ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : NC_SOS ตอนที่ 34

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 34.1k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ส.ค. 2557 02:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
NC_SOS ตอนที่ 34
แบบอักษร

 

 

 

School  Of  Sex (โรงเรียนสอนรัก) ตอนที่ 34

Author:   (ยอนิม)

                        

 

                                              

 

 

 

“ขอบคุณครับ” กึนซอกตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

 

“งั้นผมขอเข้าไปอาบน้ำเตรียมตัวก่อนนะครับ” ฮยอกแจพูดยิ้มๆ แต่ดวงตาเศร้าหมอง น้ำเสียงไม่ได้สดใสเหมือนกับรอยยิ้มที่ส่งออกมาเลยสักนิด

 

 

“ตามสบายเลย ชุดคลุมอยู่ในห้องน้ำนะ อ่อ อย่าพึ่งรีบร้อนเข้าไปในห้องนอนนะเด็กน้อย เราต้องเข้าไปพร้อมกัน” กึนซอกพูดขึ้น ฮยอกแจพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินแยกไปที่ห้องน้ำ

ห้องสูทของโรงแรมนี้ ถูกแบ่งออกเป็นห้องนอน 1 ห้อง มีห้องรับแขก 1 ห้อง ห้องน้ำในห้องนอน 1 และนอกห้องนอนอีก 1 คือห้องที่ฮยอกแจเข้าไปเปลี่ยนเป็นชุดคลุมนั่นเอง ฮยอกแจเข้าไปถอดเสื้อผ้าล้างเนื้อล้างตัวเล็กน้อย ก่อนจะหยิบชุดคลุมมาใส่คลุมร่างกายเปลือยเปล่าของตนเอง แต่พอจะก้าวออกมาจากห้องน้ำ ฮยอกแจก็ได้ยินเสียงฮีชอลคุยกับกึนซอกเข้าพอดี

 

 

“คุณกึนซอกเรียกฮยอกแจแทนฮงกิแบบนี้ ได้บอกฮงดิเค้ารึยังครับ ถ้ารู้ทีหลังมีหวังงอนคุณกึนซอกยาวแน่เลย” ฮีชอลพูดขึ้น กึนซอกยิ้มด้วยท่าทีสุภาพ

 

 

“ผมบอกเค้าแล้วล่ะครับ เค้าเข้าใจดี” กึนซอกตอบสั้นๆ

 

 

“ครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ” ฮีชอลพูดบอกกับกึนซอกก่อนจะเดินออกไปจากห้องพัก กึนซอกปิดประตูห้องก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ เมื่อหันมาเห็นฮยอกแจยืนหน้าบึ้งเอามือท้าวเอวอยู่ตรงหน้าประตูห้องน้ำ

 

 

“มีอะไรเหรอฮยอกแจ” กึนซอกถามขึ้นมา

 

 

“ฮงกิเป็นเด็กประจำของคุณกึนซอกใช่มั้ย ทำไมคุณถึงไม่เรียกเค้ามา เรียกผมมาทำไม เด็กนั่นน่ารักมากนะครับ นิสัยก็ดีด้วย คุณทำแบบนี้ไม่กลัวเค้าเสียใจรึไง หรือว่าคุณไม่ได้คิดอยากจะดูแลเค้า” ฮยอกแจพูดใส่กึนซอกเป็นชุด

 

 

“หึหึ นายไม่เปิดช่องให้ชั้นพูดเลยนะฮยอกแจ” กึนซอกพูดออกมาอย่างขำๆ ฮยอกแจได้แต่ทำหน้ามุ่ย

 

 

“พูดมาสิครับ ผมรอฟังอยู่” ฮยอกแจบอกกลับเสียงขุ่นๆ

 

 

“ที่นายพูดตอนแรกน่ะ ถูกแล้วล่ะ ฮงกิเป็นเด็กประจำของชั้น” กึนซอกพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

“ชั้นเองก็ตั้งใจจะเลี้ยงดูฮงกิไปตลอดอยู่แล้ว” กึนซอกบอกอีก ยิ่งทำให้ฮยอกแจขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ

“และที่ชั้นเป็นคนเรียกนายออกมาก็เพราะว่า มีใครบางคนอยากจะเจอนายน่ะ” กึนซอกพูดขึ้น

 

 

“ใคร?” ฮยอกแจถามกลับไป ในใจก็รู้สึกหวั่นๆขึ้นมาทันที

 

 

“เขารอนายอยู่ในห้องนอน นายเข้าไปสิ” กึนซอกบอกอีก ฮยอกแจส่ายหน้าไปมาช้าๆ

 

 

“คุณกึนซอก คุณแกล้งอำผมเล่นใช่มั้ย” ฮยอกแจถามกลับไป เพราะคิดว่ากึนซอกอาจจะแค่เล่นสนุกกับเขาเท่านั้น แต่ถึงแม้ว่าจะคิดว่ากึนซอกเล่นสนุก แต่หัวใจของฮยอกแจก็เต้นโครมครามไม่หยุด

 

 

แกร๊ก!

 

เสียงเปิดประตูห้องนอนดังขึ้น พร้อมกับร่างสูงที่คุ้นหน้าเดินออกมาด้วยใบหน้าทมึงทึง ฮยอกแจที่หันไปมองถึงกับตัวชาวาบเหมือนหัวใจจะหยุดเต้นไปชั่วครู่แล้วกลับมาเต้นใหม่อีกครั้งอย่างรุนแรง

 

 

“ปะ...ประธานซีวอน” ฮยอกแจพึมพำออกมาเมื่อเห็นหน้าร่างสูง ร่างเล็กถอยหลังพร้อมกับทำท่าจะหนีออกจากห้องพัก

 

 

“หยุดนะฮยอกแจ!!” เสียงเรียกของซีวอนดังลั่น ร่างสูงกัดฟันกรอดเมื่อเห็นว่าฮยอกแจจะหนีตนเอง  ซีวอนไม่รอช้าวิ่งเข้าไปอุ้มฮยอกแจขึ้นมาพาดบ่าตนเองเอาไว้

 

 

“วางชั้นลงเดี๋ยวนี้นะ! ประธานซีวอน ปล่อยชั้นลงนะ คนบ้า!” ฮยอกแจโวยวายลั่น พร้อมกับดิ้นไป หัวของร่างเล็กห้อยอยู่ทางด้านหลังของซีวอนเนื่องจากร่างสูงอุ้มพาดบ่าเอาไว้

 

 

เพียะ!

 

“โอ๊ย! เจ็บนะ” ฮยอกแจร้องออกมาเมื่อซีวอนตบที่บั้นท้ายกลมกลึงอย่างแรง

 

 

“ไม่อยากเจ็บก็หยุดดิ้นสักที” ซีวอนว่าเสียงเข้ม ก่อนจะหันไปหากึนซอกที่ยืนมองมายิ้มๆ

“ขอบคุณพี่กึนซอกมากนะครับ ที่ช่วยผม” ซีวอนพูดทั้งๆที่แบกฮยอกแจอยู่บนบ่าไปด้วย ร่างเล็กก็ดิ้นไปมาไม่ยอมหยุด

 

 

“ไม่เป็นไร ยังไงก็เคลียกันดีๆให้เข้าใจล่ะ เดี๋ยวพี่ปิดประตูล็อคห้องให้” กึนซอกบอกกลับก่อนจะเดินออกไปจากห้องพักสุดหรูพร้อมกับล็อคประตูห้องให้ตามที่พูด ส่วนซีวอนก็แบกฮยอกแจเข้าไปในห้องนอนทันที

 

 

พรึ่บ!

 

“อ๊ะ...ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย...” ฮยอกแจที่ถูกโยนลงบนเตียงกว้างโวยขึ้นมาทันที เมื่อขยับตัวขึ้นนั่งได้ โดยที่ซีวอนยืนกอดอกหน้าตาโกรธขึ้ง

 

 

“ชั้นตะหากต้องเป็นฝ่ายถามนาย ว่านายเป็นบ้าอะไร!” ซีวอนตะคอกกลับ ทำให้ฮยอกแจสะดุ้งนิดๆ แค่ได้เห็นหน้าของซีวอน ดวงตาของเด็กหนุ่มก็ร้อนผ่าวแล้ว แต่พยายามทำเป็นแกร่งไปอย่างนั้นเอง ฮยอกแจเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ในขณะที่ดวงตาสั่นไหวระริก

 

 

“ชั้นไม่ได้เป็นอะไร นายตะหากที่เป็นบ้า ชั้นมาพบลูกค้าของชั้น แต่นายมายุ่งแบบนี้ได้ไง มันผิดกฎรู้เอาไว้ด้วย!” ฮยอกแจว่ากลับไป เพราะกฎมีอยู่แล้วว่าเด็กที่รับงานจะต้องให้บริการลูกค้าที่เป็นฝ่ายเรียกตนเอง จะไม่สามารถเปลี่ยนลูกค้าตามอำเภอใจ

 

 

“ลูกค้าของนายก็คือชั้น!! พี่กึนซอกก็แค่ตัวหลอกเท่านั้น!” ซีวอนพูดว่าออกมาอีก ฮยอกแจนิ่งอึ้ง

 

 

“ตัวหลอกอะไร” ร่างเล็กถามกลับ

 

 

“แล้วใครล่ะ ที่เอาแต่หนีชั้น ใครกันที่หลบหน้า ไม่ยอมรับโทรศัพท์จากชั้น ไม่ยอมออกมาเจอชั้น ทั้งๆที่ชั้นไปหาถึงที่แต่ก็ทำได้เพียงอยู่แค่หน้าประตูโรงเรียนตรงห้องประชาสัมพันธ์เท่านั้น ถ้าชั้นไม่ให้พี่กึนซอกเป็นคนติดต่อขอตัวนาย นายก็คงไม่ออกมาจากโรงเรียนของนายเลยน่ะสิ” ซีวอนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

 

“แล้วทำไมนายจะต้องอยากเจอชั้นด้วยล่ะ เราสองคนต่างไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้วนี่ ชั้นไม่ได้เป็นเด็กนักเรียนแลกเปลี่ยนที่โรงเรียนนายแล้ว นายก็ไม่ต้องมายุ่งกับชั้น!” ฮยอกแจว่ากลับไปบ้าง

 

 

“นายห้ามไม่ให้ชั้นยุ่งกับนายไม่ได้หรอกนะฮยอกแจ แล้วนายก็ไม่มีสิทธิ์ไปยุ่งกับใครหรือไปรับลูกค้าหน้าไหนทั้งนั้น!” ซีวอนพูดเสียงแข็ง ปกติแล้วเขาเป็นคนเก็บอารมณ์เก่งมาแต่ไหนแต่ไร แต่ก็มาหลุดมาดทุกทีเมื่ออยู่ต่อหน้าร่างเล็กคนนี้

 

 

“นายมีสิทธิ์อะไรมาห้ามชั้น เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” ฮยอกแจว่าสวนกลับไป ทั้งๆที่ในใจก็รู้สึกเจ็บกับคำพูดของตัวเองไม่น้อย ฮยอกแจรู้ดีว่าความรู้สึกของตนเองที่มีต่อซีวอนมันคืออะไร แต่ฮยอกแจก็รู้ดีอีกว่ามันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้ เมื่อได้ยินที่ฮยอกแจพูด ซีวอนก็เดินไปที่โต๊ะมุมห้อง ก่อนจะหยิบเอกสารบางอย่างขึ้นมา

 

 

พรึ่บ!!

 

“ดูซะ ว่าชั้นมีสิทธิ์อะไรในตัวนายบ้าง” ซีวอนพูดบอกออกมา ฮยอกแจมองเอกสารที่กระจายอยู่บนเตียง ก่อนจะเอื้อมหยิบด้วยมือที่สั่นเทา เอกสารที่ฮยอกแจเห็นแว่บเดียวก็พอจะจำได้ว่า เป็นเอกสารของทางโรงเรียนของตน เนื่องจากจำตราตรงหัวกระดาษได้ ฮยอกแจหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านทีละใบ ดวงตาคู่สวยเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ฮยอกแจไม่อยากจะเชื่อว่า สิ่งที่ตนเองเห็นและกำลังอ่านอยู่ในตอนนี้มันคือเรื่องจริง ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นมามองซีวอนอย่างอึ้งๆ ซึ่งซีวอนก็จ้องมองร่างเล็กของฮยอกแจเช่นเดียวกัน

 

 

“นะ..นี่มันอะไรกัน...ทะ..ทำไม...ทำไมนายถึงได้..” ฮยอกแจพูดไม่ออก ความรู้สึกตื้อในอก มันบอกไม่ถูกว่ามันคือความรู้สึกแบบไหน เสียใจ ดีใจ ไม่เข้าใจ หรืออะไรกันแน่

 

 

“ไม่ต้องแปลกใจหรอก ว่าทำไมชั้นถึงได้เอกสารพวกนี้มา ชั้นต้องแลกด้วยเงินเก้าหลักให้เจ้า ผอ.หน้าเลือดนั่น เพื่อเป็นคนครอบครองเอกสารชุดนี้ นายไม่รู้หรอกว่า ชั้นพยายามเพื่อเอกสารชุดนี้มากแค่ไหน” ซีวอนพูดด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้โวยใส่ฮยอกแจเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว หยาดน้ำใสๆไหลลงมาอาบแก้มของฮยอกแจทันที ซีวอนถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะนั่งลงที่ขอบเตียงใกล้ๆกับที่ฮยอกแจนั่งอยู่

“ต่อไปนี้ นายไม่มีสิทธิ์ไปรับลูกค้าคนไหน เพราะตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าของตัวนาย เจ้าของชีวิตนายก็คือ..........ชั้น” ซีวอนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง  เพราะเอกสารที่เขาเอาให้ฮยอกแจดู คือเอกสารสัญญาซื้อขายตัวของฮยอกแจให้อยู่ในความดูแลของซีวอนแต่เพียงผู้เดียวตลอดไป ซึ่งเงินที่ซีวอนต้องเสียไปไม่ใช่น้อยๆ แต่เขาก็ยอมจ่าย

 

 

“ฮึกก...ทำไม...ทำไมต้องซื้อตัวชั้นด้วย” ฮยอกแจสะอื้นถาม ตอนนี้ร่างเล็กไม่มีแรงที่จะโวยวายอะไรใส่ซีวอนแล้ว เอกสารตรงหน้าทำให้ฮยอกแจสิ้นฤทธิ์ได้อย่างง่ายดาย ซีวอนยกมือขึ้นมาเช็ดน้ำตาออกจากพวงแก้มใสอย่างแผ่วเบา

 

 

“เพราะชั้นทนไม่ได้ ถ้าต้องมีใครแตะต้องตัวนายอีกนอกจากชั้น นายเป็นของชั้นคนเดียวฮยอกแจ นายเป็นของชั้น” ซีวอนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

 

 

“ฮึกก....นายบ้ารึไง...ฮึกก....นายจะมายุ่งเกี่ยวกับชั้นไม่ได้ ฮึกก นายมีหน้าที่ต้องทำ นายลืมไปแล้วเหรอ ฮือออออ...นายต้องสืบทอดพรรคการเมืองของพ่อนาย...ฮึกก...ถ้าใครรู้เรื่องนี้เข้า นายเองนั่นแหละที่จะเดือดร้อน...ฮึกก...อีกอย่างนายก็มีคู่หมั้นของนายแล้ว...ทำไมต้องมายุ่งกับชั้นอีก ฮือออ” ฮยอกแจพูดเตือนสติซีวอน ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหน้าตนเองพร้อมกับสะอื้นไห้จนตัวโยน เมื่อก่อนสิ่งที่ฮยอกแจคิดถึงเป็นอันดับแรกก็คือเงิน แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว สิ่งที่ฮยอกแจคิดถึงเป็นอันดับแรกคือ...ซีวอน

 

 

หมั่บ!

 

ซีวอนดึงร่างเล็กเข้ามากอดเอาไว้ ซึ่งฮยอกแจเองก็โหยหาอ้อมกอดนี้มากเหมือนกัน ร่างเล็กซุกหน้าไปกับอกของซีวอนพร้อมกับสะอื้นจนตัวโยน ซีวอนจูบซับเบาๆที่ขมับของเด็กหนุ่ม วงแขนก็กอดรัดเอาไว้แน่น

 

 

“ทำไมนายไม่ฟังชั้นก่อนบ้าง หืม ทำไมไม่ให้โอกาสชั้นได้อธิบายอะไรบ้างเลย” ซีวอนพูดขึ้น แต่ฮยอกแจก็ยังคงสะอื้นอยู่เหมือนเดิม

“จริงอยู่ที่ชั้นต้องสืบทอดพรรคการเมืองของพ่อชั้น แต่ทำไมนายถึงคิดว่าชั้นจะต้องเดือดร้อนเพราะเรื่องของนายด้วย นายยังไม่ได้ให้โอกาสชั้นพิสูจน์ตัวเองเลยว่าชั้นสามารถดูแลนาย และจัดการเรื่องทุกอย่างได้โดยมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น คนอย่างชั้น ถ้าตัดสินใจทำอะไรลงไปแล้ว ชั้นก็ไม่มีวันทำมันผิดพลาดหรอกนะฮยอกแจ นายก็น่าจะรู้ดีนี่” ซีวอนพูดบอกออกมาเสียงเรียบนิ่งแต่จริงจัง ฮยอกแจเองก็สะอื้นไม่หยุดแต่ก็ได้ยินที่ซีวอนพูดทุกคำ ถึงแม้ในใจลึกๆจะเชื่อใจซีวอน ว่าซีวอนจะดูแลตนเองได้ แต่ก็มีอีกอย่างที่ฮยอกแจยังคงค้างคาในใจ

“ส่วนเรื่องคู่หมั้น นายคงได้ยินมาจากข่าวสินะ ผู้หญิงคนนั้นเธอเป็นแค่เพื่อนชั้น เราสองคนไม่ได้เป็นคู่หมั้นอะไรกันทั้งนั้น” ซีวอนพูดขึ้น ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นมาจากอกแกร่งของซีวอนด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

 

 

“แต่..ฮึกก...นาย...นอนค้างกับผู้หญิงคนนั้นที่โรงแรม...ฮึก แล้วนายก็กลับมาอีกวัน ฮึกก..ทั้งๆที่นายบอกชั้นว่านายจะกลับคืนนั้น...ฮึกก” ฮยอกแจพูดถึงเรื่องที่ผ่านมา ซึ่งติดค้างในใจฮยอกแจมาตลอด

 

 

“เพื่อนชั้นมีคนรักแล้ว และคืนนั้นชั้นไปกินข้าวพร้อมทั้งครอบครัว แต่นักข่าวดันถ่ายรูปแค่ชั้นกับเพื่อนชั้นเท่านั้น แล้วที่ขึ้นห้องโรงแรมด้วยกัน ก็เพราะเพื่อนชั้นนัดกับคนรักของเค้าเอาไว้ ชั้นก็เลยอาสาพาขึ้นไปส่ง แต่ตอนลงมาชั้นหลบออกทางด้านหลังโรงแรม ให้คนขับรถของพ่อชั้นไปรอรับที่นั่น นักข่าวถึงไม่เห็นว่าชั้นออกมาแล้ว” ซีวอนอธิบายทุกอย่าง

 

 

“ฮึกก..แล้วนายไปนอนที่ไหน...ทำไมไม่กลับมาห้อง” ฮยอกแจถามอีก

 

 

“ชั้นกลับไปนอนบ้าน เพราะคนขับรถพาชั้นกลับบ้านพ่อ ไม่ได้พาชั้นกลับไปที่โรงเรียน ชั้นเห็นว่ามันดึกแล้วเลยยอมนอนค้าง ถ้านายไม่เชื่อ ชั้นพานายไปเจอกับเพื่อนชั้นคนนั้นก็ได้นะ” ซีวอนพูดบอกออกมาอีก ฮยอกแจนิ่งเงียบด้วยความรู้สึกสับสน ฮยอกแจเชื่อว่าสิ่งที่ซีวอนพูดบอกออกมามันเป็นเรื่องจริง แต่ตอนนั้นฮยอกแจน้อยใจ และไม่คิดว่าตนเองจะมีสิทธิ์ที่จะซักถามอะไรซีวอนในเรื่องนี้ จึงทำให้ตัดสินใจประชดงี่เง่าจนเกิดเรื่องขึ้น

 

 

“ฮึกกก...ชั้นเชื่อนายแล้ว” ฮยอกแจพูดบอกออกมาเสียงแผ่ว

 

 

“ฮยอกแจ” ซีวอนเรียกร่างเล็กเสียงจริงจังอีกครั้ง

 

 

“ฮึก..อะไร” ฮยอกแจขานรับ

 

 

“วันนั้น ตอนที่ชั้นทำร้ายนาย ก่อนที่นายจะสลบไป นายตั้งใจจะพูดอะไร”

 

 

 

+++++++++++++++ 50% ++++++++++++++++++

 

ฮยอกแจชะงักกึกเมื่อได้ยินที่ซีวอนถาม ใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตาขึ้นสีระเรื่อ

 

 

“มะ..ไม่ได้พูดอะไรนี่..” ฮยอกแจบอกเสียงสั่นๆ

 

 

“อย่ามาโกหก ชั้นจำได้ว่านายจะพูดบางอย่าง บอกชั้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ” ซีวอนคาดคั้น ฮยอกแจมุดหน้าไปกับอกของร่างสูงพร้อมกับส่ายหน้าไปมา ซีวอนก็พยายามจะดันร่างเล็กของฮยอกแจให้เงยหน้ามาคุยกัน แต่ร่างเล็กก็ขืนตัวเอาไว้ ตอนนี้หัวใจของฮยอกแจพองโต รู้สึกเหมือนตัวเองลอยได้ จากที่ก่อนหน้านี้เหมือนคนที่กำลังจะดิ่งลงเหว

“ฮยอกแจ” ซีวอนเรียกร่างเล็กอีกครั้ง คราวนี้ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นมามองซีวอนด้วยสายตาอ้อนๆ

 

 

“ทำกันก่อนแล้วค่อยคุยได้มั้ย” ฮยอกแจพูดขึ้น ทำให้ซีวอนเป็นฝ่ายชะงักบ้าง วงแขนเรียวยกขึ้นไปโอบกอดรอบคอของซีวอนเอาไว้  มือของซีวอนก็เกี่ยวรัดเอวบางทันทีเช่นกัน

 

 

“นายนี่มัน เอาแต่ใจชะมัด” ซีวอนกัดฟันพูดแต่ไม่ได้มีท่าทีโกรธอะไร

 

 

“แล้วประธานซีวอนจะเอา....ใจชั้นรึเปล่าล่ะ” ฮยอกแจขี้แงก่อนหน้านี้ กลายร่างเป็นนางแมวยั่วสวาทในเวลาอันรวดเร็ว ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากของตนเองอย่างยั่วยวน

 

 

“ชั้นเคยปฏิเสธนายรึไง” พูดจบ ซีวอนก็ก้มลงไปกดจูบริมฝีปากบางทันที ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากนุ่มของร่างเล็กซึ่งได้ตั้งรับอย่างรู้งาน ลิ้นเล็กเกี่ยวพันลิ้นร้อนของซีวอนอย่างไม่ยอมแพ้ ต่างฝ่ายต่างดุนดันลิ้นของอีกฝ่ายไปมา

 

 

“อืมมมม” ฮยอกแจครางแผ่วในลำคอด้วยความซ่าน ทั้งหัวใจและร่างกายต้องการร่างสูงตรงหน้ามาเติมเต็ม ฮยอกแจไม่เคยหลงรักลูกค้าคนไหนมาก่อน และไม่เคยมีลูกค้าคนไหนที่จะเติมเต็มฮยอกแจได้ จนมาเจอกับซีวอน คนที่ไม่เคยคิดจะเป็นลูกค้าของฮยอกแจ แต่ถูกร่างเล็กยั่วยุอารมณ์จนต้องเลยตามเลย และสุดท้าย คนๆนี้ก็เป็นคนที่เข้ามาจับจองหัวใจและร่างกายของฮยอกแจเอาไว้จนหมด เสียงจูบของทั้งคู่ดังรอดออกมาเป็นระยะ ซีวอนดันร่างเล็กของฮยอกแจให้ล้มลงไปนอนหงายบนเตียงกว้าง โดยมีวงแขนแกร่งโอบรอบตัวของฮยอกแจเอาไว้ไม่ปล่อย ร่างกายของทั้งสองแนบชิดกันเหมือนกับริมฝีปาก เมื่อได้จูบซับความหวานจนพอใจ ซีวอนก็ผละริมฝีปากออกมาช้าๆ ดวงตาของทั้งสองคนจ้องมองกันและกันอย่างหวานฉ่ำ

“ประธานซีวอนอย่าทิ้งชั้นนะ ชีวิตชั้นเป็นของประธานซีวอนแล้ว” ฮยอกแจพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงติดหอบนิดๆ

 

 

“ไม่มีวันที่ชั้นจะทิ้งนาย ฮยอกแจ” ซีวอนบอกเสียงจริงจัง ก่อนที่จะก้มลงไปจูบที่กลีบปากบางอีกครั้ง

 

 

 มือแกร่งของซีวอนฟอนเฟ้นไปทั่วเอวบางและสะโพกของฮยอกแจ บีบเค้นและลูบไล้ไปมา ตอนนี้เสื้อคลุมอาบน้ำที่ฮยอกแจใส่อยู่หลุดลุ่ยจนเห็นร่างกายเปลือยเปล่า ซีวอนขยับริมฝีปากลงมาซุกไซร้ซอกคอขาวพร้อมกับดูดเม้มสร้างรอยประทับเอาไว้

 

 

"อ๊ะ...ประธาน" ฮยอกแจครางเสียงแผ่วเมื่อนิ้วร้อนคลึงเค้นยอดอกเล็กทั้งสองข้างของฮยอกแจเน้นๆ

 

 

"ฮื่อออ...เรียกชั้นว่าซีวอนเฉยๆ ไม่ต้องมีประธานสิ" ซีวอนบอกเสียงพึมพำ ขณะที่ริมฝีปาและจมูกโด่งยังคงซุกไซร้แถวซอกคอและติ่งหูของร่างเล็กอยู่

 

 

"ซะ..ซีวอน...อื้อออ" ฮยอกแจยอมพูดออกมาเสียงสั่นระริก ซีวอนแทรกตัวอยู่ระหว่างขาของร่างเล็ก ทำให้ฮยอกแจจำต้องแยกขาออกจากกันน้อยๆเพื่อโอบรอบลำตัวของซีวอนเอาไว้ กลางกายของฮยอกแจเริ่มตื่นตัวขึ้นนิดๆ เหมือนกับแท่งร้อนของซีวอนเองที่ดุนดันกางเกงผ้าจนโป่งพอง

 

 

กึก...

 

"อ๊ะ..เจ็บนะคนบ้า" ฮยอกแจร้องออกมาเมื่อซีวอนขยับลงมากัดที่ยอดอกเล็กไม่แรงเท่าไรนัก แต่ก็ทำให้รู้สึกเจ็บขึ้นมาบ้าง

 

 

"นายชอบไม่ใช่รึไง" ซีวอนเงยหน้ามองฮยอกแจพร้อมกับยกยิ้มมุมปากนิดๆ ฮยอกแจเม้มริมฝีปากเข้าหากัน ไม่คิดว่าตนเองจะรู้สึกอายซีวอนในเวลาแบบนี้ได้

 

 

"อื้ออออ" ฮยอกแจครางออกมาทันที เนื่องจากซีวอนไม่ได้ปล่อยให้ฮยอกแจตอบกลับอะไร ลิ้นร้อนก็ตวัดเลียยอดอกเล็กทั้งสองข้างสลับไปมา  ฮยอกแจเงยหน้าขึ้นด้วยความเสียว ลิ้นร้อนลากเลียลงไปเรื่อยๆ จนถึงหน้าท้องแบนราบ มือแกร่งโอบรอบแก่นกายของร่างเล็กเอาไว้ พร้อมกับขยับรูดรั้ง จนฮยอกแจตัวสั่นระริก

 

 

เฮือก...

 

"ซี๊ดดด...ซี..วอน....อื๊อออ" ฮยอกแจครางกระเส่า เมื่อปลายลิ้นร้อนของซีวอนแตะลงไปที่ปลายยอดแก่นกายของฮยอกแจ ทำให้ฮยอกแจถึงกับตัวสั่นสะท้าน มือทั้งสองข้างเลื่อนลงมาจับเส้นผมของซีวอนเอาไว้ด้วยความเสียว

"อ๊ะ..อื๊ออ...อ่าาาา" ฮยอกแจสะบัดหน้าไปมาด้วยความเสียว เมื่อโพรงปากอุ่นครอบครองแก่นกายของฮยอกแจเข้าไป พร้อมกับดูดเม้มส่วนปลายอย่างหยอกล้อ

"ซะ...ซีวอน...ยะ...หยุดก่อน..." ฮยอกแจบอกออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น ซีวอนเหลือบตาขึ้นมามองใบหน้าของร่างเล็กนิดๆ

"ชะ..ชั้นอยากทำให้ซีวอนด้วย" ฮยอกแจบอกออกมาเสียงหอบ ซีวอนเลิกคิ้วนิดๆ ก่อนจะถอนริมฝีปากออกมา

 

 

"ยังไง" ซีวอนถามพร้อมกับยิ้มมุมปากนิดๆ ฮยอกแจขยับตัวขึ้นมานั่งทับขาของตนเองเอาไว้ ก่อนจะถอดเสื้อให้ซีวอน ซีวอนเองก็ยอมอยู่นิ่งๆให้ฮยอกแจถอดทุกอย่างออกจากร่างกายของเขา เมื่อซีวอนเปลือยเปล่าเหมือนฮยอกแจแล้ว ฮยอกแจก็ดันให้ซีวอนนอนหงาย ส่วนตัวเองก็ขึ้นไปคร่อมตัวของซีวอนเอาไว้โดยหันบั้นท้ายไปทางหัวของซีวอนแล้วหันหน้าไปทางปลายเท้าของซีวอน ในท่า 69 ทำให้ซีวอนยิ้มออกมาอย่างพอใจ

"นายนี่มันร้ายจริงๆนะ..จะทำให้ชั้นคลั่งไปถึงเมื่อไร หืม" ซีวอนพูดบอกก่อนจะจับแก่นกายของฮยอกแจที่อยู่ตรงหน้ามาดูดเลียไปมา

 

 

"อ๊ะ..ซี๊ดด...อย่าดูดแรงนักสิ" ฮยอกแจบอกเสียงกระเส่า ก่อนจะจับแท่งร้อนของร่างสูงมาไว้ในกำมือแล้วใช้ลิ้นเล็กตวัดเลียส่วนหัวเช่นเดียวกัน

 

 

"อืมมมมม" ซีวอนครางออกมาในขณะที่โพรงปากก็ครอบครองแก่นกายของฮยอกแจเอาไว้ ทั้งสองต่างใช้ปากให้กันและกัน เสียงครางงึมงำดังออกมาเรื่อยๆ จากลำคอ ซีวอนใช้มือหยอกล้อกับพวงกลมๆสองลูกของฮยอกแจไปด้วย ทำให้ฮยอกแจขาสั่นระริก

 

 

"อ๊ะ...ซีวอน...อ๊าา...อ๊าาา" ฮยอกแจปล่อยแท่งร้อนของซีวอนออกจากปากเมื่อซีวอนดูดเม้มแก่นกายของฮยอกแจอย่างแรง จนฮยอกแจอยากจะปลดปล่อยออกมาเต็มที ทำให้ไม่มีแรงที่จะปรนเปรอให้ร่างสูงมากนัก

"อื๊อออออออออออ" ฮยอกแจครางลั่นในท่าคุกเข่าคร่อมร่างสูงพร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมา ซึ่งซีวอนได้ดูดกลืนลงไปทุกหยาดหยด  ฮยอกแจฟุบตัวลงกับเตียงอย่างหมดแรง ซีวอนไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าพลิกตัวฮยอกแจให้นอนคว่ำแล้วจับสะโพกให้ตั้งฉากขึ้นมา ฮยอกแจเอี้ยวหน้ามามองซีวอนด้วยสายตาฉ่ำปรือ ร่างสูงเอื้อมไปหยิบหลอดเจลหัวเตียงที่เตรียมเอาไว้มาบีบลงบนช่องทางรักของฮยอกแจ และทาที่แท่งร้อนของตนเอง

"เข้ามาเร็วๆสิ ...ชั้นอยากได้ของซีวอนแล้วนะ" ฮยอกแจบอกเสียงแผ่ว

 

 

"หึหึ ขนาดไม่มีแรงนายยังยั่วชั้นได้อีกนะ" พูดจบซีวอนก็กดส่วนปลายของแท่งร้อนเข้าไปที่ช่องทางรักของฮยอกแจทันที

 

 

"อ๊าาาา" ฮยอกแจครางลั่น พร้อมกับพยายามผ่อนคลายตัวเอง เพื่อให้ซีวอนแทรกเข้าได้ง่ายๆ ร่างสูงกัดฟันกรอดด้วยความเสียว พยายามคุมอารมณ์ตัวเองเอาไว้แล้วสอดแท่งร้อนเข้าจนมิด

 

 

"ซี๊ดดดดดดด" ซีวอนครางออกมาอย่างพอใจเมื่อสอดเข้าไปได้จนหมด แถมช่องทางรักของฮยอกแจก็บีบรัดแน่นจนแทบคลั่ง

"ข้างในตัวนายมันอุ่นดีจริงๆ" ซีวอนบอกออกมาเสียงแหบพร่า ฮยอกแจหายใจหอบกระเส่า

 

 

"ขะ...ขยับสิ" ฮยอกแจพูดบอก ซีวอนก็ไม่รอช้า ใช้มือแกร่งประคองสะโพกของร่างเล็กเอาไว้ แล้วขยับสะโพกเริ่มจากช้าๆ เนิบๆ แล้วค่อยๆเร่งจังหวะขึ้น

 

 

"อ๊าาา....อ่าาาา...อื๊อออ" เสียงครางของฮยอกแจดังขึ้นเมื่อถูกกระแทกจากทางด้านหลังอย่างแรงและถี่รัว

 

 

"อ่าาา....ซี๊ดดดด.....อืมมม" ซีวอนเองก็ครางออกมาอย่างสุขสม ช่องทางด้านหลังของฮยอกแจบีบรัดแท่งร้อนของซีวอนเป็นจังหวะ  ทำให้ซีวอนต้องอดทนเป็นอย่างมากเพื่อไม่ให้ปลดปล่อยออกไปก่อน ร่างสูงแนบตัวลงไปบนแผ่นหลังของฮยอกแจ พร้อมกับดูดเม้มติ่งหู สะโพกก็ขยับไม่หยุด มือแกร่งข้างหนึ่งเอื้อมไปขยับรูดรั้งแก่นกายของฮยอกแจที่ตื่นตัวขึ้นอีกครั้ง

 

 

"อ๊าาาา...สะ...เสียวเกินไปแล้วนะ...อื๊อออ...ซีวอน..." ฮยอกแจครางไปกัดริมฝีปากของตนเองไปด้วย อกแกร่งของซีวอนขยับโยกถูไถอยู่บนแผ่นหลังของฮยอกแจ ตามแรงกระแทก

 

 

พั่บ พั่บ พั่บ

 สวบ สวบ สวบ

 

 

เสียงกระแทก เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นสลับกับเสียงครางของทั้งสอง ร่างกายเปลือยเปล่าของฮยอกแจขึ้นสีชมพูระเรื่อ  ซีวอนพรมจูบไปทั่วไหล่ลาดเนียน

 

 

"อ่าาาาา....ซี๊ดดดด...แน่นดีจัง...ซี๊ดด" ซีวอนครางบอกออกมา ฮยอกแจเอี้ยวหน้าของตนเองหันมาหาซีวอนที่อยู่ทางด้านหลัง

 

 

"อ๊ะ..อ่าาา...จะ..จูบหน่อย" ฮอยกแจร้องขอ ซีวอนก็ประกบจูบร่างเล็กทันที สะโพกยังคงทำหน้าที่ไม่หยุด จนซีวอนเริ่มจะทนไม่ไหว รวมไปถึงฮยอกแจด้วย

"ซีวอน....เข้ามาลึกๆ...อ๊าาา....ซีวอน..." ฮยอกแจครางระงม ใบหน้าเนียนยังคงหันมามองร่างสูงทางด้านหลังอยู่ ก่อนจะที่ซีวอนจะรั้งเอวบางให้ยืดตัวขึ้น โดยที่ร่างกายยังคงเชื่อต่อกันอยู่ ซีวอนเกร็งสะโพกขยับกระแทกเน้นๆ แรงๆ ฮยอกแจยกแขนโอบรอบคอของซีวอนทางด้านหลังของตนเอง

"อ๊ะ..อ๊ะ...ทะ..ที่ชั้นจะบอก....วันนั้น...อ๊าาา...คือ...ชั้น...อ่าา...รักซีวอนนะ" ฮยอกแจพูดในสิ่งที่ซีวอนอยากจะรู้ ร่างสูงได้ยินก็รู้สึกเหมือนความสุขมันล้นขึ้นมา

 

 

"ซี๊ดดดดดดดดดดดด" ซีวอนกระแทกตัวอย่างแรง พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักเข้าไปในร่างกายของฮยอกแจ

 

 

"อ๊าาาาาาาาาาาาาา" ร่างเล็กเองก็ตัวกระตุกเกร็ง พร้อมกับปลดปล่อยน้ำรักออกมาเต็มฝ่ามือของซีวอนเช่นเดียวกัน ซีวอนจำต้องประคองเอวของฮยอกแจเอาไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง เนื่องจากร่างเล็กแทบจะทรุดลงไปนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อย ซีวอนประคองฮยอกแจให้นอนลงอีกด้านของเตียง ฮยอกแจยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ซีวอนจึงก้มลงไปจูบที่ซอกคอของร่างเล็กเบาๆ

 

 

ชั้นก็รักนายนะ ฮยอกแจ” ซีวอนบอกเสียงนุ่ม ทำให้ฮอยกแจชะงักนิ่ง หันหน้ามามองซีวอนทันที

“ถ้าชั้นไม่รัก ชั้นก็คงไม่ลงทุนซื้อตัวนายมาหรอก ต่อไปนี้นายเป็นของชั้นคนเดียว ของชั้นคนเดียวเท่านั้น จำเอาไว้นะ” ซีวอนพูดเสียงจริงจัง ทำให้ฮยอกแจน้ำตาไหลออกมาอีกครั้งด้วยความดีใจและปลื้มใจ ร่างเล็กพยักหน้าน้อยๆ

 

 

“ชั้นจะเป็นของซีวอนคนเดียวตลอดไปนะ” ฮยอกแจบอกออกมาทั้งน้ำตาและรอยยิ้ม ก่อนที่ซีวอนจะฉลองการซื้อขาดฮยอกแจมาเป็นของตนเองอีกหลายรอบ

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

“เอ่อ...คิบอม...ชั้นแต่งตัวเป็นยังไงบ้างอ่ะ” เสียงไม่ค่อยมั่นใจของดงเฮดังขึ้นทางด้านหลัง หลังจากที่ดงเฮตัดสินใจจะไปร่วมงานวันเกิดปู่ของคิบอมด้วยกัน คิบอมก็พาดงเฮขออนุญาตออกจากโรงเรียนเพื่อมาซื้อเสื้อผ้าที่ร้านดังในห้างหรู ซึ่งตอนนี้คิบอมเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ร่างหนาหันไปมองก่อนจะชะงักเมื่อเก็นดงเฮใส่เสื้อเชิ้ตสีชมพูและมีชุดสูทสีขาวคลุมทับ ทำให้ดงเฮดูผ่องมากขึ้นในชุดนี้

 

 

แชะ แชะ แชะ

 

(=  =)  ดงเฮ

 

 

“นายจะถ่ายรูปชั้นทำบ้าอะไรของนายห้ะ คิบอม!” ดงเฮโวยลั่น เมื่อแทนที่คิบอมจะตอบคำถาม เพราะดงเฮไม่เคยใส่สูทมาก่อน แต่กลับหยิบโ?รศัพท์มือถือขึ้นมากดถ่ายรูปเขาซะงั้น แถมยังเดนวนถ่ายรอบตัวของดงเฮอีกตะหาก

 

 

“ก็นายน่ารักอ่ะ ชั้นยังไม่มีรูปนายใส่สูทเก็บไว้เลยนะ หึหึหึ คอลเล็กชั่นใหม่” คิบอมพูดพร้อมกับหัวเราะในลำคอ

 

 

 

+++++++++++++++++++++++ 100% +++++++++++++++++

 

 

2   Be   Con

323232323232323232323232323232323232323232323232323232

อัพครบแล้วนะคะ

 

ตอนนี้ยกให้วอนฮยอกเค้าไปล่ะกันเนอะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น