noonaa(น.ส.ศรัทธาวลี)

ทุกตอนอยู่ในเรทของกุญแจฟรีนะคะ ทริคสำหรับการอ่านคือ หนูนาเว้นตอนให้แล้ว กว่าจะอ่านถึงตอนที่ติดกุญแจ เวลาก็เดินถึงจนกุญแจครบอีกรอบพอดี หรือใครใจร้อน ใช้เหรียญซื้อทั้งเรื่องไปเล้ยยย จะได้ทำบุญกับนักเขียนตาดำๆ ด้วยเด้ออออ

ตอนที่ ๒๒ นิสา และปิศาจ

ชื่อตอน : ตอนที่ ๒๒ นิสา และปิศาจ

คำค้น : บ่วงอนธการ ๒๒

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 540

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 เม.ย. 2560 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๒๒ นิสา และปิศาจ
แบบอักษร

บ่วงอนธการ

-นิสา และปิศาจ-

“ไม่ว่าจะกี่ชาติกี่ภพ ในนามแห่งโคล ขอสาปให้เจ้าอยู่อย่างทุกข์ทรมานอย่างเดียวดายไปชั่วกัปชั่วกัลป์ จะตายก็ตายด้วยน้ำมือของคนที่รัก ไม่ได้ครองคู่ อยู่ไปอย่างนี้ตลอดกาล คำสาปนี้จะอยู่ชั่วนิจนิรันดร์ พวกเจ้าจะไม่มีวันแก้คำสาปนี้ได้***! คนเดียวที่ทำได้คือข้า…”***

เสียงท้องฟ้าคำรามก้องไปไม่ยอมหยุด แสงสว่างวาบของพลังอำนาจมืดไม่ยอมลดละ นัยน์ตาผู้กล่าวเต็มไปด้วยน้ำตา โศกเศร้า และเคียดแค้น!

“ข้าขอสาปเจ้า ข้าขอสาปเจ้า...”

 “ไม่นะ!” 

นิสาผวาลุกเฮือกเมื่อเห็นภาพนั้นฉายขึ้นมาราวกับกำลังดูละครหลังข่าว หญิงสาวในฝันคนนั้นผมยาวสวมชุดดำมืด ดวงตาเข้มดุดัน ซึ่งแฝงไปด้วยความเคียดแค้น เธอช่างมีใบหน้าคล้ายคลึงกับวินทรเหลือเกินจนนึกหวั่น ทว่าสีหน้าและแววตาต่างกันโดยสิ้นเชิง เพราะตอนนี้วินทรดูโศกเศร้าแลดูน่าสงสาร ต่างจากภาพในฝันลิบลับ

เด็กสาวกุมอกตัวเองด้วยความกลัวจากความทะมึนมืดของอะไรสักอย่างในความฝัน พักนี้นิสาฝันร้ายบ่อยเหลือเกิน รวมถึงฝันเห็นปิศาจร่างสูงใหญ่ลักพาตัวมาด้วย

สาวน้อยวัยย่างสิบแปดยกมือกุมหัว เมื่อจู่ ๆ ความปวดหนึบก็แล่นเข้ามาไม่ยั้งจนแทบนั่งไม่ไหว  พยายามหันซ้ายแลขวาเพื่อหาคนช่วย แต่ในช่วงเวลานั้นเองเธอถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อเห็นสิ่งที่คิดว่าอยู่ในความฝันนั้น อยู่ใกล้แค่เอื้อม!

“ว้าย!” นิสาหวีดร้องด้วยความตกใจ เมื่อเหลือบไปเห็นอสูรกายอยู่ใกล้เพียงเท่านี้ ใบหน้าอีกฝ่ายปกปิดไปด้วยเส้นผมยุ่งเหยิง หนวดเครายาวเฟิ้มนั่งจ้องเขม็งมายังร่างของเธอ เด็กสาวรีบขยับกายหนีออกห่างด้วยสัญชาตญาณ และลืมปวดหัวไปในบัดดล 

คนคนนี้คือคนเดียวที่เธอช่วยอย่างนั้นหรือ

เด็กสาวยกมือป้องตัวเอง สั่นกลัวเมื่อเห็นแววตาอันโหดร้ายดิบเถื่อนราวกับสัตว์ป่าตรงหน้า แม้ตัวเล็กและไม่คิดว่าจะต้านทานแรงอีกฝ่ายได้ก็ตามที ดีกว่าไม่คิดจะสู้ ก่อนจะพยายามกวาดตามองรอบกายของตนเองตอนนี้ เห็นเป็นป่าที่คาดว่าจะห่างจากคฤหาสน์พอสมควร มีลำธารลึกไหลเอื่อยแสดงว่าเป็นปลายน้ำ คาดว่าจะมีหมู่บ้านเล็ก ๆ ใกล้ ๆ เพราะเธอเห็นควันลอยอยู่บนฟ้าไม่ห่างจากที่นี่เท่าไรนัก

ภาพตอนที่ถูกพาออกมานิสายังจำได้ไม่ลืม เขาว่องไวราวกับมีปีก ปีกแห่งซาตาน

ดูเหมือนเด็กสาวจะคิดผิดที่ว่าอีกฝ่ายจะพุ่งเข้ามาทำร้าย นิสาเห็นเพียงร่างสูงใหญ่น่ากลัวนั้นนั่งกอดเข่าราวกับกำลังอมทุกข์ มองมายังร่างของเธอ แต่อย่างไรเสียก็อดที่จะระแวงไม่ได้อยู่ดี “เอ่อ…คือว่า…”

“ที่ข้ายังไม่ไปจัดการธุระก็เพราะเจ้ายังไม่ฟื้น ถ้าข้าไปแล้วเจ้าคงจะคิดหนีไปเป็นแน่ ถึงเจ้าจะหนีข้าไม่พ้นก็ตาม แต่ก็ไม่อยากจะโมโหขาดสติจนพลั้งมือฆ่าเจ้าอีก” อีกฝ่ายกล่าวผ่านเสียงทุ้มน่ากลัว นิสากลืนน้ำลายตนเองมองไปยังด้านอื่นเมื่อเห็นร่างแข็งแรงตรงหน้านั้นมอมแมมน่ากลัวก็จริงอยู่ แต่เสื้อผ้าก็ขาดวิ่นจนน่าอายเกือบจะเห็นหมดทุกสัดส่วนแล้ว

“ที่นี่ที่ไหน แล้วคุณพาฉันออกมาทำไม” เด็กสาวหันไปย้อนถาม

“พาเจ้าออกมาให้ไอ้ลูเซียน ไม่สิ…ไอ้ฟิลลิกซ์มันอาละวาดน่ะซี” เสียงนั้นกล่าวเบาและพร่า ก่อนจะเอื้อมมือสากใหญ่มาบีบแก้มเธอราวกับปีศาจเคียดแค้น นิสาใจหายพยายามดันร่างตนเองออกจากมือนั้น

“แน่นอน พี่ฟิลลิกซ์ต้องมาจัดการคุณแน่ โอ๊ย!” นิสาร้องสุดเสียงเมื่ออีกฝ่ายสะบัดมือออก ร่างบางกระเด็นกระดอนไปกองกับพื้นริมลำธาร “มันเจ็บนะ คุณนี่มันคนเนรคุณจริง ๆ ทำกับผู้มีพระคุณอย่างนี้น่ะหรือ ลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันน่ะเป็นคนช่วยคุณนะ ไม่งั้นได้ตายในคุกใต้ดินไปแล้ว”

ชายตรงหน้าจ้องตาเธอแน่นิ่ง “ผู้มีพระคุณงั้นหรือ”

“ก็ใช่น่ะสิ อ๋อ…นี่ออกมาได้แล้ว ก็เลยอวดเบ่งว่างั้น บอกไว้เลยว่าคุณไม่ตายดีแน่ถ้าทำอะไรฉัน พี่ฟิลลิกซ์ต้องฉีกเนื้อคุณเป็นชิ้น ๆ แน่!” 

นิสามองชายตรงหน้าทั้งน้ำตา แม้จะกลัว แต่เธอสู้ไม่ยอมถอย

“คิดหรือว่าข้าจะกลัว ความตายไม่อาจทำร้ายข้าได้” ชายตรงหน้าไม่สนใจคำขู่นี้สักนิด 

“หมายความว่ายังไง”

แม้จะทำใบหน้าเย้ยหยันในคำพูดของอสูรกายตรงหน้า แต่เธอกลัวจนแทบจะหยุดหายใจ เมื่อร่างสูงใหญ่น่าเกรงขามลุกขึ้นยืนเต็มตัว ก้มลงมองร่างของเด็กสาวผู้บอบบางนิ่งงันด้วยแววตาที่หมายมั่นปั้นมือว่าจะจัดการในไม่ช้า นิสาส่ายใบหน้าตนเองด้วยความกลัวจนน้ำตาไหลอาบลงแก้ม เมื่อได้ยินเสียงอันทรงพลังกล่าวต่อมาอีกว่า

“ข้าจะฆ่าเจ้า ต่อหน้ามัน!”

“อะ…อะไรนะ” 

เสียงเธอสั่นเครือ รับรู้แล้วว่าชายผู้นี้ไม่ได้พูดเล่นอย่างแน่นอน!

“ถ้าไอ้ฟิลลิกซ์ไม่มาฉีกเนื้อของข้า ข้าเอง จะฉีกทั้งเนื้อของเจ้า และของมันจนไม่เหลือชิ้นดี คอยดู…”

นิสาตัวสั่นไหว มองชายตรงหน้าที่ก้มลง ใช้มือเหม็นสาบเคลื่อนมาบีบคางของเธอแน่นจนแทบจะบิดผิดรูป ในเวลานี้ตัวของเธอชา น้ำตาคลอเต็มเบ้า รับรู้ว่าสิ่งที่ตนทำนั้นไม่ใช่เรื่องที่ดี เธอควรเชื่อฟังสิ่งที่ฟิลลิกซ์บอกตั้งแต่แรก ไม่ควรรั้น ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เจ็บตัวและต้องพบจุดจบเช่นนี้!




---------------------------------------------



โดโนแวนมีความแบ้ด มีความคลั่งพระเอกแบบนี้ เถื่อนดี



ความคิดเห็น