ณิสสรณ์ นิกข์นิภา ภูษิดา

คำเตือน!!! เรื่องนี้ติดเหรียญโหด!

ชื่อตอน : 0. [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
0. [100%]
แบบอักษร

            พอก้าวเท้าเข้ามาในห้อง นิโคลัสก็หมุนตัวพรวด ผลักร่างบางชิดติดกับประตู ไฟไม่ทันเปิด แต่ริมฝีปากก็พุ่งเข้าหากัน จูบเร่าร้อนต่อเนื่องจากข้างล่าง แม้จะมีเรื่องน่าแปลกใจมาให้เขาขบขัน แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา มือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างสมส่วนโค้งเว้า เน้นหนักในบางจุดจนหญิงสาวส่งเสียงครวญครางอืออา

            “อืม..ปากคุณหวาน” นิโคลัสถอนจูบออกพูด มองใบหน้าสวยที่แหงนเงยเล็กน้อยดวงตาหลับพริ้มด้วยแรงปราถนา อีกฝ่ายทำให้เขาร้อนตั้งแต่ตอนอยู่ที่ผับแล้ว ทั้งรูปร่างหน้าตา เสื้อผ้าชุดเดรสสีดำรัดรูปที่บอกได้เลยว่าเซ็กซี่สุดๆ ไหนจะสายตาเชิญชวนราวกับจะตะโกนว่าให้เขาทำอะไรของเธอ มันถูกใจใช่เลย

            “คุณไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์เลย” วริศราเอ่ยถึงสิ่งที่สงสัยตังแต่เมื่อครู่ออกไป จูบเขาให้ความรู้สึกดี แต่มันออกจะแปลกที่เธอไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์จากตัวเขาสักนิด ดูท่าทางแล้วก็ไม่น่าใช่คนที่จะไม่ดื่ม ไม่อย่างนั้นคงไม่ไปสถานที่แบบนั้นหรอก

            “ผมเพิ่งไปถึง ยังไม่ทันนั่งเลย” นิโคลัสหัวเราะหึๆ ขณะซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมกรุ่นของอีกฝ่าย เขาจูบซุกไซร้แลบลิ้นเลียซอกคอเรื่อยไปยังใบหูนิ่ม ฟันคมขบกัดลงเบาๆ แต่กลับสร้างความเสียวสยิวจนหญิงสาวต้องบิดกายเป็นเกลียว

            “อ๊ะ…” เสียงหวานร้องสะท้าน ยิ่งเมื่อทรวงอกอิ่มภายใต้เนื้อผ้าถูกรุกรานด้วยสองมือหน้าที่เข้ากอบกุมบีบขยำ “ส..เสียว..” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นสูดปากร้อง ความกลัวประหม่าในตอนแรกหายไปหมดแล้ว เหลือแต่เพียงความซ่านสยิวที่ปกคลุมไปทั่วร่างกาย ดูเหมือนยิ่งเธอครางดังมากเท่าไหร่ อีกฝ่ายก็ยิ่งปรนเปรอให้เธอมากเท่านั้น

            “กอดคอผมไว้สิ” เสียงทุ้มกระซิบเบา ชี้นำให้อีกฝ่ายนำมือที่ปะป่ายไปมากับกำแพงห้องมากอดคอเขาไว้ “ไปที่เตียงไหม” ตากประสบการณ์ เขาเดาได้เลยว่าอีกฝ่ายคงใหม่กับเรื่องแบบนี้พอสมควร และคงไม่อยากทำอะไรแปลกๆ มากนัก

            “อ..อือ” วริศรารีบพยักหน้าตอบ ก่อนจะหวีดร้องออกมาเมื่อร่างทั้งร่างถูกยกขึ้น สองขาเรียวตวัดกอดเอวหนาเอาไว้ตามสัญชาตญาณ ใบหน้าหวานแดงเรื่อขึ้นอีกเมื่อสัมผัสได้ว่าอะไรบางอย่างมันดุนดันกางเกงเนื้อหนามาทักทายเธอเสียแล้ว

            “หึๆ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ จูบปากนุ่มเบาๆ อีกครั้งแล้วมุ่งหน้าเข้าห้องนอนไปที่เตียงกว้าง เขาไม่เสียเวลาแม้แต่จะปิดประตูห้องหรือเปิดไฟ เข้ามาได้ก็ทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วจูบต่ออย่างรวดเร็ว

            มือหนาเลื่อนสอดเข้าด้านหลัง รูดซิปชุดเดรสสีเข้มของอีกฝ่ายลงอย่างชำนาญ ดึงอีกสองทีชุดสวยก็ลงไปกองที่สะโพกอิ่ม เขาผละออกมามอง แสงไฟรำไรจากนอกห้องส่องให้เห็นเรื่องร่างโค้งเว้างดงาม ทรวงอิ่มที่เขาถวิลหายังถูกซ่อนอยู่ในชั้นในลูกไม้สีอ่อน แต่จากสายตาก็เห็นแล้วว่ามันอวบใหญ่จนเขาแทบไม่อยากเชื่อว่าหญิงสาวจะซ่อนรูปขนาดนี้

            “พระเจ้า…” เสียงทุ้มครางลึกในลำคอ รู้สึกปากแห้งขึ้นมาทันทีจนต้องแลบลิ้นเลียริมฝีปาก

            “อ..อะไร” วริศราลืมตามอง เธอมีอะไรผิดปกติหรือยังไง เขาถึงได้ทำหน้าตื่นตะลึงใส่เธอขนาดนี้ “คุณไม่ชอบเหรอ” หรือว่าหุ่นเธอจะดีไม่พอกัน    

            “ไม่ใช่ คุณ..ดีมากต่างหาก ใหญ่มาก…” ปากหยักอ้าค้างน้อยๆ ขณะค่อยๆ ยื่นมือสัมผัสกับเนื้อนุ่มภายใต้ผ้าลูกไม้ชิ้นบาง อุ้งมือกอบกุม ปลายนิ้วโป้งยื่นกดลงบนยอดปทุมถันที่ดันเนื้อผ้าออกมาเบาๆ ก่อนจะหนักขึ้นทีละนิด

            “อ๊ะ...มันเสียว” วริศรากัดริมฝีปากแน่น ไม่คิดว่าแค่การสัมผัสแผ่วเบาจากมือหนาจะทำให้เธอเสียวซ่านได้ขนาดนี้ ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่เคยพานพบวนเวียนไปทั่วร่างงาม “อ..อูย..” เธอร้องครางเมื่ออีกฝ่านเน้นสัมผัสแรงขึ้นอีก    

            “ของคุณดีจริงๆ” นิโคลัสเผยรอยยิ้ม มือหนาเคล้นคลึงทรวงอิ่มรุนแรงขึ้น ก่อนจะดึงบราเซียร์ตัวสวยลงไปกองด้านล่าง ปล่อยให้เนื้อนุ่มดีดเด้งออกมาท้าทายสายตาคมกล้า “โอ…” ชายหนุ่มถึงกับครางเสียงพร่า มองดูเนื้อเนียนที่ถูกประดับด้วยป้านถันสีชมพูอ่อนสวยอย่างพรึงเพริศ

            “คุณนิค…” วริศราเรียก เขินอายจนอยากจะยกมือขึ้นมาปิด ถ้าไม่เพราะมือของชายหนุ่มยังคงกุมขยำหน้าอกหน้าใจอันล้นหลามของเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่ามันจะหายไปอย่างไรอย่างนั้น

            “ขอผมกินมันนะ” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นสบตาหวานที่ฉ่ำวาวไปด้วยแรงพิศวาสไม่ต่างกัน พอเห็นอีกฝ่ายพยักหน้าอย่างเก้อเขินก็ไม่รอช้า จรดริมฝีปากลงครอบครองปลายยอดที่แข็งสู้ชูชันอย่างรวดเร็ว

            “อ๊ะ.. อา…” วริศราสะดุ้งเบาๆ แค่มือของเขา เธอก็เสียวสะท้านแล้ว แต่นี่ทั้งมือทั้งปากกำลังแตะไต่ไล่ชิมอยู่บนทรวงอกเธอ มันรู้สึกดีจนแทบไม่น่าเชื่อ ความสยิวซ่านแล่นปราดลงไปกองกันอยู่ที่จุดอ่อนไหว สองขาเรียวเสียดสีกันไปมาหวังว่ามันจะช่วยลดทอนความเสียวจนแทบขาดใจนี้ไปได้ “ค..คุณนิค..อูย… ฉันเสียว..อา..”

            “จ๊วบๆๆ” ยิ่งได้ยินเสียงร้องหวานครางเหนือศีรษะ เขายิ่งเพิ่มแรง ดูดกลืนเนื้อนุ่มเข้าปากอย่างไม่ลดละ ปากหยักอ้ากว้าง ส่งลิ้นร้อนไล่เลียรอบยอดถันสีอ่อนที่ตั้งชัน กระดกปลายลิ้นตวัดเลียรัวๆ ฟันคมๆ ครูดไถไปกับผิวเนื้อบางเบาๆ มันไม่เจ็บ กลับกัน มันกลับสร้างความเสียวซ่านมากขึ้นจนร่างบางบิดเป็นเกลียว

            “อ๊ะ อื้อ…” หญิงสาวกัดริมฝีปากกลั้นเสียงครางน่าละอาย ดวงตาพร่ามัวไปด้วยไฟราคะจ้องมองการกระทำของชายหนุ่มที่ขยับศีรษะไปมา ย้ายซ้ายทีขวาทีอยู่บนร่างกายเธออย่างหิวกระหาย ความเขินอายในทีแรกหายไปไหนหมดไม่รู้ ตอนนี้เธอต้องการแค่เขา ต้องการมากกว่านี้ อกอวบแอ่นขึ้นให้อีกฝ่ายเชยชมอย่างไม่นึกละอาย สองขาเรียวกอดกระหวัดเข้ากับร่างแกร่ง

            “คุณหวานมากวีวี่” นิโคลัสก็ไม่ต่างกัน เขาแทบทนไม่ไหว เบื้องล่างปวดปร่าโป่งนูนดันแทบทะลุกางเกงออกมา ชายหนุ่มผละห่างออกมาตัดการกับเสื้อผ้าบนกายรวดเดียว เผยเรือนร่างเปลือยเปล่าแข็งแรงกำยำน่าปรารถนา

            วริศรามองตามแล้วก็อดตื่นเต้นไม่ได้ อกแกร่งกำยำและหน้าท้องเรียบตึงแน่น ลอนกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยงามน่ากัด ผิวสีแทนอ่อนๆ ส่งเสริมให้เขาดูเป็นชายชาตรีเต็มตัว และเมื่อสายตาเลื่อนลงมายังเบื้องล่างเธอก็ต้องเบิกตากว้าง ไรขนอ่อนๆ ตรงปลายมัดกล้ามเนื้อเรียงตัวสวยชี้ลงยังท่อนลำขนาดยักษ์ที่พุ่งผงาดชูชันท้าทายสายตา น..นี่มันใหญ่เกินไปไหม!

            “ไม่เคยเจอเท่าผมล่ะสิ” นิโคลัสพูดด้วยท่าทางภูมิอกภูมิใจในขนาดของตัวเอง เขาจับมือบางให้สัมผัสมันราวกับจะทักทาย

            “อ..อือ” วริศรายังคงเบิกตาโต รับรู้ถึงความร้อนผ่าวที่ส่งผ่านมาทางมือ มันแข็ง แต่ก็นิ่ม บอกไม่ถูกเหมือนกัน ดูจากขนาดเทียบกับมือเธอแล้ว ของเขานี่มันใหญ่กว่านักแสดงหนังโป๊บางคนที่เธอเคยดูเสียอีก “ม..มันใหญ่จัง” หญิงสาวชักกลัวขึ้นมาแล้ว มันใหญ่ขนาดนี้ จะเข้ามาในตัวเธอได้ยังไงกัน

            “มันจะทำให้คุณรู้สึกดีแน่นอน” ชายหนุ่มยิ้ม มือหนาจับยึดชุดสวยดึงออกจากกายอีกฝ่าย ไม่ลืมถอดบราเซียร์ที่ยังค้างอยู่ตรงเนินอกออกให้อย่างว่องไว “ของคุณก็ไม่ใช่ย่อย” เขามองไปยังเนินเนื้ออูมที่เห็บวับแวมผ่านแพนตี้ลูกไม้สีอ่อนเข้าชุดกับบราเซียร์ที่ถูกโยนทิ้งไปแล้ว นิ้วชี้เรียวยาวถูกส่งไปสัมผัสเนื้อผ้าขรุขระเบาๆ อีกฝ่ายก็เกิดปฏิกิริยาตอบรับ

            “อ๊ะ..” วริศราสะดุ้ง เสียวซ่านสุดใจ ยิ่งเมื่อเห็นแววตาหื่นกระหายของอีกฝ่ายที่จ้องมองสัดส่วนเร้นลับเธอหัวใจก็ยิ่งเต้นระรัวราวกลางศึก

            ขาเรียวถูกจับอ้ากว้างด้วยมือข้างซ้าย ส่วนมือข้างขวายังคงวนเวียนไล้กดย้ำลึกไปตามรอยแยกกลีบดอกไม้งาม น้ำหวานไหลซึมเปียกเนื้อผ้าเป็นวงเล็กๆ ค่อยๆ ขยายขนาดขึ้น นิ้วโป้งสากกดลึกดันผ้าลูกไม้เข้าไปตามรอยแยก คลึงเบาๆ แล้วดึงออก ทำซ้ำๆ อยู่แบบนั้นท่ามกลางเสียงครวญครางด้วยความเสียวสยิว

            หญิงสาวอยากจะหุบขาหนี แต่ก็ทำไม่ได้เพราะขาและมือข้างหนึ่งของอีกฝ่ายกันเอาไว้ ทั้งเสียวทั้งอายจนต้องเอียงหน้าซุกแนบหมอน แต่ไม่ว่าจะหันไปทางไหน ก็ได้แต่กลิ่นอายของเจ้าของห้องจนรู้สึกเหมือนมีแต่เขาโอบล้อมเธอไว้ทั้งตัว “อ๊ะ..พอ พอแล้ว” ใบหน้าหวานสะบัดไปมาเมื่อความรู้สึกแล่นพล่าน ร่างกายเริ่มกระตุกเกร็งเป็นจังหวะอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งเมื่อมือหนาดึงปราการสุดท้ายออกก่อนจะจับเนื้อนุ่มโดยไม่มีออะไรขวางกั้น ความเสียวซ่านก็ยิ่งทวีขึ้น นิ้วร้ายกาจจุ่มจ้วงเข้าช่องทางเร้นลับเบาๆ

            นิโคลัสขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเห็นท่าทางของหญิงสาว และยิ่งรู้สึกแปลกๆ เข้าไปอีกเมื่อช่องทางคับแน่นรัดนิ้วเขาแนบแน่นเหลือเกิน ชายหนุ่มปัดความสงสัยออกจากศีรษะ เปลี่ยนมาให้ความสนใจกับภารกิจที่ทำอยู่แทน นิ้วเรียวยาวขยับเข้าออกเร็วๆ นิ้วโป้งควานหาจุดกระสันแล้วบิดบี้ ความเปียกฉ่ำที่อีกฝ่ายปลดปล่อยออกมาเลอะเต็มอุ้งมือหนาแต่เขาไม่ได้รังเกียจ กลับกัน ยิ่งอยากจะเอาหน้าเข้าไปซุกใกล้ๆ เสียเหลือเกิน “คุณแน่นจัง”

            “ฉ..ฉัน..อ๊ะ อูย… คุณนิค..” หญิงสาวตอบไม่เป็นภาษา สะโพกอิ่มขยับตอบแผ่วเบา แต่นั่นก็เรียกรอยยิ้มร้ายกาจจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี เขาขยับมือเร็วขึ้น เร็วขึ้นจนกระทั่งวริศราทนไม่ไหวหวีดร้องเสียงดัง “อ๊ะ..มัน..เสียว อะ..อ๊าย!” ร่างสาวกระตุกวูบ หยาดน้ำทะลักทลายล้นร่องรูออกมาจนเปียกเปื้อนที่นอน มือหนาที่เสียบคาไว้กระตุกสั่นด้วยแรงตอดรัด

            “หืม...เสร็จแรงจัง” นิโคลัสหัวเราะเบาๆ มองหญิงสาวที่นอนตรงเกร็งแน่น ดวงตาหลับปี๋ด้วยความเสียวซ่าน มือหนาข้างที่เปียกชุ่มยกขึ้นแนบริมฝีปาก ลิ้นร้อนแลบเลียน้ำหวานสวาทที่ติดมาจนหมดจด แต่เสียงหอบหายใจของอีกฝ่ายก็ยังก้องอยู่ทั่วห้อง เขาส่ายศีรษะไปมา ไม่รอแล้ว เอาเลยแล้วกัน

            มือหนาสองข้างจับแยกขาเรียวที่ไร้เรี่ยวแรงออกกว้าง แทรกลำกายแข็งแกร่งเข้าแนบจุดอ่อนไหวที่ยังเปียกชื้น ถูไถท่อนเอ็นอวบหนาไปรอบๆ ปลุกให้หญิงสาวมีอารมณ์ตอบรับขึ้นมาอีกครั้ง

            “ค..คุณนิค” วริศราร้องเสียงแหบระโหย ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น มันจะดีกว่าไหม มันจะดีกว่าเมื่อกี้อีกอย่างนั้นเหรอ แค่นิ้วของเขา เธอก็รู้สึกเหมือนจะล่องลอยออกไปแล้ว แล้วนี่ เจ้านั่นมันใหญ่กว่านิ้วตั้งหลายเท่า เธอจะไม่ขาดใจตายก่อนเหรอ

            “รับรองว่าคุณจะสุขกว่าเมื่อกี้เป็นร้อยเท่า” ปากหยักยกยิ้มเจ้าเสน่ห์ แทบทนไม่ไหวที่จะเข้าไปในกายนุ่ม ปลายหยักบานของอาวุธร้ายจดจ่ออยู่หน้าปากถ้ำแล้ว แค่ขยับสะโพกนิดเดียวมันก็ผลุบหายเข้าไปในช่องทางลี้ลับ แต่ความแน่นตึงจนแทบจะขยับต่อไม่ได้ทำเอาชายหนุ่มอึดอัดจนต้องคำรามลั่น “แน่นชะมัด!”

            “อ๊ะ!” วริศราเจ็บจนน้ำตาไหลพราก เธอกัดริมฝีปากแน่น ความเสียวสุขสมที่เคยมีหายวับไปจนไม่เหลือ สองมือบางจิกเกร็งลงกับผ้าปูที่นอนจนยับยู่ นี่น่ะเหรอที่เขาบอกกันว่ามีความสุข สุขบ้าสุขบออะไรกัน เธอไม่เคยทรมานเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิต!

            “โอย...คุณ.. ซี๊ด…” นิโคลัสหน้าแดงก่ำแก่นกายแทบระเบิดล่มปากอ่าว ไม่คิดมาก่อนว่าอีกฝ่ายจะคับแน่นถึงเพียงนี้ เขาฝืนดันเข้าไปจนสุด “โอ้ว.. วีวี่ คุณยอดมาก” นาทีนี้ชายหนุ่มไม่ได้สังเกตสีหน้าของหญิงสาวแล้ว เข้าโน้มตัวลงฟัดใบหน้ากับปทุมถันงาม ทั้งจูบทั้งดูดหอมเลียอย่างไม่คิดชีวิต สะโพกพลิ้วขยับเข้าออกจนช่องทางที่ฝืดคับในทีแรกแผ่ขยายออกขยับง่ายขึ้น ขยับเพียงไม่กี่ที ความคับแน่นก็ทำเอาเขาทะลักทะลายรวดเดียว ใบหน้าคมคร้ามเงยขึ้นคำรามลั่นห้อง “โอ้ว!!!”

            วริศราหลับตาปี๋กลั้นเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด มันไม่สุขสักนิด! ไม่เลย เธอเจ็บจะตายอยู่แล้ว!! หญิงสาวได้แต่เฝ้าภาวนาให้มันจบลงเสียที ก่อนที่เธอจะขาดใจตายจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะความสุข!

ความคิดเห็น