noonaa(น.ส.ศรัทธาวลี)

ทุกตอนอยู่ในเรทของกุญแจฟรีนะคะ ทริคสำหรับการอ่านคือ หนูนาเว้นตอนให้แล้ว กว่าจะอ่านถึงตอนที่ติดกุญแจ เวลาก็เดินถึงจนกุญแจครบอีกรอบพอดี หรือใครใจร้อน ใช้เหรียญซื้อทั้งเรื่องไปเล้ยยย จะได้ทำบุญกับนักเขียนตาดำๆ ด้วยเด้ออออ

ตอนที่ ๑๑ แสงสว่าง/ตอนที่ ๑๒ อดีตชาติ

ชื่อตอน : ตอนที่ ๑๑ แสงสว่าง/ตอนที่ ๑๒ อดีตชาติ

คำค้น : บ่วงอนธการ ๑๒

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 905

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2560 01:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๑๑ แสงสว่าง/ตอนที่ ๑๒ อดีตชาติ
แบบอักษร

บ่วงอนธการ

-แสงสว่าง-

เสียงร้องโหยหวนของชายปริศนาไม่ลดทอนความเจ็บปวดลงไปเลยแม้แต่น้อย****ราวกับดวงกมลทั้งหมดถูกกรีดด้วยมีดซ้ำแล้วซ้ำเล่า อาทิตย์นั่งมองออกไปยังนอกหน้าต่างคนเดียว ฟังเสียงชายคนนั้นที่ร่ำร้องออกมาไม่ยอมหยุด ใจของคนฟังประหวั่นสั่นระริกด้วยความสงสารเจ้าตัว แม้ไม่เคยพบหน้า และไม่ได้ตะโกนเป็นคำพูดก็ตาม เขากลับเข้าใจหัวอกของอีกฝ่ายราวกับหยั่งรู้ไปเสียหมด 

ชายหนุ่มส่ายหน้า พลันก็มีอะไรอุ่น ๆ ก็หล่นตุบลงบนตัก อาทิตย์แปลกใจ ดวงตาคู่สวยเบิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อยกมือขึ้นมาสัมผัสดวงตาตนเอง

“น้ำตาไหล…” ชายหนุ่มหลุดครางอย่างไม่เชื่อ “น้ำตาไหลได้ยังไง…” 

เขายกหลังมือปาดน้ำตาตัวเองทั้งที่ไม่ได้ร้องไห้ ลุกเดินไปเกาะขอบหน้าต่างมองออกไป สูดอากาศเอาความบริสุทธิ์เข้าปอดให้เต็มที่ เพื่อหวังว่าไอ้อาการน้ำตาไหลเองได้นี่จะมลายหายไปหรือลดน้อยลง ทว่ายิ่งได้ยินเสียงนั้นเท่าไร ใจของชายหนุ่มยิ่งรู้สึกอนาถขึ้นไปทุกที เขาอยากถามฟิลลิกซ์ว่าเขาคนนั้นคือใคร เหตุใดจึงต้องร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดเช่นนี้ 

“เอ๊ะ…” อาทิตย์สะดุดอีกครั้ง เมื่อหรี่ตามองเข้าไปในป่ามืดมิดที่เคยมองออกไปยามหัวค่ำ บัดนี้มันมีแสงบางอย่างเกิดขึ้นราวกับมีหมู่บ้านอยู่แถวนั้น 

เขาคร้ามเกรง และรับรู้แล้วว่าอีกไกลโขก็จะถึงหมู่บ้าน หรือบางทีอาจจะไม่ใช่ มันอาจเป็นเพียงกองไฟที่คนเดินป่าจุดเวลานอนพักก็เป็นได้ เพราะมันเล็กจนแทบจะมองไม่เห็น และมีเพียงจุดเดียวเท่านั้น แต่เมื่อคิดเช่นนั้น ดวงตาของอาทิตย์เบิกขึ้นโตราวกับไข่ห่านเมื่อจู่ ๆ ดวงไฟเล็ก ๆ ก็แผ่กว้างขึ้นจนสว่างไปถึงท้องฟ้า ชายหนุ่มรู้สึกแสบตาจนต้องยกมือปิดและขยี้ให้มันหายไป 

มันสว่างเกินแสงไฟ อะไรกัน มนุษย์ต่างดาวหรือไง อาทิตย์คิดอย่างติดตลก และครั้นเงยใบหน้าขึ้นกลับไปมองอีกครั้งด้วยความฉงน มันไม่มีอีกแล้ว!

ชายหนุ่มใจหายเมื่อเห็นเช่นนั้น ผีหลอกเขาอย่างนั้นหรือ หลังคิดได้ก็รีบกุลีกุจอปิดหน้าต่างห้องของตัวเองด้วยความแปลกประหลาดใจ ยกมือกุมอกหายใจไม่เป็นส่ำและพร่ำบอกกับตนเองว่า

“แกแค่ตาฝาดไป ซัน เมื่อกี้แค่ตาฝาดไปเท่านั้น!"



-----------------------------------------


สั้นมั้ย ก็บอกแล้วไงว่ามีตอนสั้นมากอยู่ด้วย 55555

งั้นแถมอีกตอน 


---------------------------------------------------------------------------


บ่วงอนธการ

-อดีตชาติ-

เสียงเหล่านกน้อยร้องจิบ ๆ ดังเข้ามาภายในโสตประสาทของนิสาซึ่งนอนอยู่บนเตียงสีขาวสะอ้าน****ดวงตากลมโตคู่สวยเหลือบไปมองนอกหน้าต่างเห็นผ้าม่านปลิวไสวสวยงาม แสงสุรีย์ยามเช้าสาดเข้ามาให้รู้สึกอุ่น 

ทว่า เสียงโหยหวนเสียงหนึ่งดังขึ้นมาขัดจังหวะความสบาย เด็กสาววัยย่างสิบแปดเบิกนัยน์ตา รีบลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ ใช่ว่านิสาไม่เคยได้ยิน ตลอดระยะเวลาสองปีมานี้ เด็กสาวเฝ้าฟังเสียงชายคนหนึ่งร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดมาตลอด ภายในคฤหาสน์หลังโตแห่งนี้ หลายคนคงนึกกลัวห้องใต้ดิน หากแต่มันไม่ใช่กับนิสา 

เธอคิดว่าสักวัน อยากเดินลงไปดูว่าคือใครกันที่ร้องครวญด้วยความเจ็บปวดเช่นนี้ แล้วทำไมฟิลลิกซ์จึงต้องกักขังไว้อย่างโหดร้ายเช่นนั้น ชายผู้น่าสงสารคนนั้นทำความผิดอะไร จึงให้พี่ชายที่ใจดีของเธอโกรธกริ้วขนาดต้องถูกกักขังไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน

นิสาลอบเดินภายในห้องของตัวเองเพื่อเงี่ยหูฟัง แต่สุดท้ายมันก็หายไปอย่างเคย ในช่วงกลางวันเสียงนี้มักจะหายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นเสมอ เธอไม่อาจทราบว่ามีใครพอรู้เรื่องที่เธอได้ยินหรือเปล่า หรือได้ยินแต่ทำเป็นไม่รู้เรื่อง นิสาลอบถอนหายใจด้วยความหดหู่ เธอสงสารเขา แต่จำต้องปล่อยผ่านความสงสัยและเห็นใจ เมื่อคิดจะถาม ฟิลลิกซ์ก็ส่งสายตาเอ็ดเธอราวกับรู้ทันอยู่ก่อน

ภายในอ่างทองรูปร่างงดงาม ร่างเปลือยเปล่าของสาวน้อยผิวพรรณผ่องใสก้าวเท้าลงเข้าไปทรุดกายลงแช่น้ำอุ่นพลางพริ้มตาหลับอย่างพึงพอใจ นิ้วมือสวยไล้วักน้ำใส่แขนตน อีกข้างวักใส่บนกาย ใส่หัวไหล่และเต้าอวบสมอายุทำความสะอาด ก่อนจะเอนพิงลงนอนด้วยความสบายใจ 

เด็กสาวมองร่างกายตัวเองในอ่างน้ำ ปลายนิ้วไล้ไปโดนรอยนูนเด่นผิดปกติบนตัว จึงก้มมองรอยแผลเป็นซึ่งเห็นมาตั้งแต่จำความได้ หน้าอกด้านซ้ายมีรอยแผลนี้มาตั้งแต่เกิด ทั้งที่ตัวนิสาเองจำได้ว่าไม่เคยเป็นแผลตรงนี้มาก่อน ผู้เป็นบิดาเล่าด้วยความเชื่องมงายว่านี่คือสิ่งที่ประทับตราในภพชาติที่แล้ว ว่าเธอเคยตายอย่างไร 

เธอถูกแทง ถูกยิง ตรงขั้วหัวใจ หรืออัตวินิบาตกรรมตนเอง ถึงอย่างไรมันคงทรมานพอกัน 

ภพชาติที่แล้วหรือ เด็กสาวส่ายหน้าคิดว่าเป็นสิ่งเหลวไหล สูดลมหายใจเข้าทรวงพลางวักน้ำมาถูตัวตัวเอง จู่ ๆ ความรู้สึกเจ็บปลาบที่รอยแผลเป็นก็ผุดขึ้นราวกับถูกอะไรทิ่มมาที่อก เด็กสาวพยายามหายใจ อารมณ์ประหวั่นพรั่นพรึงตีอกเมื่อเห็นเลือดพุ่งออกมาตามแรงหายใจที่พยายามสูดเข้าร่าง ใบหน้าน่ารักซีดเผือดยกมือกุมหน้าอกตัวเองด้วยความตกใจ 

เลือดมาได้ยังไง นิสามองฝ่ามือสั่นงกของตัวเองด้วยความขยาดกับกลิ่นเลือดซึ่งคละคลุ้งเต็มอ่าง 

“กรี๊ด!” 

ในตอนนี้ภายในห้องน้ำมีแต่กลิ่นคาว นิสากลั้นใจ เธอตะเกียกตะกายร่างเปลือยเปล่าภายในอ่างอาบน้ำอย่างทุลักทุเล บัดนี้เต็มไปด้วยเลือดมากมายสาดกระเซ็นไปทั่ว เด็กสาวยกมือกุมหน้าอกตัวเองด้วยความเจ็บร้องไห้ พยายามอย่างสุดความสามารถ ทว่าได้เพียงหอบหายใจด้วยความเหนื่อยอ่อนเท่านั้น 

“พี่ฟิลลิกซ์ ช่วยด้วย!” เด็กสาวคิดชื่อของใครไม่ออกในช่วงเวลานี้ 

นิสาไม่เข้าใจ ได้แต่นอนดิ้นพล่านในอ่างเลือดสีแดงฉาน กรีดร้องจนสำลักน้ำคนเดียวด้วยความหวั่นเกรง ความเจ็บในสิ่งที่เย็นวาบเข้ามาในขั้วหัวใจ มีดงั้นหรือที่แทงเข้ามา ทันใดนั้นเอง เสียงเคาะประตูจากด้านนอกดังขึ้นฉุดรั้งให้เธอหันไปมอง ร่างเล็กดิ้นกระเสือกกระสนอย่างนั้นทว่าทำได้เพียงทอดสายตาออกไป ไม่มีแรงอะไรเลยที่จะสนองตอบ 

เธอเหนื่อย เธอกลัวตัวเองจะสิ้นใจ 

“นิสา นิสา!” คนด้านนอกร้องเรียก

“พี่ฟิลลิกซ์…” ร่างเล็กอ่อนระโหยโรยแรงด้วยเพราะเสียเลือดมากเกินไป เสียงอื้ออึงจากด้านนอกฟังไม่ได้ศัพท์ แต่เธอรู้เพียงว่านั่นคือเสียงทุ้มระคนตกใจของฟิลลิกซ์ อีกฝ่ายกำลังมาช่วยเธอ เท่านี้เด็กสาวก็หายหวาดกลัว ทิ้งร่างตัวเองลงด้วยความเหนื่อยอ่อนและสติที่ดับวูบลง เหลือเพียงแค่ความมืดมิด ความอ้างว้างเปลี่ยวเหงา 

“นิสา นิสา…” 

เสียงของเทพบุตรเจ้าของบ้านที่เรียกเธอเข้ามาสะท้อนในโสตประสาท ดวงหน้าสวยหลับพริ้มพยายามขยับเปลือกตาให้ลืมขึ้นมองเจ้าของเสียง แต่ภาพภาพหนึ่งกลับแล่นวนเข้ามาทดแทนเมื่อลืมตา ภาพร่างของเธอขณะที่สวมชุดโบราณแปลก ๆ จำได้ว่าคล้ายชุดชาวยุโรปในนิทานที่เธอเคยดูผ่านการ์ตูน หรือหนังพีเรียดฝรั่ง กำลังนั่งบนม้าตัวสีขาวสง่า ด้านหลังมีร่างของชายสักคนตระกองกอดพร้อมเสียงหัวเราะสนุกสนานของทั้งเธอและเขา 

ใบหน้านั้น คล้ายฟิลลิกซ์เหลือเกิน 

นิสาไม่เข้าใจ มองเห็นไม่ชัดเจน นั่นอาจเป็นความฝันที่เธอเห็นฟิลลิกซ์เป็นชายหนุ่มที่แลดูใจดีกับเธอ และเธอเองก็อยากได้พี่ชายแสนใจดีเช่นนี้จริง ๆ 

“พี่ลูเซียน” 

สาวน้อยพลิกตัว พริ้มตาหลับ ความร้อนแล่นสู่ดวงตาเมื่อนึกเห็นสิ่งที่อยู่ในภาพ ภาพชายหนุ่มที่แสนใจดีกำลังสอนเธอขี่ม้าจอมพยศ ภาพของผู้คนที่เธอคิดว่าน่าจะเป็นข้าทาสบริวารมากมายคอยรองรับ ราวกับเป็นเจ้าหญิงแสนโชคดีที่มีข้ารับใช้ และเจ้าชายคอยดูแล 

กาเบรียลล่า น้องพี่…” 

นิ้วมือเรียวยาวไล้เส้นผมบางสลวย มองมือคู่เล็กที่กอดแขนของเขาแน่นด้วยความไร้เดียงสาอย่างที่เขามักเห็นเธอทำบ่อย ๆ เจ้าหญิงตัวน้อยของเขา 

ดวงตาคมเฉียบมองร่างเล็กที่ถูกคลุมด้วยผ้าขนหนู ตนคลุมให้หลังจากบุกเข้าไปช่วย เห็นร่างเปลือยเปล่าของเด็กสาวกำลังนอนภายในอ่างอาบน้ำไร้สติ ฟิลลิกซ์ไม่อาจทราบได้ว่านิสาเจออะไรและตกใจขนาดไหนถึงได้สลบไปเช่นนี้ แต่เขาไม่อาจทอดทิ้งน้องสาวผู้เป็นที่หวงแหนของเขาไว้เช่นนั้นได้ 

“กาเบรียลล่า น้องลืมเช่นนี้ดีแล้ว อย่าได้จำมัน…” เสียงทุ้มรำพึง มองมือเล็กที่กุมรอยแผลเป็นบนหน้าอกเกือบเปลือยของเจ้าตัวแล้วใจหาย นึกถึงภาพอดีตแสนเจ็บปวดของเด็กสาวได้ก็หดหู่ภายในใจคนที่ยังจดจำได้ดี คนที่ไม่มีวันลบทิ้งความทรงจำได้ แม้ผ่านมากี่ภพชาติแล้วก็ตาม 

นึกแล้วเปลวเพลิงแห่งความแค้นก็ลุกโหมขึ้นอีกครั้ง โดโนแวน ปีศาจผู้หิวกระหายความตาย เป็นร้อยปีที่เขากักขังมันไว้เช่นนั้น เพราะเขาเคยคิดยกโทษให้ด้วยเห็นว่าเคยเป็นสหายที่เติบโตมาด้วยกัน แต่กลับถูกแทงข้างหลัง พรากสิ่งที่เขารักไปจนหมดสิ้น 

“เป็นนิสา สาวน้อยที่ร่าเริงแบบนี้น่ะดีแล้ว” 

เสียงทุ้มกระซิบพร่าข้างหู ก่อนจะโน้มใบหน้ารูปงามลงไปจรดริมฝีปากสีสด ลงบนหน้าผากกลมมนด้วยความอ่อนโยน ชายหนุ่มไม่เคยกระทำด้วยความละเมียดละไมกับใครที่ไหน ยกเว้นเด็กสาวคนนี้ ผู้เป็นน้องสาวสุดที่รัก ที่เขาหวงแหนมากกว่าสิ่งอื่นใด แม้กระทั่งความตายก็ไม่อาจพรากเขาและเธอจากกันได้ 

ไม่มีทาง… 




-------------------------------------------


เอานิยายวายแนวสืบสวน แฟนตาซีมาเสิร์ฟแล้ว อิอิ

ไม่รู้มีใครเดาเรื่องได้หรือยัง แต่จะบอกว่าเป็นเกี่ยวกับการเกิดใหม่ นายเอกชาติที่แล้วเป็นผู้หญิง

ค่อย ๆ อ่านน้า เดี๋ยวไขปมไม่ได้

เจอกันตอนต่อไปจ้า  



ความคิดเห็น