•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.27

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.7k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 00:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.27
แบบอักษร

Ep.27 หยุดนะ


•yato•


"อาาา..เจ็บหัวชะมัด" ผมเอามือลูบหัวตัวเองก็พบว่ามีเลือดไหล นี่เธอฟาดผมแรงแค่ไหนเนี่ย


ผมค่อยๆยันตัวเองขึ้นช้าๆ แล้วมองสภาพรอบๆตัวก็พบว่าผมถูกขังอยู่ในห้องๆนึงไม่มีแม้หน้าต่างให้ชมวิวเลย


"มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย"


ผมตะโกนออกไป แต่ก็ไม่มีใครตอบผมกลับ แล้วผมอยู่ที่ไหนเนี่ยจำได้ว่าผมกำลังจะไปโรงเรียนแล้วถูกผู้ชายล้ำบึ้กสองคนล็อคเอาไว้ ตอนแรกก็สู้ได้นะครับ แต่เธอคนนั้นกลับคว้าไม้เบสบอลที่อยู่ข้างเตียงมาตีที่หัวผมอย่างแรงน่ะสิ รู้ตัวอีกทีก็อยู่ที่นี่แล้ว


"มึงว่าไอ่เด็กคนนั้นจะรอดป่าววะ"


"กูว่าไม่รอดว่ะ ผู้หญิงคนนั้นแม่งน่ากลัวจะตายห่า"


ผมได้ยินบนสนทนาของคนข้างนอก เลยทำให้ผมต้องเงี่ยหูฟังเงียบๆ


"อ่อดิ เป็นกรรมของมันเนอะ"


"เสียดายของว่ะ เด็กนั้นแม่งทั้งโคตรขาวน่ารักเป็นกูกูไม่จับฆ่าหรอก กูจับทำเมียแม่งแล้ว"


เด็ก?


"มึงก็เลวพอๆกันแหละวะ"


'ปล่อยไอ่นั้นออกมา!'


เสียงขอรุ่นพี่ดังขึ้น


"เห้ยนายบอกให้ปล่อยมันแล้วว่ะ"


"แลวเจ๊แกจะตะโกนทำไมวะ วออันนี้ไม้ต้องกดก็ดังละ มึงไปปล่อยดิ๊"


"มึงก็ไปปล่อยดิวะ ไอ่นั้นแม่งน่ากลัว"


"งั้นไปด้วยกันเลย"


พวกมันเถียงกันสักพักก็มีอีกเสียงแทรกเข้ามาจนทำให้ผมอยู่ไม่สุข


พวกมันเหมือนจะลุกไปทำอะไรซักอย่างแล้วกลับมานั่งที่เดิมแล้วผมก็ได้ยินเสียงที่เล็ดลอดออกมาจากวอคนๆหนึ่งที่เรียกชื่อของคนที่ผมรักที่สุดออกมา


'แกจะทำอะไรจิฮารุลูกของฉัน!!'


จิฮารุ! จิฮารุ! เกี่ยวอะไรด้วย


ปัง! ปัง!


ผมทุบประตูอย่าสุดชีวิตเมื่อได้ยินเสียงเรียกชื่อนั้น


"เฮ้ย! เงียบๆสิวะ" ไอ้คนข้างนอกเอะใส่ผม แต่คิดว่าผมจะหยุดเหรอ


ไม่มีทาง!


ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!


"เงียบสิวะ!" มันเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับไม้หน้าสามคนละอันที่พร้อมจะฟาดหัวให้ผมสลบได้ในคราวเดียว


ผลัวะๆ


อั่ก!


อึก!


ผัวะ!!


ผมจัดการพวกมันแค่แปปเดียว พวกมันก็นอนแน่นิ่งไปแล้ว หึ กากมาก


"เห้ย! เด็กคนนั้นอยู่ที่ไหน" ผมชักคอเสื้อขอให้คนหนึ่งขึ้นมาประชิดหน้า


"คิดว่ากูจะบอกเหรอ อ๊ากกกก!" ผมหักแขนมันแค่นี้ทำเป็นร้อง


"ถามอีกที เด็กที่พวกแกว่าอยู่ที่ไหน"


"..."


มันไม่ยอมตอบ


"อั่ก! อร๊ากกกก อยู่ข้างบน อึก" ผมหักแขนมันอีกข้างหนึ่งก่อนจะเหยียบซ้ำอีกรอบ มันถึงจะบอกผม


"ขอบคุณ"


ผมหยิบวอของพวกมันมาด้วยก่อนจะเดินออกไปจากห้องนั้นแล้วล็อกประตูซะเพื่อกันพวกมันลุกขึ้นมาเล่นงานผมอีกครั้งแต่ก็คงทำได้แค่นอนแหละนะ ฮ่าๆ ก็ผมเก่งอ่ะนะ~


แฮกๆ


โอ้ยทำไมบันไดมันเยอะจังวะเนี่ยจังไม่ถึงชั้นบนเลย บ้าจริง!


'..แกท้อง?'


'...'


ผมฟังบนสนทนานั้นไปด้วยวิ่งไปด้วย แต่เดี๋ยวนะรุ่นพี่คุยกับใคร ใครท้อง?


แฮกๆ


'..อย่า..อึก'


0_0 เสียงจิฮารุหนิ! ผมต้องรีบแล้ว ไอ่บันไดเฮงซวยเอ๋ยจะทำอะไรให้มันยาวนักหนาจะแข่งกับกำแพงเมืองจีนรึไงวะ


"เห้ยนั้นประตู!"


ปัง!


ผมถีบประตูอย่างแรงจนประตูเก่าๆบานนั้นถึงกับพังลงมา


"จิฮารุ!" ผมตะโกนลั่นเมื่อเห็นร่างบางๆนั้นกำลังถูกห้อยอยู่กับคานไม้แล้วมีใครบางคนกำลังใช้มือไล้ไปทั่วตัวของจิฮารุ


"ยาโตะคะ!! มาทำอะไรที่นี่คะ" รุ่นพี่บันริที่เห็นผมพังประตูเข้ามาก็รีบปรีเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็ว


"รุ่นพี่จะทำอะไรจิฮารุ" ผมถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา จนรุ่นพี่แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด


"แก! กัดที่คอมันเลย! กัดมัน!!" เธอสั่งให้กับไอ่ตัวที่มันกำลังไซร้คอของจิฮารุอยู่ มันก็ผยักหน้าแล้วคลอเคลียที่คอของจิฮารุอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม


"อึก......ฮืออ...ยาโตะ..." จิฮารุพูดขึ้นทั้งน้ำตาแต่ไม่มีท่าทีการขัดขืนแต่อย่างใด


"จิฮารุ!!" ผมที่พยายามจะวิ่งเข้าไปหาเขาแกก็ถูกรุ่นพี่ดึงอย่างแรงจนเซไปทางด้านหลัง


"ช่วยครอบครัวฉันด้วย...อึก..อ๊ะ...อัก.." จิฮารุบอกพลางหันหน้าไปทางเก้าอี้สามตัวที่เรียงติดกัน ก่อนจะหันมายิ้มให้ผม


"หอม..อืม..หอมม"


"อย่าแตะต้องเขานะ!! อย่า!!"


มันกำลังง้างปากของมันเพื่อที่จะกัดลงบนต้นคออย่างเป็นเจ้าของ จิฮารุได้แต่หลับตาปี๋ ผมช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย ทำไม!


ปัง!!


"หยุดนะ!! ทุกคนยกมือขึ้นให้หมด!"






🎃🤢🤢🤢🤢🤢🤢🎃

แจกความสดใส~~ (ตรงไหน!)

5555 เดี๋ยวลงให้อีกทีวันศุกร์น้าาาาา อิอิ

ใกล้จะจบแล้ว😂

ปล.เรื่องนี้มีตอนพิเศษด้วยนะเออ

ความคิดเห็น