La-orng

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พี่เลี้ยง ตอนที่ 11

ชื่อตอน : พี่เลี้ยง ตอนที่ 11

คำค้น : พี่เลี้ยง ตอนที่ 11

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 29 เม.ย. 2560 13:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พี่เลี้ยง ตอนที่ 11
แบบอักษร

พี่เลี้ยง  ตอนที่ 11


By   :   La-orng



"คุณถามทำไมครับ"บ้าจริง ถามแบบนี้ทำไมกัน


"กูอยากรู้ มึงไม่ต้องถาม ตอบกูมา"สั่งแบบนี้หมายความว่าไงกัน บังคับตอบรึป่าว


"ยังไม่มีครับ"ตอบก็ได้ จะเอาเวลาที่ใหนไปหาแฟนละ ต้องทำงานนะ คนรวยไม่เข้าใจหรอก เชอะ


"งั้นหรอ"แล้วเค้าก็ทำหน้าเหมือนคิดอะไรและก็เดินออกไปเลย อะไรของเค้าอ่ะ


ก๊อก ก๊อก


"มึงไปเปิดดิ้"ชิ! เพื่อนเค้าคงมาแล้วสินะ แต่ไม่อยากไปเปิดอะ เหอะ


"ครับๆ"แต่ผมก็ต้องยอม


“ไง!!!”พอผมเปิดประตูเพื่อนของคุณอาชิก็ทักขึ้นมาเลย คิดว่าเป็นคุณอาชิรึไง แล้วก็มีคนนึงมองผมแบบไม่เป็นมิตรสุดๆ รู้ใช่มั้ยครับ เหอๆ


“เอ๋! พี่วาเลนหรอกหรอครับ”คิงถามผมและทำหน้าแบบแปลกใจสุดๆ งงละสิว่าทำไมผมถึงอยู่ที่นี่ ก็นี่มันคอนโดคุณอาชิไง


“เข้ามาก่อนสิครับ”ผมบอกให้พวกเค้าเข้ามา ไปถามคุณอาชิเองละกัน ขี้เกียจตอบคำถามอ่ะ


“อ่าครับ”แล้วพวกเค้าทุกคนก็เดินเข้ามา ชิ! ไม่ชอบหน้าเลย ก็คนเดียวนั่นแหละที่ผมไม่ชอบหน้า หึ่ย!


“ไงมาแล้วหรอ”คุณอาชิทักทายพวกเพื่อนๆของเค้า ผมก็เลยเดินเลี่ยงเข้าครัว   ไปทำของว่างยังไงละครับ


Part  อาชิ


“มันยังไงกันแน่วะอาชิ ทำไมพี่วาเลนถึงมาอยู่ห้องมึงอะ”พอเข้ามาในห้องปุ้บไอ้นิวก็เปิดประเด็นถามผมทันที


“ก็มันเป็นพี่เลี้ยงกู”มันตามกูมาเอง ตอบแบบนี้คงไม่ดี


“พี่เลี้ยงแล้วยังไงวะ”ถามไรมากมายวะ ขี้เกียจตอบโว้ยยย


“ป๋าให้มาอยู่”แต่ต้องตอบและหวังว่าตอบแบบนี้คงจะจบนะ


“อ๋อออ”จบเลย ดี!!!!


ก๊อก ก๊อก


“ไปเปิดดิ้”ไอ้เวร ไอ้คิง ผมเป็นเจ้าของห้องแต่มันใช้ผมไปเปิดไอ้เพื่อนประเสริฐ


“ผมเอาของว่างมาให้ครับ”นั่นสิ ในเมื่อเพื่อนผมก็อยู่ในห้องก็เหลือแต่มันคนเดียวนี่น่ะ เพื่อนผมไม่ได้อยู่ในห้องนอนนะครับ อยู่อีกห้องมันเป็นห้องว่างน่ะครับ ผมเอาไว้ทำงาน


“ขอบใจ”ผมบอกและเดินหลบให้มันเดินเข้ามา แต่


“ทำไมไม่เข้าไป”จะยืนทำไมวะ แถมยังจ้องหน้าผม และแล้วก็ยื่นถาดของว่างมาให้ผม


“ผมไม่อยากเข้าไปครับ”อ่า ไม่อยากเข้างั้นหรอ แต่มันก็บอกนี่นาว่าไม่อยากเจอเพื่อนผม


“เออๆ เอามา”แล้วทำไมผมต้องยอมมันด้วยวะ


“อ้าว มึงถือมาเองหรอวะ”ไอ้คิงถามหลังจากที่เห็นผมเดินเข้ามาคนเดียว มึงจะอะไรนักหนากับเรื่องวาเลนวะ


“พูดมาก อ่ะ แดกๆเข้าไป”พูดจบผมก็ยัดขนมใส่ปากมัน ถามไรเยอะแยะ


“พี่วาเลนมีแฟนยังวะมึง”ไอ้คิง ทำไมมึงไม่จบ


“มีแล้ว”หึ! ใครจะไปบอกละว่ายังไม่มี ถ้ามันจีบขึ้นมาทำไง อ้าว แล้วทำไมผมต้องทำเหมือนหวงมันวะ โว้ยยย งงกับตัวเอง


“โห เสียดายจัง”ผมไม่ตอบอะไร กลับมานั่งที่เดิมและเริ่มลงมือทำรายงานต่อ


“อาชิ”เฟรินเรียกผมทำไมกันแล้วขยับมานั่งข้างผมตอนใหนวะ


“มีอะไรหรอ”อย่างน้อยเธอก็เป็นเพื่อนล่ะน่า


“จะให้เราทำตรงใหนหรอ”อ๋อ ถามเรื่องรายงานสินะ


“เฟรินหาข้อมูลละกัน”ผมบอกออกไป


“อะไรกันคนอื่นเค้ารู้หน้าที่กันหมด เธอโง่หรอ”เลดี้ สองคนนี้เป็นคู่ปรับกันรึไง


ผมเลิกสนใจสองสาวนั่นและหันมาสนใจกับรายงานตรงหน้าต่อ ผมหยิบขนมขึ้นมากิน มันทำขนมอร่อยขนาดนี้เลยหรอคราวหน้าให้ทำบ่อยๆดีกว่า ว่าแต่ผมชอบของหวานหรอ?


“อาชิ”ใครมันเรียกอะไรนักหนาวะ


“อะไร”ผมบอกแบบหงุดหงิดนิดหน่อย กำลังตั้งใจทำรายงานเนี่ย จะเรียกอะไรนักหนา แต่คราวนี้ไม่ใช่ไอ้คิงนะ ไอ้ฟ็อกต่างหาก


“มึงจะหงุดหงิดทำไม กูจะถามว่ามีขนมอีกมั้ย มึงแดกหมดคนเดียวเนี่ย”ห้ะ!! ผมกินขนมหมดคนเดียวงั้นหรอ


“อาชิชอบของหวานงั้นหรอ”อันนี้เฟรินถามผม ผมเลยมองไปดูจานขนม หมดแล้วจริงๆด้วย


“เออๆ เดี๋ยวกูไปเอามาเพิ่มให้ เอ่อ ก็ไม่ได้ชอบหรอกแค่หิวนิดหน่อย”ตอนแรกผมบอกไอ้ฟ็อก คำหลังผมหันไปบอกเฟริน เห้ออออ


“มึง อยู่ใหนวะ”ผมเดินออกมานอกห้องแต่ก็ไม่เจอกับมันเลย ไปใหนของมันวะ หือ มีกระดาษอะไรแปะอยู่ตรงนั้นวะ ‘ผมออกไปข้างนอกนะครับ ขนมอยู่ในตู้เย็น’ หงุดหงิด หงุดหงิด หลังจากอ่านจบ ผมหงุดหงิดมากจะไปใหนทำไมไม่บอกถึงมันจะเขียนโน้ตบอกแล้วก็เถอะ หึ่ย! กลับมาละน่าดู ผมเดินไปเปิดตู้เย็นและเอาขนมออกมาหลังจากนั้นก็เดินกลับเข้าห้อง



Part  วาเลน


ผมออกมาจากคอนโดคุณอาชิและเขียนโน้ตไว้ให้แล้วด้วย ก็ผมไม่อยากอยู่อ่ะ หลังจากออกมาตอนนี้ผมก็อยู่ที่ร้านขนมหวานแห่งหนึ่ง นัดเจอกับเพื่อนน่ะครับ


“มาแล้วหรอ”


“อื้อ มาแล้วขอโทษนะที่มาช้า”ผมบอกกับเฟรม เพื่อนของผมวันนี้ผมมาช้านี่นา ก็เพราะทำขนมให้คุณอาชิอยู่นั่นแหละ


“ไม่เป็นไร นั่งก่อนสิ”ผมเดินไปนั่งตามที่เฟรมบอก เฟรมสั่งน้ำปั่นไว้ให้แล้วหรอเนี่ย เพื่อนสนิทที่สุดของผมคนนี้รู้ใจของผมจริงๆ


“งานใหม่เป็นไงมั่ง”มาถึงก็ถามเลยนะ แต่จะว่าไปตั้งแต่ได้งานใหม่มาผมก็พึ่งจะเจอเพื่อนนี่แหละ


“อื้อ ก็ดีอะ”ดีจริงรึป่าวน๊า


“งั้นหรอ บอกให้มาทำงานที่ร้านก็ไม่เชื่อ”ที่จริงเฟรมบอกให้ผมไปทำงานที่ร้านอาหารของเค้านะ แต่ผมไม่ไป ก็ผมไม่อยากไปรบกวนเพื่อนนี่นา


“เอาน่า ยังไงตอนนี้เราก็ได้งานแล้ว แล้วก็งานดีด้วยไม่ต้องห่วง”ผมบอกเพื่อเฟรมสะบายใจแต่ก็สบายจริงๆนะ แทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำนอกจากทำอาหารให้คุณอาชิทานและซักผ้าทำความสะอาดเพราะยังไงเรื่องพวกนี้ก็เป็นกิจวัตรประจำวันอยู่แล้ว


“เห้อ ตามใจ แต่ถ้าไม่ใหวบอกเราได้นะ”เพื่อนที่ดีจริงๆ


“อื้อ”ผมบอกเฟรมยิ้มๆ


พวกเราสองคนก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยหลังจากทานของหวานเสร็จเราสองคนก็ไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะแถวนั้นจนถึงเวลาที่ผมต้องกลับ เพราะเริ่มค่ำแล้วเฟรมเลยมาส่งหน้าคอนโด  เพื่อนของคุณอาชิจะกลับรึยังนะ นี่แหละครับเหตุผมที่ผมไม่อยากอยู่คอนโด จะโดนคุณอาชิว่าเอารึป่าวน๊า ตอนนี้ผมยืนอยู่หน้าห้องไม่กล้าเข้าไปซักที ถ้าโดนด่าจะทำไงดี แต่คงไม่โดนหรอกมั้ง ก็เขียนโน้ตบอกไว้แล้วนี่นา


แกร๊ก!


“ไปใหนมา”เสียงนั่น โดนแน่ๆ ฮืออออ


“ไปหาเพื่อนมาครับ”ผมบอกความจริงออกไป ก็จริงๆนะ ไปหาเพื่อนมา


“หึ!”อ้าว เค้าไม่พูดอะไรต่อเดินหันหลังกลับเข้าห้องไปเลย และพอผมเดินเข้ามาในห้องก็ไม่เห็นเพื่อนของเค้าแล้ว เห็นแต่ เฟริน ผู้หญิงคนนี้ ทำไมยังไม่กลับ ผมอุส่าเลี่ยงที่จะเจอ ก็ยังจะมาเจออีก


“เฟรินเค้าจะอยู่ทานข้าวด้วย”รู้งี้ยังไม่กลับก็ดี


“ครับ”ผมบอกและกำลังจะเดินกลับ แต่


“มึงต้องไปทำอาหาร ทำมาเผื่อเฟรินด้วย”หึ่ย!


“ไม่ทำครับ”ผมพูดจบก็เดินเข้าห้องเลย ใครจะไปทำ!!!!


“มึง มาทำเดี๋ยวนี้”ก่อนที่ผมจะปิดประตูคุณอาชิก็เดินมาดึงแขนผมไว้ อะไรของเค้า ผมก็บอกแล้วไงว่าไม่ทำ


“ไม่เป็นไรหรอกน่าอาชิ”เสียงหวานเชียว ชิ! เสียงเฟรินไงครับ


“ไม่ได้ มึงออกมาทำเดี๋ยวนี้”


ปึง!!


พูดอย่างเดียวไม่ได้รึไง จะมาทุบประตูทำไมกันถ้าพังขึ้นมาจะทำยังไง เห้อ เรียกช่างมาซ่อมสินะ แต่ชั่งเถอะ ผมเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างอารมร์เสียนิดหน่อย แบบนี้ใครมันจะไปอารมณ์ดีได้ลงล่ะ ชิๆ


ผมใช้เวลาอาบน้ำนานพอสมควรเลยเพราะผมนอนแช่อยู่ในอ่างยังไงล่ะ เป็นแค่คอนโดอะไรจะดีปานนั้น อ่า สบายตัวจัง


แกร๊ก!


เอ๊ะ! เสียงเปิดประตู หรือว่าจะ


“คุณอาชิ”ใช่จริงๆด้วย นั่นไงกุญแจสำรองผมลืมไปได้ไง อยากจะร้องไห้เป็นภาษาต่างดาวแต่ไม่รู้ว่ามันต้องร้องไง ฮืออออ


“หึ! มานี่”อะไรของเค้าทำไมต้องโกรธ


“คุณเข้ามาแบบนี้แล้วเพื่อนคุณละครับ”ความจริงก็ไม่อยากพูดถึงแต่ต้องหาทางเลี่ยงก่อน


“กูให้กลับไปแล้ว มึงไม่ต้องไปสนใจเรื่องอื่นหรอก เอาเรื่องนี้ก่อนดีกว่า มึงต้องโดนลงโทษ”ห้ะ! อะไรกันแค่เรื่องไม่ทำอาหารถึงกับต้องลงทาเลยหรอ หรือเค้าจะไล่ผมออก แต่เดี่ยวสิ ให้ผมแต่งตัวก่อนไม่ได้หรอ


“เดี๋ยวก่อนสิครับ ผมขอแต่งตัวก่อน”ผมบอกและพยายามบิดข้อมือตัวเองออกมาจากมือของเค้า แรงเยอะชะมัด


“จะแต่งตัวไปทำไม เสียเวลาถอด”เอ๊ะ!


“โอ้ย!!!”เค้ากระชากแขนผมไปที่เตียงแรงมากเลย เจ็บ ฮือออออ


พลั่ก!


“ทำไมต้องผลักด้วย ผมเจ็บนะครับ”เค้าผลักผมลงกับเตียงแรงมากเลย เค้าโกรธผมมากเลยหรอที่ไม่ทำอาหารให้ แต่ผมไม่กล้าถาม ตอนนี้คุณอาชิน่ากลัวมากเลย ฮืออออ


“อุ้บ! อื้อออ”เค้าจูบผมมมมมมมมม




2   Be  con


++++++++++++++++++++++++++++


กลับมาอัพละ ตอนหน้าจะมีNCมั้ยน๊า อาชิโกรธเรื่องนี้หรอ ไม่น่าใช่น๊า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น