Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 22

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.5k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ต.ค. 2561 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22
แบบอักษร





ทางสมุทรที่ขับรถมาถึงมหาลัยก็ดิ่งไปที่โต๊ะประจำที่มีเพื่อนฝูงนั่งคุยกันอยู่ สมุทรนั่งลงแล้วพยักหน้าเป็นการทักทาย

"มึงหาฤกษ์เลยมั้ย" ก้องแซวเพื่อนที่ยิ้มแป้นมาแต่ไกลสาวๆหนุ่มหันคอแทบเคร็ด

"ไปขอพ่อแม่เค้ายังมึงอ่ะ"บีมที่กอดคอกับตี๋แซวเพื่อนที่หลงเด็กหัวปักหัวปำทุกวันนี้ว่างไม่ได้ต้องไปหาไต้ฝุ่นตลอดแทบไม่เคยเห็นหน้า

"รับผิดชอบด้วยน่ะมึง"ตี๋ก็เอากับเขาด้วยชอบเเซวกันทั้งวันถ้าไต้ฝุ่นมาด้วยยิ่งแซวกันใหญ่

"เหี้ยไรของพวกมึงเนี่ยงานอ่ะเสร็จยังแซวกูอย่าให้รู้น่ะใครเป็นพี่สะใภ้ไต้ฝุ่นใครโดนเด็กกิน"ตี๋กับบีมเงียบทันทีแล้วก้มหน้าเขียนงานส่วนก้องก็มองเพื่อนสามคนงงๆ

"เป็นไรของพวกมึงเนี่ย"ก้องมองทั้งสามคนสลับกันไปมาจนก้องหันไปเห็นยู่ยี่กำลังวิ่งมา

"เหี้ย!!กูไปก่อนน่ะบอกด้วยว่ากูไม่อยู่"ก้องวิ่งขึ้นตึกไปด้วยความเร็วส่วนยู่ที่เพิ่งมาถึงก็ไม่เห็นแล้วพอจะถามพี่ๆก็ทำงานกันอยู่เลยเดินกลับ

"ซักวันกูว่ามันต้องได้กัน"บีมพยักหน้าอย่างมั่นใจสมุทรกับตี๋เงยหน้ามองกันแล้วส่ายหน้ากับความคิดของเพื่อน

"กูคิดว่าถ้ามึงเขียนไม่เสร็จมึงต้องได้เหมือนกัน...ได้เอฟน่ะมึง"ตี๋ที่เร่งบีมก็เขียนอย่างเอาเป็นเอาตายอีกสิบห้านาทีเข้าเรียนใครไม่ส่งตายแน่ๆ

"คิดถึงจัง.."สมุทรที่ทำงานเสร็จนั่งดูรูปที่ถ่ายไว้ของไต้ฝุ่นทุกกิริยาจนมาถึงรูปนอนหลับบนเตียงหน้าขาวๆขนตาปากที่ชมพูตลอดตี๋กับบีมมองหน้ากันแล้วแย่งมือถือมาดู

"โครตน่ารักเลยไอ้สัส"

"น่ารักหว่ะจิ้มลิ้มชิบหาย"

"ของกู"สมุทรแย่งมือถือคืตแล้วปิดหน้าจอวางลงบนโต๊ะตี๋กับบีมเลยเขียนต่อพอเข้าคาบก็เสร็จแบบฉิวเฉียดสมุทรที่เข้ามาต่ออุปกรณ์ไฟฟ้าต้องคิดกฏของฟิสิกส์หลายอย่างพอหมดคาบก็ใกล้จะสิบเอ็ดโมงแล้วสมุทรบีมตี๋ก้องเดินลงมาใต้ตึกแล้วก็นั่งที่ประจำทันทีสมุทรโทรหาใต้ฝุ่นที่ไม่รู้ว่าตอนนี้จะตื่นหรือยัง









​*(ครับ)*

"แม่ตื่นหรือยัง"


(พี่สมุทรพอเลยพูดไรเนี่ย)

"ครับๆไต้ตื่นหรือยังกินข้าวหรือเปล่า"


(ตื่นแล้วครับกำลังกินโจ๊กอยู่พี่สมุทรเรียนเสร็จแล้วหรอ)

"เสร็จแล้วพี่พึ่งออกจากห้องแล้วไต้มาเรียนยังไงให้พี่ไปรับมั้ย"


(ไปกับยู่ยี่ครับพี่สมุทรไปพักเถอะเดี๋ยวไต้จะไปแล้วเหมือนกัน)

"ครับถึงแล้วโทรบอกด้วยน่ะคิดถึงน่ะ"


(ครับ....คิดถึง)





หลังจากวางสายไปสมุทรก็ยิ้มจนเพื่อนแซวอีกรอบหลงเด็กของจริงห่างนิดห่างหน่อยเป็นจ้องโทรหาถ้าไลน์ไม่ตอบตายแน่ๆมันต้องขับรถไปที่คณะไต้ฝุ่นแต่เวลานี้ยิ่งกว่ามีความสุข

"ไอ้หลงเด็ก"ตี๋แซวเพื่อนตัวเองแต่สมุทรก็แค่ยักไหล่แล้วทั้งสี่คนก็ตรงไปที่โรงอาหารของคณะวิศวะกรรมศาสตร์

"มึงดาวมา"บีมกระซิบบอกคนในกลุ่มแล้วหันไปมองดาวที่เดินมามุมปากของเธอแตกมีปาสเตอยาแปะอยู่ที่ขมับเดินร้องไห้มาหาสมุทร

"ดาวขอคุยหน่อยได้มั้ย"ดาวที่เดินนำไปสมุทรหันมามองเพื่อนแล้วพยักหน้าให้กันแล้วเดินตามดาวไปถึงที่เงียบๆที่พอจะคุยได้

"ดาวมีอะไร"สมุทรถามดาวทันทีที่หยุดเดินดาวหันมาด้วยหยดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด

"สมุทรดาวทะเลาะกับคุณพ่อ ฮึก ไม่รู้ว่าจะทำไงคุณพ่อบังคับดาวอ่ะ"ดาวเข้ามากอดสมุทรดาวสอึกขึ้นเรื่อยๆสมุทรยังยืนนิ่งไม่มีปฏิกิริยาอะไร

"ทำไมไม่คุยกับท่านดีๆ"สมุทรพูดเสียงนิ่งเขาไม่อยากยุ่งกับผู้หญิงคนนี้เลยแต่ก็ไม่รู้จะหนียังไง

"ฮึก ฮือ คุณพ่อไม่ฟังดาวเลย ฮือ"

"แต่มั...."สมุทรที่กำลังจะอธิบายชายหนุ่มเศรษฐศาสตร์หน้าตาดีเดินมากระชากดาวออกมาแล้วยังทำหน้าที่จับข้อมือดาวอย่างแน่น

"พี่สมุทรสวัสดีครับ"ต้องนักฟุตบอลตังเก็งของมหาลัยที่รู้จักกับสมุทรอยู่แล้วสมุทรพยักหน้าสองคนนี้มีอะไรกันมารู้จักกันได้ไง

"สมุทรช่วยดาวด้วย ปล่อย!!!"ดาวพยายามสบัดแขนออกแต่ต้องก็จับไว้แน่นเหลือเกิน

"ผมขอพาเมียและลูกไปก่อนน่ะครับต้องกำหราบกันหน่อย"ต้องลากดาวออกไปสมุทรงงกับที่ต้องบอกว่าลูกหรือว่าดาวท้องสมุทรเดินกลับมายังโต๊ะกินข้าวที่เพื่อนนั่งกันอยู่แล้วหน้าเครียดทุกคน

"เป็นไรกันว่ะ"

"มึงรู้ข่าวยังดาวท้องกับไอ้ต้องแล้วยังไปตบกับแฟนไอ้ต้องอีกกูสงสารชิบหาย"ก้องยื่นโทรศัพย์ที่มีคลิปดาวโดนตบผู้หญิงสองคนที่ตบกันอยู่ที่พื้นสถานที่หน้าจะอยู่ในมหาลัยแล้วที่ดาวบอกว่าทะเลาะกับก็โกหกงั้นสิ่

"แล้วต้องมันมีแฟนอยู่แล้วหรอว่ะ"

"เออมันมีอยู่แล้วแต่กูไม่รู้ไอ้ต้องไปกับดาวตอนไหนแถมดาวยังท้องอีกแฟนไอ้ต้องลาออกไปแล้วส่วนดาวโดนไล่ออก"สมุทรส่ายหน้ากับเรื่องที่เกิดขึ้นมาไวไปไวจริงๆบางครั้งก็น่าปวดหัว

"จะเครียดทำไมว่ะกินๆไม่กินกูแย่งน่ะ"ตี๋ที่แย่งข้าวบีมเลยโดนฝ่ามือดันหน้าออกไปแล้วทั้งแก๊งก็กลับมาครื้นเครงอีกครั้ง




หลายอาทิตย์ผ่านไปงานกีฬาสีประเพณีจัดขึ้นเรื่องหลีดให้ชุดเดิมแทนชุดที่ล่มไปไต้ฝุ่นที่เอาเฝือกออกแล้วสามารถมาเป็นยอดได้เหมือนเดิมงานถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่นักศึกษาหลายมหาลัยมาดูได้แต่ต้องมีบัตรและอีกหนึ่งสิ่งที่เป็นส่วนสำคัญคือฟุตบอลวันนี้ใครจะได้ถ้วยพร้อมเหรียญไปครองไต้ฝุ่นมาในชุดที่เหมือนราชาเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆพอจะต่อยอดก็จ้องถอดเสื้อคลุมออกตอนนี้ไต้อยู่ในห้องแต่งตัวอีกไม่นานก็ต้องเปิดสนามกับหลีดอีกมหาลัยทางด้านสมุทรที่ต่อแถวในชุดบอลทีมอีกกับ11ชีวิตที่ข้างๆเป็นอีกทีมบางคนก็เป็นเพื่อนกันมาก่อนกำลังรอหลีดเปิดสนามไม่นานเสียงกรี้ดอย่างท่วมท้นที่มาจากบนอัฐจรรย์ที่แถบไม่ทีที่ว่างหลีดสองมหาลัยเดินลงสนามไต้ฝุ่นเป็นที่น่าจับตามองหน้าที่หวานอยู่แล้วเติมด้วยแก้มสีชมพูอ่อนกับลิปสติกสีชมพูน่าจูบทำให้หวานจนเหมือนผู้หญิงเลยทำให้ตี๋ที่ยืนอยู่ข้างหลังสมุทรมองเพื่อนที่ตาค้างไปแล้ว

"น่ารักเนอะ"

"โครตน่ารัก"ตี๋หัวเรอะแล้วมองสนามที่เพลงเชียร์เปิดดังกังวาลตอนเเรกเป็นแค่หลีดมือแต่พอผ่านไปแค่แป๊ปเดียวฝั่งเรากับถอนคลุมออกแล้วต่อยอดอย่างเชี่ยวชานฝั่งนั้นก็เริ่มต่อตัวจนเพลงมาถึงท่อนสุดท้ายหลีดแต่ละฝั่งจะไปยืนเคียงหน้ากระดานของฝั่งตัวเองแล้วนักฟุตบอลก็เดินออกมาจากซุ้มเรียกเสียงกรี้ดได้มากมายประธานกล่าวเปิดงานเรียบร้อยหลีดแต่ละฝั่งจะไปพักได้ไต้ฝุ่นล้างหน้าเปลี่ยนชุดเกงยีนส์สีดำเสื้อแนนยาวสีขาวดึงขึ้นมาถึงศอกกับรองเท้าผ้าใบสีดำแล้วเดินมาหาที่นั่งตรงอัฐจรรย์กับพิ้งและยู่ยี่แต่ละฝั่งจะให้นักฟุตบอลมายืนอยู่ตำแหน่งตัวเองเพื่อรอเวลาอีกสองนาทีสมุทรมองมาทางไต้ฝุ่นส่วนไต้ฝุ่นก็หยิบกล้องมือถือมาถ่ายรูปโฟกัสแค่คนเดียวแล้วกดถ่ายพอถ่ายเสร็จก็ยกสองนิ้วให้แล้วพูดแบบไม่มีเสียง

"สู้ๆน่ะ"

บอลเริ่มการแช่งขันแต่ละฝั่งไม่มีใครยอมใครแต่ละคนมีสีหน้าที่มุ่งมั่นแน่วแน่มากพอเวลาผ่านไปได้สิบห้านาทีฝั่งสมุทรก็ยิงขึ้นนำได้หนึ่งลูกหลังจากนั้นก็ไม่มีใครทำประตูจนหมดครึ่งแรกนักฟุตบอลอยู่ในซุ้มตัวเองพอครึ่งหลังเริ่มฝั่งสมุทรยิงได้อีกหนึ่งลูกจากตี๋เวลาไม่นานฝั่งมหาลัยอื่นยิงได้หนึ่งประตูเวลาที่เหลือน้อยลงเป็นแรงกดดันให้กับนักฟุตบอลและแล้วฝั่งสมุทรเรียกจุดโทษที่ได้จากก้องสมุทรจะเป็นคนยิงถ้าไม่เข้ากรรมการจะเป่านกหวีดหมดเวลาทันทีและเเล้วสมุทรก็ยิงประตูที่สามให้ชนะไปอย่างขาดรอยพิธีมอบถ้วยและเหรียญทองคล้องคอจากคณะบดีของสองมหาลัยไต้ฝุ่นเดินออกมาซื้อน้ำและกะจะรออยู่ข้างนอกถ้าออกมาจนงานจบคงเบียดน่าดูไต้ฝุ่นนั่งอยู่ตรงโต๊ะหินอ่านแล้วเรื่อนดูรูปไปเรื่อยๆ

สมุทรที่มองหาไต้ฝุ่นอยู่ก็ไม่เห็นหันไปทางสองเทยก็ชี้ไปข้างนอกสมุทรวิ่งออกมาจากสนามทั้งที่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดมองหาอยู่นานก็เห็นไต้ฝุ่นนั่งอยู่คนเดียวเลยเดินเข้าไป

"ไต้ฝุ่น"คนตัวเล็กหันมาพอเห็นว่าเป็นสมุทรก็ยิ้มแล้วลุกขึ้นยืน

"ทำไมไม่เปลี่ยนชุดหล่ะ"ไต้ฝุ่นที่เห็นสมุทรมาในชุดบอลที่เเข่งเมื่อกี้ผมที่เปียกทำให้ดูดีขึ้นไปอีกสมุทรยิ้มแล้วเกลี่นแก้มไต้ฝุ่นเบาๆ

"มีไรจะให้อ่ะหลับตาสิ่"

"ต้องหลับตาด้วยหรอ"ไต้ฝุ่นที่คิ้วชนกันแล้วมองสมุทรงงๆมีอะไรหรือเปล่าสมุทรพยักหน้าไต้ฝุ่นค่อยๆหลัยตาลงสมุทรที่คล้องเหรียญทองอยู่แล้วเเขวนไปที่คอขอของไต้ฝุ่นสมุทรก้มลงไปกระซิบข้างหูไต้ฝุ่น

"เป็นแฟนกันน่ะ"ไต้ฝุ่นลืมตาทันทีสมุทรที่เขยิบมาอยู่ใกล้ไต้ฝุ่นแถมหน้ายังห้างเพียงคืบเดียวอีกไต้ฝุ่นรู้สึกว่ามีอะไรหนักๆที่คอพอก้มมองก็เห็นว่าเป็นเหรียญที่สมุทรพึ่งได้มาไต้ฝุ่นถือเหรียญพลิกไปมา

"ว่าไงตกลงหรือป่าว"สมุทรถามย้ำอีกรอบไต้ฝุ่นที่เขินเเก้มแดงก็ก้มหน้าอย่างเดียวแล้วก็พยักหน้าพอเงยหน้ามาตาทั้งคู่สบกันพอดี

"อื้อ เป็นดิ่"สมุทรถอนสร้อยเกียร์ที่เป็นสิ่งสำคัญชองชาววิศวะเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญที่สุดรักษาเท่าชีวิต

"เก็บไว้ดีๆน่ะ"สมุทรที่สวมสร้อยเกียร์ให้ไต้ฝุ่นแล้วมองดูดีๆไต้ฝุ่นลูบเกียร์ไปมาแล้วยิ้มกว้างอย่างน่ารักสมุทรค่อยเลื่อนหน้ามาใกล้ๆจนหน้าผากติดกันแล้วริมฝีปากทั้งคู่ก็ติดกันสมุทรจูบอย่างนุ่มนวลไต้ฝุ่นที่หลับตาพริ้มไปแล้วจูบที่เนิ่นนานสมุทรถอยริมฝีปากออกแล้วหอมหน้าผากไต้ฝุ่นอีกรอบ

"พี่รักไต้ฝุ่นน่ะ"







แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น