•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2560 09:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ep.20
แบบอักษร

Ep.20 รุ่นพี่

"คนนั้นใครอ่อ" ผมถามเมื่อเราอยู่ในรถกันแล้ว

"อ่อ รุ่นพี่ที่โรงเรียนเก่าอ่ะ" เขาบอกแลัวเอื้อมมาขาดเข็มขัดให้ผม จนระยะห่างของใบหน้าเรามีเพียงแค่คืบเดียวเท่านั้นผมจ้องใบหน้าที่ไร้แว่นตาที่ใส่เป็นประจำเผยให้เห็นรูปหน้าที่ชัดเจน ริมฝีปากบางสวยที่ผมเคยครอบครองมันมาก่อน-//- ผมไม่รู้ว่าจ้องนานเท่าไรพอหันมาอีกทีตาของเราก็สบกัน จนผมต้องเผลอหลบตา

"อ่อ..."

จุ๊ฟฟฟฟ~

ผมถึงกับต้องเบิกตาโตเมื่อยาโตะเขาเข้ามาจูบปากผมอย่างรวดเร็วลิ้นร้อนค่อยสอดเข้ามาเกี่ยวรั้งลิ้นของผมเล่นก่อนจะค่อยๆผละออกช้าๆ

"หวานดี" โอ้ยผมเกือบจะยิ้มแก้มปริแล้ว แต่ผมต้องหุบๆไว้ก่อนฟูว~

"หวานตรงไหน"

"ตรงนี้ไง" ยาโตะตอบแล้วก้มจูบผมอีกครั้งก่อนจะผละออกแล้วหันไปหาพวงมาลัยรถแล้วก็ออกรถไป

"จะไปไหนต่ออ่อ" ผมถาม

"นายอยากไปไหนป่าวอ่ะ"

"ก็ไม่อ่ะนะ"

"งั้นกลับบ้านละกัน"ยาโตะพูดยิ้มๆ

บ้านของเราสองคน..

.

.

.

.

.

.

.

ปิ๊ดๆ ปิ๊ดๆ

"ใครมาบีดแตรกันเนี่ย" ยาโตะพูดขึ้นเมื่อมีรถคันหลังบีบแตรตามหลังมาเมื่ออยู่หน้าประตูบ้าน

ซักพักก็มีผู้หญิงคนหนึ่งลงมาจากรถแล้วเคาะกระจกรถพวกเรา

ก๊อกๆ

"ยาโตะลงมาคุยกับบันริหน่อยสิ" ผู้หญิงคนนั้นทำหน้าเศร้ามากจนไม่นึกเลยว่าผู้หญิงที่เจอเมื่อกี้เป็นรุ่นพี่ที่เจอที่ร้านอาหาร

ยาโตะทำท่าคิดแปปหนึ่งก่อนจะหันมาหาผม

"นายรออยู่นี่เดี๋ยวฉันไปคุยกับพี่แกก่อน เดี๋ยวกับมา" ผมพยักหน้าแล้วยาโตะก็ขยี้หัวผมครั้งนึก่อนจะลงจากรถไปหารุ่นพี่คนนั้นที่ยื่นรออยู่หน้าประตูรถ

เธอดูมีความสุขเมื่อเห็นยาโตะเดินลงมาแต่ก็หน้าเศร้าทันทีแล้วเหมือนกับพูดอะไรบางอย่างจนผมไม่ได้ยินแต่เธอก็กลับร้องไห้ออกมาระหว่างพูดนั้น

เท่าที่รู้เขาบอกว่าเธอชื่อบันริเป็นรุ่นที่พี่ที่โรงเรียนเก่า เธอเป็นคนเฟรนด์ลี่แต่ผมว่าเขาจะเฟรนด์ลี่มากกับเฉพาะยาโตะนะเพราะกับผมเขายังไม่แม้แต่จะทักทายผมเลย

เฮือก!

จู่ๆผมก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา เหมือนจะอ้วกนี่ผมกินเยอะไปเหรอเนี่ย

"ฟูว~~" ผมหายใจเข้าหายใจออกช้าๆอย่างเป็นจังหวะพยายามไม่เอาของที่กินไปออกมาก็เสียดายที่กินไปอ่ะนะ กินเยอะด้วยสิ😦

ไม่นานยาโตะก็เดินกลับมาที่รถพร้อมกับทำหน้าเคร่งเครียดมากๆจนผมรู้สึกไม่ดีไปกับเขาด้วย

"เป็นอะไรอ่อ" ผมถามเมื่อเขาเข้ามาในรถแล้ว

"รุ่นพี่อ่ะดิ เขาอยากมาขออยู่สัก2-3วัน บอกว่าที่บ้านมีปัญหา"

"อ่อ"

"นายไม่มีปัญหาใช่ป่ะ"

"บ้านนายนะจะถามฉันทำไมเล่า" เขาก็คลี่ยิ้มออกมาแล้วขับรถเข้าบ้านไป พร้อมกับรถคันหลังที่ตามมา

"ยาโตะ..." ผมที่กำลังลงจากรถและจะร้องเรียกยาโตะแต่ก็ต้องเงียบเสียงลงทันทีเมื่อรุ่นพี่บันริปรีเข้ามาหาเขาแล้วเกาะแขนอย่างแนบแน่น

"ยาโตะ~ บันรินอนห้องเดียวกับยาโตะได้ไหม พอดีบันรินอนคนเดียวไม่ได้" เธอทำเสียงออดอ้อนพร้อมกับสายตาที่หวานเยิ้มให้ยาโตะ

"มันไม่เหมาะครับ อีกอย่างบ้านผมมีไฟครับไม่ต้องกลัวครับ...แต่ดึกๆผมจะแวะไปดูให้นะครับ"

เขาบอกรุ่นพี่ก่อนจะมาหาหันมาหาผม

"เมื่อกี้นายว่าอะไรรึเปล่า"

"อ่อ เปล่าๆ ไม่มีอะไรแล้ว" ผมก็แค่จะถามว่าคืนนี้จะมาห้องผมมั้ยเท่านั้นเองเพราะก่อนนอนเขาชอบมาห้องผมแล้วมาพูดคุยกับผมนิดหน่อยก่อนจะเข้านอน แต่วันนี้เขาคงไม่มาหรอก น่าจะไปดูแลรุ่นพี่บันริ แต่ทำไมผมต้องรู้สึกเจ็บแปลกๆ

"อ้อ โอเคงั้น รุ่นพี่ครับเดี๋ยวจะมีแม่บ้านพาเขเาไปพักนะครับ"

"ยาโตะพาได้ไม่ได้เหรอ"

"พอดีผมต้องไปกับจิฮารุน่ะครับ " เขาพูดแล้วยิ้มนิดๆก่อนจะเอื้อมมือมาจับมือของผมแล้วพาเข้าบ้านไปโดยไม่สนใจรุ่นพี่ที่ยืนอยู่

หมับ!

ผมกับยาโตะต้องชะงักเมื่อเมื่อของผมโดนรุ่นพี่จับไว้

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะจิฮารุ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงน่ารักแต่แววตาของเธอกลับจ้องเขม่งแทบจะกินผมทั้งตัว

"เออ...คะ..ครับ"เธอบีบมือผมแรงขึ้นจนได้ยินเสียงดังของกระดูกก๊อบแก๊บ

ผู้หญิงคนนี้อันตรายกับผม...

🎃🤢🤢🤢🤢🤢🤢🤢🤢🎃

เอ๊กๆ มา20ตอนแล้วววว

นี่แค่น้ำจิ้มนะคะ😂😂

รักรีดเดอร์ทุกคนนน

🐾

ความคิดเห็น