ดาวเคราะห์นก

ฝากติดตามผลงานของเค้ากันด้วยน้าาา <3 ขอบคุณสำหรับกำลังใจน้า

ชื่อตอน : หมาป่า 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 20 พ.ค. 2560 18:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมาป่า 8
แบบอักษร

หมาป่า 8


ผมเดินเข้ามากับเค้าภายในงานมีแต่สายตาที่มองมาด้วยความเกลียดชังแบบเจาะจงแค่ผมคนเดียว  แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดกับผม คือ ผมต้องมองหาลูกจันทร์มากกว่าที่จะมาสนใจคนที่คอยแต่จะทำลายผม


“คลาวด์...” มีเสียงเรียกผมจากทางด้านหลัง..


“ลูกจันทร์!” ผมวิ่งไปกอดเธอด้วยความดีใจ  เดินมาพร้อมกับเก็น..


“ทำได้นิ  มาในฐานะเมียของนายท่านได้แล้ว” เก็นพูดขึ้นมานิ่งๆ


“คุณทำอะไรกับเพื่อนผมรึเปล่า?” ผมรีบหันไปถามเก็นทันที


“ถามเพื่อนนายเองสิ” เก็นทิ้งคำถามที่ยังไม่ได้คำตอบของผมไว้ให้ลูกจันทร์ตอบ


“เอ่อ...” ลูกจันทร์ดูอึกอักที่จะตอบจนผมเองก็ไม่อยากคาดคั้นอะไรกับเธอมากมาย


“ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรนะ”


“แล้วคลาวด์ละเป็นยังไงบ้าง? ดีขึ้นกว่าเดิมมั้ย?”ลูกจันทร์ถามผมขึ้น


“ก็ดีเป็นบ้างเรื่อง  บางเรื่องก็แย่” แต่ความจริงมันแย่มากกว่าดี คนเกลียดผมเยอะขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว  สังคมพวกนี้ไม่เปิดโอกาสอะไรให้คนที่ตกต่ำกว่าเค้าทั้งนั้นแหละ  คนที่ตกต่ำไม่ควรมีที่ยืนในสังคม


“ดูเหมือนจะมีคนหานายอยู่นะ” เก็นพูดขึ้น  ผมก็มองไปด้านหลังของผมก็เห็นคุณโคลด์กำลังเดินมาทางผมพอดี


“เอ่อ....” ผมอ้ำอึ้งทำอะไรไม่ถูก


“หายไปไหนทำไมไม่บอก” คุณโคลด์ถามขึ้น


“ก็มาหาเพื่อนผมไง  นี้ลูกจันทร์เพื่อนของผมเอง  ลูกจันทร์นี้คุณโคลด์”  ผมแนะนำลูกจันทร์ให้คุณโคลด์รู้จัก


“เป็นแฟนของคลาวด์สินะคะ”


“เอ่อ....มะ..”  ผมกำลังจะปฏิเสธ


“ใช่ครับ  ผมขอตัวคลาวด์แปปนึงนะครับ” แต่ไม่ทันแล้วละ ... คุณโคลด์ลากผมออกมา  และพาผมเค้าไปอยู่ในดงหมาป่าอัลป่าที่อยากจะฉีกผมเป็นชิ้นๆ จนได้


“อย่ากลัวไปเลยน่า”  เค้ากระชับแขนที่กอดเอวของผมให้แน่นขึ้น


“คุณก็รู้ว่าเค้าเกลียดผมนะ  ทำไมต้องพาผมมาเจอเค้าด้วยละ”


“สักวันเค้าจะต้องยอมรับนายได้ เชื่อชั้นสิ”  คุณโคลด์ก้มลงมาจูบที่บริเวณขมับของผมเบาๆ ก่อนจะหันไปคุยเรื่องงานกับบุคคลตรงหน้าของเค้าต่อไป


“ถ้าเค้าอึดอัดก็ปล่อยเค้าไปสิคะ”  ผู้หญิงตรงหน้าของผมพูดขึ้นมา


“ถ้ายังอยากมีชีวิตอยู่ที่นี้  อย่าปากดี!” คุณโคลด์หันไปตอบกลับจนเธอหลบตาของเค้า  อ่า คงมีคนเกลียดผมมากขึ้นมากกว่าเดิมแล้วแน่ๆเลยละสิ 


“เอ่อ... ผมว่าเรามาคุยเรื่องงานกันต่อดีกว่านะครับ”


“ครับ”  คุณโคลด์หันไปตอบรับและเค้าก็เริ่มคุยเรื่องงานกันต่อ  ส่วนผมก็ไม่ได้สนใจฟังเท่าไหร่  เพราะเรื่องบางเรื่องผมก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเท่าไหร่   ไม่ยุ่งจะดีกว่า  ให้เป็นหน้าที่ของคนที่มีหน้าที่ของเค้าไปละกัน   หลังจากนั้นไม่นานคุณโคลด์ก็ขอตัวแยกออกมา  ให้ผมพักทานข้าวกับเค้าสองคน  เพราะว่าผมหิวเองละ  เราเลยมานั่งทานข้าวที่โต๊ะกันสองคน  ไม่ค่อยมีคนเข้ามาขัดอะไรเท่าไหร่   แต่หลังจากทานเสร็จ ผมก็ต้องเดินตามเค้าไปทุกทีที่เค้าเดินไป  ทนสายตาที่เกลียดชังต่อไป  ผมขออยู่ในใจว่าให้งานเลี้ยงมันจบสักที  ผมจะได้กลับบ้าน ผมอยากกลับแล้ว... แต่มันก็ยังไม่ถึงเวลาสักที  จนเวลาล่วงเลยมาถึงสองชั่วโมงแล้ว


“เราจะได้กลับกันเมื่อไหร่” ผมหันไปถามคนข้างกายของผม


“อีกสักพักน่า  ชั้นรู้ว่านายอึดอัด  แต่ทนหน่อยนะ  ดูเพื่อนนายก็โดนไม่ต่างจากนาย” ใช่  ลูกจันทร์ก็โดนไม่ต่างจากผมเพราะเก็นก็เป็นคนมีหน้ามีตา  เป็นเพื่อนของคุณโคลด์ด้วยละ  แต่ลูกจันทร์ก็ยังยิ้มเหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น  เธอไม่เคยสนใจสิ่งที่คนกำลังพูดถึงเธอเลย  เธอแกร่งมากจริงๆ  เมื่อก่อนเธอยังดูบอบบางกว่านี้แท้ๆ  แสดงว่าเก็นคงต้องไปสอนอะไรมาสินะ


“อดทนหน่อยนะ” เค้าหันมาพูดย้ำกับผมอีกครั้ง


“โอเคครับ” ผมจะต้องทนให้ได้ถ้าผมยังต้องยืนอยู่ข้างเค้าแบบนี้ สิ่งเดียวที่ผมทำได้คือทนเท่านั้น  ไม่น่าเค้าก็พาผมเดินไปลากับคนในงานที่สนิทกันก่อนพิธีกรจะประกาศจบงานนี้  ผมกับเค้าเราก็แยกตัวออกมาจากงานทันที  ผมรีบกระโดดขึ้นรถทันที  ตามมาด้วยคุณโคลด์และคุณเรนนี่  เธอหายไปไหนไม่รู้นะ  เพราะหลังๆเธอไม่ได้ตามคุณโคลด์  แต่นั้นมันก็เรื่องของเธอนั้นแหละ ขอแค่เธอไม่มายุ่งกับผมอีกก็พอแล้วละ


“ผมจะอาบน้ำและนอนเลยทันทีที่ถึงบ้าน”


“ตามที่นายต้องการได้เลย”


“ห้ามแย่งผมละ” ผมเหนียวตัวมากๆเลยละ  ทันทีที่รถจอดผมไม่รอให้ใครเปิดประตูให้หรอก  ผมเปิดเองแล้ววิ่งเข้าบ้านและตรงขึ้นไปบนห้องนอนทันทีเลย  อ่า ผมจะได้อาบน้ำแล้ว




[ โคลด์ พาร์ท  ]


ผมได้แต่ส่ายหน้าให้กับความเด็กของคลาวด์  อายุก็ไม่น้อย แต่ทำตัวเป็นเด็กน้อยตลอดเลย  ผมมีความสุขจริงๆที่มีคลาวด์อยู่ข้างๆในตอนนี้ แม้กว่าคนส่วนใหญ่ไม่ต้องการให้ผมมีคู่แห่งโชคชะตาเป็นโอเมก้าก็เถอะ แต่บางทีโอเมก้าก็ไม่ได้แย่อย่างที่พวกนั้นพูดเสมอไปสักหน่อย

“นายท่านจะดื่มอะไรก่อนนอนมั้ยคะ” เรนนี่ถามขึ้นทันทีที่ผมเดินเข้ามาในบ้าน


“ไม่ต้อง ไปพักผ่อนเถอะ”  หลังจากนั้นผมก็ตรงขึ้นมาบนห้องก็พบว่าในห้องน้ำมีเสียงน้ำไหลอยู่ คงยังอาบไม่เสร็จ  ผมเลยมาปรับอุณหภูมิแอร์ จาก 23 ให้เป็น 25  ไม่งั้นออกมาแล้วจะหนาวจนไม่สบายได้  หลังจากที่คลาวด์ออกมาจากห้องน้ำผมก็เข้าไปอาบต่อทันที  ในห้องน้ำมีแต่กลิ่นครีมอาบน้ำของคลาวด์  อ่า ผมอยากออกไปฟัดมันให้จมเตียงซะแล้วสิ  แบบนี้ต้องรีบอาบน้ำ



[ จบพาร์ท ]



หมับ!


คุณโคลด์ใช้เวลาในการอาบน้ำแปปเดียวเอง ต่างจากผมที่ใช้เวลานานมาก  พอเค้าอาบเสร็จทำไมไม่ไปแต่งตัวละ!  มาล้มตัวนอนกอดผมทำไม  แต่ท่าทางตอนนี้ก็ล่อแหลมมากๆ.. ไม่น่าจะปลอดภัยเลยด้วยซ้ำ


“ทำไมไม่ไปแต่งตัวละครับ”


“แต่งทำไม สุดท้ายเดี๋ยวก็ถอด” ดูการตอบของเค้าเป็นแบบนี้ ผมขอหนีไปนอนแล้วกันนะ


“ผมง่วงแล้ว ฝันดีนะ..อื้อออ” ผมไม่ทันพูดจบเค้าก็ประกบปากลงมาที่ริมฝีปากของผม ทั้งดูดและเม้มอย่างเอาแต่ใจ  ส่วนมือของเค้านั้นก็ทำงานอย่างดีคอยปลดเสื้อผ้าตามร่างกายของผมให้กองอยู่ที่พื้นข้างเตียง จนร่างกายของผมนั้นเปลือยเปล่า


ความคิดเห็น