susy

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 53.7k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2560 23:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1
แบบอักษร

|chapter 1|

"เฮีย วันนี้จะขึ้นร้องเลยไหมครับ" เสียงลูกน้องในสนิทเจ้าของผับถามกับเจ้านายตัวเอง

"อือ อีกสิบนาที" ดรีม เจ้าของผับชื่อดังยามราตรี ที่มีวัยรุ่นส์มากมายชอบมาใช้บริการ มีชั้นใต้ดินสำหรับพวกกระเป๋าหนักมาเล่น เเละยังมีโซนบริการสำหรับผู้หญิง ผู้ชายที่ต้องการปลดปล่อย ถือได้ว่าเป็นสถานที่ท่องราตรีอย่างครบเครื่องเลยทีเดียว


ทางอีกด้าน

"เฮ้ย ไอ้บิ๊กกว่าจะโผล่หัวมานะมึง" เสียงเรียกของเพื่อนหนุ่ม 'บิ๊ก' เจ้าของสนามรถเเข่ง เเละทายาทสายการบินชื่อดัง เอ่ยทักทาย

"สัสเจ็ท กูขับรถไม่ได้ขับเครื่องบิน ละเป็นเหี้ยไรอยู่ดีๆย้ายที่สุมหัวเนี่ย" บิ๊กก็ทักทายให้เพื่อนเจ็ทที่ทักทายเขาเมื่อสักครู่ โดยการปล่อยสิงสาราสัตว์ออกมาเดินเล่นนิดหน่อย

"ผับประจำปิดปรับปรุง ไอ้ห่าเอ้ย ตั้งสามเดือน คิดถึงน้องริชชี่ตายห่า" แทน เพื่อนของบิ๊กอีกคนช่วยบ่นเสริมเพื่ออรรถรส

"เหอะๆ ผับนี้มีไรดี ถึงกูต้องถ่อมาถึงที่นี่เนี่ย" บิ๊กสบถอย่างไม่เข้าใจ จริงๆมีหลายๆที่ที่เพื่อนๆจะเลือกไปก็ได้ เพราะที่นี่ก็ไกลจากสนามเเข่งที่เขาเป็นเจ้าของอยู่พอสมควร

"เอาน่า ถือว่าลองอะไรใหม่ๆ" เสียงของปีเตอร์หนุ่มลูกครึ่งฝรั่งคนเดียวภายในกลุ่มพูดขึ้น

"อ่าว ไอ้ฝรั่งนั่งตั้งนาน พึ่งนึกขึ้นได้ว่าเอาปากมาด้วยรึไง" เจ็ทก็มิวายเเขวะให้เพื่อนตัวเอง


"เอาละครับ เดี๋ยวเรามาพักความสนุกความเหวี่ยงกันไว้ก่อน เเล้วมาพบกับนักร้องหนุ่มในบทเพลงสบายๆขวัญใจสาวๆกันเลยค้าบบบบ" เสียงดีเจเปิดเพลงก่อนหน้าได้พูดเกริ่น เพื่อเปิดตัวให้เจ้านายของตัวเองได้ขึ้นเวที


#Big part

"มึง กูเคยได้ยิน ว่าเจ้าของผับที่นี่ร้องเพลงเอง กูว่าคนที่กำลังจะขึ้นนี่เเหละ" เสียงไอ้เจ็ทพูดเจื้อยเเจ้ว ไม่หยุดตั้งเเต่มาถึง ผมก็ได้เเต่ถอนหายใจพยักหน้า นั่งกระดกเหล้า ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก ความจริงก็มีเรื่องเครียดๆอยู่นิดหน่อย

'ฮึ้ยย เเก เจ้าของผับมาเเล้ว'

'อร้ายยย น่าหวานมากเลยอ่ะเเก'

'มีเสน่ห์สุดๆอ่ะ ไปหน้าเวทีกัน'

อะไรกันของผู้หญิงพวกนี้ เเล้วไอ้เจ้าของผับมันจะหน้าตาดีเเค่ไหนกันเชียว


พรึ่บ!

(เพลง รักแรกพบ)

มีจริงหรือ รักแรกพบเพียงสบตาแค่หนึ่งครั้ง

แค่แรกเห็นเดินผ่านมาไม่พูดจา

ไม่ทักไม่ทาย ไม่รู้ว่าใคร เหตุใดจึงรักกัน


ไม่มีทาง เรื่องเพ้อฝันความผูกพันอย่างง่ายดาย

รักแรกพบมีอยู่จริงในนิยาย

หนังสือนิทาน เพลงรักแสนหวาน กับความฝัน


แต่วันหนึ่งฉันผ่านมาพบเธอตรงนั้น

ดวงใจ เป็นเดือดเป็นร้อนช่างทรมาน

ราวกับโดนมนตร์แม่มดสะกดพลัน

นาทีนั้น ฉันรักเธอทันใด


รักแรกพบแท้จริงเป็นอย่างไร

เพราะเธอใช่หรือไม่ เปิดใจใครที่ฉันเป็น

จากวันนั้น หัวใจรู้สึกเอง ชัดเจนว่าทุกสิ่ง

เกิดขึ้นจริงใช่ฝันไป ได้พบจึงเข้าใจ มีอยู่จริง


มีเหตุผล กว่าจะรักใครสักคนไม่ง่ายดาย

เรื่องลึกซึ้งความอ่อนบางของหัวใจ

ว่าเขาเป็นใคร มาถึงเมื่อไร

ไม่มีทางจะเข้าใจมันได้เลย


แต่วันหนึ่งฉันผ่านมาพบเธอตรงนั้น

ดวงใจ เป็นเดือดเป็นร้อนช่างทรมาน

ราวกับโดนมนตร์แม่มดสะกดพลัน

นาทีนั้น ฉันรักเธอทันใด


รักแรกพบแท้จริงเป็นอย่างไร

เพราะเธอใช่หรือไม่ เปิดใจใครที่ฉันเป็น

จากวันนั้น หัวใจรู้สึกเอง ชัดเจนว่าทุกสิ่ง

เกิดขึ้นจริงใช่ฝันไป ได้พบจึงเข้าใจ มีอยู่จริง


สุดท้ายก็เข้าใจ มีอยู่จริง...


'สวย'

ผู้ชายคนนั้นหน้าสวย...

ผมอยากได้!

หลังจากที่ผมหน้าจ้อง ผู้ชายที่เขาบอกว่าเป็นเจ้าของผับที่หน้าหวานมาสักพัก ก็ถึงเวลาที่เหยื่อผมกำลังจะลงเวที ต้องไปทักทายสักหน่อยเเล้ว


พรึ่บ! ผมลุกขึ้นเตรียมจะเดินไปหาเหยื่อ


"ไปไหนมึง" ไอ้เเทนถามขึ้น

"หึหึ เจอเหยื่ิอ" เเล้วผมก็เดินออกมา ไม่สนใจคำถามรั้งท้ายของพวกเพื่อนๆเลย

ผมเดินตามทางมาเรื่องที่ผมเห็นหลังไวๆของผู้ชายคนนั้น จนเดินลงมาถึงชั้นใต้ดินที่มีพวกมาเฟียกระเป๋าหนักมาใช้บริการอยู่พอสมควร

นั่นไง! มันอยู่นั่น...

ผมเดินตรงไปที่โต๊ะพลูที่พึ่งเปิด โดยมีมันเล่นอยู่คนเดียว ว่าเเต่ไอ้มันนั่นอ่ะ ชื่ออะไรวะ?!

"ไงมึง!" ผมเดินเข้าไปทักทาย มันหันหน้ามามองมนิดหน่อย เเต่ก็หันไปตีพลูต่อไม่ได้สนใจผมเเต่อย่างใด

"กูเล่นด้วยได้ป่ะ" มันหันมามองหน้าผมอีก พร้อมกับถอนหายใจ เเต่ก็พยักหน้า

หยิ่งสัส ถ้ามึงเป็นผู้หญิงนะกูต่อยท้องมึงลากเข้าให้เก็บของละ...

มันคนนั้นก็กวักมือเรียกคนมาจัดโต๊ะใหม่ เเล้วเดินมาหาผม

"หัว หรือ ก้อย?" นี่มันเป็นคนไม่ค่อยพูดเเน่ๆ

"หัวละกัน" ผมตอบไปดูเชิง มันก็พยักหน้า เเล้วโยนเหรียญ พอผลออกมาหัวเริ่มก่อน ซึ่งเเน่นอน ผมเป็นคนเปิด

"เชิญ" สั้นๆ ง่ายๆ

เอิ่ม พูดตรงๆเลยละกันครับ วันนี้กูจะได้ตุ๋ยมึงไหมเนี่ย -.-

"เดี๋ยวดิ มาตกลงกันก่อน" ผมเรียกร้องความสนใจนิดหน่อย

"อะไร" มันหันมาถามเสียงเรียบ ด้วยใบหน้าสวยๆตาคมๆที่ดูลึกลับเเบบมีเสน่ห์พิกลของมัน บอกตรงๆ ทำไมผมต้องมาตื้อมันน่ะหรอ เพราะผมน่ะเป็นไบ... เเต่มีอีกเหตุผลที่มากกว่านั้น เพราะหน้ามันเหมือนกับ......

"จะยืนนิ่งอีกนานไหม" มันคนนั้นพูดขึ้น ละตกลงมันชื่ออะไร

"คืองี้ มึงมาตกลงกติกากันหน่อย ถ้ากูชนะ กูขอของรางวัล ถ้ากูเเพ้มึงจะทำอะไรก็ได้" วิธีนี้ง่ายที่สุดละครับถ้าจะล่อมันมาติดกับ

"เพื่อ?!"

เออ ไอเหี้ย เพื่ออะไรวะ...?!

"น่า กูเเค่อยากทำความรู้จัก ว่าเเต่มึงชื่อไร" ผมไม่เคยชวนใครพูดเยอะขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

"ดรีม"

ถามคำ ตอบคำจริงจัง! สาวๆหลงมึงได้ไงเนี่ย

"เออ กูชื่อบิ๊ก เอางี้บอกกูมาเลยดีกว่าว่าถ้ามึงชนะอยากได้อะไร"

"ไปไกลๆ"

"หะ?!"

"ถ้ากูชนะมึง มึงไปไกลๆ รำคาญ" เชี่ย ปากดี! เเละนี่เป็นประโยคที่มันพูดยาวที่สุดละมั้ง ดีกูชอบ ไม่เจอใครเล่นยากๆเเบบนี้มานานละ

"ได้ เเต่ถ้ากูชนะ มึงต้องไปกับกูนะ"

"หึ ไม่มีวัน"

หนอย มึงจะดูไอ้บิ๊กคนนี้เยอะไปแล้ววว เตรียมตัวเเหกตูดเป็นเมียกูได้เลยสัส

ผมทำท่าจะเดินไปเปิดเกมส์สักที หลังจากที่เวิ่นเว้อกันมานาน ไม้เเลกผมยิงลูกสีลง เเละผมก็เลือกยิงลูกต่อไปเป็นลูกสีอีกเช่นกัน เพราะจะได้หมดเร็วๆ เเละตามคาดผมก็ได้ลูกสีมาเป็นของผม พอมาลูกที่สามผมพลาดนิดหน่อย ไอ้ดรีมเลยมาเริ่มไม้เเรกของมัน

ตับ!

ตุบ!

เสียงกระทบลูกดังขึ้นไปมา ซึ่งตอนนี้ทั้งผมเเละดรีมเหลือเเค่คนละลูก เหนื่อยเหมือนกันนะครับ เพราะมันก็เก่งใช่ย่อย ถึงว่าล่ะ ไม่กลัวเเพ้เลย

ตาผมละ เอาเเบบนี้ละกัน

ตับ!

ตุบ!

"หึหึ นายเเพ้เเล้ว ดรีม" ไปเย้ยสักหน่อย


"อืม" เฮ้ย!!! มึงช่วยตกใจหน่อย มึงเเพ้นะ มึงเเพ้!


"นี่มึงไม่ตกใจเลยไง"


"ไร้สาระ" อ่าว ไอ้นี่!


"มึงต้องไปกับกูนะวันนี้" รีบทวงเลย เดี๋ยวชวดเมีย หึหึ

"เออ สั่งงานลูกน้องก่อน" เเล้วมันก็เดินออกไป ส่วนผมน่ะหรอ เดินตามสิครับ... ถามได้


"รอแปป"

"ครับ" คนจริงเหมือนกันนะเนี่ย ผมเห็นมันเดินเข้าไปสั่งงานลูกน้อง ในระหว่างนี่ผมก็โทรไปบอกพวกเพื่อน

(ว่าไง หายหัวเลยนะมึง รีบมาดิ เรียกสาวให้เเล้วเนี่ย) เสียงตามสายดังมาทันทีไม่รอให้ผมได้พูดได้กล่าวอะไร

"กูได้ของเล่นละ วันนี้พวกมึงเชิญตามสบาย"

(เออๆ ตลอดอะมึง มีไม่เเบ่งนะเดี๋ยวนี้)

"กูเล่นก่อน ถ้าไม่ถูกใจ เดี๋ยวกูส่งต่อ" ผมพูดในท่าทีสบายๆ ไม่ซีเรียสอะไรอยู่เเล้ว

(ครับๆ เอาที่มึงสบายใจ)

"เออ เเค่นี้ก่อนนะมึง" ผมรีบจบการสนทนาเมื่อเห็นร่างบางที่ผมหมายปองกำลังเดินมา



"ไปดิ"

"หึ นี่มึงรู้รึป่าวว่ากูจะพามึงไปไหน ไม่เห็นมึงจะเดือดร้อนอะไรเลย" ผมพูดในจณะที่กำลังเดินนำมาที่รถ

"ไม่รู้!" เชร้ดดดด เเต่มึงก็มาเนี่ยนะ

"กูจะพามึงไปเอา"

"งั้นกูกลับ" พูดปุ๊บ ดรีมก็เตรียมเดินหันหลัง

"เห้ยเดี๋ยว ใจเย็น ไปกับกูก่อน ตามที่ตกลงไว้ดิ มึงอย่าป๊อด" ไม่น่าบอกเลย ห่าเอ้ย!

"ตกลงมึงพากูจะไปไหน"

"ก็ไปเอานั่นเเหละ ไหนตกลงกันไว้เเล้วไง ศักด์ศรีในคำพูดอะมีนึเปล่า" เอาศักดิ์ศรีมาอ้างเเม่ง!

"ถ้ากูให้มึงเอา มึงจะไม่ยุ่งกับกูอีกใช่ไหม"

"ดูก่อน" เผื่อติดใจไงครับ เเหม

"งั้นไม่ไป"

โว้ะ! นี่มึงไม่อยากเห็นหน้ากูจริงๆใช่ไหม

"เดี๋ยวๆ เอางี้ๆ ไปกับกูก่อน เดี๋ยวยังไงค่อยว่ากันโอเคไหม มึงต้องรักษาสัญญาที่มึงให้ไว้กับกูก่อน" ไม่รู้ล่ะ ผมอยากได้อะไรก็ต้องได้

"เออๆ เเม่ง" หึหึ ยอมเเล้ว

Truuuu Truuuu เสียงโทรศัพท์ผมเอง

.

.

.


#Dream part

เวรกรรมอะไรของผม ตอนเเรกก็เเค่พนันขำๆ ใครจะไปคิดว่าไอ้บ้านี่มันจะพาผมมาเอา ผมจะไม่ยอมก็ได้ เเต่ไอ้บิ๊กมันก็ตื้อเก่งเหลือเกิน หมดปัญญาครับ ยอมๆ ไปครั้งเดียว จบๆไป


เฮ้ย! เเต่ได้ไงผมเป็นผู้ชายไม่ใช่เกย์


"ถึงละ ลงดิ" ไอ้คนชื่อบิ๊กมันหันมาบอกผม หลังจากที่ผมยอมขึ้นรถมากับมัน

"นี่มันสนามเเข่งรถ" ผมหันไปถามมัน เพราะที่มันพาผมมาเนี่ยมันสนามเเข่งรถ ไม่ใช่โรงเเรม หรือคอนโดอย่างที่ผมคิดสักเท่าไหร่

"เออ ของกูเอง ลงมาก่อน จัดการธุระเเปป" มันเดินนำหน้าผมเข้าไปโดยไม่รอเลยสักนิด ผมเริ่มจะเดินตามไม่ทันเเล้วเนี่ย



"เฮ้ย ไอ้ตุ๊ด มีลูกค้ายัง" พอผมเดินเข้ามาก็มีพวกรี้ไรต่างๆเเซวผม หน้ากูเหมือนตุ๊ดหรอสัส พอผมมองดูตัวเอง เออว่ะ วันนี้ขึ้นร้องเพลงเลยเเต่งตัวดีหน่อย เเต่ใครจะไปคิดว่าจะได้มาเจอไอพวกนี้ค

"มันไม่ตอบว่ะพวกมึง หรือว่าให้เอาฟรีวะ" อีกคนก็พูดขึ้นมา

"ดีดิวะ ไม่เปลือง หุ่นใช้ได้ กูว่าเเบบนี้น่าจะรับเเรงกระเเทกได้ทั้งคืน หึหึ" พูดจบพวกมันก็เดินเข้ามา


เหี้ยละ มัวเเต่ฟังมันพูด... ลืมหนี!


"อย่ายุ่งกับกู" ผมได้เเต่ถอยหลัง เเล้วไอ้คนที่พาผมมามันหายไปไหนวะ

"พูดเพราะๆหน่อยซี่ พวกกูว่าที่ผัวมึงนะ"

"ผัวบ้านมึงสิ" ผมสวนกลับมันที เอาไงดีวะ จะร้องให้คนช่วย เเต่เสียงคนในสนามมันต้องกลบอยู่เเล้ว

ตุบ!

เหี้ยเอ้ยยย ติดผนัง!


"หมดทางหนีเเล้วมึง มานี่กูจะพาไปขึ้นสวรรค์" คนตัวโตๆ ผิวคล้ำเข้ามากระชากผมไป เเรงเยอะสัส เเดกควายเข้าไปรึไง

"ปล่อยกู" ผมอยากจะพูดเยอะกว่านี้นะ เเต่มันไม่ใช่นิสัยผม

"หยุดดิ้นดิวะ อย่าโง่ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว"

"อึก ปะ ปล่อย" อยู่ๆมันก็บีบคอผม เเค่เเข่งพลูเเพ้ ผมต้องตายเลยใช่ไหม โอ้ไม่! ชีวิตของไอ้ดรีมมม


"เฮ้ย!"

ตุบ!

ผลั้วะ !

ผลัก!

"โอ้ย เฮ้ย เฮีย" ผมได้ยินเสียงต่อสู้ ผมไม่ได้มองอะไรหรอกตอนนี้ หลับตาหนีอย่างเดียว

เดี๋ยวนะ ผมได้ยินมันเรียกคนนึงว่าเฮีย...

"เออกูเอง เป็นเหี้ยอะไรมายุ่งกับคนของกู" เสียงไอ้บิ๊ก ไอ้คนที่พาผมมา

"นะ นี่คนของเฮียหรอครับ ผะ ผมไม่รู้ ขอโทษครับ" คนหนึงในพวกนั้นมันพูดขึ้น

"มานี่ดิ๊ มาทีละคน" ผมเห็นไอ้บิ๊กมันเรียกพวกนั้นเข้าไปหาทีละคนก่อนจะ

ผลั้วะ !

ผลั๊วะ !

ผลั้วะ !

สามคนนั้นโดนหมัดไปทีละหมัด จากผมที่มองอยู่ตรงนี้ก็น่าจะเจ็บพอสมควร

"อย่ามาทำเป็นใหญ่ในที่ของกู จำไว้ ไป!" ไอ้บิ๊กมันไล่พวกนักเลงไปละเดินตรงมาที่ผม หน้ามันโหดกว่าตอนที่มันกวนประสาทผมที่ร้านเสียอีก เห็นงี้ผมก็กลัวนะ ผมไม่ใช่พวกชอบใช้กำลังสักเท่าไหร่

"หลับตาทำไม" มันถามผมเมื่อเดินมาถึงตรงหน้า


"มึงจะต่อยกูไหม" นี่คือความคิดที่อยากจะถามไปจริงๆ


"ฮ่าๆๆ กลัวรึไง" เออสิ!


"กูไม่ใช่พวกชอบใช้กำลัง" ผมบอกมันไปตรงๆ


"พูดดีไป เเต่ถ้าเมื่อกี้ถ้าไม่มีกูมึงเกือบโดนเอานะ" มันทำหน้าเย้ยๆมาทางผม

"ก็เพราะมึงพากูมา"

"เอาน่า ไปเถอะๆ กูให้คนจัดห้องไว้ละ" นี่มึงยังไม่ลืม?! เรื่องที่จะเอากูใช่ไหม!

"ไปสิ เดี๋ยวพวกนั้นมันย้อนมา กูไม่ช่วยมึงละนะ" ขู่กูหรอ...

เออ ผมก็เดินตามสิถามได้... เฮ้อ ไม่อยากจะคิดเลยว่าชะตาชีวิตผมต่อไปนี้จะเป็นยังไงวะเเม่ง

------------------------------

55555 ตอนเเรกมาเรื่อยๆเอื่อยๆกันก่อน เฮียบิ๊กไม่ได้ชอบดรีมอะไรขนาดนั้นนะ เเค่อยากได้มาครอบครองเฉยๆ

นี่จะเป็นการฉีกกฎนายเอกขี้อ้อน ฮ่าๆ เพราะนายเอกเรื่องนี้จะเป็นคนซึนๆ มึนๆ พูดน้อย ดูสิ ขนาดโดนพระเอกหลอกมาฟัน ก็มาง่ายๆ ดูสิ..5555

ส่วนพระเอกไม่ได้โหดทั้งเรื่องจ่ะ เเต่ถึงคราวโหดก็โหดนะ





ความคิดเห็น