอบลำคอแกร่งของเขาเอาไว้หลวมๆ ลำตัวก็แนบนาบทาบสนิทไปกับแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มเพื่อนรัก

"ยายดาแกอยู่นิ่งๆ อย่ากระดุกกระดิกเดี๋ยวก็หล่นไปนอนแอ้งแม้งกับพื้นหรอก" ชายหนุ่มพูดกับปาลิดาหญิงสาวผู้ที่ขี่หลังของเขาอยู่ในตอนนี้

"ปราณจ๋า คนเก่งของดาอย่าบ่นไปเลยเดี๋ยวจะแก่เร็วไม่รู้ด้วยนะ" หญิงสาวพูดกับปราณนต์เพื่อนรักของตนด้วยเสียงยานครางเล็กน้อยเพราะมึนเมาจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ บวกกับอาการง่วงงุนที่คืบคลานเข้ามาครอบงำ

"ถ้าง่วงแกก็นอนไปเลยนะ ไม่ต้องฝืนหรอกเดี๋ยวฉันจะไปส่งแกให้ถึงเตียงนอนเอง" ชายหนุ่มพูดกับคนด้านหลังด้วยความห่วงใยและหวังดี

"อืมม...ดาของีบแป๊บนะ" หญิงสาวพูดแล้วก็ปิดเปลือกตาหลับลงในทันที

เหตุผลที่ทำให้หญิงสาวและชายหนุ่มต้องมาเดินเล่นสูดอากาศบริสุทธิ์ตั้งแต่ยังเช้าตรู่แบบนี้ก็เพราะว่าทั้งคู่ พึ่งจะกลับจากงานเลี้ยงรับรองลูกค้าพอดีว่าชายหนุ่มขับรถผ่านมาทางสวนสาธารณะแห่งนี้ที่มีความทรงจำมากมายของเขาและเธอตั้งแต่วัยเยาว์ หญิงสาวจึงขอให้เพื่อนรักพาเข้ามา

ด้วยความเย็นสบายของอากาศยามเช้าตรู่ทำให้ร่างบางที่ยังไม่ได้นอนพักตั้งแต่เมื่อวานแล้วยังจะต้องจัดงานเลี้ยงรับรองลูกค้าระดับไฮเอ็นด์และคอยเทคแคร์ทั้งคืนอีก จึงทำให้ถึงกับเคลิ้มหลับศีรษะเล็กซบไปกับบ่าแกร่งของคนตัวโตกว่า ที่ยังคงก้าวเดินไปด้วยย่างก้าวที่มั่นคง

ปราณนต์ที่มางานเลี้ยงเป็นเพื่อนหญิงสาวตั้งแต่เมื่อคืน ต้องมาคอยกำกับดูแลความประพฤติของเพื่อนรักร่างบางเล็กจ้อย ด้วยกลัวว่าจะดื่มมากไปจนถูกผู้ชายอื่นล่อลวงถึงแม้ว่าเขาจะรู้ว่าเธอเก่งและเอาตัวรอดได้ แต่ก็ไม่เคยจะไว้ใจให้เจ้าหล่อนออกงานเพียงลำพังเลยสักครา

ถ้าเขาไม่ว่างก็จะคอยส่งบอดี้การ์ดหญิงคอยตามประกบไม่ให้คลาดสายตา ถึงแม้ในช่วงแรกหญิงสาวจะบ่นให้เขายกใหญ่แต่ก็ต้องยอมรับความหวังดีเอาไว้ ด้วยไม่อยากปฏิเสธความห่วงใยเอื้ออาทรของเพื่อนรัก พอเวลาผ่านไปนานวันเข้าก็เลยกลายเป็นความเคยชินไปเสียแล้ว

เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ของหญิงสาว ชายหนุ่มก็อุ้มร่างบางที่นอนหลับใหลไม่รู้สึกตัวขึ้นไปนอนบนห้องนอนกว้างใหญ่ของเธอ จัดการถอดรองเท้าส้นสูงหลายนิ้วราคาแพงแล้วห่มผ้าให้ร่างเล็กก่อนจะพินิจมองดูความเรียบร้อยสักพักจึงเดินออกมาจากห้องของหญิงสาว

"ตอนสายๆ ค่อยขึ้นไปปลุกยายดานะ วันนี้วันหยุดก็ให้เขาได้พักเยอะๆหน่อยก็แล้วกัน" ชายหนุ่มพูดกับหัวหน้าแม่บ้าน

"ค่ะคุณปราณ" หัวหน้าแม่บ้านรับคำชายหนุ่ม

ปราณนต์ที่เดินมาที่รถของตนแล้ว จากนั้นจึงขับเคลื่อนรถสปอร์ตสุดหรูออกสู่ถนนสายหลัก พลันก็คิดได้ว่าตนเองก็คงต้องพักผ่อนเหมือนกัน จึงขับรถบึ่งกลับไปยังบ้านของตนเองทันที

เมื่อคิดถึงหญิงสาวเพื่อนรักที่ตัวเองเพิ่งไปส่งมาก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจ มันคงจะเป็นตัวของเขาเองที่ไม่เคยจะมีความกล้าแสดงความรู้สึกออกไปได้มากกว่าคำว่าเพื่อน ด้วยกลัวว่าถ้าบอกไปแล้วอาจจะไม่มีแม้แต่โอกาสได้เข้าใกล้เธอเขากลัวว่าจะต้องเสียเธอไป

ชายหนุ่มไม่รู้ว่าปาลิดานั้นเธอจะมีความรู้สึกกับเขานอกเหนือจากคำว่าเพื่อนหรือเปล่า เพราะว่าการแสดงออกของเธอต่อเขายังคงเหมือนเดิมเสมอต้นเสมอปลายไม่มีเปลี่ยนแปลง ยังดีหน่อยที่หญิงสาวไม่เคยจะสนใจหนุ่มๆคนไหน แม้จะมีคนเข้ามาจีบมากมาย นับตั้งแต่เป็นสาวน้อยจนตอนนี้อีกไม่กี่ปีจะสามสิบแล้วเขาและเธอก็ยังคงตัวติดกันอยู่

เมื่อเขาเข้ามาบริหารงานต่อจากบิดาที่ส่งไม้ต่อให้ ถึงแม้ว่าจะยุ่งกับงานสักแค่ไหนก็จะพยายามเจียดเวลาให้หญิงสาวเสมอ ส่วนหญิงสาวเองก็เหมือนกันว่างเมื่อไหร่เป็นต้องชวนเขาไปเที่ยวพักผ่อนแนวผจญภัยอย่างที่เธอชอบเสมอ

ปราณนต์ในฐานะที่เป็นเพื่อนรักก็จำต้องตามใจหญิงสาวทุกครั้งไป ทั้งยังต้องตามดูแลความเป็นอยู่อาหารการกินทุกสิ่งทุกอย่างจนปาลิดาเรียกเขาว่าคุณแม่ปราณไปแล้ว

ด้วยความที่ครอบครัวของเขามีผู้หญิงเยอะกว่าผู้ชาย จึงทำให้เขาซึมซับลักษณะนิสัยแบบผู้หญิงมาไม่เพียงแค่นั้นงานบ้านงานเรือนก็ได้รับการปลูกฝังมาตั้งแต่เด็กพร้อมๆกับพี่สาวอีกสองคนของเขาจนกลายเป็นความเคยชินไปแล้วและก็ติดเอามาใช้กับเพื่อนรักเพียงคนเดียว

ปาลิดาที่คนภายนอกเห็นว่าเธอสวยหยาดฟ้ามาดินแต่นิสัยที่แท้จริงของเธอนั้นแมนสุดๆ เพราะเติบโตมากับคุณพ่อที่รักและดูแลเอาใจใส่เธอ รักปานแก้วตาดวงใจแต่คงจะเลี้ยงผิดวิธีนิดหน่อยหรืออาจไม่หน่อยเพราะไลฟ์สไตล์ของหญิงสาวส่วนมากมันจะออกแนววิถีลูกผู้ชายเสียมากกว่า ชอบความตื่นเต้นผาดโผน ผจญภัยบางครั้งยังเคยชวนเขาเข้าป่าแนวเอาชีวิตรอดในป่าตามสารคดีที่เธอคลั่งไคล้

เขาผู้รักเพื่อนยิ่งกว่าสิ่งใดจึงจำต้องตามเธอไปด้วย ซึ่งมันก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับเขาอยู่แล้ว อย่างไรเสียเขาก็เป็นผู้ชายวิถีแนวทางแบบบุรุษเพศเขาก็ฝึกปรือรับถ่ายทอดจากบิดามาอย่างเต็มเปี่ยมจนแทบจะล้นปรี่ แต่ด้านที่เขามักจะแสดงออกไปให้บุคคลภายนอกเห็นก็เป็นภาพลักษณ์ของชายหนุ่มสุดเนี้ยบ เพอร์เฟ็ค เป๊ะไปหมดทุกองศา ส่วนลักษณะนิสัยด้านอื่นๆ จะมีเฉพาะคนสนิทใกล้ตัวเท่านั้นที่จะได้เห็นมัน

จากทั้งหมดทั้งมวลที่บรรยายคุณสมบัติของปราณนต์มานั้น ถือได้ว่าเขาเป็นชายหนุ่มที่เพียบพร้อมใครได้ไปครอบครองเป็นเจ้าของถือว่าบุญหล่นทับโชคดีสุดๆ ไปเลย

แต่หญิงสาวที่ปราณนต์อยากให้เธอรู้ใจและรักเขาตอบกลับมานั้น เธอคงเป็นคนที่โง่และซื่อบื้อที่สุดแล้ว เพราะว่าเธอดันเข้าใจไปว่าที่เขาไม่เคยมีแฟนหรือคบหาหญิงสาวคนอื่นเลย เป็นเพราะว่าเขาชอบผู้ชายด้วยกัน ถึงแม้ว่าเขาจะปฏิเสธไปในตอนแรกแต่ก็ไม่อาจจะเปลี่ยนความคิดของหญิงสาวได้ ทำได้แต่เพียงปล่อยให้เรื่องมันเลยตามเลยมาจนกระทั่งทุกวันนี้

ถึงจะถูกเข้าใจผิดไปแต่ก็เป็นผลดีกับตัวเขาเหมือนกันเพราะว่าหญิงสาวจะได้มองเขาเหมือนกับว่าอย่างไรเสียเขาก็ไม่เป็นตัวอันตรายต่อเธอ เพราะเธอจินตนาการไปไกลสุดหล้าจนกู่ไม่กลับแล้ว เลยไม่เคยที่จะระวังตัวเมื่ออยู่ใกล้เขา