ITALO

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 16 ตอน ตอนจบ-ตอนสุข ^____^ (จบ)

ชื่อตอน : บทที่ 16 ตอน ตอนจบ-ตอนสุข ^____^ (จบ)

คำค้น : แค้นแทบตายสุดท้ายก็รัก รัก แค้น

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2560 21:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 16 ตอน ตอนจบ-ตอนสุข ^____^ (จบ)
แบบอักษร

​แค้นแทบตายสุกท้ายก็รัก​

บทที่ 16

ตอน ตอนจบ-ตอนสุข ^____^



เซกิพามานานะมาส่งโรงพยาบาลได้ทันโชคดีที่กระสุนไม่โดนจุดสำคัญ 

(ฮาๆ โชคดีตลอดสำหรับ พระเอกนางเอกของเรา หุหุ)



นานะพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลโดยมีเรน พี่ชายค่อยเฝ้า และเซกิที่ไม่ยอมห่างเฝ้าอยู่ข้างๆแต่ก็ต้องเฝ้ายูริที่พึ่งฟื้นตัวด้วย....



“เซกิ งั้นนายช่วยอยู่เป็นเพื่อนนานะสักพักนะ ฉันอยากไปเยี่ยมยูริสักเดี๋ยว ” เรนบอก



“อืม ได้ ไปสิ”



เรนบอกแล้วเดินออกจากห้องไป เซกิขยับเข้ามานั่งที่เก้าอี้ข้างๆเตียง เขาเอื้อมมือไปจับมือนานะเอาใว้ก่อนเอามาแนบหน้า



“ยัยบื้อ เมื่อไหร่จะเลิกทำให้ฉันคลั่งสักที....ตื่นมาได้แล้วฉันจะบ้าตายเพราะเธออยู่แล้วนะ”

เซกิพึมพำน้ำตาคล้อเบ้า...เขาเป็นนานะเหลือเกินเธอไม่ได้สติมาสามวันแล้ว ในใจยิ่งหวั่นกลัวว่านานะจะหลับไม่ยอมตื่นเหมือนอย่างที่ยูริเคยเป็น



“ขอร้องละ ลืมตาขึ้นมาสักที”



“...................”



“ขอรัองละ.........”



เซกิจูบมือของนานะเบาๆ ก่อนจะหลับตาข่มใจที่เป็นห่วง....และในตอนนั้นเองที่นานะเริ่มรู้สึกตัว มือของเธอขยับแล้วบีบไปที่มือของเซกิเบาๆ.....



“นานะ!......นานะ......”


ดวงตาคู่สวยค่อยๆกระพริมเปลือกตาเบาๆ แล้วลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ.....เซกิดีใจมาก รีบยิ้มรับทันที



“นานะ......”



“.................”



“ขอบคุณที่ตื่นขึ้นมา.....ขอบคุณจริงๆ..”



“คุณเซกิ.......”



“อืม ฉันเอง เจ็บแผลไหม..ปะ เป็นยังไง...ยังรู้สึกเจ็บอยู่รึเปล่า ห๊ะ เป็นยังไงบ้าง”



“ยังเจ็บนิดหน่อยค่ะ ”



นานะบอกแล้วยิ้มนิดนึกขำกับท่าทางลนลานของเซกิ



“อะไร อมยิ้มทำไม.....”



“ก็ดูท่าทางคุณสิคะ....เป็นห่วงฉันมากขนาดนั้นเลยหรอ...”



“ยัยบ้า....ฉันจะคลั่งตายเพราะเธออยู่แล้ว...ยังจะมาขำกันอีก...พึ่งฟื้นมาแท้ๆ”



“ฉันรักคุณนะคะ”



เซกิชะงักไป อึ้งกับคำพูดของนานะเธอพูดออกมาโดยที่เขาไม่ได้ตั้งตัว...เซกิรู้สึกอายเล็กน้อยหน้าแดงจนถึงหู >//////<



“ทำไมอยู่ๆพูดแบบนี้ล่ะ ๐/////๐”



“ฉันกลัว......”



“อะไร...เธอกล้วอะไร”



“ฉันกลัวว่าจะไม่ได้บอกคุณ....ถ้าเกิดวันนี้ฉันไม่ได้ตื่นขึ้นมา....ฉันคงไม่มีโอกาสได้พูดแน่ๆ”



“ยัยบื้อเอ้ย.....”



“คุณเจ็บตรงไหนไหม...แล้วพี่เรนละคะ เป็นยังไงบ้าง”



“ยังจะห่วงคนอื่นนะ ไม่มีใครเจ็บเท่าเธอแล้ว”

                


 " ^_^ ”



“เรนไปเยี่ยมยูริ เดี๋ยวก็คงมา...” เซกิเอื้อมมือไปลูบผมนานะก่อนจะก้มลงจูบหน้าผากเธอเบาๆ....



“ฉันก็รักเธอนะ....อยู่ข้างฉันตลอดไปนะนานะ”



“....................” นานะเงียบเอียงอายเล็กน้อย



“ว่ายังไง...เธอจะอยู่ข้างฉันรึเปล่า....”



นานะยิ้มเขินอาย ก่อนที่แม่น้ำนมของเธอจะพลวดพลาดเข้ามาขัดจังหวะซะก่อน



“คุณหนู.......!!!!” แม่นมวิ่งเข้ามากอดนานะทันที เซกิจึงหลบทางให้



“แม่นม....แม่นมขา....” นานะเอ่ยอย่างดีใจ



“ใช่ค่ะนมมาแล้ว คุณหนูเป็นยังไงบ้างคะ...เจ็บไหมคนดีของนม โธ่เอ้ยยยยยย....ไม่น่าเจ็บตัวแบบนี้เลย....คุณหนู ฮือออๆๆๆ”



“ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ แม่นมไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ”



“ค่ะ...”



แม่นมกุมมือนานะไม่ห่าง เซกิได้แต่ยืนดูข้างๆ นานะจึงหันไปยิ้มให้..... 2 อาทิตย์ ผ่านไป



นานะออกจากโรงพยาบาลแล้ว อาการดีขึ้นเรื่อยๆ...เซกิจึงพานานะมาพักฟื้นต่อที่บ้านพักต่างอากาศของเขา ที่อยู่ติดชายทะเล....วิวที่นี่มันสวยมากจริงๆนานะตื่นเต้นและชอบอกชอบใจใหญ่



โดยมีแม่นม เรน และยูริมาพัหผ่อนด้วย...ยูริเริ่มเป็นปกติแล้ว...และกำลังปรับความเข้าใจกับเรน และก็เป็นไปได้ด้วยดี....



นานะและเซกิจุงมือกันออกมาเดินที่ชายหาด หันมองไปอีกฟากก็เห็นเรนและยูริอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล...



“อากาศที่นี่ดีมาก ขอบคุณนะคะที่พามา...”



“เธอชอบก็ดีแล้ว...ว่าแต่เรื่องถามเธอจะว่ายังไง” >///////<



“เรื่องที่ถาม?...เรื่องไหนคะ.....” นานะแกล้งถามแล้วอมยิ้ม



“นี่! นอกจากจะซื่อบื้อแล้วความจำยังสั้นอีกนะ ยัยปลาทอง...จะต้องให้พูดอีกกี่ ระ....” ไม่ทันที่เซกิจะได้พูดจบนานะที่มองดูอาการเคอะเขิลของเซกิอย่างน่ารักกระโดดขึ้นหอมแก้มเซกิเบาๆ...และรีบบีดตัวหนี...เซกิเอามือลูบหน้าตัวเองใจเต้นตึกๆ



“๐////๐.......ร้ายจริงๆเลยเธอเนี่ย....มานี่เลยนะ” เซกิรั้งตัวนานะเข้ามากอด....นานะดิ้นแล้วหัวเราะใหญ่.....



“ปล่อยก่อนสิค่ะ....อุ๊ย!! ดูสองคนนั้นสิคะ...”



นานะชี้ไปทางเรนและยูริที่ตอนนี่ทั้งคูกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่ หลังจากปรับความเข้าใจกันทุกอย่าง.......เซกิมองไปเห็นก็รู้ฉุนขึ้นมาทันที ก็น้องสาวคนเดียวที่เขารักมากกำลังจูบกับผู้ชายต่อหน้าต่อตา....ไม่ได้เกรงใจพี่ชายคนนี้เลย



“ไอ้บ้านั่นมัน!!....รอนี่นะฉันจะไปจัดการมันก่อน มันกล้าดียังไงมาจูบน้องสาวของฉัน!!”



เซกิหันมาบอกนานะและจะเดินเข้าไปหาสองคนนั้น....อย่างฉุนๆ....แต่แล้วก็ต้องชะงักขาเอาใว้



“แต่คนที่คุณขอให้อยู่ข้างๆคนนี้ ก็เป็นน้องสาวของไอ้บ้านั่นเหมือนกันนะคะ...”



“......................” เซกิชะงักนิ่งไม่กล้าก้าวขาไปต่อ



“ถ้าคุณปฏิเสธพี่ชายของฉัน...ฉันก็คงตอบรับคำขอคุณไม่ได้.....”


เอ่อ นั่นสิ ฮาๆๆ เซกิ พึ่งนึกขึ้นได้....... เซกิหันมาแล้วยิ้มแห้งๆให้นานะ.....



“ว่าไงคะ....ถ้าห้ามไม่ให้สองคนนั้นคบกันละก็....ฉันก็คงคบกับคุณไม่ได้แน่ๆ...”



“โธ่!!! แล้วแบบนี้ฉันจะพูดอะไรได้ละ...”



“ตกลงยอมไหมคะ ^^”



“ฉันมีทางเลือกด้วยหรอ....” เซกิบอกแล้วทำงอน..แต่ก็อมยิ้มนิดๆ



“ก็ดีค่ะ....^^”



“งั้นแสดงว่า เธอจะยอมอยู่ข้างๆฉันตลอดไปใช่ไหม....” เซกิขยับเข้ามาใกล้นานะ ลุ้นกับคำตอบ



“แล้วฉันมีทางเลือกด้วยหรอคะ....ในเมื่อฉันรักคุณหมดทั้งหัวใจไปแล้ว” นานะบอกยิ้มๆหันมาสบตากับเซกิที่ปล่อยยิ้มกว้างออกมาเมื่อได้ฟังคำตอบ...



“เย้!!! วู่ๆๆๆๆๆๆๆ...”



“อ๊ายยยยยยยยย....” เซกิอุ้มนานะหมุนไปรอบรอบ จนนานะต้องร้องออกมา.....่สวนเรนและยูริก็หันขวับมามองพี่ชาย และน้องสาว ที่กำลังมีความสุข ทั้งคู่หันมองหากันแล้วยิ้ม...อย่างมีความสุขเช่นกัน....



เซกิวางนานะลง เอามือลูบผมเธอ ก่อนจะเอาผมทัดหูให้เธอ ทั้งคู่มองตากันต่างก็รับรู้ความรู้สึกของกันและกันโดยไม่ต้องอธิบายอะไรมากมาย....ในดวงตาของเธอมองเห็นเพียงเขา และในดวงตาของเขาก็มองเห็นเพียงเธอเท่านั้น



เซกิก้มลงจูบนานะอย่างแผ่วเบา นานะเองก็หลับตารับจุมพิตที่แสนอ่อนโยนและหอมหวานนั้น...



“ฉันรักเธอนะ...”



“ฉันรู้อยู่แล้วค่ะ.....” 



นานะตอบกวนๆแล้วยิ้มให้เซกิ ก่อนที่ทั้งคู่จะกอดกัน.....อย่างมีความสุขจนล้นหัวใจ


แม่นมยืนมองชายหญิงสองคู่ที่กำลังอยู่ในวัยรักผลิบาน แม่นมเองก็พลอยมีความสุขไปด้วย



“เฮ้อออออ คุณหนูทั้งสองของนม มีความสุขกันสั กที....”   ^______^




จบแล้ววววววววจ้าาาาาา

ขอบคุณที่ติดตามมาอย่างยาวนานไม่ว่าแอดจะเดี๋ยวมาเดี๋ยวหายแต่ก็ยังแวะมาทักทายเข้ามาอ่านเข้ามาเม้นเป็นกำลังใจให้ตลอดเลย ขอบคุณมากๆนะคะ เจอกันเรื่องหน้าเน้อออออ ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}