7Crowns

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 9 คืนสุดท้าย (NC)

ชื่อตอน : ตอนที่ 9 คืนสุดท้าย (NC)

คำค้น : yaoi, nc, mpreg, boy's love, bl, sm, shota, 18+, 20+, 25+, ท้อง, sex, เซ็กส์, เคะท้องได้

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 64.3k

ความคิดเห็น : 99

ปรับปรุงล่าสุด : 26 เม.ย. 2560 23:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 500
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 9 คืนสุดท้าย (NC)
แบบอักษร

ตอนที่ 9 คืนสุดท้าย (NC)

Author : 7Crowns

_______________________

วันสุดท้ายของการอยู่บนเกาะ ทั้งวธัณยูและแทนรักนั่งเล่นพักผ่อนอยู่ในบ้านพักเนื่องจากวันที่ผ่านมาเด็กหนุ่มเล่นน้ำทั้งวันจนไข้ขึ้น ท่านประธานเลยสั่งห้ามก้าวขาออกจากบ้านเด็ดขาด แม้ใจจะยังอยากเล่นน้ำอยู่แต่แทนรักก็ยอมเชื่อฟังอีกคนแต่โดยดีเพราะลึกๆก็แอบกลัวว่าร่างสูงจะกลับไปใจร้ายกับตนเหมือนเดิม แค่วธัณยูเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ก็ดีมากแล้ว แทนรักไม่เคยลืมสิ่งที่ร่างสูงทำ เพียงแต่ตอนนี้เขาเลือกที่จะเก็บความรู้สึกนั้นไว้ลึกๆแล้วมีความสุขกับช่วงเวลานี้มากกว่า

“อ้าปาก”

เสียงทุ้มดังแทรกความคิดของเด็กหนุ่มที่กำลังมองคลื่นทะเลอยู่ตรงระเบียงห้อง แม้ว่าเขาจะถูกห้ามไม่ให้ออกจากบ้านแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะออกมานั่งเล่นที่ระเบียงชั้นสองซึ่งยื่นต่อออกมาจากห้องนอนไม่ได้ซึ่งตรงนี้สามารถเห็นวิวของหาดทรายสีขาวและน้ำทะเลได้ชัดเจน แทนรักหันไปทางร่างสูงก่อนจะมีสตรอเบอร์รี่สีแดงฉ่ำผลโตมาจ่อถึงริมฝีปากจนร่างบางผงะเล็กน้อย

“อยากกินไม่ใช่หรอ อ้าปากสิ” วธัณยูเร่ง ทั้งๆที่ตอนนี้ใบหน้าเริ่มรู้สึกร้อนๆเพราะเขาไม่เคยต้องมาทำอะไรแบบนี้ อะไรที่มันดูขัดกับลุคท่านประธานบริษัทยักษ์ใหญ่อย่างการป้อนสตรอเบอร์รี่ให้กับเด็กหนุ่มตัวเล็กที่กำลังมองเขาตาโต

แทนรักมองผลไม้สีแดงสดตาเป็นประกาย ปากบางเม้มแน่นอย่างพยายามกลั้นยิ้ม ใจดวงน้อยกระตุกแปลกๆเมื่อนึกขึ้นได้ว่าช่วงที่เขาไข้ขึ้นแรกๆแล้วถูกวธัณยูกักตัวอยู่แต่ในห้อง ภาพของสวนสตรอเบอร์รี่ที่กำลังฉายทางทีวีทำให้แทนรักเผลอพูดออกมาว่าอยากกินทั้งที่ในใจก็นึกอยู่แล้วว่าบนเกาะที่ห่างไกลอย่างนี้คงหาไม่ได้แน่ๆ แต่ไม่ใช่กับอีกคนที่ทนมองตาละห้อยของเด็กน้อยไม่ไหวจนต้องแอบโทรสั่งให้ลูกน้องส่งสตรอเบอร์รี่กล่องใหญ่มาให้ถึงที่

แทนรักอ้าปากรับผลไม้สีสดเข้าปากก่อนจะเคี้ยวตุ้ยๆ ความเปรี้ยวแซมหวานทำให้อดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อกลืนชิ้นแรกลงคอชิ้นต่อไปก็ถูกส่งเข้าปากต่อทันที ท่านประธานนั่งป้อนสตรอเบอร์รี่ให้ร่างเล็กจนหมดไปเกินครึ่ง และตอนนั้นเองแทนรักก็เพิ่งรู้ตัวว่านั่งให้วธัณยูป้อนตัวเองเสียนาน ชิ้นต่อไปที่ถูกยกขึ้นมาจ่อรออยู่แล้วเลยถูกมือเล็กแย่งไปถือแทนแล้วเปลี่ยนเป้าหมายเป็นริมฝีปากสีซีดของท่านประธาน

“ผมป้อนนะครับ” ร่างบางว่าเสียงเบา หลบสายตาคมที่มองมาอย่างอึ้งๆก่อนจะเปลี่ยนเป็นวาววับ แก้มขาวขึ้นริ้วสีแดงๆที่ไม่ใช่เกิดจากอาการป่วย แล้วจากแค่แก้มก็ลามไปทั่วทั้งหน้าเมื่อคนเจ้าเล่ห์จงใจให้ลิ้นกับริมฝีปากร้อนสัมผัสกับนิ้วเล็กจนเหมือนจะถูกกินไปพร้อมสตรอเบอร์รี่ จะชักมือกลับก็ไม่ได้เพราะโดนมือหนาจับไว้แน่น แทนรักหน้าร้อนผ่าวกับสายตาคมที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตา สายตาที่สื่อความหมายอะไรบางอย่างที่เขาเองก็ไม่แน่ใจ

วธัณยูยอมผละออกเมื่อทำให้เด็กน้อยหน้าแดงหูแดงจนกลัวจะเขินจนไข้กลับ โดยที่คราวนี้แทนรักเล่นเอาชามใส่สตรอเบอร์รี่ไปถือไว้เองแล้วหันมองวิวอย่างเดียวไม่มองเขาเลยซักนิดแม้ปากจะยังเคี้ยวไม่หยุดก็ตาม

วธัณยูมองเด็กหนุ่มพลางใช้ความคิดอยู่เงียบๆ เขาไม่เคยคิดเลยว่าสุดท้ายแล้วจะเป็นเขาเองที่ยอมให้กับคนที่ตอนแรกคงจะเรียกได้ว่าเป็นหนึ่งในคู่นอนแถมยังเป็นเด็กที่เขาบังคับขืนใจอีกด้วย แต่เขาก็รู้อยู่แก่ใจว่าแทนรักไม่เหมือนคนอื่น เขาไม่เคยเบื่อเมื่อต้องกอดรัดร่างเล็กซ้ำๆมีแต่ยิ่งต้องการเพิ่มไปอีก แล้วเพียงเวลาไม่นานมันกลับมีความรู้สึกอื่นแทรกเข้ามาด้วย เมื่อเป็นเช่นนี้เขาก็ไม่คิดที่จะปล่อยอีกคนไปแต่ก็คงไม่ง่ายที่จะทำให้แทนรักไว้ใจเขาจริงๆ

ตกเย็นวธัณยูสั่งให้คนงานบนเกาะออกทะเลเพื่อจับสัตว์ทะเลสดๆมาทำอาหารเย็น บนโต๊ะยาวที่ถูกจัดเตรียมบนหาดทรายเต็มไปด้วยอาหารทะเลหลากหลายชนิดทั้งกุ้งหอยปูปลาละลานตาไปหมด ป้าจันทร์มองร่างสูงใหญ่ของเจ้านายและร่างเล็กบางของเด็กหนุ่มที่ได้รับอนุญาตให้ออกมานอกบ้านได้เนื่องจากอาการดีขึ้นมากแล้ว ทั้งสองกำลังนั่งผลัดกันแกะกุ้งแกะปูทานอย่างเอร็ดอร่อย แต่ส่วนใหญ่เหมือนจะเป็นท่านประธานเองมากกว่าที่แกะส่งให้อีกคนเรื่อยๆและแทนรักเองก็ดูจะเจริญอาหารมากกว่าทุกวัน หญิงสูงวัยยิ้มออกมาบางๆ เธอรู้สึกว่าคุณหนูของเธอดูอ่อนโยนยิ่งกว่าครั้งไหนๆและก็คงจะเป็นเพราะหนุ่มน้อยหน้าใสคนนี้เองที่ทำให้วธัณยูเปลี่ยนไป

“คุณธัณย์เลิกแกะให้ผมได้แล้ว ทานเองบ้างสิครับ” แทนรักแย้งขึ้นมาหลังจากกลืนกุ้งตัวโตลงท้อง ตามองจานของตัวเองที่เต็มไปด้วยอาหารทะเลที่ร่างสูงแกะส่งมาให้เรื่อยๆจนแทบล้นจาน ในขณะที่จานของอีกฝ่ายกลับมีแต่เศษเปลือกกุ้งกระดองปูที่แกะแล้วทั้งสิ้น

“กินไปเถอะน่า เดี๋ยวฉันค่อยกินทีหลัง” วธัณยูยังคงตั้งหน้าตั้งตาแกะกุ้งให้ร่างเล็กด้วยความยากลำบากเพราะไม่เคยทำมาก่อน แต่ก็ไม่ปริปากบ่นหรือให้คนอื่นทำให้ เขาแค่อยากจะทำให้แทนรักก็แค่นั้น

“ขอบคุณนะครับ”

เด็กหนุ่มยิ้มบางๆก่อนจะหันมาจัดการอาหารตรงหน้าต่อ เขาคิดที่จะหยิบกุ้งป้อนอีกคนแต่เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อตอนบ่ายแล้วก็ต้องล้มเลิกความคิดนั้นไป ขนาดอยู่กันแค่สองคนเขายังเขินขนาดนั้น แล้วตอนนี้ที่มีทั้งป้าจันทร์ทั้งคนงานอื่นๆอยู่เต็มไปหมดเขาคงอายจนไม่กล้าทำอะไร

“ป้าจันทร์กับคนอื่นๆก็มาทานได้เลยนะครับ”

วธัณยูบอกหลังจากที่เขาเห็นว่าเด็กหนุ่มอิ่มแล้ว เขาเองก็กินไปบ้างเล็กน้อยเพราะไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ ร่างสูงพาแทนรักเข้ามาในบ้าน ลมทะเลเริ่มแรงขึ้นแล้วเขากลัวร่างเล็กจะไม่สบายอีกและพรุ่งนี้ทั้งคู่ต้องกลับกรุงเทพแต่เช้า วธัณยูให้แทนรักเข้าไปอาบน้ำในห้องส่วนตัวเองออกมาอาบห้องข้างล่าง เมื่อกลับขึ้นมาบนห้องก็เห็นร่างเล็กนอนซุกผ้าห่มอยู่บนเตียงใหญ่แล้ว

ร่างสูงพาดผ้าเช็ดตัวไว้กับราวตากผ้า ก่อนจะขึ้นไปบนเตียงแล้วนอนตะแคงมือยันศีรษะเพื่อจะได้มองหน้าอีกคนชัดๆ ใบหน้าขาวอมชมพูดูสดใสขึ้นกว่าตอนแรกมาก ไหนจะปากอิ่มที่ระบายยิ้มน้อยๆทำให้อดไม่ได้ที่จะไล้นิ้วโป้งไปตามริมฝีปากนุ่ม แทนรักปรือตาขึ้นเล็กน้อยเมื่อมีบางอย่างมารบกวนการนอน ใบหน้าคมเข้มของท่านประธานที่ห่างออกไปเพียงฝ่ามือเดียวทำให้ใจเต้นรัวขึ้นมาทันที ตากลมเบิกกว้างเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆโน้มหน้าลงมาจนลมหายใจร้อนผ่าวรินรดใบหน้า มือเล็กยกขึ้นยันแผ่นอกหนาแต่เหมือนจะไม่มีแรงมากพอที่จะยับยั้งแรงดึงดูดของริมฝีปากที่ค่อยๆบรรจบกัน

วธัณยูดูดดึงกลีบปากอิ่มเบาๆ ค่อยๆแทะเล็มชิมความหวานภายนอกจนพอใจแล้วจึงแทรกลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากนุ่ม แทนรักกระตุกเกร็งเมื่อลิ้นโดนเกี่ยวรัดจนน้ำใสๆไหลย้อนจากมุมปาก ประสบการณ์ที่ต่างกันมากทำให้ท่านประธานโน้มน้าวเด็กหนุ่มให้คล้อยตามได้ไม่ยาก เสียงอื้ออึงดังในลำคอเมื่อเริ่มหายใจติดขัด เมื่อเล็กทุบเบาๆที่อกแกร่งเป็นสัญญาณว่าจะไม่ไหวแล้ว

“แฮ่ก คุณธัณย์ อะ อื้อ”

ริมฝีปากร้อนบดจูบลงมาอีกครั้ง แทนรักได้แต่ส่งเสียงอู้อี้เพราะโดนอีกคนสูบพลังจนแทบไม่เหลือ ฝ่ามือร้อนเริ่มลูบไล้ไปตามร่างกายเล็กก่อนจะสอดเข้าไปในกางเกงขาสั้นตัวบางเพื่อสัมผัสกับสะโพกกลมกลึง เนื้อนุ่มๆทำให้ท่านประธานอดไม่ได้ที่จะบีบเค้นแรงๆอย่างมันมือจนแทนรักเริ่มดิ้นให้หลุดออกจากสัมผัสลามก

“คุณธัณย์ อะ อย่าครับ” เสียงหวานเอ่ยสั่นเครือเมื่อริมฝีปากร้อนดูดเม้มซอกคอขาว ความเจ็บจี๊ดๆเกิดขึ้นเป็นระยะทำให้แทนรักรู้ว่าพรุ่งนี้คอของตนคงขึ้นรอยเป็นจ้ำๆแน่  มือเล็กอยากจะผลักอีกคนออกแต่ก็ไร้เรี่ยวแรงเกินกว่าจะทำได้ ความกลัวเริ่มเกิดขึ้นในใจทีละนิดๆเมื่อโดนเปลื้องผ้าออกจนเปลือยเปล่า ผิวขาวเนียนราวกับผิวเด็กสัมผัสกับลมเย็นจากเครื่องปรับอากาศจนขนลุกซู่

แทนรักมองร่างสูงกำยำที่ถอดเสื้อออกจนเห็นหน้าท้องแกร่งเป็นลอนและเตรียมจะปลดกางเกงออก มือเล็กยกขึ้นมาปิดตาทั้งสองข้าง กายบางเริ่มสั่นขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ วธัณยูรู้ว่าร่างเล็กกำลังคิดอะไรรู้สึกอย่างไร ท่านประธานเคลื่อนตัวมาคร่อมร่างสวยของเด็กหนุ่มเอาไว้ แกะมือบางออกก่อนจะสอดนิ้วประสานเอาไว้และบีบเบาๆให้อีกฝ่ายลืมตาขึ้น

“ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วอยู่ข้างหู ไล้จมูกโด่งไปตามกรอบหน้าสวยพร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆที่เขาหลงใหล แทนรักส่ายหน้าจนเส้นผมกระจายทำให้ร่างสูงต้องหยุดการกระทำเพื่อมองหน้าอีกคน

“ผม ผมไม่อยากทำ ละ.. แล้วพรุ่งนี้ต้องออกแต่เช้าไม่ใช่หรอครับ คุณบอกเอง” แทนรักละล่ำละลักหาทางออกให้ตัวเอง แม้ในใจจะยอมแพ้ไปเกินครึ่งแล้วก็ตามเพราะเขาไม่เคยขัดร่างสูงได้ซักที แต่เขาก็ยังอยากจะลองดูซักครั้ง

“จะออกตอนไหนฉันเป็นคนสั่ง แต่ตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว” วธัณยูจับมือเล็กให้สัมผัสกับท่อนเนื้อร้อนที่กระตุกสู้มือทันที ร่างเล็กสะดุ้งโหยง หน้าแดงก่ำพยายามดึงมือตัวเองกลับแต่ก็ไม่เป็นผล ร่างสูงบังคับให้เด็กหนุ่มใช้มือรูดรั้งแก่นกายใหญ่จนแข็งตัวเต็มที่แล้วจึงผละออกมาเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียงที่ข้างในมีทั้งถุงยางอนามัยและเจลหล่อลื่น แต่ท่านประธานเลือกหยิบออกมาแค่เจลอย่างเดียว ปกติเขามักป้องกันเสมอแต่กับเด็กหนุ่มตรงหน้าเขาอยากจะปลดปล่อยทุกอย่างเข้าไปในร่างขาวๆนี่จนถุงยางกลายเป็นสิ่งไม่จำเป็นไปแล้ว

“อ๊ะ! คุณธัณย์”

แทนรักร้องเสียงหลงเมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็นของเจลที่ถูกเทรดลงปากช่องทาง ขาขาวทั้งสองข้างถูกแยกออกกว้างอย่างน่าอายโดยมีร่างแกร่งแทรกอยู่ตรงกลาง นิ้วเรียวยาวไล้วนเบาๆที่รอยจีบสีอ่อนก่อนจะค่อยๆกดนิ้วเข้าไปจนสุดความยาว

“อ๊า อะ อื้อ”

เสียงครางแผ่วดังขึ้นเมื่อวธัณยูชักนิ้วเข้าออกช้าๆเพื่อให้ร่างบางปรับตัว นิ้วที่สองและสามตามเข้าไปติดๆจนรู้สึกได้ถึงแรงตอดรัดที่มากขึ้น นิ้วทั้งสามทั้งขยับเข้าออกทั้งแยกออกจากกันเพื่อขยับขยายช่องทาง แทนรักหอบเบาๆทั้งอึดอัดทั้งเสียววาบจนมวนท้องน้อยไปหมด นี่เป็นครั้งแรกที่ร่างสูงไม่เร่งรัดจะสอดใส่เข้ามาแต่กลับรอให้เขาพร้อมเต็มที่จนทำให้เด็กหนุ่มน้ำตาคลอเบ้าด้วยความต้องการ

“หายใจเข้าลึกๆ ฉันจะใส่แล้วนะ”

วธัณยูบอกร่างเล็กเสียงนุ่ม โน้มหน้าเข้าไปจูบปากนุ่มเบาๆก่อนจะจับสองขาให้พาดไว้บนบ่าแกร่งจนสะโพกอิ่มลอยขึ้นมาจากเตียง แทนรักหน้าแดงจัดมองท่อนเนื้อใหญ่ที่ค่อยๆชำแรกผ่านเข้ามาในร่างจนต้องผ่อนลมหายใจหนักๆเพื่อให้ไม่เกร็งเกินไป ความเสียดตึงยังคงมีอยู่แต่วธัณยูยังคงเคลื่อนตัวเข้าไปช้าๆ แรงตอดรัดที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆทำให้เขาอยากจะกระแทกตัวเข้าไปทีเดียวจนมิดอย่างที่ชอบทำบ่อยๆ แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องการเห็นน้ำตาแห่งความเจ็บปวดจากเด็กหนุ่ม ที่เขาอยากเห็นคือน้ำตาของความใคร่ ความสุขสมที่แสดงออกมาว่าต้องการเขา

แทนรักหน้าบิดเบี้ยวเพราะความคับแน่น สองมือกำผ้าปูจนยับยู่ยี่ไปหมด ท่านประธานยังคงแช่คาแก่นกายไว้อย่างนั้นโดยไม่คิดจะขยับ แต่กลับหันมาเล่นกับยอดอกสีสดทั้งสองข้างที่กำลังตั้งชูชันล่อตาจนอดไม่ได้ที่จะลิ้มลอง

“อ๊ะ อ๊า อ๊า อ้ะ”

ร่างบางร้องเสียงหลงเมื่อริมฝีปากร้อนทั้งขบเม้มทั้งดูดดึงยอดอกเล็กจนเขาต้องแอ่นอกตามราวกับไม่อยากให้ถอนปากออก แก่นกายสีหวานตั้งแข็งมีน้ำใสๆตรงปลายบ่งบอกว่ามีอารมณ์เต็มที่ มือหนากอบกุมส่วนน่ารักเอาไว้ก่อนจะรูดเบาๆจนแทนรักบิดกายเร่าด้วยความเสียวซ่าน

ปึก

“อ๊าาา!!”

เด็กหนุ่มเชิดหน้าครางลั่นห้องเมื่อจู่ๆวธัณยูก็สวนสะโพกเข้ามาอย่างแรงจนโดนจุดกระสันเข้าเต็มๆ หยาดน้ำใสไหลอาบแก้มเนียนอย่างห้ามไม่อยู่ สะโพกสอบเคลื่อนตัวเร็วขึ้นกระแทกกระทั้นพร้อมกับโน้มต้วลงมาบดเบียดปากอิ่มทำให้ยิ่งแนบชิดกว่าเดิม ราวกับต้องการให้ส่วนนั้นเข้าฝังลึกในร่างขาวให้มากที่สุด

ปึก ปึก ปึก พั่บ พั่บ พั่บ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังเป็นจังหวะ ร่างแกร่งทั้งเร่งทั้งผ่อนความเร็วสลับกันเพื่อกระตุ้นความต้องการของอีกคน แทนรักครางจนเสียงแหบ ตากลมที่คลอหน่วยด้วยน้ำตามองใบหน้าคมหยาดเยิ้ม เม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นตามไรผมและไหลลงมาตามซอกคอขาวยิ่งขับให้ร่างเล็กดูเซ็กซี่และน่าขยำขยี้จนท่านประธานเกือบรั้งตัวเองไม่อยู่

“อืม อา”

เสียงทุ้มครางต่ำเมื่อใกล้จะถึงฝั่งฝัน วธัณยูจับเอวคอดให้รับกับองศาที่ขยับร่างเข้าหาก่อนจะเร่งกระแทกดุนดันท่อนเนื้อร้อนเสียดสีกับโพรงอ่อนนุ่มที่ตอดรัดแน่นเพราะใกล้จะเสร็จแล้วเช่นกัน ไม่นานแทนรักก็ปลดปล่อยออกมาเลอะหน้าท้องแบนราบพร้อมกับน้ำขาวขุ่นที่พุ่งเข้าไปในกายบางจนอุ่นวาบไปทั่วท้องน้อย

แทนรักหอบหนักอย่างหมดแรง ตาใกล้จะปิดเพราะนี่ก็ดึกเต็มทีแล้ว ท่านประธานเลยถอนตัวออกมาก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆรั้งร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด จูบเบาๆที่หน้าผากมนก่อนจะกระซิบบอกฝันดีกับคนที่เข้าสู่นิทราไปแล้ว



_______________________

To be continued

มาแล้วค่า หายไปนานเลย แฮะๆ ._.

เค้าไม่ได้อยากจะดองน้า แต่งานมันไม่เป็นใจจริงๆอยากให้ทุกคนเข้าใจตรงนี้ด้วยนะคะ

อีกแปปเดียวก็จะจบแล้ว ถึงตอนนั้นคงมีเวลามาแต่งได้บ่อยขึ้น

นี่ก็เร่งทำงานแล้วน้าแต่ยังไม่เสร็จเลย

ขอกำลังใจเยอะๆๆหน่อยสิค้า 555555555


ยังไม่ได้ตรวจคำผิดค่ะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}