white choc

ขอขอบคุณทุกคอมเมนท์ ทุกแรงสนับสนุนนะคะ ขอบคุณคร้าา :)

ชื่อตอน : 03 ชดใช้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2560 15:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
03 ชดใช้
แบบอักษร

บทที่ 3 ชดใช้






 แสงแดดอ่อนๆส่องเข้ามาที่หน้าตาของบ้านทาวน์เฮ้าส์หลังเล็ก เสียงนกร้องปลุกชายร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงให้ตื่นขึ้น  เป็นเวลาเกือบ1สัปดาห์แล้วที่อี้ชิงใช้ชีวิตอยู่โดยที่ไม่มีป้าเหมยลี่ ทาวน์เฮ้าส์หลังนี้เมื่อก่อนมันเล็กจะตายแต่พอมาวันนี้ วันที่อี้ชิงต้องอยู่คนเดียวที่นี่ทาวน์เฮ้าส์หลังนี้ก็ดูใหญ่ขึ้นมาทันที ความเงียบเหงาภายในบ้านสามารถเรียกน้ำตาของร่างบางได้เสมอเมื่อนึกถึงคนที่เคยอยู่ด้วยกัน....


" ฮึก ฮือออ ป้าเหมยลี่ครับ อี้ชิงเหงาจังครับ อี้ชิงคิดถึงป้าจังครับ ฮือออ " ทุกครั้งที่ร่างบางคิดถึงป้าน้ำตาก็จะไหลออกมาทันทีและยิ่งเขาต้องอยู่ในทาวน์เฮ้าส์หลังนี้คนเดียวความทรงจำดีๆที่นี่มันช่างทำให้เขายิ่งเศร้าเข้าไปใหญ่


" ติ๊งต่องงงงง ติ๊งตองงงง " จู่ๆเสียงอ๊อดหน้าบ้านก็ดังขึ้นเรียกสติของร่างบางให้กลับเข้ามาสู่ปัจจุบัน ใครกันนะที่มากดอ๊อดบ้านเขาทั้งๆที่ยังเช้าอยู่แท้ๆ ร่างบางยันตัวเองลูกขึ้นจากเตียงพร้อมเดินลงไปดูหน้าบ้าน


" สวัสดีครับ คุณใช่คุณอี้ชิงหลานชายคุณเหมยลี่รึเปล่าครับ ? " เมื่อประตูบ้านถูกเปิดออกเผยให้เห็นชายร่างสูงรูปร่างหน้าตาดียืนอยู่ที่หน้าบ้านของอี้ชิงพร้อมทั้งยังยิ่งคำถามใส่ร่างบางอีก


" อะ..เอ่อ ใช่ครับคุณมีอะไรรึเปล่าครับ ". ร่างบางตอบกลับด้วยความสงสัย ก็เขาไม่รู้จักผู้ชายตรงหน้านิจะว่าเป็นญาติก็ไม่น่าใช่เพราะนอกจากป้าเหมยลี่แล้วเขาก็ไม่มีญาติที่ไหนอีก


" คือผมเป็นลูกชายของคนที่ขับรถชนป้าของคุณ ทางเราต้องการให้คุณเรียกค่าเสียหายมาทางเราจะชดใช้ให้ " ร่างสูงเอ่ยไปตามสิ่งที่คิด เขามาที่นี่เพื่อมาชดใช้แทนพ่อเขา คังจุนให้คนตามสืบเรื่องราวของป้าเหมยลี่จนได้รู้ว่าป้าแกมีหลานชายอยู่คนเดียวเขาจึงมาที่นี่เพื่อเจรจา


" ถ้าคุณจะให้ผมเรียกเงินเพื่อไม่เอาผิดพ่อคุณ คุณไม่ต้องกลัวหรอกนะครับ ผมรู้ว่ามันเป็นอุบัติเหตุผมไม่รับเงินจากคุณหรอกครับ " ร่างบางรู้ดีว่าไม่มีใครอยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแล้วยิ่งถ้าจะให้เขามารับเงินเพราะป้าเขาตายมันก็ไม่ใช่เหตุผลดังนั้นเขาจึงไม่รับ


" รับไว้เถอะครับผมจะให้คุณ 2 ล้านกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ได้โปรดรับเงินจากเราด้วยครับ " คังจุนยังคงยืนยันที่จะให้เพราะเขาคิดว่ามันคงดูไม่ดีนักถ้าจะไม่ช่วยอะไรเลยแล้วอีกอย่างถ้าร่างบางยอมรับเงินเรื่องนี้จะได้จบๆกันไปและพ่อเขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดอีก


" ผมไม่รับหรอกนะครับ เงินตั้ง2ล้านคุณเอากลับไปเถอะ " อี้ชิงยังยืนยันที่จะปฏิเสธเงินเยอะขนาดนี้เขารับไว้ไม่ได้หรอก


" ฉันมองนายผิดไปจริงๆ คิดว่าเป็นเด็กอายุแค่ 18 แล้วจะคุยกันง่ายๆ ที่แท้นายก็อยากได้เงินมากกว่านี้ล่ะสิ น่าสมเพชจังนะเอาชีวิตป้าตัวเองมาขายแบบนี้เนีย " กึก!! คำพูดของร่างสูงเหมือนเข็มนับร้อยเล่มทิ่มเขาที่หัวใจ น้ำเสียงอ่อนโยน คำพูดสุภาพก่อนหน้านี้ได้หายไปจากชายหนุ่มตรงหน้าทันที เพียงเพราะเขาไม่ยอมรับเงิน2ล้านเนียนะมันจะไม่มากไปหน่อยหรอที่มาพูดจาดูถูกเขาขนาดนี้


" ออกไปจากบ้านผม !! คุณไม่มีสิทธ์มาว่าผมแบบนี้ ผมไม่เคยคิดจะเอาชีวิตป้ามาขายและผมก็ไม่มีวันรับเงินจากคุณด้วย ผมนี่มันคิดผิดจริงๆที่คิดว่าครอบครัวคุณอยากจะชดใช้ด้วยความรู้สึกผิดแต่สุดท้ายก็แค่ใช้เงินฝาดหัวคนอื่นสินะ " ร่างบางพูดขึ้นด้วยความโมโหสุดขีด ปกติแล้วเขาเป็นเด็กน่ารักไม่เคยทะเลาะกับใคร แต่คนตรงหน้าเขาตอนนี้จะปล่อยผ่านไปโดยไม่ตอบกลับเลยเขาคงทำไม่ได้ ถึงเขาจะอายุแค่18แต่เขาก็มีศักดิ์ศรี


" งั้นฉันให้ 10 ล้าน ถ้านายเอาฉันจะเซ็นเช็คให้เดี๋ยวนี้เลย " คังจุนก็ยังไม่ละความพยายามที่จะยัดเงินให้อี้ชิง เขาเพิ่มเงินให้สูงขึ้นเพราะคิดว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าจะตอบรับมัน


" ไม่!! ผมไม่เอา คุณออกไปเดี๋ยวนี้ " อี้ชิงปฏิเสธเสียงแข็งพรางผลักคังจุนให้พ้นจากรั้วบ้านเขาก่อนจะปิดประตูรัวใส่ชายตรงหน้าแล้วเดินเข้าบ้านไป


"หึ อวดดีจังนะ เงิน 10 ล้านนี่มันน้อยไปรึไง ถ้านายไม่รับไว้ต่อจากนี้ก็อย่าหวังว่าฉันจะหยิบยื่นโอกาสนี้ให้นายอีก " ร่างสูงพึมพำกับตนเองก่อนจะขึ้นรถแล้วขับออกไป





บ้านพักในจีนตะกูลซอ


" กลับมาแล้วหรอคังจุน ทางญาติคุณเหมยลี่เค้าว่าไงบ้าง " เมื่อคังจุนกลับถึงบ้านฝ่ายคนเป็นพ่อที่รออยู่ก็เอ่ยถามเรื่องที่ให้ไปทำ


"เค้าไม่รับครับ เด็กนั่นหัวหมอชะมัดผมให้ตั้ง10ล้านแล้วยังไม่เอาคงอยากได้อีกล่ะสิ " คังจุนว่าพรางเอามีขยี้ผมอย่างหัวเสีย


" นี่พ่อไม่ได้ให้แกเอาเงินไปฝาดหัวเขา แต่ให้แกไปพูดคุยกับเค้าดีๆ แกนี่มันจริงๆเลยนะคังจุนทำเสียเรื่องหมด "


" ผมก็พูดดีด้วยแล้วนะครับ แต่เด็กนั่นมันอวดดีมากไปทำเป็นไม่อยากรับเงินความจริงควอยากได้มากกว่านี้แน่นอน "


" หยุดความคิดอติของเราเลยคังจุน ยังไงพ่อก็เป็นฝ่ายผิด พ่อได้อ่านประวัติครอบครัวคุณเหมยลี่แล้วนะ ชีวิตเด็กนั่นน่าสงสารมากพออยู่แล้วและยิ่งพ่อไปทำให้ญาติคนเดียวของเขาต้องตาย ดังนั้นพ่อคิดว่า...."


" พ่อคิดว่าอะไรครับ? " คังจุนเอ่ยถามเมื่อเห็นพ่อเงียบไป


" พ่อจะรับเลี้ยงเขาแทนคุณเหมยลี่ "


" ห่ะ!! ไม่ได้นะครับพ่อ เราจะให้เด็กเห็นแกเงินแบบนั้นมาอยู่กับเราไม่ได้นะครับ " ร่างสูงแผดเสียงดังลั่นให้กับความคิดที่ไม่เข้าท่าของผู้เป็นพ่อ


" แล้วแกรู้ได้ไงว่าเด็กนั่นเห็นแกเงิน การที่เขาไม่เอาอาจจะเป็นเพราะเขาไม่อยากได้จริงๆก็ได้ "


" ไม่มีทางหรอกครับ ใครจะไม่อยากได้เงินตั้งเยอะ "


" เอาเถอะๆ พรุ่งนี้แกจะต้องไปรับเด็กคนนั้นมาให้ได้ พ่อจะมอบหน้าที่ดูแลเด็กคนนั้นให้แกแทนเพราะเย็นนี้พ่อจะบินไปพักผ่อนที่อเมริกาสักระยะ "


" พ่อครับไม่ได้นะครับ จู่ๆพ่อจะมาโยนให้ผมแบบนี้ได้ไง " ร่างสูงเอ่ยประท้วงเรื่องอะไรเขาต้องมาดูแลเด็กนั้นต้นเหตุของเรื่องน่ะมันพ่อของเขาไม่ใช่เหรอ


" แกคงอยากเห็นฉันเหนื่อย อยากเห็นฉันเครียดตายสินะ งั้นก็ได้ฉันดูแลเด็กคนนั้นเองก็ได้ " ชายวัยกลางคนพูดจาตัดพอใส่ลูกชายนี่คือวิธีอ้อนลูกชายตัวเองของผู้เป็นพ่อเพราะวูบินรู้ว่าคังจุนรักเขามากยังไงก็ต้องไม่ยอมให้เขาเหนื่ยอแน่นอน


" เอ่อ..คือผม...คือ เฮ้อออ พ่ออ่าทำแบบนี้กับผมทุกทีเลย "


" ฮ่าฮ่า แกรับปากแล้วนะ "


" ครับ " คังจุนพยักหน้ารับเป็นเชิงตอบกลับ เฮ้ออออนี่เขาต้องมาดูแลเด็กนั่นจริงๆหรอแล้วเขาจะใช้ชิวิตอยู่กับเด็กนั่นรอดมั้ยละเนียร่างสูงยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัวจนต้องขอตัวขึ้นห้องไปพัก



image

     \_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_




เรื่องนี้ไม่สนุกหรอค่ะไม่ค่อยมีคอมเมนท์เลย ไรท์เพลียยยยจะอัพต่อดีไหมนร้า 😂

#คอมเมนท์ให้กำลังใจไรท์กันหน่อยนะช่วงนี้ไรท์ท่อแท้ 5555+

#ยังไม่ได้แก้คำผิดนะค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น