< รายละเอียด

ทดลองอ่าน

มายาริษยา (end)

chanlulian
0.0
<
>
คนรักของน้องสาว

มือเล็กบรรจงจัดดอกไม้ใส่แจกัน  เธอมองดอกไม้ก่อนจะยิ้มให้กับมัน  เป็นดอกไม้ได้ก็คงจะดีเนอะ...ไม่ต้องมารู้สึกอะไรแบบนี้  เธอละสายตาจากดอกไม้ในแจกันก่อนจะมองไปที่ชายหนุ่มกับเด็กสาวร่างเล็กกำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

เหอะ.....รักกันดีจังเลยนะ   มือเล็กกำกรรไกรในมือแน่นจนมันมีเลือดซึมออกมาโดยที่เธอไม่รู้ตัว

"ตายแล้วคุณหนู" เสียงของหญิงสาววัยกลางคนทำให้เธอรู้สึกตัว  อ๊ะ...เลือด

"เจ็บไหมคะเนี่ย ไปค่ะ ไปทำแผล "  เธอถูกพาไปนั่งที่โซฟา

"เดี๋ยวฝันทำเองค่ะป้า  ป้าไปทำงานเถอะค่ะ"  ฝันหวานเอ่ยบอกก่อนจะเปิดกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้ตัวเอง

"คุณหนูฝันเป็นอะไรรึเปล่าคะช่วงนี้ดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย"

"เปล่านี่คะ ฝันก็ปกติดี ช่วงนี้เร่งส่งวิจัยน่ะค่ะ  เลยอาจจะนอนน้อย" เธออ้างออกไปให้หญิงวัยกลางคนสบายใจก่อนจะรีบลุกออกไป เธอไม่ใช่คนโกหกที่เก่งนัก แต่ก็ไมใช่ว่าจะทำได้ไม่เนียน....

"พี่ฝันนนนน"  น้องสาววิ่งมาหาเธอก่อนจะส่งยิ้มให้  เธอชะงักก่อนจะเหลือบมองมือของร่างสูงที่ยังจับมือน้องของเธอไว้แน่น

"ปล่อยได้แล้ว  อายพี่ฝันบ้างสิคะ " ปลายฟ้าบอกเสียงเขินอาย  อีกคนหัวเราะเบาๆก่อนจะปล่อยมือออกแล้วจึงหันมาส่งยิ้มทักผู้ที่เป็นพี่สาวของคนรัก

"สวัสดีครับ ฝันหวาน"

"ค่ะ....สวัสดี  วันนี้คุณภาคย์ไม่มีงานที่ไหนเหรอคะ " ฝันหวานถาม

"มีครับ เดี๋ยวผมก็กลับแล้วล่ะ  แวะมาหาตัวจุ้นซะหน่อย  " ภาคย์ยกมือยีผมคนตัวเล็กกว่าที่อยู่ข้างกาย ฝันหวานมองภาพนั้นอย่างเจ็บปวดหัวใจ  อิจฉา....ทำไมคนๆนั้นถึงไม่เป็นเธอกันนะ

"งั้นฝันขอตัวนะคะ  "  เธอพูดก่อนจะรีบเข้าบ้านไป  ร่างเล็กกลับเข้าไปในห้องนอนก่อนจะทิ้งตัวลงกับเตียงกว้าง  เธอร้องไห้เบาๆ เมื่อไหร่นะ...เธอถึงจะได้เป็นคนรักของเขา เธอรู้ว่ามันไม่ดีที่แอบรักแฟนของน้องตัวเอง แต่จะให้ทำยังไง ก็เธอรักเขาไปแล้วนี่...มือเรียวเอื้อมไปกดมือถือก่อนจะกดโทรหาเพื่อนรักอย่าง  ต้นข้าว  เพื่อนชายคนสนิทของเธอ

"แก...ฉัน ฮึก...อยากร้องไห้  แกอยู่ไหน"  เสียงของเธอสะอื้น

(เฮ้อ...นี่ไปเจอภาพบาดตามาอีกแล้วเหรอ)

"แก...ฉันไม่ไหวแล้ว  ฉันจะทำยังไงดี  ฉันรักเขา แต่ฉันทำอะไรไม่ได้เลย  "

(เอางี้ไหม...ฉันจะช่วยแก แต่แก...ถ้าทำไปแกอาจจะมองหน้าน้องสาวแกไม่ได้อีกเลยนะ  ฉันว่านะแกตัดใจจากเขาไปไม่ดีกว่าเหรอวะ)

"ฉันรักเขา....ฉันรู้แค่ว่าฉันรักเขา  " ฝันหวานพึมพำกับปลายสาย  ถึงมันจะผิดแต่เธอก็อยากจะเริ่มต้นกับเขาอยู่ดี....

(แกตัดสินใจแล้วนะ โอเค....เดี๋ยวฉันจะโทรไปอีกที  ฉันรับรองว่าคุณภาคย์ต้องเป็นของแกแน่นอน)

"ขอบใจนะแก..." ฝันหวานบอกก่อนที่ปลายสายจะตัดไป เธอมองเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง  เห็นดวงอาทิตย์กำลังจะลับลาขอบฟ้าไปช้าๆ... พี่ขอโทษนะปลายฟ้า แต่พี่รักเขามากจริงๆ....

"ดูอะไรอยู่คะ คุณหนูฟ้า"  ป้ากาญจน์เดินเอาของว่างมาให้คุณหนูคนเล็กของเธอ  ปลายฟ้ายิ้มให้ก่อนจะส่งให้ดู

"ชุดแต่งงานค่ะ  พี่ภาคย์ขอฟ้าแต่งงานแล้ว"

"จริงเหรอคะเนี่ย  คุณภาคย์เธอไม่กลัวเป็นข่าวเหรอคะ ชื่อเสียงเสียหายรึเปล่า"

"อะไรกันคะป้า ป้าอย่าลืมสิว่าฟ้าก็ทำงานอยู่ในวงการบันเทิงนะ"

"จริงด้วยคะ ป้าลืมเลย  ก็ป้าไม่เคยเห็นคุณหนูเป็นดาราเลยนี่คะ ยังเห็นเป็นเด็กน้อยเสมอ"

"ป้าล่ะก็....ดูต่อดีกว่า  พรุ่งนี้จะได้ไปบอกกับพี่ภาคย์" ปลายฟ้ามองนิตยสารในมืออย่างมีความสุข

"แต่งงานงั้นเหรอ....ฝันไปเถอะ ฉันไม่ยอมยกคุณภาคย์ให้กับใครแน่" ฝันหวานกำมือแน่นก่อนจะรีบโทรไปตกลงคุยกับต้นข้าวเรื่องเริ่มแผนการในคืนนี้...

"คุณภาคย์คะ  แย่แล้วค่ะ  ยัยฟ้าเป็นอะไรก็ไม่รู้  ฮึก....ฝันกลัว รีบมานะคะ"  ฝันหวานโทรไปหาชายหนุ่มตอนดึก  เธอเห็นว่าปลายฟ้าขึ้นนอนไปแล้วจึงรีบโทรหาเขาทันที

"แกแน่ใจแล้วนะ ฝันหวาน"   ต้นข้าวมองเพื่อน

"ฉันเดินมาไกลมากแล้วแก ถอยกลับไม่ได้แล้ว....."

"อืม....เดี๋ยวแกหลอกพาคุณภาคย์เข้าห้อง  ทำไงก็ได้ให้เขาขึ้นไปอยู่บนเตียงกับแก  เสร็จแล้วแกก็ร้องกรี๊ดดังๆเลยนะ ทีนี้แหละทุกคนก็จะเห็นว่าแกกับเขา...."

"อืม...แกไปแอบก่อนไปเดี๋ยวเขาจะสงสัย" ฝันหวานว่า ต้นข้าวจึงรีบไปแอบ  ไม่นานนักภาคย์ก็มาถึง ฝันหวานรีบบีบน้ำตาร้องไห้ทันที

"ฮึก...คุณภาคย์รีบไปดูยัยฟ้าเถอะค่ะ "ฝันหวานเดินนำเขาไปที่ห้องของเธอ  ฝันหวานนิ่งทันทีที่เข้ามาในห้อง ภาคย์งงมาก

"นี่มันอะไรกัน ไหนล่ะปลายฟ้า "

"โอ๊ย....."ฝันหวานแกล้งทำเป็นล้มเซไปใกล้ๆเตียง ภาคย์รีบมาประคองก่อนที่จะเสียหลักล้มไปทับร่างของเธอ  ฝันหวานมองเขาก่อนจะยิ้มหวาน เธอใช้มือโอบไปรอบๆคอเขา  ชายหนุ่มนิ่งราวกับต้องมนตร์สะกด เขาค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามา  เธอรีบร้องออกมาเสียงดัง ภาคย์งุนงงไปหมด นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น....

"พี่ฝัน พี่ภาคย์......."   ปลายฟ้าช็อกไปกับภาพที่เห็น  ทุกคนต่างก็วิ่งเข้ามาดู  คุณหญิงขจีรัตน์แทบลมจับกับภาพที่เห็น

"มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะครับ"  ภาคย์พยายามอธิบาย

"ฮึก...คุณมันเลว คุณจะข่มขืนฉัน  " ฝันหวานร้องไห้ราวกับน้ำตาสั่งได้   ภาคย์มองอย่างอึ้งๆ  ทุกอย่างมันเร็วจนเขาตั้งตัวไม่ทัน นี่เขาควรจะทำอย่างไรต่อไป

"คุณต้องชดใช้ แต่งงานกับยัยฝันซะ......."

อย่าเพิ่งว่าไรเตอร์กันน้าาาา  เรื่องนี้นางเอกอาจจะร้ายจริงตอนแรกๆ แต่แค่ไม่กี่ตอนเพราะนางจะน่าสงสารถึงจะแย่งเขาได้แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาจะรัก  ฝากติดตามด้วยนะค้าาาา ขอบคุณค้า