noonaa(น.ส.ศรัทธาวลี)

ทุกตอนอยู่ในเรทของกุญแจฟรีนะคะ ทริคสำหรับการอ่านคือ หนูนาเว้นตอนให้แล้ว กว่าจะอ่านถึงตอนที่ติดกุญแจ เวลาก็เดินถึงจนกุญแจครบอีกรอบพอดี หรือใครใจร้อน ใช้เหรียญซื้อทั้งเรื่องไปเล้ยยย จะได้ทำบุญกับนักเขียนตาดำๆ ด้วยเด้ออออ

ตอนที่ ๔ ดวงอาทิตย์ของฟิลลิกซ์

ชื่อตอน : ตอนที่ ๔ ดวงอาทิตย์ของฟิลลิกซ์

คำค้น : บ่วงอนธการ ๔

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 22 เม.ย. 2560 01:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ ๔ ดวงอาทิตย์ของฟิลลิกซ์
แบบอักษร

บ่วงอนธการ

-ดวงอาทิตย์ของฟิลลิกซ์-

แม้ไม่ได้ยอมกล่าวตกลง อาทิตย์ถูกจับเข้าไปพักอยู่ในห้องหนึ่งซึ่งถูกจัดแต่งออกมาได้งาม ราวกับตำหนักของเจ้าชาย มันโอ่อ่า หรูหราและชวนมอง เพียงแต่ตอนนี้อาทิตย์ไม่ได้ตื่นเต้นกับสิ่งสวยงามตรงหน้าเลยสักนิด เขามีแต่ความคับข้องในใจกับเจ้าของสถานที่ ที่ดูยังไงก็น่าจะเด็กเกินไปที่จะมาปลีกวิเวกกลางขุนเขาแห่งนี้

ดวงตาคู่สวยมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นเขาเป็นลูกรอบตัว ไม่อาจทราบได้ว่าที่นี่คือที่ไหน อยากทราบว่าเคยมีใครค้นพบหรือไม่ เพราะเขาคนหนึ่งที่ไม่เคยทราบมาก่อนว่ามันเคยมีอยู่ อาทิตย์ยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูและพบว่าสัญญาณไม่มี เขาไม่สามารถติดต่อเพื่อนสนิทมิตรสหายหรือใครได้สักคน ชายหนุ่มได้แต่ร้อนรนใจใน ป่านนี้พ่อของเขาได้เงินแล้วกลับบ้านหรือยัง เขาอยากออกไปจากกรงทองนี่ใจจะขาดแม้เพิ่งจะเข้ามาได้เพียงแค่ครึ่งวัน

“ห้ามใช้โทรศัพท์”

กระแสเสียงทรงพลังดังขึ้นภายในความเงียบงัน มือที่กำลังถือโทรศัพท์อยู่ผวา ปล่อยของในมือหล่นลงพื้นแตกกระจายด้วยไม่ทราบว่าเจ้าของเสียงเข้ามาตั้งแต่เมื่อไร ร่างสูงโปร่งหันขวับกลับไปมองคนข้างหลังด้วยความตกใจ “คุณฟิลลิกซ์” 

“กฎของที่นี่คือห้ามใช้เครื่องมือสื่อสารทุกชนิด ถ้าอยากอยู่ร่วมกับคนอื่นอย่างสงบก็ควรจะทำตาม” ชายตรงหน้าบอกเสียงขรึมใบหน้าจริงจัง อาทิตย์นึกแปลกใจอีกครั้ง “ทำไมถึงใช้ไม่ได้ครับ” 

“เธอไม่มีสิทธ์ถาม ฉันเป็นเจ้าของสถานที่ ออกกฎมาเพื่อให้พวกเธอทำตาม”

“ผมไม่เข้าใจ”

“พยายามเข้าใจซะอาทิตย์ เธอมาอยู่ในคฤหาสน์นี้เพราะเป็นเพียงแค่คนอาศัย ฉันบอกให้ทำอะไรก็ควรจะทำตาม” ฟิลลิกซ์ทั้งอธิบายทั้งออกคำสั่งในคราเดียว อาทิตย์มองชายตรงหน้าด้วยความงงงวย แม้อยากจะโต้เถียงเพียงไหน หากเมื่อถูกสายตาคมดุจเหยี่ยวตรงหน้าจับจ้อง คนเก่งได้เพียงอ้าปากอึกอักพูดอะไรไม่เป็นคำ 

“ทุก ๆ เช้าเธอต้องลงไปรวมตัวกับคนอื่นเพื่อทานมื้อเช้า เวลาอื่นไม่สำคัญ จะไปหรือไม่ฉันไม่บังคับ ส่วนเย็นนี้ห้ามบ่ายเบี่ยง ไปแนะนำตัวกับสมาชิกคนอื่นในบ้าน” เจ้าของคฤหาสน์แจง ทว่าชายหนุ่มส่ายหน้า “แต่ผมไม่…” 

“ห้ามปฏิเสธ ฉันไม่ชอบคนที่ไม่ฟังในสิ่งที่ฉันสั่ง” สิ้นคำของชายด้านหน้า อาทิตย์ผ่อนลมหายใจด้วยความไม่ชอบใจกับสิ่งที่ตนไม่สามารถได้รับคำตอบ เกลียดคนวางอำนาจแบบฟิลลิกซ์ที่สุด ชายหนุ่มขมวดคิ้วเรียวคิดในใจ

แต่ความสงสัยมันจุกที่คอเขามากกว่า ตอนนี้เขาอยากรู้ว่าตัวเองอยู่ส่วนไหนของประเทศ ด้วยความไม่รู้และต้องการรู้ ชายหนุ่มจึงเอ่ยถามหวังจะได้ยินคำตอบ 

“ที่นี่ที่ไหนครับ” 

หากชายหนุ่มใบหน้ารูปงามกลับผู้กำความจริงกลับไม่ยินยอม “แล้วก็อย่าอยากรู้อยากเห็นให้มากนัก อยู่ในส่วนของเธอที่ฉันให้อยู่ก็พอแล้ว” บอกทั้งจ้องตา และยังไม่ลืมกำชับเรื่องสำคัญต่ออีกว่า “ห้ามเดินลงไปห้องใต้ดินเด็ดขาด ถ้าไม่อยากเป็นบ้า” 

“เอ๊ะ  ห้องใต้ดิน” อาทิตย์เบิกตาด้วยความประหลาดใจ เป็นบ้าเพราะเดินลงไปชั้นใต้ดินน่ะหรือ ภายในความคิดอยากรู้อยากเห็นของชายหนุ่มมันสั่นเร่า อยากจะทราบความจริงเสียเหลือเกิน อาทิตย์ได้แต่แหงนมองชายร่างสูงตรงหน้าด้วยความคับข้องในใจ คำถามมากมายก่อขึ้น  

“แล้วก็ คืนนี้อาบน้ำแต่งตัว จะมีคนมารับ”

“ไปไหนครับ…”

“อย่าย้อน” คนตรงหน้ากล่าว ยกนิ้วชี้ชี้หน้าออกคำสั่ง

อาทิตย์มุ่นคิ้วอีกครั้ง ทำตัวมีลับลมคมในอะไรของเขานักหนา มองร่างสูงสง่าเดินเข้ามาหยุดอยู่ใกล้แค่คืบ ในระยะนี้ ยอมรับว่าชายหนุ่มใจเต้นแรงเมื่อได้เห็นรูปหน้างดงามของฟิลลิกซ์อย่างละเอียด ดวงตาโตของอีกฝ่ายรับกับสันจมูกโด่งนูนเด่นดูมีมิติ ปากสีแดงสดหยักได้รูป เส้นผมของอีกฝ่ายสีน้ำตาลเจือทอง ไม่ได้เซทเป็นทรงอะไรทั้งสิ้น พลิ้วไสวเมื่อขยับ ราวกับคนเชื้อชาติอื่น และภายในนัยน์ตาสีช็อกโกแลต ช่างน่ามอง

หากแต่เขาไม่อาจทนสู้สายตาคมนี้ได้เพราะรู้สึกแปลกนัก ยอมเป็นฝ่ายละออกไปด้วยความไม่เข้าใจ ร่างอาทิตย์ถอยกรูดจนติดขอบหน้าต่าง รู้สึกเย็นวาบ ทั้งที่มืออุ่นแข็งแรงจากคนตรงหน้าเอื้อมเข้ามาช้อนเอว “เดี๋ยวก็ตกลงไปพอดี ศพไม่สวยนะฉันขอเตือน” อีกฝ่ายบอกเสียงทุ้มพร่า แววตาพราวรัยบน่าแปลก

แขกผู้มาใหม่อึกอักไม่เป็นตัวเอง เมื่อเห็นสายตาที่มองมา “ขะ ขอบคุณครับ”

ในเวลานี้ เขาคิดว่าตัวเองคือเจ้าชายที่ถูกองครักษ์ปกป้อง ดวงตาของชายหนุ่มต่อหน้าไล่มองตามร่างกายของอาทิตย์ที่เพิ่งเป็นหนุ่มเต็มตัว ทำเอาร้อนวูบไปทั้งร่างเมื่อได้เชยขึ้นสบ แววตานี้ประหลาดเกินไปเมื่อมองมาที่เขา  

“มาหาฉัน อาทิตย์ คืนนี้มอบตัวของเธอให้ฉัน ฉันรอวันนี้มานานแล้ว…” 

น่าแปลก น่าแปลก...

“รอ…” น้ำเสียงผู้ย้อนถามสงสัยเหลือเกิน เขาเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของฟิลลิกซ์ยามนี้ ชายหนุ่มเริ่มฉุกคิดได้เมื่อถูกสัมผัสแสนอ่อนโยนจากร่างสูงตรงหน้า อีกฝ่ายพยายามนุ่มนวลต่อเขาเป็นที่สุด ราวกำลังเว้าวอนขอความเห็นใจ ต่างจากนัยน์ตาคมไร้ความรู้สึกในคราแรก นั่นทำให้อาทิตย์ใจอ่อนยวบ เผลอไผลไปกับถ้อยคำและน้ำเสียงหวานหู 

“รอมานาน แสนนาน…” 

เขาใจหายเมื่อได้ยิน เบี่ยงใบหน้าหลบแววตาร้อนไล่ที่จับจ้องมองตามเรือนร่าง ความประหลาดใจแล่นวนในหัวเมื่อเห็นความผิดปกติของร่างสูงตรงหน้า ฟิลลิกซ์มีอะไรที่ชายหนุ่มต้องรู้ให้ได้ ดวงตาคู่กลมเงยขึ้นไปสบตาคมเฉียบอยากทราบความหมายอีกครั้ง 

ทว่าไม่เจออะไรเลย เมื่อเห็นดวงตาเต็มไปด้วยอำนาจแผ่ออกมาราวกับกำลังต้องการสะกดเขา

“ฉันมีเรื่องจะบอกแค่นี้แหละ”

กระทั่งร่างสูงนั้นเป็นฝ่ายหลุดออกจากภวังค์ตนเอง ปรับสีหน้า ผละออกไปราวกับกำลังหักห้ามใจ อาทิตย์ส่ายหน้ากับอำนาจบางอย่างที่ล้นทะลักออกมาจากคนคนนั้น เขาสัมผัสสิ่งหนึ่งได้

มือคู่เรียวกุมใบหน้าอันร้อนรุ่มของตัวเอง อาทิตย์เผลอไผลไปกับสิ่งยั่วยวน ความงดงาม ถ้อยคำหวานหู และดวงตาที่มีมนต์ขลังของคนเมื่อครู่ คนคนนั้นไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา เป็นพ่อมด เป็นปิศาจดุร้าย อาทิตย์ได้แต่ครุ่นคิดต่อว่าในใจ และเขาไม่มีทางยอมนอนให้อีกฝ่ายทำตามอำเภอใจง่าย ๆ แน่ ต่อให้ชายเมื่อครู่จะใช้วิธีเจ้าเล่ห์อย่างไรก็ตาม 

ฟิลลิกซ์




---------------------------------------



เปิดตัวนายเอกครบสองคนแล้ว เย้ๆ

เรื่องนี้ที่จริงมีนายเอกคนเดียวค่ะ แต่มีคนที่เด่น ๆ อยู่สองคน มันออกจะเป็นแนวฮาเร็มหน่อย ๆ นะคะ ถ้านักอ่านชอบนายเอกคนไหนอย่าลืมแท็กทีมทุกครั้งตอนที่คอมเม้นนะคะ

ถ้าไม่รู้จะเม้นอะไร คอมเมนท์ชื่อทีมก็ได้จ้า อย่าลืมบอกน้า

ทีมวินทร นายเอกหน้าสวย บอบบาง มาตุคามเพศ(สามารถท้องได้) น่าสงสาร

ทีมอาทิตย์ นายเอกฉลาด หัวหมอ ใจแข็งแกร่งและเป็นตัวของตัวเอง

เดี๋ยวปมจะเริ่มตามมาเรื่อย ๆ ช่วงแรกจะย้อนไปย้อนมาปูพื้นเรื่องนิดนึงนะคะ

รักค่ะ

ขอกำลังใจด้วยเน้อ 


ความคิดเห็น