Gila

ขอบคุณที่สนับสนุนนะคะ แนะนำ ติชม ได้น้า : ) อย่าลืมกด "ถูกใจ" ให้เค้าด้วยน้า

บทที่ 8 เข้าหา (50%) (NC+++)

ชื่อตอน : บทที่ 8 เข้าหา (50%) (NC+++)

คำค้น : ชะตารักพิศวาสหัวใจเถื่อน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ต.ค. 2561 21:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 8 เข้าหา (50%) (NC+++)
แบบอักษร

“เอามือของเธอออกไป!” เสียงทุ้มตวาดลั่น มือหนาจิกเข้าที่ผมดัดลอนของอีกฝ่ายอย่างไม่ปราณีจนหน้าหงายขึ้น

“ทะ ที่รัก!” แรงและอารมณ์ของชายหนุ่มไม่ใช่สิ่งที่จะนำมาล้อเล่น ความปวดแปลบแล่นไปทั่วศีรษะ หญิงสาวปล่อยมือจากร่างกำยำแต่โดยดี เปลี่ยนมาเค้นคลึงหน้าอกตนเองระงับความเจ็บปวดแทน

ไม่ปล่อยให้อยู่แบบครึ่งๆกลางๆนานนัก ชายหนุ่มรวบเอวบางกดลงพร้อมๆกับดันความแข็งกร้าวแนบสนิทส่วนล่างทั้งสองเข้าด้วยกัน เสียงหวานหวีดร้องหลายครั้ง ร่างกระตุกเล็กน้อยเพราะความสุขสม ไม่ต้องรอคำสั่ง สะโพกกลมแน่นเริ่มย้ายขึ้นลงช้าๆ กลายมาเป็นผู้คุมเกมอันเร่าร้อน

“อาาา แบบนี้ใช่มั้ยคะที่รัก” จากการเคลื่อนไหวเชื่องช้าเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆจนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้อง ความร้อนแรงจากเกมรักเรียกเหงื่อโซมกายร่างที่กำลังพัวพันของคนทั้งคู่

“ลุกไปที่เตียง”

คำสั่งเฉียบขาดขัดจังหวะการตอบรับอย่างสุขสมของคนข้างบน แม้จะไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่กล้าอิดออดถ่วงเวลาใดๆ หญิงสาวลุกขึ้นแยกโพรงสวาทออกจากแก่นกายร้อนผ่าวอย่างรวดเร็ว หลุบตามองความชูชันใต้ร่างด้วยความเสียดาย ความต้องการที่ยังไม่ถูกกำจัดเป็นตัวขับเร่งให้ร่างบางแทบจะกระโจนขึ้นเตียงกว้าง นอนแผ่ร่างเปลือยเปล่าอ้าขาบดบี้เม็ดอ่อนไหวพร้อมเค้นคลึงหน้าอกยั่วยวน

ชั่วขณะหนึ่ง นัยน์ตาคมกริบพลันเหลือบเห็นภาพคนบนเตียงซ้อนทับกับ ‘คนบางคน’ ซึ่งไม่ได้อยู่ที่นี่ ไม่รอให้คู่ขาได้ตั้งตัว ร่างกำยำซึ่งเดินตามมาก็จ่อความแข็งกร้าวหน้าโพรงสวาทก่อนจะดันเข้าอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดัง ชายหนุ่มคำรามในลำคอ หงุดหงิดเป็นอย่างมากที่คนเช่นเขาต้องใช้ภาพจินตนาการในการระบายความใคร่ที่คั่งค้าง เอวสอบกระแทกเข้าออกอย่างดุดันตามโทสะที่มีอยู่ภายในใจ นอกจากแขนที่ใช้ค้ำยัน ข้างที่ว่างก็ย้ายไปบีบเคล้นทรวงอกขาวผ่องจนแทบจะเหลวเป็นน้ำไหลออกมาตามซอกนิ้ว

 ซินดี้ครางลั่นไม่เป็นภาษา นิ้วมือทั้งสิบจิกผ้าปูที่นอนจนแทบจะขาดเป็นรู ทุกที่ที่มือหยาบเลื่อนผ่านล้วนแต่ทิ้งความเจ็บปวดและรอยแดงเอาไว้ดูต่างหน้า แม้จะเคยร่วมเตียงกับชายหนุ่มมาแล้วหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีครั้งไหนรุนแรงและเย็นชาเท่าครั้งนี้ ขณะที่ร่วมรัก นอกจากส่วนความใคร่ที่สอดประสานกันแล้ว ส่วนอื่นของเธอไม่สามารถโอบกอดหรือสัมผัสร่างแข็งแรงได้เลย อดคิดไม่ได้ว่าบางทีเธออาจจะมาเป็นตัวแทนคู่ขาคนอื่นๆของเขาซึ่งไม่ว่างในช่วงเวลานี้พอดี

เกมสวาทยังดำเนินต่อไปเรื่อยๆจนเธอเสร็จสุขสมไปไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ นอกจากเสียงรัญจวนที่ช่วยปลดปล่อยความเสียวซ่านแล้ว คำพูดต่างๆกลับถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอ ร่างเปลือยเปล่าพลิกกายตามท่าที่ชายหนุ่มต้องการ มือทั้งคู่จับขอบหัวเตียงเพื่อช่วยพยุงตัว ไม่ปล่อยให้เสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว กายแกร่งของชายหนุ่มก็แทรกเข้ามาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะจบเกมครั้งนี้ง่ายๆ ชั่วขณะที่ก้มหน้าสบตากับผ้าปูที่นอนสีเข้ม เธอคิดว่าโชคดีเหลือเกินที่แคนเซิลงานทั้งหมดของวันนี้ เพราะสิ่งที่เธอจะได้รับหลังจากลงจากเตียง มูลค่าของมันคงมากกว่าอย่างแน่นอน

ก๊อก*! ก๊อก!*

เสียงเคาะประตูขัดจังหวะกิจกรรมบนเตียง ชายหนุ่มหยุดการกระทำต่อร่างบางตรงหน้าก่อนจะตะโกนกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก

“มีอะไร!”

ผู้มีธุระเร่งด่วนยืนนิ่งสงบอยู่หน้าประตู เขาเพียงเปิดประตูแง้มเล็กๆพอให้เสียงลอดเข้าไปได้

“ผมแค่จะรายงานว่ามีคนนอกเข้าไปที่บ้านครับ” ยะตีมกล่าว

“บ้าน? ใครกล้าเข้าไปโดยที่ฉันไม่อนุญาต” ผู้เป็นเจ้านายทวนความจำในตอนแรก ก่อนจะขมวดคิ้วเมื่อนึกขึ้นได้ว่าบ้านที่ว่ามันคือที่ไหน

“แท็กซี่ครับ” ยะตีมลอบยิ้มมุมปาก เขาเองก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกันว่า ‘คนในบ้าน’ จะกล้าเรียกแท็กซี่เข้ามารับ เธอคงไม่รู้ว่าปกติในละแวกนั้นนอกจากบ้านของนายท่านแล้วก็ไม่มีใครอื่นอาศัยอยู่อีก หน้าทางเข้ามีตึกเล็กๆสำหรับเฝ้ารักษาความปลอดภัย ซึ่งวันนี้หัวหน้าคนงานได้โทรมาแจ้งว่ามีแท็กซี่พยายามเข้าไปรับผู้โดยสารที่แชร์โลเคชั่นอยู่ในนั้น โชคดีที่เขาได้รับข่าวก่อน ไม่อย่างนั้นคงห้ามเหล่าคนงานที่จะเข้าไปตรวจสอบ ‘ผู้บุกรุก’ ไม่ทัน

“แท็กซี่?”

“อืม…ที่รักคะ” หญิงสาวผู้ซึ่งอารมณ์ค้างคาขยับสะโพกไปมาเสียดสีกับความแข็งแรงที่อยู่ในช่องรัก เสียงหวานปนหอบดังขึ้นเบาๆ

ผู้ติดตามไม่เพียงแต่ทำหูทวนลมเท่านั้น ยังคงรายการ ‘ธุระด่วน’ ต่ออย่างหน้าตาเฉย

“ครับ ผมไม่รู้จะตัดสินใจยังไงเพราะปกติที่นั่นก็ห้ามคนนอกเข้า” ยิ้มที่ประดับบนใบหน้ากดลึกยิ่งขึ้นกว่าเดิม ใครว่าเขายังไม่ตัดสินใจที่ไหนกัน เขาถือวิสาสะทายใจผู้เป็นเจ้านายตอบ ‘ไม่อนุญาต’

“ไม่ต้องให้ใครเข้าไปทั้งนั้น!!” เสียงทุ้มตวาดกร้าว ใบหน้าคมสันคล้ำเข้มขึ้นมาหลายระดับ รอยลึกที่ประดับบนหัวคิ้วบ่งบอกถึงความเดือดดาลได้เป็นอย่างดี

“ไปเตรียมรถ ฉันจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้!”

“ครับนายท่าน” ยะตีมตอบรับก่อนจะปิดประตูไปปฏิบัติตามคำสั่งทันที

“อืม…ซินดี้ยังไม่หายคิดถึงคุณเลย” ร่างเปลือยเปล่าพยายามส่ายสะโพกยั่วยวนให้ชายหนุ่มทำเรื่องที่ค้างคาไว้ให้เสร็จ

“ออกไป!”

โทสะที่พุ่งขึ้นภายในใจทำให้แขนแข็งแรงผลักร่างบางตรงหน้าที่กำลังทำ ‘บางอย่าง’ ออกโดยไม่ออมแรง หญิงสาวหน้าคะมำไปกับเตียง พลิกกายหันกลับมามองชายหนุ่มด้วยความตกใจ

“มิเกลคะ!” ซินดี้ร้องเสียงหลง

“จะเอาอะไรก็เตรียมคิดไว้แล้วกัน ฉันจะให้คนติดต่อไป!”

ยังไม่ทันได้เอ่ยถามมากกว่านั้น ร่างกำยำของชายหนุ่มก็ก้าวลงจากเตียง หายเข้าไปในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ทิ้งร่างเซ็กซี่ของดาราสาวอย่างไม่ใยดี


ภายในห้องนอนซึ่งสว่างจ้าเปิดม่านรับแสงอาทิตย์ ร่างของหญิงสาวในชุดมิดชิดให้ความอบอุ่นนั่งขัดสมาธิกลางห้องถูกล้อมรอบข้าวของเป็นกองๆ ใบหน้าซีดเซียวดูมีสีสันเล็กน้อยเนื่องจากลิปกลอสบางๆที่ทาเคลือบบนริมฝีปากอวบอิ่ม ผมสีดำเงางามปล่อยสยายกลางแผ่นหลัง เป็นจุดเด่นท่ามกลางห้องซึ่งตกแต่งด้วยโทนสีขาว

“จัดการทุกอย่างเรียบร้อยก็ดีแล้ว ฉันจะได้ไม่ต้องห่วงเธอมาก” เสียงหวานกรอกผ่านโทรศัพท์ซึ่งหนีบตรงกลางระหว่างไหล่และใบหู มือทั้งสองพลิกเสื้อผ้าตรวจข้าวของในกระเป๋าเดินทางดูความเรียบร้อย

‘แล้วเธอเป็นยังไงบ้าง งานยุ่งรึเปล่า’ อลิซเอ่ยถามมาตามสาย

‘ฉันพยายามโทรหาเธอตั้งแต่วันแรกแต่เธอก็ปิดเครื่อง เธอนี่นะ…ทำเอาฉันเป็นห่วงแทบแย่’

“ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันสบายมาก” พิมพ์นารากล่าวกึ่งเท็จกึ่งจริง ที่ว่าสบายเพราะว่าความเงียบสงบวันนี้แปลว่าไม่มีคนอื่นๆอยู่บ้าน

‘ได้ยินแบบนี้ฉันก็โล่งใจ แล้วก็อย่าลืมนะ ถ้ามีอะไรก็โทรหาฉันได้ตลอด’ เพื่อนสาวกำชับทิ้งท้าย

“อืม ฉันรู้แล้วน่า” ผู้พูดยิ้มน้อยๆ บางทีถ้าเธอหมดเวรหมดกรรมกับเรื่องทางนี้ เธออาจจะบินไปเยี่ยมเพื่อนสาวสองสามวันก่อนกลับไทย

หลังจากวางสายจากเพื่อนสาว เธอก็ลงมือจัดการกับข้าวของตรงหน้าต่อ ทุกอย่างของเธอยังอยู่ครบไม่มีอะไรตกหล่น เอกสารสำคัญก็นอนนิ่งอยู่ในซอง ไม่ได้โดนขโมยไปแบบในข่าวเหยื่อค้ามนุษย์ที่เคยดูมา ดวงตากลมโตกวาดมองห้องหรูหราที่จะเป็นที่อยู่ชั่วคราวอีกหลายวันหลังจากนี้ เธอกำลังชั่งใจว่าควรจะรื้อเสื้อผ้าออกมาแขวนใส่ตู้ให้เรียบร้อยหรือไม่

ติ๊ด*!*

เสียงนาฬิกาดิจิตอลดังทำลายความเงียบ ตัวเลขสีแดงโชว์ว่าเป็นเวลาบ่ายโมงตรง ตั้งแต่ตื่นมาเธอก็จัดการธุระส่วนตัวนั่นนี่จนลืมเวลา หากไม่มีกระเพาะน้อยๆส่งเสียงโครกครากประท้วงเบาๆก็คงลืมไปแล้วว่าตั้งแต่เช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลย

ร่างบางลุกขึ้นเดินไปเปิดประตู เธอไม่ลืมที่จะมองซ้ายมองขวาอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าความเงียบสงบนี้ไม่มีคนอยู่จริงๆหรือว่ามีเสือกำลังหมอบซุ่มรอเหยื่อกันแน่

“ก็ดี” ริมฝีปากชมพูระเรื่อคลี่ยิ้มน้อยๆ พลิ้วกายไปยังที่ที่กระเพาะเรียกร้อง

​----------------------------------------

สวัสดีค่าาา เอาตอนใหม่มาเสิร์ฟแล้ววว รอกันนานรึเปล่าเอ่ยยย ขอโทษนะคะที่หายไปหลายวันเลย ช่วงนี้ยุ่งมากจริงๆค่ะ แต่มาช้าดีกว่าไม่มาเนอะ

1 คอมเม้นต์ = 1 กำลังใจเนอะ

เข้ามาพูดคุย ติชม แนะนำ กันได้ตลอดน้า <3

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น