•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 28 เม.ย. 2560 00:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.28
แบบอักษร

Ep.28 ความสุขหรือความเศร้า



"ตำรวจ!!"


"ผมบอกให้ยกมือขึ้น" ชายในชุดเครื่องแบบทางราชการสั่งอีกครั้งด้วยเสียงเข้ม บันริเลยยกมือขึ้นช้าๆ


"จิฮารุ!" เมื่อยาโตะหลุดพ้นจากพันธนาการที่รั้งเขาไว้ เขาก็วิ่งไปทางร่างบางทันทีแล้วถีบเข้าที่ชายเลวคนนั้นกระเด็นจนล้มไป ก่อนจะเหยียบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนถึงแม้มันจะสลบไปแล้วเขาก็ยังคงกระทีบซ้ำๆ


"นี่สำหรับที่จับจิฮารุ!"



"นี้สำหรับที่ทำให้จิฮารุร้องไห้!"



"นี่สำหรั.."



"ยา..โตะ..."


เสียงเรียกของร่างบางทำให้ยาโตะต้องหันมาสนใจเขาแทนแล้วรีบเข้าไปปล่อยแขนที่โดนมัดทันที


ตุบ!


ร่างบางล่วงลงกับพื้นในทันทีที่โดนปล่อย แต่โชคยังดีที่ได้ยาโตะรับไว้ทัน เขาก็โอบอุ้มคนตัวเล็กไม่ไว้ยอมปล่อยเหมือนกลังว่าร่างนี้เขาจะหายไปเอง


"เจ็บตรงไหนมั้ย" เขาถามด้วยสีหน้าที่เจ็บปวดเมื่อเห็นร่างบางมีท่าทางที่อิดโรย


"ไม่หรอก" เขาตอบแล้วยิ้มๆให้


"จี้!!"


"นายมาได้ไง" ยาโตะถาม


"ก็ฉันแอบให้คนของฉันเฝ้าจี้น่ะสิ แต่พอเห็นพวกมันเอาจี้ออกมาโดยที่จี้ยังหมดสติอยู่ ฉันเลยขอให้พี่มาช่วยนี่ไง" ริงโกะพูดะพลางชี้ไปทางพี่ที่คอยสั่งการตำรวจคนอื่นๆให้จับคนร้ายให้หมดแล้วช่วยครอบครัวของจิฮารุ


"ทำไมมาช้าห่ะ" ยาโตะขึ้นเสียงใส่


"ก็ยัยนั้นของนายน่ะเอามาเฟียมากั้นเอาไว้ กว่าพี่ฉันจะจัดการเสร็จก็เกือบตายกันไปข้างหนึ่ง" ริงโกะบ่นๆให้ฟัง


"ขอบคุณนะ..แล้วป๊า..ม๊า..พี่ พวกเขาไปไหน"


"ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวพี่ฉันดูต่อให้เอง" งั้นเดี๋ยวฉันไปหาพี่ก่อนนะ


"อืม..."


"นายควรไปหาหมอด้วยเลือดไหลขนาดนี้" ริงโกะบอกก่อนจะเดินไปหาพี่ชายของเขาเหมือนเดิม ปล่อยให้จิฮารุกับยาโตะอยู่ตามลำพัง


"ฉันขอโทษนะ..."


"นายจะขอโทษทำให้ล่ะ" จิฮารุถาม


"ฉันช่วยนายไว้ไม่ได้"


"นายช่วยฉันได้นะ ช่วยฉันทุกอย่างเลย"


".."


"นี่..ฉันมีบางอย่างจะบอกนาย ไม่รู้ว่านายจะดีใจรึเปล่า แต่ฉันอยากจะบอก.." เขาเงยหน้ามองยาโตะก่อนจะก้มมุดอกแกร่งของยาโตะ


"ว่ามาสิ"


"ฉัน..ท้อง..." จิฮารุบอกแบบหลบหน้าแม้เขาจะบอกเสียงเบาแต่ระยาห่างของเขากับยาโตะมันก็ไม่ได้ห่างกันนัก


เขารับรู้ถึงแรงสั่นที่ตัวของยาโตะเลยต้องเงยหน้าขึ้นไปมองอีกที


"ฉันดีใจม๊ากกกกกก" ยาโตะว่าด้วยท่าทางที่ดีใจมากเขาอุ้มกอดจิฮารุแน่นยิ่งขึ้น


"นายไม่เกลียดฉันเหรอ"


"จะเกลียดคนที่ฉันรักได้ยังไงล่ะ" คำพูดของยาโตะทำให้คนตรงหน้าร้องไห้อีกรอบ


"ฉันก็รักนาย ตาบ้า" จิฮารุร้องไห้ออกมาด้วยความสุขเกาะเกี่ยวยาโตะอย่างแนบแน่น


ปากของทั้งสองประกบจูบกันทันทีแม้จะไม่ได้เป็นจูบที่ดูดดื่มแต่มันกลับหอมหวานเป็นพิเศษ ยาโตะผละออกช้าๆ แล้วมองหน้าจิฮารุชัดๆ เขาอยากจะกินจิฮารุตอนนี้ซะเลยถ้าไม่ติดว่าเขาอุ้มจิฮารุอยู่น่ะนะ


"กริ๊ดดดดดดดดดด! ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉันสิ ปล่อย!" บันริดิ้นสุดชีวิตที่โดนตำรวจจับแขนเอาไว้แน่น


"ยาโตะ ช่วยบันริด้วยค่ะ" เธอหันมาทำเสียงหวานใส่ยาโตะแต่เขากลับเมินเฉยไม่ตอบโต้สิ่งใด


"ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะแก เพราะแกคนเดียว ไปตายซะ!!"


ปัง!


เหตุการณ์ไวเหมือนโกหก เธอดิ้นจนหลุดจากมือของตำรวจแล้วคว้าปืนตำรวจที่อยู่ข้างๆ ก่อนจะลั่นไกปืนทันที แต่เพราะระยะห่างของจิฮารุกับบันริไม่มากนักแม้จะเป็นคนที่ไม่เคยยิงมาก่อนก็ยังโดนได้สบายๆ


ตุบ


จิฮารุล่วงลนการอ้อมแขนจากคนตัวใหญ่


แต่ทว่าเขากลับไปไม่เจ็บส่วนใดเลยนอกจาก


จิตใจที่เห็นคนตรงหน้าเลือกนองกับพื้น


"ยาโตะ...เฮ่...ลุกขึ้นสิ...ลุกขึ้น อึก"


"อึก!"


มีความสุขแค่ไม่นานความโศกเศร้าก็เขามาแทนที่ความมืดบดบังแสงสว่างทันที


แม้กระสุนจะไวแต่ตัวของยาโตะนั้นไวกว่า เมื่อเขาเห็นบันริคว้าปืนได้ เขาก็รีบหันตัวเองบังทันที กระสุนถูกที่ยิงออกมา ทะลุอกขาวของเขาทันทีเลือดไหลนองเต็มพื้นเป็นทะเล...


โชคยังดีที่รถพยาบาลมาเร็ว ได้นำร่างของยาโตะนำส่งโรงพยาบาลทันที เขายังคงหายใจอยู่แต่อ่อนมากต้องใช้เครื่องช่วยหายใจวัดชีพจรตลอดเวลา


จิฮารุที่คอยอยู่ข้างๆพยายามเอามือกดบาดแผลของยาโตะไม่ยอมปล่อย เขาไม่อยากให้ยาโตะต้องเสียเลือดมากเกินไปก่อนถึงโรงพยาบาลเขาช่วยอย่างสุดความสามารถ ตอนนี้จิฮารุลืมความเจ็บของตัวเองไปในทันที มันเทียบไม่ได้กับการเห็นที่รักเจ็บเจียงตายแบบนี้


"นาย..อึกต้องฟื้นสิ...เราจะมีครอบครัวแล้วนะ..อึก"



ปี๊บ......


เสียงชีพจรที่หยุดเต้นก็ได้ดังขึ้น...



🎃🤢🤢🤢🤢🤢🎃

นายเอกของเราเศร้าแท้😂😂

ไรท์หลบตีนแปสสสส 555

ความคิดเห็น