Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 10 ค่ำคืนแห่งการขยายอำนาจ

ชื่อตอน : วันที่ 10 ค่ำคืนแห่งการขยายอำนาจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.1k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2560 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 10 ค่ำคืนแห่งการขยายอำนาจ
แบบอักษร

วันที่ 10 ค่ำคืนแห่งการขยายอำนาจ

.

.

.

       จะว่าไปวันนี้ก็เหมือนวันหยุดพักผ่อนของผมเลยน้า ตั้งแต่ช่วงเที่ยงที่กลับมาก็นั่งเล่นนอนเล่นจนนี่ก็เย็นแล้ว เป็นครั้งแรกเลยที่ผมไม่ต้องคิดอะไรตั้งแต่เกิดเรื่อง ตอนนี้ผมกำลังรอเครื่องทำอาหารสัตว์อยู่ เลยเดินไปดูเฟย์กับเมย์ที่กำลังตากสาหร่ายอยู่

.

      "นานไหมกว่าจะกินได้"

.

      "ก็ไม่นานหรอกคะ พรุ่งนี้เที่ยงก็น่าจะทานได้แล้ว"

.

      "หืม ตากข้ามคืนอย่างงี้ไม่เป็นไรหรอ"

.

      "ไม่คะ หญ้าฟองถึงจะถูกตัดออกจากต้นแต่สิ่งหนึ่งที่ไม่ได้หายไปจากมันก็คือ ภูมิต้านทานเชื้อรา เพราะงั้นถึงเราจะตากทิ้งไว้แล้วค่อยเก็บก็ไม่มีทางที่จะเน่าเสียคะ"

.

        "อย่างนี้นี่เอง แล้วออกมาสองคนอย่างงี้ใครทำอาหารเย็นล่ะ"

.

        "เอ่อ...ท่านเบิร์นนะค่ะ เขาเป็นคนบอกในพวกเราออกมาแหละคะ"

.

        "........เดี๋ยวผมไปดูให้ล่ะกัน" หวังว่าห้องครัวผมจะไม่เละนะ

.

         น่าแปลกที่เมื่อเดินเข้ามาถึงครัวกลับได้กลิ่นหอมออกมา เมื่อไปถึงกำลังเห็นพี่มันกำลังตุ๋นน่องของอะไรซักอย่างที่ใหญ่มาก ว่าแต่พี่ไปเอามาจากไหนเนี่ย

.

         "ทำอะไรอยู่ หอมดีนะ ผมนึกว่าครัวจะเละแล้วซะอีก"

.

         "อะไรว่ะ ดูถูกกันนี้หว่า กำลังทำน่องนกตุ๋นน่ะ"

.

         "นก?? เอามาจากไหนเนี่ย"

.

         "จากเจ้าคิงน่ะสิ"

.

         "อ้าว ไหงงั้น เห็นบอกว่าจะเก็บไว้ดูไม่ใช่หรอ"

.

         "ก็อยู่ปกติแหละ ดึงออกมาแล้วใช้พลังแสงฟื้นฟูในระดับเซลล์"

.

         ".....งั้นแบบนี้ก็ดึงออกมาได้เรื่อยๆสิ"

.

         "ไม่ล่ะ จริงอยู่ว่าพอดึงออกมาแล้วสามารถรักษาได้ แต่ผลึกที่เป็นเหมือนวิญญาณของมันถูกดึงออกไปแล้วนิ แบบนั้นมันเลยต้องใช้การฟื้นฟูนานกว่า"

.

         "หืออออ ทั้งๆที่เห็นเหมือนสภาพปกตินี่นะ"ผมมองไปที่เจ้าคิงในตู้กระจกแสงที่อยู่ในครัว พี่มันคงใช้พลังยกมา

.

          "นั้นน่ะเพราะตู้แสงนั้นแหละ อีก2เดือนถึงจะกลับมาเหมือนเดิม ตอนนี้เซลล์ด้านในกำลังซ่อมแซมตัวเองอยู่"

.

          "เฮ้อ พี่เนี่ยช่างไม่เหมาะกับธาตุแสงเล๊ย แต่งตัวเป็นธาตุไฟแต่โหดเหมือนธาตุมืด มีตรงไหนเป็นแสงเนี่ย"

.

          "อยากรู้จริงอ่ะ ใจ ไงล่ะ ซื่อสัตย์ อบอุ่น ชอบการดูแลคนอื่น พอป่ะ"

.

          "จะอ้วกว่ะ"

.

          "ฮ่าฮ่าฮ่า" ผมมองไปที่ในหม้อ น่องนั้นกำลังต้มอยู่ในมีเครื่องปรุงและเคื่องเทศที่ผมในครัวน่ะไม่เท่าไร แต่ที่แปลกก็คือ...มันมี โสม อยู่ในนั้นด้วย

.

          "พี่ไปหาโสมจากไหนเนี่ย"

.

          "หือ?? จากวันนี้ที่เราไปสำรวจกันนั้นแหละ อย่าบอกนะว่าไม่เห็น"

.

          "ก็ใช่น่ะสิ ปกติจะมีปักหมุดบอกนิ"

.

          "แสดงว่าพวกของเก่าๆ อย่างพวกโสม เห็ดฟางนี่จะไม่เห็นสินะ เดี๋ยวคืนนี้พี่อัพเดตให้ แล้วอีกอย่างที่เก็บมานี่ก็แค่โสม30ปีเอง"

.

          "หา!! เดี๋ยวนะ มีบลู เร้ดแล้วไวท์เฮิร์บอีก....พี่ทำยาชูกำลังป่าวเนี่ย"

.

          "อะ...เอาน่า ของพี่ไม่ได้ทำไว้ให้สู้ซ่าตอนกลางคืนซะหน่อย มันช่วยฟื้นฟูกำลังแล้วก็ผ่อนคลายกล้ามเนื้อต่างหาก"

.

          "ไม่เชื่อ"

.

          "งั้นต้องลองชิม"

.

          "ไม่!!"

.

          "กินซะ!!"

.

          "อืมมมม" พี่มันบีบค้างผมแล้งยัดเข้าปากด้วยตะเกียบเลยอ่ะ ดีไม่ทิ่มเข้าคอ แต่ว่าอร่อยเว้ย!!

.

          "เป็นไง"

.

          "ก็ดี แล้วข้างหุงยัง"

.

          "เออ ยังเลยว่ะ"

.

          "ผมไปตามเฟย์กับเมย์มาช่วยล่ะกัน"

.

          "ไม่ต้องๆ 10นาทีเดี๋ยวหุงเอง ไปเรียกคนอื่นเข้าบ้านเถอะ เย็นแล้ว"

.

          "เสร็จแล้วพี่ไปอาบน้ำล่ะกัน"

.

          "เออ"

.

          ผมแอบดูว่าพี่เบิร์นจะหุงข้าวอย่างไง จากที่คิดว่าพี่มันจะหุงหม้อไฟฟ้าแต่ง่ายกว่านั้นอีกครับ ข้าวสารลอยขึ้นมาตามจำนวที่พี่เบิร์นต้องการอยู่ในลูกบอลแสงแล้วค่อยๆขึ้นรูปจนสุกเรียงด้วยสวย ส่วนพี่มันก็กำลังกระเทียมเป็นแว่น กระเทียมพวกนั้นลอยขึ้นแล้วอบแห้งตัวเองจนกรอบ แล้วพี่ก็ตัดเนยก้อนแล้วส่งเข้าไปในลูกบอลแสงที่มีข้าวพร้อมกระเทียมกรอบ ข้าวถูกคลุกพร้อมเนยแล้วกระเทียมไม่นายข้าวทั้งหมดก็กลายเป็นข้าวผัดกระเทียมหอมอร่อย แล้วพี่เบิร์นก็ส่งข้าวไปในหม้อข้าวเป็นอันเสร็จ อ่า มีพี่เบิร์นอยู่นี่สะดวกดีจริงๆน้า

.

         หลังจากแอบดูพี่เบิร์นเสร็จ ผมก็ไปตามตัวอื่นๆเข้าบ้าน หลายวันแล้วทุกคนคงอยากรู้สินะว่าพวกเขาอาบน้ำกันอย่างไง ก็ลงไปว่ายเล่นในทางน้ำแหละครับ พวกตัวเล็กมักจะเล่นน้ำก่อนจะเข้าบ้านประจำ  แต่พอขึ้นจากน้ำแล้วผิวของพวกเขาก็ไม่ได้เปียกจนเลอะนะครับ กลับกันน้ำไหลไปตามเกร็ดจนแห้งหมดเลย คงเพราะน้ำมันที่เกร็ดล่ะมั่ง

.

        ระหว่างที่ทุกตัวกำลังอาบน้ำ ผมก็ขึ้นห้องไปอาบบ้าง เหลือเวลาอีกนิดหน่อยผมเลยไปสำรวจดูที่กระถางเรนโบว์เฮิร์บ ตอนนี้ดินในกระถางมีต้นอ่อนของเรนโบว์เฮิร์บขนาดเล็กและสูงประมาณครึ่งเซนฯเท่านั้น แต่ดูๆแล้วมีไม่ต่ำกว่า200ต้นเบียดกันอยู่ พอเห็นแบบนั้นผมก็เลยกลับลงไปเอากระถางรางใส่ดินแล้วขึ้นมาอีกครั้งวางไว้ริมหน้าต่างใกล้ๆกัน ตอนนี้ตรงหน้าต่างเต็มไปดูกระถางเสียแล้ว พอผมจะถอนต้นเล็กพวกนั้นมา เจ้าสามต้นนั้นก็เริ่มขยับอีกครั้ง ต้นที่มีคทาสี่อันกวัดแกวงคทาไปมา พวกต้นเล็กก็ลอยขึ้นย้ายมาที่กระถางใหม่ อีกสองต้นเริ่มใช้ละอองเวทย์รวมกันกลายเป็นเมล็ดไปที่กระรางใหม่เช่นกัน เหล่าขุนนางก็ไม่น้อยหน้าผลิตเมล็ดออกมามากมายไปที่กระถางใหม่....เดี๋ยวลงไปถ้าพี่เบิร์นแล้วกัน

.

          ตอนนี้ทุกตัวมารวมกันที่โต๊ะอาหารแล้ว เมื่อผมลงมาประจำที่อาหารมื้อเย็นก็เริ่มขึ้น พวกตัวผู้ชอบรสชาติที่พี่มันทำมากๆถึงกับชมไม่หยุดปาก  ตัวเมียก็พอทานได้แต่ก็ไม่ชอบรสจัดของโสมเท่าไร ส่วนพี่มันน่ะหรอ ยิ้มแก้มปริแล้วยักคิ้วให้ผมอีก หมั่นไส้จริง

.

       "จริงสิ พี่เบิร์น พวกสมุนไพนข้างบนออกต้นอ่อนกับเมล็ดเต็มเลย ผมเอามาใช้ได้ป่ะ"

.

       "หือ?? นี่ไมเคยบอกหรอ??"

.

       "ก็ใช่นะสิ"

.

       "ไม่ได้เว้ย ห้ามเอามาใช้เด็ดขาด โดยปกติพวกสมุนไพรจะเพาะได้โดยการปลูกจากเม็ดใช่ไหม แต่พวกนั้นเกิดจากเวทย์ของต้นขุนนางและเชื้อพระวงศ์เพราะงั้นถึงจะชื่อเหมือนปกติ แต่ก็พิเศษกว่า"

.

       "แล้วทำไปเพื่ออะไร??"

.

       "สงครามแห่งจุดสูงสุดของสมุนไพร"

.

       "ห่ะ มีด้วยหรอ"

.

       "ไอ้มีน่ะมี แต่ที่ก่อนหน้านี้พวกนั้นไม่เคลื่อนไหว ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีขุนนางแต่เพราะยังไม่มีใครที่เหนือกว่าหรือเท่าเทียมแต่ตอนนี้ไม่ใช่อีกแล้ว พวกนั้นเลยเริ่มสะสมกองกำลัง เพราะงั้นหาห้องที่ปลอดโปร่งแล้วเตรียมกระถางไว้เยอะๆก็ดี ให้เจ้าพวกนั้นมันสะสมกองกำลังไว้เยอะๆแล้วก็หาขุนนางมาให้ครบด้วยนะเว้ย"

.

       "ขอบคุณที่บอก ผมจะจัดการที่หลังแล้วกัน"

.

       หลังจากมื้ออาหาร พี่เบิร์นก็จัดการเปิดหนังดูต่อกับทุกคน ส่วนผมมีความรู้สึกว่าพรุ่งนี้คงต้องเจออะไรที่หนักหนากว่าเดิมมากๆ เลยขอนอนเสียก่อน

.

.

       เช้าวันต่อมาหลังจากจัดการกิจวัตรประจำวันและอาหารเช้าเรียบร้อยแล้ว ผมไปหาดัสด้วยความตื่นเต้น เพราะว่าเมื่อเช้าที่ทำอาหารสัตว์ได้ทำเสร็จแล้ว!! 

.

        อาหารของพวกสิงโตนั้นเป็นผลึกสีใสขนาดเท่ากำปั้น แต่ของปลาสิแปลกสุดเพราะว่าที่บอกเป็นถุง ผมนึกว่าจะแค่เอาไปโปยเหมือนให้ปลาที่วัดแต่ที่ไหนได้ 1ถุงนี้คือเนื้อก้อนใหญ่ที่ถูกผูกไว้กับเบ็ตที่ทำจากไม้อะไรซักอย่างแต่มันยืดหยุ่นมากๆสองอัน ผมเลยว่าจะชวนพี่มันไปตกเจ้าปลาสองตัวนั้นด้วยกัน

.

         แปลกที่วันนี้พี่เบิร์นไม่ได้วิ่งแข่งกับดัสแต่กำลังอุ้มลูกหมูอยู่ ในตระกร้าผักก็หมดแล้วผมเลยเรียกออกมาเติม ส่วนอีกตระกร้าตอนนี้มีเบค่อนชิ้นใหญ่มากกว่า10ชิ้นว่างอยู่

.

         "รีน่า!! วันนี้ได้เยอะเลยนะ"

.

         "วันนี้สองคอกแรกโตแล้วว่ะ พี่เลยต้องมาช่วยรีน่าดู"

.

         "งี้เอง พี่เบิร์น วันนี้ไปตกปลากัน"

.

         "ได้ของมาแล้วสินะ หึหึ"

         "ใช่!! ผมอยากจะเปิดบ่อปลาจะแย่ ปลาวันนั้นกีซาดจับมาไม่อร่อยเท่าปลาทับทิมแน่ๆ"

.

         "งั้นก็ไปกัน เอ็งพาดัสไปด้วยก็ดี ไม่ได้เอกไปจากฟาร์มนานแล้วนี่"

.

         "โอเคร ดัส!! วันนี้ไปเที่ยวกัน!!"

.

         "ได้ครับนายท่าน"

.

         และสองคน หนึ่งม้า ก็เดินทางไปจับปลา!! 5555+

.

.

.

///////-----

       วันนี้มาช้ามากกกกกกกก ขอบคุณทุกคนที่ช่วยสนับสนุนนะครับ เรื่องนี้ยังไปเรื่อยๆอีกนานครับ ตอนที่แล้วผมก็บอกนะครับว่านางไม่ใช่นางเอก...มั่ง!! เพราะรีน่ายังไม่ใช่เลยนิ 55

        ตอนหน้าจะได้ปลาแล้ว?? ขึ้นวันใหม่แล้วด้วย ที่กำลังจะมาทั้งสองทางนี่จะเจอกันไหม?? หรือมีใครใหม่?? หรือได้สัตว์ขี่ใหม่ อย่างน้องสิงโต?? ช่วยติดตามด้วยนะครับ

         อีกตอนเป็นสเตตัสและข้าวของก่อนออกลุย!!

.

       ติได้แต่อย่าด่านะครับ

       [โปรหลายตอน รอก่อนนะครับ ยังคิดเงื่อนไขไม่ออก]

       1 เม้น = 1 กำลังใจ

ความคิดเห็น