ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

mekmok

♡1 คอมเม้นต์ = 100 กำลังใจ♡
◆Love you too รักเธอเหมือนกัน◆

ชื่อตอน : Love you too : บทที่ 1

คำค้น : หิน นุ ฟ่าง เหมย

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 91

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2560 18:42 น.

Love you too : บทที่ 1

แบบอักษร

1


       07.35 น.

       จิ๊บ~ จิ๊บ~     

      เสียงนกกระจิบส่งเสียงร้องสดใสชวนให้คนฟังอย่างฉัน อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าไปมองมันที่อยู่บนต้นไม้ใหญ่ข้างกาย*-* แต่เดี๋ยวนะ ทำไมวันนี้หินยังไม่ออกมาจากบ้านเลยล่ะ เพราะปกติแล้วหินน่ะจะต้องออกมารอฉันที่หน้าบ้านก่อนเสมอ (ฉันไปโรงเรียนกับหิน) หรือว่าวันนี้เขาจะตื่นสาย งั้นฉันต้องลองโทรไปหน่อยดีกว่า

       ตู๊ด ตู๊ด

       (ฮัลโหล)

       “ฮัลสิบสองงง แฮร่”

       (…) ฉันหยอดมุกใส่เขา แต่ผลลัพธ์ที่ได้คือหินมันเงียบใส่ฉันนนน T-T

       “เงียบเฉย ว่าแต่ตื่นสายเหรอจ้ะ”

       (เปล่า)

       “อ้าว งั้นวันนี้แกหยุดเหรอ” ฉันถามสวนเขาในทันที

       (เปล่า) เอ๊ะ ทำไมวันนี้หินมันดูแปลกๆ ไปอ่ะ

       “แล้วแกอยู่ไหน”

       (โรงเรียน) หะ! นี่ฉันหูฝาดไปหรือเปล่า =O=

       “ล้อเล่นเปล่า”

       (…) ไอ้อาการเงียบนี่แปลว่ามันไม่ได้ปฏิเสธใช่มั้ย แล้วที่มันไม่ยอมบอกฉันก่อนนี่หมายความว่ายังไงอ่ะ

       “แล้วทำไมไม่บอก ปล่อยให้ยืนรอตั้งนาน”  

       (ก็ไม่ถาม) ไอ้นี่ ปกติฉันก็ไปด้วยตลอด -_-

       “แกเป็นไรเปล่า”

       (เปล่า แค่นี้นะ) พอหินพูดจบเขาก็ตัดสายฉันทันที ซึ่งพฤติกรรมของเขามันทำให้ฉันไม่พอใจเอาซะเลย แต่จะทำไงได้ เพราะถึงยังไงวันนี้ฉันก็ต้องไปโรงเรียนเองอยู่ดี -_-

        ~Rrrrrrrrrr~

         -พี่นุ-

        ทันทีที่โทรศัพท์ในมือสั่นฉันก็ยกขึ้นมาดูทันที เพราะในใจลึกๆ นั่นคิดว่าหินมันจะโทรมาง้อ แต่ก็ต้องรับรู้ถึงความผิดหวังนิดๆ เมื่อคนที่โทรมานั้นเป็นพี่นุ ชายหนุ่มผู้บ้าบิ่นที่มาขอฉันเป็นแฟนเมื่อวานนี้ยังไงล่ะ ว่าแต่พี่เขาโทรมาทำไมกันนะ

       “ฮัลโหลค่ะ”

       (วัวไม่ขยับครับบบ) เอ่อ ทำไมมุกที่พี่เขาเล่นแต่ล่ะทีมันช่างโบราณเก่าเก็บยิ่งนัก –O-

       “ค่ะ”

       (โห ไม่ขำเหรอ) ยังกล้าถามอีกเนอะพ่อคุณ

       “พี่นุมีไรเปล่า”

       (ไปเรียนยัง) คำถามนี้ทำให้หน้าหินลอยมาทันที ฮือ ไอ้เพื่อนเลว T-T

       “กำลังค่ะ”

       (กำทำไมอ่ะลัง เรามากุมมือกันดีกว่า ฮิ้ววว) เสี่ยวได้อีก ‘-’

       “งั้นหนูวางล่ะนะ”

        (เฮ้ย เดี๋ยวๆ ไปยังไง เพื่อนไปส่งอ่อ)

       “เปล่าค่ะ” ฉันตอบพี่เขาไปพร้อมกับเดินออกมาเรื่อยๆ เพื่อหาพี่วินสักคันที่จะพาฉันไปถึงโรงเรียนได้

       (ให้พี่ไปรับนะ)

       “ไม่เป็นไรค่ะ” พอฉันพูดจบก็มีพี่วินขับผ่านมาพอดี ฉันจึงยกมือขึ้นเพื่อเรียกให้เขาจอด

       “โรงเรียนพลาลัยค่ะ”

        (งั้นเดี๋ยวเจอกันตอนเย็น ตั้งใจเรียนล่ะ)

        ตู๊ด ตู๊ด

      “เฮ้ย!” ฉันอุทานดังลั่นจนพี่วินแกแอบเหล่มามอง แล้วฉันก็ทำได้แค่เพียงเงียบปากลง และนั่งจ้องโทรศัพท์ฝ่าสายลมที่พัดมาตีหน้าอยู่แบบนั้น นี่พี่นุต้องการอะไรกันแน่ เข้ามาทำดีกับฉันเพื่ออะไรกัน จะว่าเขาชอบฉันมันก็ดูจะเว่อร์ไปหน่อย เพราะเมื่อวานนี้ฉันเพิ่งจะเคยเจอเขาครั้งแรกเอง และที่สำคัญเขารู้จักฉันได้ยังไงนี่สิ แปลกๆ ชอบกล -_-

       -โรงเรียนพลาลัย-

         07.52 น.

        “เท่าไรคะ”

        “สามสิบ” งะ ค่าขนมลดลงไปอีกสินะ

        “นี่ค่ะ”

      พอยื่นเงินให้พี่วินเสร็จฉันก็รีบเดินกึ่งวิ่งเข้าโรงเรียนทันที เพราะนี่มันก็ใกล้เวลาเข้าแถวเต็มที บวกกับฉันอยากจะไปถามหินมันว่าที่มันออกมาก่อนแบบนี้เพราะอะไรกันแน่

          ตึกๆๆ

         อา นั่นไงฉันเจอไอ้เพื่อนตัวดีแล้ว กำลังนั่งก้มหน้าก้มตาเล่นโทรศัพท์อยู่ภายในโรงอาหารซึ่งเป็นโต๊ะประจำของฉันกับมัน และพอฉันเดินเข้าไปใกล้เรื่อยๆ ฉันก็ต้องสะดุดตากับผู้หญิงที่กำลังนั่งอยู่ตรงที่ประจำของฉัน -_- แล้วที่สำคัญมานั่งกับหินได้ยังไง!

          ปั๊ก!

       พอฉันเดินไปถึงฉันก็วางกระเป้าเป้บนโต๊ะทันที ซึ่งมันก็เป็นจุดสนใจพอที่จะทำให้คนรอบข้างหันมามอง รวมไปถึงผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย แต่ไอ้หินนี่สิ! นิ่งสนิทสยบทุกการเคลื่อนไหว

    “อ่าว ฟ่างหวัดดี” ผู้หญิงที่นั่งอยู่เอ่ยทักขึ้นจนฉันต้องเบนหน้าไปหาเธอแทนการจ้องหน้าไอ้เพื่อนที่กำลังนั่งเงียบเป็นเป่าสากอยู่ =_=

       “อืม”

      “ฉันชื่อเหมยนะ ^_^” เหมยพูดกับฉันจบก็ยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร เธอเป็นผู้หญิงผิวขาวหน้าตาหมวยๆ แต่ตานั้นกลมโตบ้องแบ๊ว บอกตรงๆ เลยว่าน่าจะเป็นสเป๊กของใครหลายคนเลยก็ว่าได้ -_- ว่าแต่ เธอรู้จักฉันงั้นเหรอ แล้วทำไมเธอถึงมานั่งตรงนี้กันล่ะ

       “ยินดีที่รู้จักนะ ^^”

       “มานั่งๆ” เอ่อ ไม่บอกฉันก็ต้องนั่งอยู่แล้วนะแก

       “จะๆ”

       “ทำไมวันนี้ฟ่างไม่มากับหินอ่ะ ปกติเหมยเห็นมาด้วยกัน” เอ๊ะยังไง! ทำไมรู้เรื่องเกี่ยวกับฉันเยอะจัง -*-

       “พอดีตื่นสายอ่ะ ว่าแต่นี่เหมยเป็นเพื่อนกับหินเหรอ” ฉันตอบปัดไปพร้อมกับถามคำถามที่อยากจะรู้ และพอฉันถามจบก็มองไปที่ไอ้หิน ซึ่งมันก็คงจะได้ยินเลยเงยหน้าจากจอแล้วมาจ้องฉันแทน K

       “ก็เพื่อน” หินพูดโพล่งออกมาด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉยเหมือนเดิม

       “เจอกันที่เรียนพิเศษน่ะ เหมยจำหินได้วันนี้เลยมาทัก เห็นว่านั่งอยู่คนเดียว ^-^”

       “อ้อ” ฉันร้องออกมาเบาๆ เมื่อได้ฟังคำอธิบายที่ชัดเจนขึ้น แต่ทำไมฉันถึงสัมผัสได้ว่าเหมยดูไม่ค่อยสนใจฉันสักเท่าไร เพราะเวลาคุยเธอก็เอาแต่มองไปทางหิน –O- ระ หรือว่าเธอจะชอบหิน!

        ~ออดดดดดด~

     เสียงออดดังขึ้นทันทีเมื่อถึงเวลาเข้าแถว เฮ้อ ในที่สุดฉันก็ยังไม่ได้คุยกับหินสินะ คิดมาว่าจะเคลียร์ให้จบภายในตอนเช้าแท้ๆ

       “ไปเข้าแถวกันเถอะ” เหมยพูดขึ้นเมื่อยังเห็นว่าฉันกับหินยังนั่งเฉยอยู่

       “ไปกันก่อนเลย”

       “…”

      “เข้าห้องน้ำแปบ” หินตอบเหมยไปแบบนั้นแล้วก็เบนสายตามาทางฉัน อา ทำไมแววตามันถึงเย็นชาขนาดนี้นะ โกรธอะไรฉันแน่ๆ เลยแบบเนี่ย -*- เพราะปกติหินมันก็มีนิสัยที่นิ่งๆ เฉยๆ อยู่แล้ว แต่เวลาอยู่หรือคุยกับฉันมันก็ไม่ได้เย็นชาถึงขนาดนี้อ่ะ

       “อ่อ โอเค งั้นไปกันเถอะฟ่าง”

       “อาๆ” ฉันพูดไปแบบนั้นแต่ก็ยังสบตากับหินอยู่

        ตึกตัก ตึกตัก

        อยู่ดีๆ หัวใจของฉันมันก็เต้นรัวเร็วทันที เมื่อหินมันเดินหันหลังให้ฉันไปโดยไม่พูดกับฉันสักคำ ทำไมฉันต้องรู้สึกผิดด้วยเนี่ย ทั้งๆ ที่ตอนแรกกะจะมาวีนเขา แต่ตอนนี้กลับพูดอะไรไม่ออกซะดื้อๆ เฮ้อ .^.

       “โอ๊ย”

       “ฟ่างเป็นไร!”

      “เหมือนท้องเสียอ่ะ เราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ฉันตอบเหมยแล้วก็รีบวิ่งออกมาจากตรงนั้นทันที ซึ่งฉันแอบเห็นว่าเธอทำหน้าตกใจไม่น้อยกับคำตอบของฉัน แต่เหมยก็ไม่ได้ตามฉันมานะ เพราะเอาจริงๆ ฉันโกหกเธอด้วยล่ะ แหะๆ ‘-‘

        -ห้องน้ำชาย-

          พอฉันมาถึงก็ลองชะโงกหน้าเข้าไปดูก่อนว่ายังมีคนอื่นอยู่มั้ย และเมื่อเห็นว่าทางสะดวก มีไอ้หินคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงโถฉันก็เลยเรียกชื่อมันเบาๆ

       “หิน”

      “เฮ้ย! ฟ่าง” พอหินเห็นฉันมันก็รีบตะครุบเข้าที่เป้ากางเกงตัวเองทันที อา ฉันไม่ได้ตั้งใจมาดูมันฉี่นะ แค่จะมาคุยกันให้รู้เรื่องเฉยๆ เอง .//.

      “โทษๆ ฉี่ให้เสร็จก่อนไป” ฉันรีบหันหลังทันที เพราะเริ่มเห็นว่าหน้าของไอ้หินมันเริ่มจะขึ้นสีชมพูระเรื่อ ฮาๆ นี่มันเขินฉันหรือไงนะ

      “โรคจิตเปล่าวะ” แหนะ มีบ่นด้วย แต่ไม่อยากจะเถียงรอให้หินมันทำธุระเสร็จก่อนจะดีกว่า

      “…”

     “ไม่ไปเข้าแถว” หินมันเดินออกมาจากห้องน้ำ ซึ่งดีหน่อยที่บริเวณตรงนี้มันอยู่หลังโรงเรียน ไม่อย่างนั้นครูฝ่ายปกครองต้องมาไล่พวกเราแล้วแน่ๆ --;

       “มาคุยกันก่อน” พอมันพูดจบก็ทำท่าจะเดินออกไปแต่ฉันคว้าเสื้อมันได้ซะก่อน

       “ค่อยคุย”

       “-_- โกรธไรปะ” ใครสน ก็อยากคุยให้จบๆ กันไป เป็นเพื่อนห้ามผิดใจกันนานเข้าใจมั้ยอ่ะ

       “เปล่า” ถ้าพูดแบบนี้นี่โกรธชัวร์

       “หันหน้ามาคุยกันดิ” เพราะตอนนี้ก็ยังเป็นฉันที่จับเสื้อหินอยู่ ซึ่งมันก็ไม่ยอมหันมาเสียที

       “ก็ปล่อย” พอหินพูดปุ๊บฉันก็ปล่อยปั๊บ ไอ้เราก็นึกว่าไม่อยากหันมา แหะๆ

       “โอ๋ๆ ดีกันนะ” พูดไปฉันก็คว้าหมับเข้าที่แขนของหินพร้อมกับทำหน้าตาให้ดูอ้อนที่สุด เฮ้อ ตกลงฉันก็ต้องง้อมันจริงๆ ด้วยสินะ

       “-_-” ดูมันนิ่งอ่ะ

       “นี่เป็นไรว่ะ!” วิธีนุ่มนวลใช้ไม่ได้ผล ฉันเลยต้องขึ้นเสียงใส่มันบ้าง ซึ่งผลที่ได้กลับมาก็เหมือนเดิม

       “-_-”

       “ไอ้หินบ้า!”

       “เออ” อ้ากกก เกลียดมันที่สุดเลย -*-

       “!!”

       “ไม่ได้โกรธ แค่ไม่พอใจเรื่องเมื่อวาน จบนะ” แล้วหินมันก็เดินออกไปเลย ปล่อยให้ฉันยืนนิ่งอยู่แบบนั้น

        เรื่องเมื่อวานงั้นเหรอ…

        ฉันทำอะไรให้มันไม่พอใจกันนะ…


..............................................................................

เอาแล้วววววว5555555

THX.


ชื่อ
ความคิดเห็น