•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2560 09:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.24
แบบอักษร

Ep.24 เปลี่ยนแปลง



ในที่สุดผมก็เดินมาถึงโรงเรียน ใช้เวลาเดินมาโรงเรียนก็ชั่วโมงกว่าๆก็อย่างที่บอกบอกครับ โรงเรียนกับบ้านของยาโตะมันก็ไม่ได้ใกล้ๆกัน


"คนมีความรักมักจะดูเด็กลงไปนิดนึง~~ อะอ่าวนี่ฉันร้องผิดเพลงป่ะเนี่ย" ริงโกะพูดขึ้นเมื่อเห็นผมเดินเข้ามา สีหน้าคงดูไม่ได้เลยสิถ้าเห้อ..


"ทำไมหน้าตาดูเหนื่อยอย่างงั้นอ่ะ"


"เดินมาโรงเรียนอ่ะ"


"จาก?"


"บ้านยาโตะ"


"ป๊าดดดดดด เดินมาได้ไงเนี่ยมันไกลมากเลยนะ" ดูทำเสียงเข้า- -


"อยากออกกำลังกายนิดหน่อย" ผมทำท่าเอานิ้วชี้กับนิ้วโป่งมาใกล้ๆกันเพื่อแสดงให้เห็นว่า มันเล็กมากๆ


"แล้วทำไมไม่มากับสุดที่รักอ่ะ" จี้ใจดำสุดๆ


"ใครสุดที่รัก" ผมถามพลางเอากระเป๋าวางตรงเก้าอี้แล้วนั่งลง


"ก็คนนั่งหลังจี้ไง จะว่าไปนี่ก็จะเข้าเรียนแล้วทำไมยังไม่มาอีกเนี่ย"


"อยู่กับแฟนเขามั้ง" ผมพูดเบาๆแต่เหมือนริงโกะจะหูดีเป็นพิเศษ


"ห๊ะ! แฟน จี้ไม่ใช่แฟนเหรอ"


"ชู่! เบาๆสิ ริงโกะก็" ผมเอามือปิดปากริงโกะเอาไว้ก็เล่นตะโกนขนาดนั้น


"แหม่ ก็เขาไม่ได้รักนายเหรอ"


"คงจะไม่" ผมตอบตามที่คิด


"เห้อ..ผู้ชายก็แบบนี้แหละ" นายลืมไปรึเปล่าว่านายก็เป็นผู้ชายนะเห้ยยย


"ไม่เป็นไรนะจี้ นายยังมือเรา" ริงโกะพูดพลางเอามือมาตบไหล่ผมเป็นกำลังใจ ก่อนจะหันไปหาครูที่พึ่งเข้ามาเมื่อกี้ไม่นาน


เวลาล่วงเลยไปตามปกติแต่ผมก็ยังไม่เห็นยาโตะเข้ามาเรียนซักวิชาจนเวลาเลิกเรียนเขาก็ยังไม่มาซักที


"เห้ออ" ผมถอนหายใจ


"ถอนหายใจไรเหรอ ริงโกะหันมาถามผมที่กำลังเก็บของลงกระเป๋า


"เพลียๆอ่ะ"


"งั้นอาการแบบนี้มันต้องเลี้ยงไอศครีมมมมม"


"เอ๋?"


"อย่าทำเป็นลืม จี้ต้องเลี้ยงไอติมฉันนะรสสตอเบอร์รี่ด้วย" พูดเสร็จริงโกะไม่รอให้ผมตอบแต่ก็ลากผมไปดื้อๆเลย

.

.

.

"เอ้า! เร็วๆรีบเปลี่ยนรองเท้าสิ" ริงโกะเร่งผมที่กำลังยื่นเหวออยู่หน้าล็อกเกอร์


ตุบ


"นายทำนี่หล่น" มีบางคนเก็บกระเป๋าตังผมที่ตกลงพื้นขึ้นมาให้


"ขอบคุณครับ..." แต่มือไม้ผมสั้นทันทีที่เห็นพวกเขา


"ทำหน้าอย่างกับเห็นผีเลยนะ"


ไอ่สองคนนั้น


ไอ่คนที่มันจะข่มขืนผม!


"..." ผมได้แต่สั่น มือค่อยๆเลื่อนไปช้าๆรับกระเป๋าตังมา


"ไม่ต้องกลัวพวกกูหรอกน่า ไม่ทำอะไรมึงแล้ว" คนที่หัวเขียวพูด


"เออ ทำอีกพวกกูก็โดนอีกสิวะ ไอ่โรคจิตนั้นทำพวกกูซะฟินเชียว" ฟิน?


"พะ..พวกนายทำอะไร" ผมถามสั่นๆ


"ฮ่าๆ จี้นายไม่มานายเลยไม่เห็นสินะ"ริงโกะพูด


"อา..."


"ก็พวกนี้อ่ะดิ มันโดนใครบางคนไม่รู้บังคับให้ทำดี"


"อืม"ผมครางเลาเพื่อรับรู้


"แล้วพอมันไม่ทำอ่ะ ก็จะมีผู้ชายสองคนพามันไป.." ริงโกะไม่พูดแต่ชี้ไปทางสองคนนั้นแทน กลับกลายเป็นว่าพวกเขาสองคนกำลังถูกผู้ชายตัวสูงร่างใหญ่จูบอย่างดูดดื่มอยู่กันทั้งสองคน


"อื้ม~ ปล่อยก่อนสิวะ" หัวแดงพูดขึ้นแต่หน้ากลับแดงก่ำไปถึงใบหู


"ก็อย่างที่เห็น ถ้าพวกกูทำดีก็จะถูกจูบเหมือนตอบแทนทั้งๆที่พวกกูได้อยากได้เล๊ย แต่ว่าถ้าทำไม่ดีก็จะโดนมากกว่านั้นคงไปต้องเล่านะว่าโดนอะไรแถมยังโดนปล่อยคลิปเพิ่มอีก สัสเอ้ยยยยย" หัวเขียวพูด แต่ว่ามันคลิปอะไร??


"เออ ก็แค่นี้แหละพวกกูไม่ทำร้ายมึงแล้ว ละก็ขอโทษนะที่พวกกูทำมะ อื้มมมม~~" หัวแดงถ้าผมจำไม่ผิดเขาชื่อทาคิพูดยังไม่ทันจบก็โดนผู้ชายอีกคนที่สูงกว่าจูบอย่างดูดดื่มแต่ดูเหมือนเขาก็จะสมยอมด้วยนะ


"เก่งมากครับ เมียผมทำดีเยอะๆนะครับ"


"มะ..เมียพ่อง อย่าให้กูจับกดนะสัส"


"ครับ^^" ร่างสูงพูดแบบไม่สทบสะท้าน นี่เหมือนผมกำลังดูหนังรักอยู่เลย นางเอกปากร้ายแล้วพระเอกก็ตื้อสุด😦


แล้วพวกเขาก็เดินเป็นคู่ๆผ่านผมไป ปล่อยให้ผมทำหน้าเหวอๆต่อไป


"ฮ่าๆ จี้ไม่เป็นไรนะ"


"อึ้งนิดหน่อยอ่ะ" ผมตอบพลางเกาหัวตัวเองอย่าง งงๆ


"ตอนแรกฉันก็งงแหละแต่ถ้าเขาเป็นคนดีก็ดีละ"


"อื้ม ป่ะร้านไอศครีมกันดีกว่าาาา" ผมพูดเสียงยานๆจนริงโกะหัวเราะออกมา


'จะทิ้งบันริเหรอคะ...' เสียงเมื่อเช้า จู่ๆก็เข้ามาวนเวียนในสมองผมอีกครั้ง ทั้งๆที่เมื่อกี้ผมลืมความเจ็บปวดไปแล้วแท้ๆ...


🎃🤢🤢🤢🤢🤢🤢🎃

เขากลับตัวกลับใจแล้วววว555

พักมาม่าไว้ตอนเดี๋ยวจุ๊บๆ

ความคิดเห็น