up_2_me

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ ถ้าถูกใจให้ ดาว คนแต่งหน่อยน๊า (^๐^)

#14 ปรับทัศนคติ

ชื่อตอน : #14 ปรับทัศนคติ

คำค้น : 3p , yaoi

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 66.4k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 13:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#14 ปรับทัศนคติ
แบบอักษร


ปรับทัศนคติ



สองพี่น้องกำลังอยู่ในลิฟต์ส่วนตัวเพื่อกลับมายังห้องพัก  ในหัวมังกรเรียงลำดับไว้หมดว่าจะทำอะไรก่อนหลัง

ทั้งต้องโทรหาคนที่จะช่วยได้  ก่อนจะใช้รถออกถามหาในที่ๆที่คิดว่าคนตัวเล็กของเค้าจะไป

ไม่ว่าจะเป็นที่ทำงานเก่า  หรือ บ้านเด็กกำพร้า



“กูว่าย้ายคอนโดกันเถอะว่ะ  ลิฟต์แม่งโคตรช้า”



ดราก้อนบอกพี่ชายอย่างหงุดหงิด      ก่อนจะก้าวออกจากลิฟต์ที่วันนี้มันช้าไม่ทันใจ


...................กุก   กัก


เสียงบางอย่างที่ได้ยินทำให้สองพี่น้องที่กำลังจะก้าวเข้าห้องพากันย่นคิ้วแล้วมองหน้ากันอย่างแปลกใจ

และไม่ต้องมีคำพูด ทั้งคู่ก็ปรี่เข้าไปในห้องพักทันที

และภาพร่างบางที่กำลังยืนอยู่ในส่วนของครัว   ก็ทำให้สองแฝดรู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที



“ตัวเล็ก”


มังกรเอ่ยอย่างยินดี

ก่อนเดินตามน้องชายที่เดินนำเข้าไปหาร่างบางที่หันมามองพวกเค้าด้วยแววตาไม่เป็นมิตรนัก


!!!


ร่างบางตัวแข็งทื่อ  ยามถูกผู้ชายตัวโตๆสองคนเข้ามาสวมกอดไว้แน่น

สองพี่น้องที่ไม่จำบ้างหรืออย่างไรว่าเมื่อเช้าตัวเองพึ่งจะโวยวายเรื่องการเข้าหาอยู่นะ


“ปล่อยครับ  ”



คนตัวเล็กที่ตั้งสติได้   ร้องเสียงห้วนและพยายามดิ้นให้หลุดจากสองแฝด

แต่นอกจากอ้อมแขนจะไม่คลายออกแล้วมันยังรัดแน่นขึ้นอีกด้วย 



“หายไปไหนมา”   ....................   “หายไปไหนมา”



สองเสียงอ่อนโยนเอ่ยถามพร้อมกันให้คนฟังเกือบหลุดขำ  

เพราะอยู่ด้วยกันซักพัก   เจี๊ยบเริ่มรู้สึกว่าสองพี่น้องชอบพูดอะไรพร้อมกันบ่อยๆ


แต่ประโยคคำถามนี้ก็ทำให้ร่างบางไม่เข้าใจ



“อะไรของพวกพี่กันเนี้ย   แล้วนี่ ปล่อยผมได้แล้ว”


คนตัวเล็กออกแรงดิ้นอีกรอบ      จนสองหนุ่มต้องยอมแพ้เพราะไม่อยากให้ร่างบางโกรธเหมือนเมื่อเช้า



“แล้วหายไปไหนมาครับ  รู้มั้ยว่าพวกพี่เป็นห่วงแทบแย่”



มังกรถามคนที่หันไปล้างมือที่อ่างล้างจาน  ส่วนดราก้อนก็กดหน้าลงเพื่อบอกว่าอยากรู้เหมือนกับพี่ชาย


“หาย??    อ๋อ    ผมไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาน่ะครับ

ก็ของในตู้เย็นมันหมด  ผมกลัวพวกพี่ไม่มีอะไรกิน”



เจี๊ยบหันมาตอบคำถาม     ที่ทำให้ดราก้อนต้องสวนคืนทันที


“ออกไปซื้อของแล้วทำไมไม่บอก  ปล่อยให้คนวิ่งพล่านไปซะทั่ว

ใจหายหมด”



ประโยคหลังแผ่วเบาแต่เจี๊ยบก็พอจะได้ยิน     หากแต่คนตัวเล็กทำเป็นไม่สนใจแล้วก็ตีหน้านิ่งใส่



“บอก ??

บอกใครครับ    พี่มังกรไปทำงาน  ส่วนพี่ก๊อนไปไหนก็ไม่รู้”


คำพูดจากลูกเจี๊ยบที่จ้องหน้าดราก้อนแบบไม่มีกลัวเกรง  และทำให้วัวสันหลังหวะเย็นหวิวๆที่มือ

เพราะกลัว  เมีย  จะรู้ว่าตัวเองเกือบจะมีอะไรกับคนอื่น


“พี่  พี่  พี่  พี่   เฮ๊ย   พี่ไปดูงานที่ร้านมา  ”


ดราก้อนชายหนุ่มผู้มีความมั่นใจเต็มเปี่ยมและไม่เคยยอมใคร ตอนนี้กำลังปากสั่นจนพูดจาติดอ่าง


“ก็นั่นแหล่ะ   ผมไม่รู้หนิครับ

อย่าบอกว่าให้ผมโทรหานะ  เพราะผมไม่มีเบอร์พวกพี่   ”


ด้านเจี๊ยบแม้จะแปลกใจแต่ก็ไม่ได้คิดอะไร  นอกจากอธิบายเสร็จสรรพว่าทำไมตัวเองถึงไมได้บอกใครไว้


“จริงสิ”


ร่างบางที่คิดบางอย่างได้   หยิบใบเสร็จออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วยื่นให้มังกร


“จ่ายคืนด้วยครับ”


เจี๊ยบยื่นมือรอให้มังกรหรือดราก้อนจ่ายเงินตามจำนวนที่ปรากฏในใบเสร็จ

แม้เงินไม่ถึงพันบาทมันจะน้อยนิดสำหรับคนอื่น  แต่สำหรับเจี๊ยบมันมีค่ามากมาย



มังกรที่ไม่ได้มองตัวเลขในใบเสร็จด้วยซ้ำ   หยิบกระเป๋าสตางค์สีดำออกมาวางในมือของคนตัวเล็ก



....................... ???


พร้อมๆกับกระเป๋าสตางค์สีน้ำตาลแดงของดราก้อน    ทำเอาร่างบางมองอย่างไม่เข้าใจ



“เอาไว้ใช้   ถ้าหมดก็บอก

พี่ให้ในฐานะ  เมีย ที่ต้องคอยดูแลทุกอย่างในบ้าน  ตกลงมั้ยครับ”



มังกรว่าอย่างอ่อนโยนให้   คนตัวเล็กรู้สึกแก้มร้อน


“ใช่    ให้เป็นเมีย คอยดูแลบ้าน  ดูแลผัว   ไม่ให้เป็นแม่บ้าน หรือ อย่างอื่น  เข้าใจ”


ก่อนดราก้อนจะพูดให้เจี๊ยบหันไปย่นจมูกใส่     แม้จะไม่ได้รู้สึกแย่กับคำพูดและออกจะรู้สึกดีด้วยซ้ำ

แต่ไม่รู้ทำไมถึงหงุดหงิดกับแฝดคนน้องได้ตลอดเวลาสิเอา



“แล้ว    หมดนี่น่ะเหรอครับ”



คำถามจากร่างบางที่สองพี่น้องพยักหน้าลงพร้อมๆกัน


..................อืม



“แล้วพวกบัตรพวกพี่ไม่ใช่เหรอครับ”



ส่วนคำถามต่อมามังกรก็ส่งยิ้ม   แล้วล้วงกระเป๋าใส่บัตรที่แยกไว้ต่างหากขึ้นมาให้เจี๊ยบดู



“กระเป๋าใบนี้พี่ให้   แต่ถ้าไม่ชอบเดี๋ยวพี่ซื้อให้ใหม่”



“ไม่     ไม่ต้องครับ    ขอบคุณ”



เจี๊ยบตอบรับด้วยใบหน้าติดรอยยิ้มบาง     

ไม่อยากยอมรับเลยว่ามังกรเป็นผู้ชายคนแรกที่ใจดีกับตนมากขนาดนี้ 


ส่วนดราก้อน ก็มองอย่างเคืองนิดๆ     เพราะตัวเองดันทำแบบพี่ชายไม่ได้น่ะสิ

ชายหนุ่มหยิบกระเป๋าตัวเองคืนก่อนเอาธนบัตรออกมาจนหมดแล้วเอาวางใส่มือให้เจี๊ยบ

เพราะเค้าเป็นพวกไม่ว่าจะบัตรอะไรก็เก็บใส่กระเป๋าใบเดียว  ไม่ได้แยกใส่นู่นไว้นี่ให้ยุ่งยากเหมือนพี่ชาย



แฝดน้องรู้สึกเสียหน้านิดๆ  ที่พี่ชายทำเท่ห์ตัดหน้าตัวเองไปซะแล้ว


“เออ   เอามือถือมาสิ   จะเมมเบอร์ให้”


ดราก้อนที่คิดอะไรบางอย่างได้ก็บอกกับร่างบาง  ด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น 

ให้เจี๊ยบส่งมือถือรุ่นเก่าที่เจ้าตัวใช้อย่างถนอมมาหลายปี


................!!!


“จะไปไหนครับ   พี่ก๊อน 

พี่ก๊อน   มือถือผม”



ก่อนเสียงหวานจะร้องเสียงหลง     เมื่อทันทีที่ดราก้อนได้มือถือก็เดินไปทางประตูห้องทันที



“รอกินข้าวด้วยนะ    อีกไม่เกินชั่วโมงจะกลับมา”


มีเพียงเสียงตะโดนบอกให้คนตัวเล็กไม่เข้าใจซักนิด  


แต่พี่ชายอย่างมังกรคิดว่าตัวเองพอจะเดาออก


“ทำอาหารเถอะ 

เดี๋ยวมันก็มา”



มังกรว่าก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นบนเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า


“แต่ มือถือ ผม    มือถือ    อะไรเนี้ย”


ร่างบางจนปัญญาได้แต่บอกตัวเองในใจว่า หากดราก้อนทำอะไรพิเรนๆ  รับรองว่าเค้าเอาคืนแน่




******************** ******************


เจี๊ยบที่เตรียมอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว   กำลังพยายามรอคอยดราก้อนอย่างใจเย็น

และเมื่อเห็นรถสีแดงเพลิงขึ้นมาจอดยังที่ประจำ    ร่างบางก็ไปยืนรอที่หน้าประตูห้อง


“พี่ก๊อน   ขอมือถือผมคืนด้วยครับ”



มือเรียวยื่นไปตรงหน้า    ให้ดราก้อนเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ  ก่อนจะเอาถุงกระดาษแขวนไว้ที่มือขาวๆนั่น

จากนั้นก็เดินไปล้างมือที่อ่างล้างจาน  


“????    พี่ก๊อน    นี่อะไร”



“ก็มือถือ ”



คำตอบที่ไม่ได้ช่วยอะไร   เพราะร่างบางก็รู้ว่าของในมือคือโทรศัพท์มือถือ แต่ว่ามันไม่ใช่ของเดิม

สมาร์ทโฟนแบรนด์ดัง   มันต่างจากมือถือรุ่นเก๋ากึ๊กของลูกเจี๊ยบมากนัก


“พี่ก๊อน”



เสียงที่ดุดันขึ้นให้ดราก๊อน  เดินกลับมาหาลูกเจี๊ยบแล้วบอกอย่างจริงจัง



“ของขวัญจาก  ผัว   ให้ เมีย   ต้องการคำอธิบายอะไรเพิ่มมั้ยครับ”



...................เอ่อ



ร่างเล็กยืนนิ่ง  แก้มใสแดงรื้น   ไม่รู้ทำไมว่าคำว่าผัวเมียของดราก้อนครั้งนี้มันถึงจริงจังจนทำใจเต้นระส่ำ

อาจจะเป็นเพราะดวงตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างร้อนแรงนั่นก็เป็นได้



.........................ฟอด


และด้วยไม่ทันตั้งตัว  แก้มใสข้างหนึ่งจึงถูกดราก้อนที่ทนต่อความน่ารักของร่างบางไม่ไหวหอมเต็มแรง


“พี่ก๊อน”


คนสวยแหวลั่น    มองดราก้อนตาดุ        แต่มีหรืออีกคนจะนึกกลัว  แฝดน้องกับเอ่ยด้วยสีหน้ายียวน


“รางวัลที่ผัวทำตัวดีไงครับ”


ว่าจบร่างสูงก็เดินไปนั่งประจำที่บนโต๊ะรับประทานอาหาร


“ห๊ะ ????”


ปล่อยร่างบางมองตามอย่างงุนงง     อยากจะโกรธแต่มันโกรธไม่ลงนี่สิ



.........................ฟอด


!!??



แต่ด้วยมัวแต่งุนงงกับการกระทำของดราก้อน   

แก้มใสอีกข้างจึงถูกมังกรที่ลงมาตั้งแต่ได้ยินเสียงคนสวยเรียกชื่อน้องชายดังๆ   สูดดมเต็มปอด


“เดี๋ยวมันน้อยหน้ากันครับ”


แฝดพี่ว่าด้วยสีหน้าที่ประดับยิ้มบางก่อนจะไปนั่งลงข้างๆน้องชาย



“กินข้าว”    ..................  “กินข้าวครับ”



สองพี่น้องประสานเสียงเรียก  ทำให้ร่างบางวางของในมือไว้แล้วไปตักข้าวให้กับคนตัวโตๆทั้งสอง

และของตัวเองด้วย



“ตัวเล็ก”


เสียงที่ดังขึ้น    ให้ร่างบางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของสองแฝดเงยหน้าขึ้นมอง   

และเมื่อเจอรอยยิ้มอบอุ่นที่มอบให้ก็ทำให้คนสวยทำหน้าไม่ถูกไปครู่ใหญ่เหมือนกัน   



“มีอะไรครับ?”



“พวกเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ

ถึงพวกพี่จะคืนสิ่งที่ได้มาให้เจี๊ยบไม่ได้     แต่ต่อไปพวกพี่จะดูแลเจี๊ยบให้ดีที่สุด

จะฟังเจี๊ยบให้มากขึ้น    จะเอาแต่ใจตัวเองให้น้อยลง”



คำพูดแสนจริงจังที่ทำเอาสมองของเจี๊ยบมึนงงว่าสองพี่น้องจะมาไม้ไหนกันหน้อ

ที่ทำดีด้วย   เพราะรู้สึกผิดจริงๆจากเรื่องเมื่อเช้า    หรือเพียงเพราะอยากจะมีอะไรกับตัวเองในคืนนี้เท่านั้น



“คงไม่ได้พูดให้ฟังดูดีเพราะแค่อยากจะให้ผมนอนด้วยหรอกนะ”


“ถ้าได้ก็ดี”


ดราก้อนโพล่งขึ้นให้มังกรกระทุ้งศอกที่น้องชายเบาๆ   เพื่อไม่ให้ทำเสียเรื่อง

แต่ดราก้อนก็พูดต่อในสิ่งที่ตัวเองคิดและตั้งใจไว้


“ทำไม   อยากเอาเมียตัวเองมันผิดตรงไหน

แต่ต่อไปจะฟังเมียให้มากขึ้น   ถ้าเมียไม่พร้อมก็จะใช้มือเอา”



..................เอ่อ



วาจาตรงๆ  ที่ร่างบางคิดไปไกล    ทำไมวันนั้นเจี๊ยบจะไม่รู้ว่าหลังจากที่ดราก้อนอาบน้ำให้ตัวเองเสร็จ

ชายหนุ่มทำอะไรต่อ     ก็แหม่  เสียงครางเรียกชื่อเจี๊ยบมันดังลั่นออกมาจากห้องน้ำเลยนี่นา

แก้มเนียนฉาบเลือดฝาดอย่างเขินอายจนไม่รู้ว่าต้องพูดหรือทำอะไรดี



“พอเถอะมึง”



มังกรหันไปส่งเสียงปรามน้องชาย   

เมื่อคิดว่าคนตัวเล็กของพวกตนยังไม่พร้อมจะรับฟังคำพูดสุดโต่งแบบนี้

ทุกอย่างมันต้องอาศัยเวลา



“พวกพี่ยอมรับนะครับ ว่าอยากมีอะไรกับตัวเล็กมากๆ

แต่ถ้าตัวเล็กไม่ยอม   พวกพี่ก็จะพยายามห้ามใจ

ตัวเล็กพอจะให้โอกาสพวกพี่ได้มั้ย”


มังกรว่าเสียงอ่อนโยน    

ก็ให้มันรู้ไปว่าเด็กน้อยคนนี้จะทนต่อความจริงใจที่พวกตัวเองมีให้ได้

แม้จะอยู่ด้วยกันไม่กี่วัน  แต่มังกรก็มั่นใจอยู่อย่างหนึ่ง

คนตัวเล็กของเค้าเป็นคนจิตใจดี  และในส่วนลึกๆ   เจี๊ยบน่าจะมีใจให้กับพวกตน



“โอกาส?”


เจี๊ยบทวนคำอย่างไม่เข้าใจ    สองพี่น้องจะยังต้องการโอกาสอะไรอย่างนั้นเหรอ



“โอกาสให้พวกพี่ได้ดูแลเจี๊ยบไงครับ

ไม่ต้องคิดถึงสัญญาอะไรพวกนั้น    ถ้าเจี๊ยบบอกว่าไม่   พวกพี่ก็จะไม่แตะต้องเจี๊ยบอีก”



คำพูดจริงจังที่เจี๊ยบนิ่งไป   



“กร  ”


ส่วนดราก้อนก็เรียกพี่ชายเสียงห้วน     

มีอย่างที่ไหนจะอยู่ดีๆมาบอกว่าไม่ให้เค้าแตะต้องเมียตัวเอง   เมียที่ทำให้เค้าเกิดความรู้สึกชอบเป็นครั้งแรกด้วยนะ



“หรือมึงอยากให้น้องร้องไห้แบบเมื่อเช้า”


แต่ประโยคตอบกลับจากพี่ชายก็ทำให้ดราก้อนหน้าเสีย    เค้าไม่อยากเห็นน้ำตาของลูกเจี๊ยบ


สีหน้าที่ลูกเจี๊ยบพอจะมองออก   เพราะชายหนุ่มทั้งคู่ดูจะวิตกกับน้ำตาของเค้าจริงๆ

หรือหากนี่เป็นการแสดงละคร  เจี๊ยบก็ไม่ถือหรอก

ในเมื่อตัวเองตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่ยอมเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียว     จะให้เจี๊ยบไปจากที่นี่เหรอ  

ไม่มีทางซะหรอก



“จะฟังผมมากขึ้น”


เสียงหวานเอ่ยขึ้นให้สองพี่น้องหันมามองคนตัวเล็กเป็นตาเดียว


“ใช่มั้ยครับ   พวกพี่จะฟังผมมากขึ้น   แล้วก็จะไม่ทำให้ผมรู้สึกว่ามาขายตัวอีก

ใช่มั้ย”


ใบหน้าสวย แสร้ง หมองเศร้า   ก่อนจะก้มลงมองมือตัวเอง   

ให้คนมองใจหาย    แล้วรีบส่งเสียงตอบรับพร้อมๆกัน


“ครับ ”   .................................  “ครับ”



เสียงที่ทำให้คนฟังกัดปากแน่นเพื่อปกปิดรอยยิ้ม   ก่อนใบหน้าหวาดหวั่นราวกับลูกแมวหลงทางจะเงยขึ้น


“สัญญา?”


เสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบาและสั่นไหว    

ให้สองหนุ่มใจสั่น    เพราะดวงตากลมโตที่จ้องมองมามันสั่นระริกและเต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ


“สัญญาครับ”                  ......................    “สัญญา”



อีกครั้งกับสองเสียงที่ดังประสานกัน   พร้อมนิ้วก้อยที่ถูกยื่นมาหาเด็กน้อยตรงหน้า

ดวงตาสวยมองนิ้วก้อยของสองแฝดสลับกับมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง


..........................หมับ


ก่อนนิ้วก้อยทั้งสองข้างของเจี๊ยบจะถูกใช้เกี่ยวกับนิ้วของสองหนุ่ม   








**************** ****************


หลังจากทานข้าวและจัดการอะไรๆเสร็จ  เจี๊ยบที่อยู่ในชุดนอนอย่างกางเกงขาสั้นและเสื้อยืด

ก็กำลังศึกษาการใช้โทรศัพท์ที่ได้มาใหม่ อยู่บนเตียงนอน 


ตอนแรกคนสวยก็ชะงักไปเหมือนกัน  เพราะดราก้อนเล่นใช้รูปตัวเองเป็นหน้าจอ 

ก่อนปากบางจะแย้มยิ้มนิดๆ   เมื่อคิดว่าผู้ชายปากเสียมีมุมที่น่ารักเหมือนเด็กๆกับเค้าด้วยหรือ


คนสวยตรวจสอบเบอร์โทรในเครื่องแล้วโล่งใจที่ทุกอย่างยังอยู่ครบ

จะมีเพิ่มเติมมาก็คือเบอร์โทรศัพท์ของมังกรและดราก้อน  

ก่อนคนสวยจะหยิบกระเป๋าสตางค์ที่มีเงินอยู่ในนั้นเป็นหลักหมื่น    ก็ดีใจที่ได้เงินมากขนาดนี้

แต่ที่ดีใจมากกว่าคือการกระทำของสองพี่น้องที่พยายามบอกว่าเจี๊ยบมีสถานะเป็นอะไร




..................ก๊อก   ก๊อก   ก๊อก



เสียงเคาะประตูที่ทำให้ลูกเจี๊ยบตัวน้อยนึกหวั่น     เพราะจะมีใครนอกจากพี่น้องฝาแฝด

แต่ร่างบางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าผู้ชายตัวโตๆที่ให้คำสัญญากับตนไว้เมื่อครู่  จะทำอย่างที่พูดได้จริงมั้ย

คนสวยเก็บข้าวของไว้ที่โต๊ะข้างเตียง  ก่อนจะเดินไปเปิดประตู



“มีอะไรครับ”


เสียงหวานดังขึ้นต่อสองหนุ่มที่สวมเพียงกางเกงขายาวสีเข้ม โชว์กล้ามเนื้อช่วงบนที่สมบูรณ์ให้เห็น



“ขอนอนด้วยได้มั้ยครับ”


และคำขอของมังกรที่ยืนอยู่ข้างดราก้อนก็ทำให้เจี๊ยบหัวใจหล่นวูบ 

ยามคิดว่าที่สองพี่น้องทำดีด้วยกับตนเมื่อครู่เพียงเพราะหวังเรื่องอย่างว่าเท่านั้นจริงๆสินะ


“แค่นอนด้วย ไม่ได้เอา”


และแววตาของร่างบางคงจะแสดงออกชัด   เพราะทันทีที่ดราก้อนจับความรู้สึกของลูกเจี๊ยบได้

ชายหนุ่มก็เอ่ยเสียงดังขึ้นมาทันที   ให้เจี๊ยบที่เผลอทำหน้าเศร้า  มองสองหนุ่มตาเขม็ง ด้วยคิดว่า

สองคนนี้จะมานอนกับตัวเองเฉยๆจริงๆอย่างนั้นเหรอ


“พี่อยากกอดตัวเล็กน่ะครับ”


“พี่ด้วย”



สองพี่น้องรีบส่งเสียงพูดในสิ่งที่ตัวเองคิด    เพราะกลัวคนตัวเล็กจะไม่ยอมแม้กระทั่งนอนร่วมเตียง

ร่างบางนิ่งไปครู่หนึ่ง  ก่อนจะเดินไปที่เตียงแล้วขยับขึ้นไปนอน

โดยประตูห้องที่ไม่ได้ปิดก็เป็นคำตอบที่ดีว่าเจ้าของห้อง  อนุญาตแล้ว


สองพี่น้องยิ้มกริ่มแล้วรีบก้าวไปหาร่างบางบนเตียง    โดยที่มังกรไม่ลืมจะปิดประตูห้องให้ด้วย


ร่างสามร่างนอนอยู่บนเตียงเดียวกัน  

โดยที่เจี๊ยบนอนอยู่ตรงกลาง และมีผู้ชายตัวโตๆสองคนนอนขนาบซ้ายขวา    

ไม่มีการสัมผัส  มีเพียงลมหายใจร้อนๆที่พ่นมาโดนผิวเนียนเท่านั้น


เจี๊ยบที่รู้สึกหวั่นๆในช่วงแรกค่อยๆหลับตาลงและเริ่มส่งเสียงลมหายใจเข้าออกที่คงที่มากขึ้น

และเมื่อแน่ใจว่าลูกเจี๊ยบตัวน้อยหลับสนิทไปแล้ว   สองพี่น้องก็ลืมตาขึ้นมา



.......................หมับ


สองแขนพาดผ่านร่างบางพร้อมๆกัน   

 ขณะสองแฝดขยับร่างกายให้แนบติดกับร่างบางทั้งยังใช้จมูกสูดดมกลิ่นกายหอมๆเข้าปอดอีกด้วย


“ยังไม่หลับเหรอมึง”


เสียงจากดราก้อนที่มังกรเพียงส่งเสียงตอบเบาๆในลำคอเท่านั้น


“อืม”


ก่อนแฝดคนพี่จะกดปากหยักลงที่แก้มเนียนข้างซ้าย   


.....................จุ๊บ


“ฝันดีนะครับตัวเล็กของพี่”

.......................จุ๊บ


และกดย้ำอีกรอบหลังจากที่กระซิบคำหวาน    ก่อนจะซุกใบหน้าลงที่ซอกคอหอมๆแล้วหลับตาลง



ในขณะที่แฝดน้องก็ไม่น้อยหน้าจมูกโด่งและปากหนาพรมสัมผัสแผ่วเบาทั่วแก้มเนียนด้านขวา


“ฝันดีนะครับลูกเจี๊ยบ”


แล้วกระซิบเสียงพร่าก่อนจะหลับตาลงไปอีกคน     




โดยที่สองพี่น้องคงไม่รู้ว่าในความมืดมิดนั้นปากบางเผยยิ้มอยู่ครู่ใหญ่    ก่อนจะเข้าสู่นิทราจริงๆ









น้องยังไม่วางใจ น้องยังไม่เชื่อ    สองแฝดต้องพยายามกว่านี้นะคะ

เตรียมเลือดให้พร้อม  ตอนหน้าเราจะเสียเลือดกันอีกแล้ว


ขอบคุณทุกคอมเมนท์  และ ดีใจที่มีคนชอบเรื่องที่เราเขียน


กดถูกใจ  คอมเมนท์ให้ชื่นใจ  กันด้วยน๊า


บะบุย




26/04/2560


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น