Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 10 หากคุณเชื่อว่า คุณดีจริง & ทัณฑ์ทะลวง (ชื่อคุ้นๆนะ??)

ชื่อตอน : วันที่ 10 หากคุณเชื่อว่า คุณดีจริง & ทัณฑ์ทะลวง (ชื่อคุ้นๆนะ??)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2560 18:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 10 หากคุณเชื่อว่า คุณดีจริง & ทัณฑ์ทะลวง (ชื่อคุ้นๆนะ??)
แบบอักษร

วันที่ 10 หากคุณเชื่อว่า คุณดีจริง & ทัณฑ์ทะลวง (ชื่อคุ้นๆนะ??)

.

.

            เมื่อผมเข้ามาพร้อมกับชาวบ้านทั้งสาม ทำให้คนในหมู่บ้านทั้งดีใจ และโล่งใจ แต่ก็ยังหวาดระแวงคนข้างหลังผม ศักและแสงเดินเข้าเป็นสองคนแรก เพื่อถามผม

.

             "คนพวกนี้ เขาเป็นคนที่ปิดหมู่บ้านเรานิครับ นายหัว"แสงถาม

.

             "เรื่องนั้นเรากำลังจะคุยกัน และผมก็เห็นว่า เขาเองก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร" ผมมองไปยังสน

.

             "แต่พวกเราได้ยินเสียงปืนนะครับ!! นายหัวเป็นอะไรหรือเปล่าครับ" ศักถามด้วยความเป็นห่วง อืม คนๆนี้ก็ใช้ได้แฮะ

.

             " ไม่เป็นไร ลูกน้องเขาแค่เข้าใจผิดนิดหน่อย ศักพอจะมีบ้านที่พวกเราใช้เป็นที่คุยกันได้ไหม"

.

             "บ้านหลังสีฟ้านั้นเลยครับ ตั้งแต่ที่นายหัวเอาเจ้าพวกนั้นออกไป พวกเราเลยให้บ้านนั้นเป็นบ้านนายหัวเวลามาตรวจที่นี่ ด้านในมีคนไปทำความสะอาดตลอดครับ"

.

              "งั้นพวกคุณตามผมมา" ผมนำกลุ่มนายสนไปที่บ้านหลังนั้น ตอนแรกที่เข้ามาเอาตัวพวกรีน่าออกไปก็ไม่ได้สังเกตภายในบ้านหลังนี้เพราะรีบ แต่เมื่อเข้ามาดูอีกที ก็ถือว่าใช้ได้เลยนะเนี่ย เหมือนบ้านจัดสรรที่มีข้าวของพร้อม  แสงเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นแล้วเปิดแอร์ อา ที่ฟาร์มผมไม่ได้เปิดใช้เลยเพราะอากาศเย็นสบายกว่าที่นี่มาก สนดูแปลกใจ ทั้งบ้านที่สภาพเหมือนไม่ได้ถูกทำลายจากมอนเตอร์ และไฟฟ้ายังใช้ได้ ผมเชิญเขานั่งโซฟาตรงข้ามกับผม ลูกน้องของเขาที่เหลือยืนเรียงกันเป็นระเบียบด้านหลัง ส่วนอีกสองคนนั้นถูกกองไว้มุมหนึ่งของห้อง ศักกับแสงก็อยู่ด้านหลังผม

.

           "ทำไมไฟฟ้าถึงยังใช้ได้" นั้นคือคำถามแรกของเขา 

.

           "เรื่องนั้น....ผมคิดว่าเรายังไม่เชื่อใจพอที่จะบอกนะครับ" ความลับของที่นี่คือ มันเป็นเซฟโซน การที่พวกเขายังไม่รู้ นั้นหมายความว่า ที่ตัวเมืองยังไม่ถูกเปลี่ยนเป็นเซฟโซนนั้นเอง

.

           "งั้นผมคงต้องขอโทษด้วย ที่ทางนี้เสียมารยาทไปตั้งแต่แรก" เขาก้มหัวลงให้ผม อืม คนที่ยอมทำแบบนี้ก็ถือว่าจริงใจในระดับหนึ่งล่ะนะ

.

           "ไม่เป็นไรครับ ที่ผมโกรธคือคนของผมโดนทำร้ายมากกว่า แต่ดูเหมือนจะเป็นแผลจากการไปล่าสัตว์มามากกว่า ผมเลยไม่ทำอะไรพวกคุณไงล่ะครับ"

.

            "ทางผมต้องขอบคุณเช่นกัน คุยมาต้องนาน ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลย ผมชื่อส...."

.

            "คุณชื่อสน และเคยเป็นหัวหน้าทหารที่อยู่ด้านหลังคุณสินะครับ"

.

            "คุณ...รู้??"

.  

            "ก็ไม่นานหรอกครับ แค่รู้จากการที่พวกคุณเข้าระบบของหมู่บ้าน"

.

            "ระบบของหมู่บ้าน??"

.

            "อย่าบอกนะครับ ว่าคุณไม่รู้เรื่องค่าพลังเลย"

.

            "มันคืออะไรครับ??" เหลือเชื่อจริงๆ ทั้งๆที่ไม่รู้ยังเก่งขนาดนี้

.

            "ลองพูดว่า สเตตัส ดูสิครับ พวกคุณข้างหลังก็ด้วย" ก็เป็นไปตามคาดพวกเขาดูจะตกใจอยู่พอสมควร เท่าที่ตรวจดูในหมู่ลูกน้อง มี2-3คนที่มีแววเด่นกว่าคนอื่นดูแล้วเป็นคนสนิทของสนด้วยสินะ

.

             "เห็นสกิลนิสัยแล้วสินะครับ นั้นทำให้ผมเชื่อใจคุณระดับหนึ่งว่าคุณเป็นคนดี แต่ซื่อสัตย์ต่อหัวหน้าที่นั้นหรือไม่ อันนี้ผมก็ไม่แน่ใจ" ผมมองเข้าอย่างมีเลศนัย

.

              "ไม่...คนอย่างไอ้ทราน ผมไม่มีวันดีด้วยหรอก"คิ้วของสนขมวดทันที

.

              "แต่คุณก็ทำงานให้เขานิครับ"

.

              "นั้นเพราะ...คนของผมอยู่ที่นั้น ผมจำเป็นต้องทำตาม เพราะไม่มีที่ให้พวกเขาอยู่อย่างปลอดภัยเท่าที่นั้นในตอนนี้"

.

              "งั้นบอกผมหน่อย ว่าคุณมาที่นี่ทำไม ยึดครอง?? จับคน?? หรือเสบียง"

.

              "เสบียง เมื่อวานช่วงเย็นๆมีคนกลุ่มหนึ่งที่มีผู้นำชื่อ เทิด เดินทางไปที่เมืองแล้วต่อลองกับไอ้ทรานเรื่องข้อมูลของที่นี่ ว่ามีเสบียงอีกเยอะ เพราะถูกโจรคุ้มเอาไว้ แต่เมื่อเรามาถึง พวกเราเจอเพียงชาวบ้านเท่านั้น จึงลองเจรจาดู"

.

               "ด้วยการจับพวกเขาที่กำลังบาดเจ็บ??"

.

               "เรื่องนั้น...เพราะสองคนนั้นไม่ฟังก็เลย..."ดูเหมือนเขายังปกป้องคนผิดสองคนนั้นอยู่สินะ

.

               "คุณสน ผมขอถามคุณนะ 'หากคุณเชื่อว่า คุณดีจริง' แล้วลูกน้องของคุณที่เหลือจะดีตามด้วยหรอ คุณอาจจะไว้ใจ แต่เขาละคิดด้วยหรือเปล่า??"

.

               "ผมมั่นใจ ว่าพวกเขาเชื่อใจได้ทุกคน ยกเว้นก็สองคนนั้นเพราะเขาคือคนที่ทรานให้ติดมาด้วยเพื่อควบคุม"

.

               "คุณรู้??"

.    

               "ผมไม่ได้โง่ แค่ไม่เผยตัวเท่านั้น"

.

               "....งั้นมึงก็ตายซะ!! ไอ้สน" สองคนที่ถูกมัดอยู่ลุกขึ้นแล้วเอาปืนพกที่ซ่อนไว้ออกมากราดยิงมาทางทุกคนแล้วตะโกนด่า แต่มีหรือที่ผมจะไม่รู้การเคลื่อนไหวของพวกเขา ผมสร้างโล่แห่งแสงกลับด้านครอบพวกเขาเอาไว้แล้ว พอพวกเขายิงออกมา กระสุนก็ชนเข้ากับโล่และทำอะไรไม่ได้

.

               "เสียใจด้วยนะครับ คุณทั้งสองคนแหละที่โง่ อาชีพในสเตตัสคุณมันก็แค่ อันตพาร ไม่ใช่อดีตทหารเหมือนพวกเขา เพราะงั้นผมยิ่งไม่เชื่อใจพวกคุณแม้แต่น้อย บทลงโทษของพวกคุณผมก็คิดไว้แล้วนะ อืมมมม คุณสองคนรู้จัก ออร์คกับก็อบบรินไหม ไม่สินะก็หน้าโง่ขนาดนี้ พวกมันนะเป็นมอนสเตอร์ที่หื่นกามมากเลยล่ะ และชอบฆ่าผู้ชายมากๆ อ่ะๆๆๆ ไม่ต้องห่วงผมไม่ส่งคุณไปให้มันฆ่าหรอก ผมก็แต่จะยัดยาปลุกเซ็กส์ให้พวกคุณกิน ฟีโรโมนอยากผสมพันธุ์ของพวกคุณคงไปกระตุ้นให้พวกลืมว่าพวกคุณเป็นตัวผู้ได้ล่ะนะ แล้วพวกคุณจะได้ผัวทีเดียวหลายร้อยตัวเลยล่ะ" 

.

             สิ่งที่ผมบอกออกไปทำให้มันสองคนหน้าซีด รวมไปถึงทหารบางคนลูบตูดตัวเองเลยทีเดียว ก็นะใครอยากจะโดน ....อย่ามองผมอย่างงั้นสิ ที่ผมเลือกวิธีนี่เพราะว่าผมเห็นว่ามันสองคนมีสกิล ข่มขืน ระดับ2หรอกแสดงว่ามันต้องทำกับเหยื่อมาเยอะแน่ๆ เพราะงั้นให้มันลองบ้างจะเป็นไรไป

.

            "คุณคงไม่ว่านะสนที่ผมจะทำแบบนั้น"

            "เชิญเลย เพราะมันก็เกือบปล้ำเมียผม" ทหารข้างหลังบอก ส่วนสนก็พยักหน้า ผมจัดการเข้าระบบหมู่บ้านนี้ เปลี่ยนสถานะให้พวกเขาสองคนเป็น ทาส พวกเขาจึงไม่มีสิทธิเข้าออกหมู่บ้านอย่างอิสระได้อีก นอกจากถูกขังไว้ที่นี่ พวกมันได้แค่ช็อคหน้าซีดอยู่กับพื้นเพราะหนีออกจากโดมแสงนั้นไม่ได้เหมือนกัน

.

            "เอาล่ะ ผมมีข้อเสนอให้คุณ คุณสน"

.   

            "ครับ ว่าแต่คุณคือ??"

.  

            "อ่า ผมนี่เสียมารยาทจริงๆ อย่างที่คุณเห็นแหละครับ ผมคือนายหัว เจ้าของฟาร์มบนเขานั้นแหละครับ"

.

            "อย่างงี้นี่เอง คุณวิศสินะครับ ไม่คิดเลยว่าจะยังหนุ่มขนาดนี้"

.

            "เข้าเรื่องเลยเถอะครับ ผมจะให้เสบียงคุณไปส่วนหนึ่ง เพื่อกลับไปให้พวกนั้นไม่สงสัย แต่คุณต้องทิ้งคนของคุณเอาไว้ที่นี่สองคน เป็นหลักประกันว่าคุณจะกลับมา"

.

            "กลับมา??"

.

            "ผมสนใจในความสามารถของคุณนะครับ เลยอยากจะได้คุณมาช่วยงาน แลกกับการที่ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่กับคนของคุณ เมื่อคุณกลับไปผมอยากให้คุณรีบพาคนของคุณมากที่นี่ภายในวันนั้นเลย เพื่อไม่ให้พวกนั้นสงสัย อ๋อ แล้วก็พามาแค่คนของคุณนะครับ"

.

            "แล้ว..ประชาชน?? คนอื่นๆที่อยู่ที่นั้น"

.

            "ผมเองก็ไม่ได้มีเสบียงมากมายหรอกนะครับ การจะช่วยคนกว่าพันคนน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก  อีกอย่าง...คนที่เรียกว่าประชาชนก็ใช่ว่าจะไม่โลภ ถ้าพาพวกเขามามากเกินไป ก็จะเกิดการแตกแยกระหว่างคนที่นี่กับคนเมือง และพวกเขาก็จะเริ่มเรียกร้องสิ่งของต่างๆ เพราะงั้นเอาคนที่คุณดูแลได้มาก็พอนะครับ"

.

            "เข้าใจแล้วครับ ผมจะทำตามอย่างเคร่งคัด" ถึงจะไม่ชอบใจเท่าไรแต่สนก็ต้องยอมรับ เพราะเขาดูแลคนมากเกินไปนั้นแหละ ทำให้พวกทรานเข้ามายึดที่นั้นได้ตามที่วิศบอกทุกอย่าง คนของเขาย่อมสำคัญกว่าอยู่แล้ว

            "ถ้างั้นคุณก็คุยกันไปล่ะกัน ว่าจะให้ใครอยู่ที่นี่ ผมจะออกไปจัดการเสบียงให้" ผมเปิดระบบของหมู่บ้าน และพบว่าพวกเขาเก็บอาหารส่วนใหญ่รวมไว้ที่โรงครัวกลางที่เพิ่งสร้าง ผมจัดการเลือกออกมา10% ที่ผมไม่เอาออกมาจากมิติของผมเพราะยังไม่อยากให้พวกสนเห็นตอนนี้ เมื่อเลือกเสร็จผมก็ปัดหน้าจอไปที่ศัก

.

            "จัดการเตรียมของตามนั้นนะ ศัก"

.

            "แต่ว่า.."

.

            "เดี๋ยวผมคืนให้ วันนี้ผมไม่ได้เตรียมของมา อย่ามีปัญหา"ผมมองเขาอย่างคาดโทษ

.

            "เข้าใจแล้วครับ ผมจะไปเอามาให้ แล้วก็..ขอโทษสำหรับเรื่องเมื่อครู่ครับ นายหัว" 

.

            "ดี ไปได้" ศักโค้งตัวให้ผมก่อนจะออกไป ทาง สน เองก็ดูเหมือนจะเรียบร้อยแล้ว เขาทิ้งคนสนิทไว้หนึ่งคนกับลูกน้อง คนสนิทอีกสองคนตามกลับไปด้วย

.

             "ผมจะบอกกับไอ้ทรานว่า เสียไปสี่คนเพราะสู้กับสัตว์ประหลาด มันคงไม่สนใจคนของมันนักเพราะผมก็เสียไปสองเหมือนกัน มีเสบียงไปล่อแบบนี้มันคงสนแค่นั้นมากกว่าครับ"

.

             "ดีมาก แต่ผมอยากบอกไว้อย่างหนึ่ง เมื่อใกล้ถึงหมู่บ้านใช้เมจิกสีแดงกาทับไว้ที่แก้มซ้ายของคนของคุณด้วย เผื่อไว้ก่อนถ้ามีคนติดตามมาหรือจับพวกคุณได้ ผมได้ช่วยและแยกพวกคุณออกได้ง่าย"

.

             "รอบครอบมากเลยนะครับ แล้วแบบนี้ถ้าคนของคุณวิศอยู่ข้างนอกอยู่เหมือนคราวนี้จะไม่มีปัญหาหรือครับ"

.

             "ไม่ต้องห่วง ผมจะหาทางจัดการเอง" ศักนำคนยกของมาตามที่ผมสั่งไว้ แล้วยกไปที่รถด้านนอกเซฟโซน

.  

             "แล้วผมจะรีบมา พรุ่งนี้เช้า น่าจะมาถึงที่นี่ครับ"

.

             "ผมจะมารอที่นี่เอง ไม่ต้องห่วง พาคนของคุณมาถึงก็พอ"

.

             "พาเจนกับนัดมาให้ได้นะครับหัวหน้า"ลูกน้องของสนบอก

.

             "แน่นอน แล้วเจอกัน" ขบวนรถเคลื่อนออกไป ผมพานายทหารทั้งสองกลับเข้ามาแล้วเปลี่ยนสถานะให้พวกเขาห้ามออกจากที่นี่แต่ไม่ใช่ ทาส เมื่อกลับมาผมเห็นชาวบ้านหลายคนมองด้วยสีหน้าแปลกๆ คงหมายถึงเรื่องเสบียง

.    

             "เฮ้อออ ดูเหมือนพวกคุณจะข้องใจผมกันมากเลยนะครับ"ผมมองไปทางศัก ส่วนแสงเขาอยู่ข้างผมตลอดและไม่โต้แย้งอะไร แสดงว่าเขายังเป็นหัวหน้าคนงานที่เชื่อผมคนเดิม

.

             "แสง พาคุณทั้งสองไปพักที่บ้านผมก่อน ส่วนเจ้าตัวดีสองคนนั้นเตรียมโซ่ไปผูกคอด้วย โซ่ล่ามหมาก็ไม่เป็นไร" จะไปเห็นค่ากับคนแบบนั้นทำไม เดี๋ยวค่อยทำคอกออร์คหรือก็อบบลินก็แล้วกัน

.

          "ครับนาย"เมื่อแสงเดินพาไปถึงหน้าบ้านเขาคุยอะไรซักอย่างกับดัสที่นอนอยู่ตั้งแต่แรก ดัสจึงลุกขึ้นมายืนใกล้ผมแทนแสง

.

        "ไปสนิทกับแสงตอนไหนเนี่ย ดัส"

.

        "คนๆนั้นบอกว่าให้ข้ามาคุ้มกันนายท่านแทนน่ะขอรับ" อืม สมเป็นแสง

.

        "ทำไมเราต้องเอาเสบียงไปให้คนพวกนั้นด้วยครับ นายหัว" ไม่ใช่ศักที่ถาม แต่เป็นคนที่ยกของมาหนึ่งในนั้น

.

        "เพราะผมอยากให้เขาช่วยงานอย่างไงล่ะ"

.

        "แต่พวกนั้นมาข่มขู่เรานะครับ"

.

        "จริงอยู่ว่าพวกเขาทำ แต่ก็สองคนในนั้นซึ่งผมจัดการแล้ว ส่วนที่เหลือ เขาเป็นอดีตทหารที่อยู่ในตัวเมือง แต่ถูกบังคับให้มาเอาเสบียง และที่พวกเขารู้ว่าที่นี่มีมันก็เพราะ เทิด อดีตหัวหน้าหมู่บ้านของพวกคุณอย่างไงล่ะ"

.

        "...."

.

        "เห็นไหม ผมบอกพวกคุณแล้ว ว่าทหาร ตำรวจตอนนี้นะแตกแยกกันไปหมดแล้ว จากที่สนบอกที่เมืองหลวงก็ติดต่อรัฐไม่ได้ ส่วนเรื่องเสบียง ผมก็ไม่ได้บอกว่าจะไม่คืนนิ หรือมีใครต้องการออกจากที่นี่ไปอีกไหม!!"

.

          "...."

.

          "ผมเคยบอกไปแล้วนะ ว่าถ้าไม่พอใจให้บอกได้เลย ถึงวิธีของผมมันจะดูบีบบังคับ แต่ผมก็ไม่เคยดูถูกหรือกดขี่พวกคุณ ศักมาเอาของนี่คืนไป แล้วก็ผมจะลงโทษคุณ ต้องหาเนื้อมาให้ได้10กิโลเท่ากับที่ผมให้คุณตอนนี้ในเวลา3วันที่เหลือ ตามที่ผมสัญญาว่าจะมาตรวจพวกคุณ อย่างที่เห็นเมื่อเกิดเรื่องผมก็มาหาพวกคุณทันที ไม่ได้ปล่อยให้ใครตาย"

.

          "ผมขอโทษจริงๆครับ นายหัว ผมจะทำตามที่สั่ง"ผมเรียกผักกาดC ออกมา10กิโล มะเขือเทศC 10กิโล เนื้อเบค่อน 2ชิ้น เนื้อหมู5กิโล เนื้อวัว5กิโล มันเยอะกว่าที่ผมให้พวกสนไปเสียอีก พวกเขาถึงได้หุบปากสนิท ผมละออกจากตรงนั้นกลับไปที่บ้านหลังสีฟ้าพร้อมดัส

.

           "พี่เบิร์น มีวิธีช่วยคนที่อยู่ในเซฟโซนไหมถ้าถูกจับ"

.

           "ก็มีนะ..."

.

.

.

.

//////-----

            จบไปอีกตอนแล้วววว พรุ่งนี้จบตอนวันที่10 จะเป็นอย่างไงต่อไปต้องติดตาม ตอนนี้อารมณ์คนเขียนดีแล้วครับ บอกเลยว่าตอนนี้เขียนเพลินมาก ถ้าเกิดไหวพรุ่งนี้จะมีสองตอนคือ ตอนสุดท้ายวันที่10 กับ 10.5เนื้อเรื่องของสน แต่ถ้าไม่ได้ลงอย่างไงต้องขออภัยด้วยนะครับ ขึ้นอยู่กับอารมณ์ในวันพักผ่อนด้วย =3=

             น้องเสือ น้องปลาผมมีเซอร์ไพรแน่นอนครับ เพราะงั้นไม่ต้องกลัวน้องๆจะเป็นอะไรนะครับ อย่างไงก็ต้องพาไปเพื่อน้องแกะอยู่แล้ว!! 

             สารภาพอย่างคือ ทัณฑ์ทะลวง นี่เอามาจากท่านโรมะในตำนานแหละ แบบว่าอ่านเรื่องอื่นที่มีพวกแบบนี้มันน่าจับมาให้โดนนัก อย่างไงก็แค่ตัวประกอบ เอ๋!! หรือเราจะทำซีรี่ย่อย รักนัยถ้ำของเหล่าตัวประกอบและมอนเตอร์ดี หุหุ

.

.

        ติได้แต่อย่าด่านะครับ

        [ กิจกรรม2ตอนรวดจะมีตอนลงดันเจี้ยน ]

        1 เม้น = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น