ปลาทองน้อย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สาวน้อย ขาดรัก

ชื่อตอน : สาวน้อย ขาดรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2562 14:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สาวน้อย ขาดรัก
แบบอักษร

ณ บ้านหลังงามกลางหมู่บ้านหรูแห่งหนึ่ง ชานเมืองกรุงบ้านเคยเป็นสถานที่ที่อบอวลไปด้วยรักของชายหญิงคู่หนึ่ง สุทินและ ปรานี สองสามีภรรยาเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้างรายใหญ่ ทั้งคู่แต่งงานและใช้ชีวิตร่วมกันมากว่า 10 ปี แต่ยังไร้ซึ่งทายาทสืบสกุล อาจด้วยเพราะอายุอานามของทั้งคู่ สุทินวัยย่างเข้า 50 ปี ขณะที่ ปรานี ก็เพิ่งครบ 35 ปีไปหมาดๆ สุทินเป็นหนุ่มใหญ่รูปงาม กำยำ ตามแบบคนที่ชอบออกกำลังกายที่ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี นอกจากบริษัทรับเหมาที่ทำ เขายังเป็นเจ้าของกิจการฟิตเนสชื่อดังในระแวกนั้นด้วย ทั้งคู่พบรักกันจากบริษัทหาคู่แห่งหนึ่ง ปรานีเป็นหญิงที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง เธอและสามีเก่าคบหากัน มีอะไรกันจนพลาดมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ทำให้ต้องแต่งานกันแต่ด้วยทัศนคติการใช้ชีวิตที่ต่างกันของเธอและสามี โดยเฉพาะความเจ้าชู้ของฝ่ายชาย ทำให้ทั้งคู่ต้องหย่าร้างกันในที่สุด สิทธิในการเลี้ยงดูบุตรอยู่ที่เธอโดยสามีเก่ามีการจ่ายค่าเลี้ยงดูบุตรเป็นประจำด้วยจำนวนเงินที่เธอสามารถใช้ชีวิตได้อย่างสุขสบาย ด้วยความเปล่าเปลี่ยวหลังการหย่าร้างทำให้เธอตัดสินใจใช้บริการหาคู่ของบริษัทแห่งนี้จนได้เจอกับสุทินซึ่งถึงแม้จะอายุห่างจากเธอถึง 15 ปี แต่เขากลับสามารถตอบสนองความต้องการของเธอได้ในทุกเรื่อง โดยเฉพาะเซ็กที่ถึงใจจนถึงขั้นที่ทั้งคู่ตัดสินใจแต่งงานกัน

แม้ร่างกายจะสมบูรณ์และทำกิจกรรมกันไม่ขาดแต่ก็ยังไม่มีวี่แววที่จะมีทายาทกับเขาเสียที สุทินที่อยากจะมีลูกไว้สืบทอดมรดก ได้คุยกับภรรยาหลายครั้งเพื่อขอให้เธอรับลูกสาวของเธอมาอยู่ด้วยกันโดยเขาพร้อมที่จะรักและดูแลลูกของเธอให้เหมือนลูกตนเอง แต่ปรานีกลับบ่ายเบี่ยงตลอดเวลาเนื่องจากความหมางใจที่เกิดกับสามีเก่าทำให้เธอพาลมาถึงลูกสาวของตน ลูกสาวที่เธอทิ้งไว้ให้ยาย (แม่ของตัวเอง) เลี้ยงมาตลอด

จนกระทั่งวันนี้ วันที่แม่ของเธอได้ลาจากโลกนี้ไป สุทินจึงได้โอกาสที่จะไปรับลูกเลี้ยงของตนมาอยู่ด้วย

"ไม่รู้คุณจะไปรับมันมาอยู่ด้วยทำไม"

"คุณก็ ก็คุณแม่คุณเพิ่งเสีย แอนนาเองก็ไม่มีใคร รับมาอยู่กับเราก็ไม่เสียหาย คุณก็รู้ว่าผมอยากมีลูกแค่ไหน"

"ชั้นอยากจะส่งมันกลับไปอยู่กับพ่อมันซะจริงๆ"

"ไม่เอาน่า ยังไงเค้าก็ลูกคุณนะ"

"ไม่!!! มันก็แค่กาฝาก ที่อาศัยท้องชั้นมาเกิด ถ้าไม่มีมันชีวิตชั้นก็ไม่ต้องพังแบบนี้" ปรานีพูดอย่างโกรธแค้นในโชคชะตาที่ทำให้เธอต้องแต่งงานตั้งแต่อายุ 20 ไหนจะถูกตราหน้าว่าร่านจับผู้ชายรวยๆ โดนดูถูกสารพัดจากญาติพี่น้องของสามีเก่า ใช่สิ เธอไม่ได้ร่ำรวยชูคอในสังคมเหมือนเขาหนิ

"เรื่องมันก็ผ่านไปนานมากแล้ว ตอนนี้เราก็มีความสุขกันดี อย่าคิดมากเลยนะจ๊ะ และผมขอ อย่าพูดแบบนี้อีก เด็กคนนั้นไม่ผิดอะไร แกมาได้ยินจะเสียใจเอา" สุทินรู้ดีว่าปรานีเกลียดลูกคนนี้เพียงใด แม้จะเป็นลูกในไส้แต่เธอกลับไม่เคยดูดำดูดีแกเลยตั้งแต่หย่าร้าง เด็กคนนี้โตมาได้ก็เพราะแม่ยายเขาเลี้ยงดูเท่านั้น แม้เขาจะเอ่ยปากอยากดูแลเพียงใด ปรานีก็ไม่เคยยอมอ่อนให้

"ชั้นไม่สน คุณอยากดูแลมันก็เชิญแต่อย่ามายุ่งกับชั้นแล้วกัน ฮึ" ทั้งคู่ไม่รู้เลยว่ามีคนอีกคนที่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด แววตาแสนเศร้า เศร้าจนไม่มีน้ำตาที่จะไหลออกมา เธอรู้ว่าโดยตลอดว่าแม่ไม่ชอบเธอจึงไม่เคยดูดำดูดีเธอ ถึงยายจะอ้างเรื่องงานยุ่งแต่เธอก็รู้สึกว่าแม่ไม่รักเธอ แต่เธอไม่คิดว่าแม่จะเกลียดเธอได้ขนาดนี้

แอนนากำหมัดแน่น กับสิ่งที่ได้ยิน แม่เธอประกาศชัด ว่าเกลียดเธอ ไม่ต้องการเธอ และไม่เห็นเธอเป็นลูก แล้วเธอล่ะต้องเห็นเขาเป็นแม่ต่อไปไหม แม่ไม่เคยรู้ว่า 10 ปีที่ผ่านมาเธอต้องผ่านอะไรมาบ้าง เธอถูกเพื่อนล้อ ถูกกลั่นแกล้งและต้องน้อยใจในโชคชะตาเพียงใด ใครๆก็บอกว่าไม่มีใครต้องการเธอ มีเพียงยายเท่านั้นที่คอยปลอบใจและให้ความรักกับเธอทำให้เธอเข้มแข็งและใช้ชีวิตเป็นผู้เป็นคน ผ่านมาปีแล้วปีเล่า แต่ทั้งหมดที่ผ่านมายังไม่ทำให้เธอเจ็บปวดเท่ากับคำพูดของแม่แท้ๆในวันนี้เลย เมื่อตอนนี้ยายไม่อยู่แล้ว ชีวิตเธอจะเป็นอย่างไรต่อ เธอเองก็ยังไม่รู้อนาคต

แอนนาย้ายมาอยู่กับแม่และพ่อเลี้ยงตั้งแต่อายุ 15 จนตอนนี้เธออายุครบ 17 ปีแล้ว วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ คุณสุทิน หรือที่เธอเรียกว่า 'ป๊า' ให้ของขวัญเธอเป็นนาฬิกาเรือนงาม ตามที่เธอเคยบอกว่าอยากได้ ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาสุทิน ได้ดูแลเธอเป็นอย่างดี ไม่ว่าเธอต้องการอะไรเขาก็ไม่เคยขัดใจ เธอคิดว่าเขาคงอยากชดเชยแทนแม่แท้ๆของเธอด้วย เพราะปรานีนั้นไม่เคยสนใจหรือเห็นเธอในสายตา ปรานีไม่เคยแนะนำเธอกับใครๆว่าเป็นลูกบอกเพียงว่าเป็นเด็กในบ้านเท่านั้น ซึ่งนั่นทำให้แอนนาคับแค้นใจเป็นอย่างมาก จนถึงตอนนี้เธอก็จะไม่คิดว่าหล่อนเป็นแม่อีกต่อไป เธออยากจะทำให้แม่ของเธอได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดดูบ้าง และเธอตัดสินใจแล้วว่าจะเริ่มวันนี้ วันที่เธอเกิด เมื่อ17 ปีที่แล้ว แน่นอนคงไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่าการถูกอย่งความรักไป และเป้าหมายที่เธอจะใช้ก็ไม่ใช่ใคร แต่เป็นสุทิน 'ป๊า' ของเทอนั่นเอง

"เป็นอะไรไปลูกแอนนา ไม่ชอบของขวัญของป๊าเหรอ"

"ชอบค่ะ ป๊าก็รู้ว่าหนูชอบทุกอย่างที่ป๊าให้ ขอบคุณนะคะป๊า"

"แต่สีหน้าหนูดูไม่มีความสุขเลยนา เป็นอะไรรึป่าว"

"หนูแค่คิดเรื่องคุณแม่น่ะค่ะ แม่ไม่เคยอยู่บ้านวันเกิดหนูเลย"

"อย่าคิดมากสิ แม่เค้าก็เป็นอย่างนี้แหละลูก หนูก็ฉลองกับป๊าแทนสิจ๊ะ"

"ค่ะ ต่อไปหนูจะไม่คิดเรื่องแม่แล้ว จะคิดแต่เรื่องป๊าคนเดียวเลยค่ะ รักป๊าจัง" แอนนากอดแขนซุกซบสุทินอย่างออดอ้อน

"อ้อนอย่างนี้ อยากได้อะไรอีกรึป่าวเรา"

"อยากค่ะหนูอยากไปเที่ยว ป๊าพาหนูไปหน่อยได้ไหมคะ"

"ทำไมจะไม่ได้ล่ะ อยากไปไหนล่ะจ๊ะ"

"หนูอยากไปทะเล เราไปบ้านพักที่เกาะเต่ากันได้มั้ยคะ ไม่ได้ไปตั้งนานแล้ว หนูอยากดำน้ำอ่า"

"โห อย่างงี้ต้องไปค้างสินะ เดี๋ยวIป๊าเช็คงานกับเลขาก่อนนะ ว่าจะไปได้วันไหนนะจ๊ะ"

"เย้ๆ ป๊าใจดีที่สุดเลยค่ะงั้นวันนี้เราไปช็อปปิ้ง เตรียมไปเที่ยวทะเลกันนะคะ"

"แน้ วันนี้หนูไปช็อปคนเดียวนะลูกนะ ป๊าจะได้เข้าบริษัทเคลียร์งานไง จะได้ไปเที่ยวกับหนูได้"

"ก็ได้ค่ะ งั้นหนูไปก่อนนะคะ จุ๊บ" แอนนาจุ๊บปากสุทินก่อนเดินตัวปลิวออกไป

สุทินนิ่งอึ้งกับสิ่งที่ลูกเลี้ยงทำ หัวใจเขาเต้นระรัว จริงอยู่ที่เขาและแอนนามันจะแสดงความรักต่อกันด้วยการกอดและหอม แต่ที่ผ่านมาอย่างมากก็เป็นการหอมแก้ม ครั้งนี้มันอะไรกัน แอนนาคงไม่ได้ตั้งใจกระมัง นี่เขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกอะไรนะ ยิ่งพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดด้วยแล้ว ความรู้สึกแบบนี้ช่างอันตรายเสียเหลืิอเกิน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น