star_ss

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

★Special #2【ตอนพิเศษวันสงกรานต์(กูอยากเล่นน้ำ!!)】

ชื่อตอน : ★Special #2【ตอนพิเศษวันสงกรานต์(กูอยากเล่นน้ำ!!)】

คำค้น : ตอนพิเศษ 2

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 30 เม.ย. 2562 23:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
★Special #2【ตอนพิเศษวันสงกรานต์(กูอยากเล่นน้ำ!!)】
แบบอักษร

★❥Update 18.04.17

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/64675/1165128036-member.jpg

#

【ตอนพิเศษวันสงกรานต์ (กูอยากเล่นน้ำ!!)】




ครืดดด... ครืดดด... *


ใครแม่งโทรมารบกวนตอนกูนอนกอดเมียวะเนี้ยะ!! ผมปรือตาขึ้นมามองก็เห็นมินกำลังควานมือหาโทรศัพท์ไปทั่วทั้งที่ยังไม่ลืมตา เฮ้ออ... กูคงต้องช่วยมึงซินะมิน




"อ่ะนี่" ผมยัดโทรศัพท์ใส่มือมิน




ครืดดด... ครืดดด....




"อืม... ขอบใจ"



จุ๊บบบ.... **



"ไม่เป็นไรครับ"



มินปรือตาขึ้นมามองผมก่อนจะเบะปากใส่ด้วยความหมั่นใส้แล้วรับโทรศัพท์ที่กำลังสั่นเป็นเจ้าเข้าอยู่ในมือตอนนี้



"เออ!! โทรมาหาใครวะ?!!" ผมนี่สะดุ้งเลย นี่เมียกูเป็นอะไรมากป่าววะ


"มิน.. นั่นน่ะโทรศัพท์มึง" ผมสะกิดบอกมินแล้วนอนกอดเมียต่อ


"เออว่ะ!! ฮัลโหลว่าไงใครโทรมา... กูนอนอยู่ แค่นี้นะ!!" เฮ้ออ... เมียกูโคตรกวนตีนเลยว่ะ


["เฮ้ย!! ไอ้ห่า!! กูยังไม่ได้พูดสักคำเสือกจะวางสายกู อย่าเพิ่งวางนะเว้ย!!"]


มินปรือตาขึ้นมามองหน้าจอโทรศัพท์อีกครั้งก่อนจะแนบหูกับโทรศัพท์แล้วพูดกับปลายสายด้วยประโยคที่น่าฟังที่สุด



"เออไอ้สัส!! ถือสายรอแป๊ป!!"


"แม่ง!! โทรมากวนกูแต่เช้า!! ทิวขยับไปหน่อยดิกูคุยโทรศัพท์ไม่ถนัด"


"เกี่ยวอะไรกับกูล่ะ! มึงก็ใช้ปากพูดหูฟังไปซิ!! ส่วนตัวมึงอ่ะของกู หึหึ"




เรื่องอะไรจะยอมปล่อยง่ายๆ กูจะกอดมึงแบบนี้ไปตลอดมึงจะทำไมครับเมีย หึหึ กูกอดของกูมาตั้งนานมึงมีสิทธิ์อะไรมาบอกให้กูเลิกกอดมึง หื้ออ... สักทีดีไหม!! เดี๊ยะปั๊ด!!



ฟอดดด....




"เฮ้ย!! ทิวอยู่เฉยๆ ดิ๊!!"


"ก็คุยไปดิ!!" ผมยังคงหน้าด้านต่อ มินมันคงรู้ว่าห้ามผมคงจะยากเลยเลิกสนใจผมแล้วหันไปคุยโทรศัพท์แทน


"เออ... ว่าไง?"


["มึงนอนอยู่กับเฮียเหรอวะ?"]


"เออดิ!! ไม่ให้นอนกับมันแล้วจะให้กูนอนกับใคร มึงนี่กูพูดแปลกนะไอ้เหี้ยทีน!!"


["เออๆ กูขอโทษไอ้สัส!! กูแค่จะโทรมาบอกว่าพวกกูจะไปเล่นน้ำสงกรานต์กันพรุ่งนี้มึงจะไปด้วยไหม?"]


"ที่ไหนวะ?"


[สีลม มึงจะไปด้วยไหม?"]


"เออ... เดี๋ยวกูถามทิวมันก่อนว่าจะไปไหม เดี๋ยวกูโทรบอกอีกที"


เออดีวุ้ย... มีมาถามกูก่อนด้วย น่ารักจริงๆ เลยเมียใครวะ หึหึ ว่าแต่.... มินมันจะถามเรื่องอะไรวะ


["เออๆ เอาไงก็โทรมาบอกแล้วกันพวกกูจะได้เตรียมตัวถูก"]


"เออๆ เดี๋ยวกูโทรบอก แค่นี้กูง่วง!!"


["แหมๆ เมื่อคืนโดนเฮียจัดหนักมาล่ะซิ หึหึ โดนไปกี่ดอกวะถึงหมดแรงขนาดนี้"]


"เสือก!! เรื่องของกูไม่ต้องยุ่ง สัส!!"


ทำไมเมียกูโหดแท้วะ!! ยอมใจเมีย... ผมนอนฟังอยู่นานแต่ไม่รู้ว่าฝั่งนู้นแม่งคุยเรื่องอะไร เดี๋ยวค่อยถามมินทีหลังก็ได้วะ


["ฮ่าๆๆๆ เออ! กูไม่กวนล่ะ มึงนอนต่อไปเหอะ"]


"เออ!! แค่นี้!" แล้วมินก็วางสายก่อนจะโยนโทรศัพท์ลงที่นอนที่ไหนสักที่ผมมองตามไม่ทัน


"ใครโทรมา?"


"ไอ้ทีน" มินพลิกตัวหันหน้าเข้ามาหาผม


"มันโทรมาทำไม?" ผมถามต่อก่อนจะกดจมูกลงไปสูดดมแก้มเมียอย่างชื่นใจ


"มันโทรมาชวนไปเล่นน้ำสงกรานต์" มินตอบแล้วกอดก่ายผมไว้ทั้งตัว ถ้าขายกสูงอีกนิดคงจะพาดคอผมพอดี


"โตขนาดนี้แล้วยังจะเล่นน้ำสงกรานต์กันอีกเหรอวะ"


"พวกกูยังวัยรุ่นอยู่ทิว มึงแก่แล้วมึงคงไม่เข้าใจกูหรอก"



งับ!!! **



"โอ๊ย!!! มึงกัดหูกูทำไม?!!"




เพี๊ยะ!!! **


แม่ง!! แขนกูแทบหักฟาดลงมาแบบไม่ทันตั้งตัวเลย หื้อ!! เดี๋ยวมึงจะโดนไม่ใช่น้อย เดี๋ยวเหอะ!!




"หึหึ ปากดีจริงๆ เดี๋ยวกูเอากระบอกปืนยัดปากให้พูดไม่ได้เลย" มินลืมตาขึ้นมามองผม


"กระบอกนี้น่ะเหรอ?"




หมั่บ!!! **



"โอ๊ยย!!! มินกูเจ็บนะเว้ย!! อืออ..."



อ่าา.... เต็มๆ เลยครับ มินจับเข้าที่กระบอกปืนที่ผมพกติดตัวทุกวัน อ่าา... จะบอกมันดีไหมว่าผมโคตรรู้สึกดีเลยเวลามันจับปืนกระบอกนี้ของผม หึหึ




"อยากสูญพันธุ์ใช่ไหม? หื้อ!!"



มินกำแน่นขึ้นกว่าเดิมแต่หารู้ไม่ว่าผมแม่งโคตรอยากจับมันกดตอนนี้เลย สักยกดีไหม หื้อ!!



"หึหึ... คนอย่างกูไม่สูญพันธุ์ง่ายๆ หรอก จำไว้!!"



พรึ่บ!!


ผมพลิกตัวขึ้นคร่อมมิน มันทำหน้างอจ้องหน้าผมอย่างเอาเรื่อง



"พอเลย!! กูยังไม่หายเจ็บ"



มินใช้มือดันหน้าผมให้ออกห่างจากปากของมัน ด้วยความหน้าด้านที่ผมมีอยู่เต็มเปี่ยมก็พยายามก้มหน้าลงไปจะจูบเมียให้หายมันเขี้ยว




"อย่าดิวะ!! กูแค่จะจูบอรุณสวัสดิ์มึงเฉยๆ นะ!"


"ไอ้หื่น!! เมื่อคืนก็จูบจนปากกูจะเปื่อยคาปากมึงอยู่แล้วนะ!" มินบ่นผมไม่จริงจังนัก


"เมื่อคืนก็ส่วนของเมื่อคืนดิ เช้านี้กูยังไม่ได้จูบมึงเลยแห้ง นะครับนะ..." มีความอ้อนเล็กน้อยถึงปานกลาง หึหึ


"อืม... งั้นให้เวลาหนึ่งนาที เริ่ม!!"


** อุ๊ปส์!!!






หลังจากได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการผมก็ประกบจูบปากมินทันที มินเผยปากให้ผมได้แทรกลิ้นเข้าไปชกชิมลิ้มรสหวานในโพรงปากนุ่ม ลิ้นเราทั้งสองต่างเกี่ยวรัดหยอกล้อกันอย่างไม่มีใครยอมใคร เราสองคนจูบกันอยู่สักพักก็ผละปากออกจากกันก่อนจะมองหน้ากันเล็กน้อย มินคลี่ยิ้มส่งมาให้ผมจนทำให้ผมต้องยิ้มตอบแล้วกดจูบลงย้ำๆ อีกหลายทีด้วยความมันเขี้ยว เมียกูน่ารักฉิบหาย หึ่ม!!*




*จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บบบบ....





"หึหึ... มันเขี้ยวว่ะ" พูดจบผมก็ล้มตัวลงไปนอนแผ่ข้างๆ มิน


"ทิวกูไปเล่นสงกรานต์กับพวกไอ้ทีนนะ มึงจะไปกับกูไหม?"




มินพลิกตัวนอนตะแคงข้างแล้วกอดผมอย่างเอาใจ มันชอบทำแบบนี้เวลาอยากขออะไรหรือให้ผมทำอะไรให้มันครับ ประจำเลย!! แล้วถามว่ากูยอมไหม บอกเลยว่า....




"ถ้ากูบอกว่าไม่ให้ไปมึงจะทำตามไหม?"


"ไม่!! เพราะปีที่แล้วกูได้เล่นแค่แป๊ปเดียวแล้วมึงก็ลากกูกลับ กูมัวแต่คลุกอยู่กับมึงอยู่โรงแรมปีนี้กูก็เลยตั้งใจว่าจะไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนๆ ของกูแบบจัดหนัก หึหึ" เป็นไงล่ะครับคำตอบของเมียผม


"แล้วปีนี้มึงไม่อยากอยู่กับกูรึไง หื้อ?" ฟอดดด....


"อย่ามาเยอะทิว!! กูอยู่กับมึงแทบจะ 24 ชั่วโมงแล้วมึงไม่เบื่อบ้างรึไง"


"ไม่เบื่อ!! ถ้ากูตอบแบบนี้มึงจะไม่เป็นกับเพื่อนมึงใช่ไหม?"


"ป่าว!! กูก็จะไปเหมือนเดิมนั่นแหละ กูชวนมึงแล้วถ้ามึงจะไม่ไปก็เรื่องของมึง!!"


"เฮ้ย!! ได้ไงล่ะ อย่าไปเลยนะมินแดดร้อนขนาดนั้น คนแม่งก็เยอะมึงจะไปเดินเบียนคนเยอะๆ ทำไม ร้อนตายชัก!!"




ผมพยายามเกลี่ยกล่อมมินให้ยอมเปลี่ยนใจไม่ไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนมันแล้วมาคลุกอยู่กับผมแทนแต่งานนี้ดูสถานการณ์แล้วไม่น่าจะง่ายอย่างที่คิดครับ




"ไม่!! กูจะไปเล่นน้ำสงกรานต์!! กูอยากเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนกู!!"





มินโวยวายขึ้นเสียงดังลั่นห้อง เออ! เมียใครวะโคตรกวนตีนเลย เอาแต่ใจฉิบหาย!! กูเริ่มสงสัยนี่เมียกูเรียนจบปริญญาแล้วจริงๆ เหรอวะ นิสัยเด็กฉิบหายใครจะรู้ล่ะว่ามันทำงานเป็นหัวหน้าคนอยู่เกือบปี หึหึ




พรึ่บ!! **



"อ้าวเฮ้ย!! จะไปไหน?"


"กูปวดขี้!!" พูดจบมินมันก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ


"เฮ้อออ.... ถ้ามึงจะพูดไม่ฟังขนาดนี้กูก็คงต้องตามไปเฝ้ามึงซินะ"





ถามว่าผมโอเคกับเรื่องนี้ไหมบอกเลยว่าไม่ครับ แต่ถ้ามันยืนยันจะไปผมก็จะไม่ยอมปล่อยให้มันไปคนเดียวแน่นอนถึงมันจะไปกับเพื่อนๆ มันก็เถอะ แม่ง!! ไปเล่นน้ำที่สีลมนี่ถ้าผมไม่ไปคุมผมว่าเมียผมไม่รอดเงื้อมือตัวผู้ตัวอื่นที่คอยจ้องจะแดกเมียผมแน่!! ยิ่งมันได้เสียเป็นเมียผมแล้วฟีโรโมนมันยิ่งฟุ้งกระจายไปทั่วจนทำเอาผมเกือบฆ่าคนตายเพราะมันหลายต่อหลายครั้งแล้วครับ เมียกูใครก็ห้ามแตะโว๊ย!!





เอาวะ!! เอาไงเอากัน ในเมื่อมินมันไม่ยอมทำตามที่ผมบอกงั้นผมก็ต้องจัดการขั้นเด็ดขาด เป็นไงเป็นกันครับงานนี้!!



* Tru... Tru... Tru....





["ว่าไงวะ?"]


"มึงอยู่ไหนวะ?" ผมถามไอ้ปู


["คอนโด มึงถามทำเหี้ยอะไร!"]


"หึหึ กูไม่ได้ถามทำเหี้ยแต่กูกำลังถามตัวเหี้ยอยู่ว่ะ"


["กวนตีนไอ้สัส!! มีอะไรก็ว่ามา... แล้วเสือกโทรมาทำเหี้ยอะไรแต่เช้าก็ไม่รู้!!"]


"พรุ่งนี้มึงว่างไหม?"


["ทำไม?"]


"ไอ้สัส!! กูถามก็ตอบมาดิวะ!"


[เออๆ ว่าง... มีไรก็ว่ามา"]


"งั้นพรุ่งนี้ทำตัวให้พร้อมเดี๋ยวกูนัดเวลาอีกที" ผมบอกมันไปแค่นั้น


["อ้าว!! นี่จิตใจมึงทำด้วยอะไรวะ!! จะไม่บอกกูสักคำรึไงว่าจะพากูไปฆ่าหมกป่าที่ไหน"]


"เออน่า... มึงเตรียมตัวให้พร้อมแล้วกันเดี๋ยวกูโทรบอกอีกที แค่นี้นะ"


["เออๆ เรื่องของมึงเหอะ!! แค่นี้กูจะนอนต่อ"] //"โจขยับมานี่"//


"หึหึ... มึงนอนกกเมียมึนต่อเหอะกูไม่กวนล่ะ"


["เออ!!"]




ผมวางสายจากไอ้ปูเสร็จก็โทรหาไอ้ฟิวต่อ นัดหมายเวลาอีกเล็กน้อยแล้วให้ไอ้ฟิวโทรบอกไอ้มาร์กับไอ้เนย์ถึงโปรแกรมวันพรุ่งนี้ ไอ้ฟิวกำลังบ่นปวดหัวพอดีเพราะเมียมันก็งอแงจะไปเล่นน้ำสงกรานต์เหมือนกันกับเมียผม งานนี้เลยเข้าทางไอ้ฟิวครับ เพื่อไม่ให้เมียห่างหูห่างตาและอยู่ในสายตามันตลอดเวลามันเลยรีบตอบตกลงผมทันที ไงล่ะมึงมีเมียเด็กก็แบบนี้แหละ หึหึ แต่พอหันไปมองที่ประตูห้องน้ำผมก็คิดว่าเมียผมแม่งก็ไม่ต่างจากเมียไอ้ฟิวสักเท่าไหร่หรอกครับ เด็กฉิบ!!





ผมจัดการโทรไปสั่งงานไอ้เก่งเล็กน้อย วันนี้ที่ร้านเริ่มจัดงานตอนรับวันสงกรานต์เพื่อรองรับลูกค้าที่จะมาเที่ยวที่ร้านครับ สำหรับลูกค้าที่เข้ามาใช้บริการที่ร้านของผมตั้งแต่วันนี้ยาวไปจนถึงวันที่ยี่สิบเลยครับ เรียกกันว่างานไหลกันเลยก็ว่าได้ไม่ต้องไปไหนไกลแค่มาเที่ยวที่ร้านผมก็ไหลได้เหมือนกัน หึหึ





หน้าร้านจะมีพนักงานที่คอยตรวจความเรียบร้อยตามกฏของสถานที่เที่ยวทั่วไป หลังจากผ่านการ์ดหน้าร้านมาได้ก็จะมีพนักงานแจกปืนฉีดน้ำขนาดเล็กกับซองกันน้ำให้ลูกค้า ผมตั้งใจให้ลูกค้าเล่นพอสนุกสนานครับแต่มีกฏว่าห้ามนำสิ่งต้องห้ามเข้ามาในร้านและห้ามสร้างความเดือดร้อนให้ลูกค้าท่านอื่นครับ





ผมนอนรอมินอยู่สักพักรู้สึกว่ามันหายเข้าไปในห้องน้ำนานเกินไปแล้วครับ ผมลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะหยิบกางเกงนอนที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมแล้วเดินตรงไปที่หน้าห้องน้ำ




* ก๊อก ก๊อก ก๊อก....




"มินทำอะไร?"



.....




เงียบครับ ไม่มีเสียตอบรับใดๆ



** ปัง ปัง ปัง!!





"มิน!! มึงทำอะไรอยู่ห๊ะ!!"


* แกร็ก....




"มิน!!"


** o0!!





"ห่าเฮ้ย!! กูตกใจหมด ทำไมเรียกแล้วไม่ตอบหื้อ?!!" ผมเดินเข้าไปหยุดยืนข้างมิน


"กูเผลอหลับอ่ะ มึงลงมาอาบน้ำพร้อมกูดิทิวจะได้ถูตัวให้กูด้วย" มินมันพูดด้วยท่าทีที่ผ่อนคลายสุดๆ แต่ผมนี่แทบกุมขมับเลยครับ ห่า!! ให้กูยืนเรียกเสือกไม่ตอบ


"มึงเนี้ยะน่ะ!! ชอบทำให้กูประสาทเสียอยู่เรื่อยเลยให้ตายซิ!!"




ผมจัดการถอดกางเกงนอนตัวที่เพิ่งใส่มาเมื่อกี้แล้วโยนลงตะกร้าก่อนจะลงไปนั่งซ้อนด้านหลังมินอยู่ในอ่างอาบน้ำ มินเอนตัวมาพิงที่อกแกร่งของผม





"จะอาบน้ำทำไมไม่บอกกูตั้งแต่แรก หื้อ?"


"ตอนแรกกูแค่จะมาล้างหน้าแปลงฟันเฉยๆ แต่กูเหนียวตัวเลยเปลี่ยนใจอาบน้ำเลยดีกว่า"


"ปวดตัวมากไหม?"




ฟอดดด.... ผมหอมที่แก้มของมินด้วยความมันเขี้ยวแล้วถามพร้อมกับควักน้ำใส่มือแล้วลูบไล้ตั้งแต่หัวไหล่ลงมาที่แขนของมิน





"อืม... ปวด"


"กูขอโทษที่ทำให้มึงเจ็บ"



** ฟอดดดด....





ผมกดจมูกลงที่ขมับของมินก่อนจะโอบกอดมินไว้ในอ้อมกอด




"อืม... ไม่เป็นไร กูชินกับความหื่นของมึงล่ะ หึหึ"





จากที่ผมกำลังซึ้งใจมันที่มันยอมเจ็บตัวเพื่อทำให้ผมมีความสุขที่สุดในชีวิตแต่คำพูดมันทำให้บรรยากาศซึ้งๆ อบอุ่นๆ ของผมหายวับไปกับตา





"หึหึ... กวนตีนกูให้ตลอดนะไอ้แห้ง"


"อือออ.... ทิวอย่า..."





ผมกดจมูกสูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคย เริ่มไล่จากหลังใบหูจนไปจนถึงซอกคอขาวที่กระตุ้นความต้องการของผมทุกครั้งที่ได้สัมผัส ผมพรมจูบซุกไซ้อยู่ที่ซอกคอมินจนอารมณ์ผมเริ่ดเตลิดไปไกลแล้วท่าจะหยุดยากแล้วครับ





"อืออ... ทิวพอก่อน อ่าา... เราต้องไปบ้านแม่... กันนะ อืออ...."


"อือออ... ขอแป๊ปนึงนะ"





ด้วยอารมณ์ที่เตลิดไปไกล ตอนแรกว่าจะแค่กอบโกยความสุขเล็กๆ น้อยๆ แต่ด้วยอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ผมอดใจไว้ไม่ไหวก็เลยจัดมินไปหนึ่งยกก่อนที่ผมจะช่วยมินอาบน้ำล้างตัวแล้วออกมาแต่งตัวเพื่อพามินไปรดน้ำขอพรจากพ่อแม่ของเราครับ



......




"อ้าวมินมาแล้วเหรอลูก ทำไมหน้าซีดๆ แบบนั้นล่ะไม่สบายรึเปล่า?"


"สวัสดีครับแม่" ผมกับมินยกมือไหว้แม่มินพร้อมกัน


"สวัสดีจ๊ะ น้องเป็นอะไรรึเปล่าทิวทำไมหน้าซีดแบบนั้นล่ะ"





ผมได้แต่ส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้แม่ยายผมครับ ท่านขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเดินเข้ามากอดมินส่วนเมียผมก็กอดอ้อนแม่ตัวเองสุดฤทธิ์ พอแม่ยายผมไม่ได้คำตอบจากลูกชายสุดที่รักก็หันมาคาดคั้นเอาคำตอบจากผมแทนครับ ผมจะบอกแม่ยายผมยังไงดีล่ะ จะให้บอกว่าเพราะผมเก็บเกี่ยวความสุขจากลูกรักของแม่งั้นเหรอ ผมจะถูกคาดโทษไหมที่ทำให้ลูกชายสุดที่รักเขาหมดเรี่ยวหมดแรงขนาดนี้





"ผมไม่ได้เป็นอะไรครับแม่ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยแค่นั้นเอง" มินมองค้อนผมตาเขียว


"ทำไมไม่พักผ่อนเยอะๆ ล่ะลูก ผอมไปรึเปล่าเนี้ยะ ทิวเอาของไปวางก่อนซิลูก อ่อ... พ่อนั่งรอเราสองคนอยู่ในห้องรับแขกแน่ะ ป่ะๆ เข้าไปหาพ่อกัน"


"ครับแม่"





ผมเดินตามหลังมินกันแม่เข้ามายังห้องรับแขกของบ้าน ผมวางกระเช้าผลไม้กับแบรนด์ไว้ที่โต๊ะกลางก่อนจะยกมือไหว้คุณพ่อตาที่นั่งรอพวกผมอยู่ครับ




"พ่อครับ... สวัสดีครับ" ผมกับมินยกมือไหว้ท่านพร้อมกัน


แม่เดินไปนั่งลงข้างพ่อที่โซฟาตัวใหญ่ส่วนผมกับมินนั่งที่โซฟาเดี่ยวฝั่งเดียวกันครับ




"อืม... ไหวพระๆ มากันแล้วเหรอ"


"ครับพ่อ ขอโทษนะครับที่ผมพามินมาหาช้าไปหน่อย"


"เฮ้ย!! ช้าเช้อที่ไหนนี่เพิ่งจะสิบโมงเอง เอ่อใช่... แล้วกินข้าวกินปลากันมารึยังล่ะ?"


"มิกกี้ไปไหนอ่ะแม่?" มินถามหาหลานรัก


"มิกกี้ออกไปข้างนอกกับพี่ชายกับพี่สะใภ้เรานั่นแหละ เมื่อกี้โทรมาบอกแม่แล้วว่ากำลังกลับให้เราสองคนอยู่รอก่อน"


"เออ... ทิวไปบ้านพ่อแม่เรามารึยัง?" พ่อตาผมถามขึ้น


"ผมพามินมาหาพ่อกับแม่ก่อนน่ะครับแล้วค่อยไปบ้านผมทีหลัง"


"อ้าวเหรอ! งั้นฝากบอกพ่อเราด้วยว่าพ่อคอนเฟริมกับคุณสุรชาติไปแล้วแค่เตรียมร่างกายให้พร้อมก็พอ หึหึ"


"ได้ครับ เดี๋ยวผมบอกพ่อผมให้นะครับ"


"เชอะ!! นี่จะหนีฉันไปตีกอล์ฟอีกแล้วล่ะซิ"


"หึหึ คุณอย่ามางอนผมหน่อยเลย ทีคุณหนีไปช๊อปปิ้งกับแม่เจ้าทิวผมยังไม่ว่าอะไรสักคำเลยนะ"


"ฉันหนีไปที่ไหนล่ะ ฉันก็บอกคุณตลอดนั่นแหละ ชิส์!!"




ผมกับมินนั่งฟังพ่อกับแม่มินถกเถียงกันอย่างสนุกสนาน ไม่ได้เถียงกันจริงจังอะไรหรอกครับผมว่าพวกท่านหยอกล้อกันมากกว่าเพราะหน้าตาดูมีความสุขมากกว่าจะมีความทุกข์ซะอีก เรานั่งคุยกันไปสักพักก็ได้ยินเสียงเด็กน้อยที่วิ่งเรียกชื่อพวกผมดังมาแต่ไกล




"อามินฮะ"


"หึหึ... ว่าไงหื้อ... คิดถึงอาไหมครับ?"




*ฟอดดด... ฟอดดด... **



มินทั้งกอดทั้งฟัดหลานจนผมรู้สึกอิจฉาหลานเลยครับ




"คิดถึงฮะ" มิกกี้ตอบ


"มิกกี้สวัสดีอาทิวรึยังครับ เดี๋ยวอาทิวไม่รักไม่รู้ด้วยนะ หึหึ"


"อาทิวฮะ สวัสดีฮะ... มิกกี้คิดถึงอาทิวม๊ากมากฮะ คึคึ" มิกกี้วิ่งเข้ามากอดผมบ้าง ผมเห็นก็อดเอ็นดูหลานไม่ได้ ขี้อ้อนจริงๆ เจ้าหลานชายคนนี้


"คิดถึงครับ มาให้อาหอมให้หายคิดถึงหน่อย"


"ได้ฮะ" มิกกี้เขย่งตัวเข้ามาหาผมแล้วยื่นแก้มให้ผมฟัดก่อนที่มิกกี้จะหอมแก้มผมคืน



ฟอดดด.... ฟอดดด.... **



"ดูท่ามิกกี้จะคิดถึงนายมากนะทิว" พี่ชายมินเดินเข้ามาพร้อมกับพี่สะใภ้


"หึหึ ผมก็ติดมิกกี้เหมือนกันนั่นแหละครับ" ผมตอบ


"ไปซื้ออะไรกันมาเยอะแยะอ่ะ?" มินถามพี่ชายตัวเอง


"ไปซื้อของนิดหน่อยจ๊ะ เดี๋ยวมินอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะวันนี้พี่จะทำของโปรดให้ทานจ๊ะ"


"โหห... พี่สะใภ้ผมนี่นางฟ้าชัดๆ งั้นมื้อนี้ผมกับทิวของฝากท้องด้วยนะครับพี่ฟ้า"


"จ้า... ยินดีมากจ๊ะ งั้นม่อนคุยกับน้องไปก่อนนะคะ ฟ้าขอไปเตรียมอาหารก่อน"


"เดี๋ยวแม่ไปช่วยฟ้าแล้วกัน"





แม่มินกับพี่ฟ้าเดินเข้าไปในครัวส่วนพวกผมก็นั่งคุยกันอย่างสนุกสนาน เราทานอาหารร่วมกันอย่างมีความสุข หลังจากทานอาหารกันเสร็จก็รดน้ำดำหัวขอพรจากพ่อกับแม่ของมินเพื่อเป็นศิริมงคลกับชีวิต ท่านก็ให้พรลูกหลานจนครบทุกคน งานนี้สุขกันไปตามๆ กันครับ ได้ทานข้าวกับพร้อมหน้าแถมยังได้รับพรดีๆ จากพระในบ้านอีก ผมเห็นมินหน้าตาดูมีความสุขก็ทำให้ผมรู้สึกดีตามไปด้วยครับ






หลังจากเสร็จจากบ้านมินผมก็พามินขับรถไปยังบ้านของผมทันที พอมาถึงยังทิพย์ก็รีบออกมาดึงมินไปยืนหลบมุมคุยกันยุกยิกๆ อยู่สองคนแล้วค่อยเดินตามผมเข้ามาในบ้าน พ่อกับแม่ผมก็ให้พรผมกับมินเหมือนที่พ่อแม่มินให้มานั่นแหละครับ แต่คนที่ได้มากสุดน่าจะเป็นมินมากกว่าเพราะรายนี้แม่ผมรักเหลือเกิน ยัยทิพย์น้องสาวผมก็เอ็นดูมินมากเช่นเดียวกัน





"เดี๋ยวคุยกับแม่ไปก่อนนะกูออกไปโทรศัพท์แป๊ปเดียวมา" ผมพูดบอก


"คุยตรงนี้ไม่ได้รึไง?" มินหันมาพูดตาขวาง


"เออน่า... คุยกับยัยทิพย์กับแม่ไปก่อน" ผมขยี้หัวมินเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินออกมาคุยโทรศัพท์ข้างนอก




* Tru... Tru... Tru....




["เออว่าไง?"]


"มึงเตรียมสถานที่เรียบร้อยรึยัง?"


"เออ!! เรียบร้อยแล้ว กูโทรไปบอกไอ้ฟิวกับไอ้เนย์ล่ะ ส่วนเพื่อนๆ เมียมึงอ่ะพอรู้เรื่องก็ดี้ด้ากันใหญ่ไอ้ห่า!! กูนึกว่าฟูงลิงแตก" ไอ้มาร์บอก




งานนี้ไอ้ฟิวโยนให้ไอ้มาร์เป็นคนจัดการเพราะมันดูเป็นคนที่ว่างสุดในกลุ่ม ไอ้เนย์มันต้องเคลียร์คิวคนไข้ส่วนไอ้ฟิวนี่มันกำลังหลอกล่อเมียมันไม่ให้งอแงเพราะมันก็เก็บเรื่องนี้เป็นความลับ มันบอกไม่อยากให้เมียมันเสียนิสัยตั้งแต่เด็กเพราะถูกตามใจ แต่มันนั่นแหละโคตรตามใจเมียมันเลยไอ้ควาย!!





"หึหึ.. แล้วเรื่องรถอ่ะ มึงจะเอาไงจะให้ขับไปกันเองหรือเอารถตู้ไปคันเดียว"


"กูว่าเอารถตู้ไปคันเดียวก็ดีนะเพราะกูขี้เกียจขับรถไปเองว่ะ"


"เออๆ งั้นเดียวเอารถตู้ร้านกูไป มึงเตรียมตัวให้พร้อมแล้วกัน"


"โอเค กูจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว รอเมาอย่าเดียวพอ หึหึ"


"อืม... พรุ่งนี้เจอกัน"





ผมวางสายจากไอ้มาร์เรียบร้อยก็โทรไปนัดหมายกับไอ้ปูเรื่องเวลานัด พอคุยกับไอ้ปูเรียบร้อยผมก็เดินไปที่รถก่อนจะเปิดรถแล้วหยิบบุหรี่ในซองออกมาชิว ผมนั่งสูบบุหรี่อยู่สวนหน้าบ้านอยู่สักพักมินก็เดินหน้างอเข้ามาหาผม




"ออกมาทำไม?" ผมถามพร้อมกับดับบุหรี่แล้วทิ้งใส่ถังขยะเล็กๆ ข้างม้านั่ง


"โทรศัพท์หาใครวะโคตรนาน"


"หึหึ กูโทรไปสั่งงานเด็กๆ ที่ร้านน่ะ มึงออกมาทำไมยังไม่ได้ตอบกูเลยนะ" ผมดึงมินให้มานั่งลงข้างผมแต่มินมันฝืนตัวเอาไว้ไม่ยอมนั่งครับ


"แม่มึงบอกให้อยู่กินข้าวเย็นก่อนค่อยกลับ"


"อืม... ก็กินดิ กูตั้งใจแบบนั้นอยู่แล้ว"


"นั่งลงดิวะ ยืนมองหน้ากูอยู่ได้" ผมดึงมินให้นั่งลงอีกครั้ง คราวนี้มันยอมนั่งแล้วครับ


"สูบบุหรี่อีกแล้วนะมึง!" มินบ่นผมไม่จริงจังนัก


"บ่นอะไรหนักหนาหื้อ วันนี้กูเพิ่งสูบแค่มวนเดียวเอง" ผมกอดคอมินโน้มตัวมินเข้ามาใกล้


**
ตุบ!!!





"กูแค่พูดเฉยๆ มึงก็บอกว่ากูบ่นตลอด สรุปพรุ่งนี้มึงไปกับกูไหม?"


"ไปไหน?" ผมถามทั้งที่รู้อยู่ว่ามันถามเรื่องอะไร


"ไปเล่นสงกรานต์ไง!! กูจะได้โทรไปบอกไอ้ทีน"


"ไม่ต้องไป กูไม่อนุญาต" ผมตอบด้วยน้ำเสียงปกติ


"ทำไม?!!" มินถามขึ้นเสียงดัง


"ไม่ทำไม กูแค่ไม่ให้ไป"


"มึงแม่ง!!"



พรึ่บ!!! **



"อ้าวเฮ้ย!! จะไปไหน?"


"เรื่องของกู!!"




ฮ่าๆๆ ผมล่ะกลั้นขำตั้งนาน เวลามินมันโดนขัดใจสิ่งแรกที่จะทำคือโวยวายแล้วตามด้วยการเดินหนีผมแบบนี้แหละครับ ตอนนี้ผมคงต้องปล่อยมันไปก่อนคืนนี้ค่อยง้อครับ หึหึ





ผมกับมินอยู่ทานข้าวเย็นกับครอบครัวของผม หลังจากทานเสร็จเราก็นั่งคุยกับพ่อแม่ผมอีกสักพักก็ขอตัวกลับมาดูแลร้าน วันนี้ที่ร้านจัดงานสงกรานต์ขึ้นวันแรกลูกค้าที่ไม่ได้ออกต่างจังหวัดคงหลั่งไหลกันมาเที่ยวค่อนข้างเยอะ ตั้งแต่ผมบอกไม่ยอมให้มินไปเที่ยวสงกรานต์กับเพื่อนมินก็นั่งเงียบไม่คุยกับผมตลอดทาง ตอนอยู่บ้านก็คุยแต่กับพ่อแม่ผมกับยัยทิพย์ พอมาถึงร้านมินก็เดินขึ้นไปที่ห้องทำงานของผมทันที





"นายครับ คุณมินอารมณ์ไม่ค่อยดีเหรอครับนาย" ไอ้เก่งมันจับสังเกตุนายน้อยมันได้เป็นอย่างดี


"หึหึ วันนี้มันต้องใช้ความอดทนมากกว่าทุกวันนะไอ้เก่ง นายอีกคนของมึนโดนขัดใจนิดหน่อยว่ะ ถ้ามันโวยวายมึงก็อดทนหน่อยแล้วกัน" ผมพูดบอกไอ้เก่ง


"เฮ้ออ... นายก็ชอบขัดใจคุณมินอยู่เรื่อยเลยนะครับ" ไอ้เก่งมันถึงขั้นถอนหายใจเหนื่อย


"อ้าวไอ้นี่!! สรุปใครเป็นนายมึงกันแน่วะ!!" ผมง้างมือทำท่าจะตบหัวมัน ไอ้เก่งมันก็หดคอหนีผมทันที


"โหห... นายครับ จะเป็นนายหรือคุณมินก็นายผมทั้งสองคนนั่นแหละครับ คุณมินก็เมียนายส่วนนายก็จ่ายค่าจ้างให้ผม"


"หึหึ มึงนี่ฉลาดตอบ ไปๆ ไปทำงานได้แล้วลูกค้าเริ่มเข้าร้านกันแล้ว"


"ครับนาย"


"เออ! มึงเอาของว่างขึ้นไปให้เมียกูหน่อยเผื่อเมียกูจะอารมณ์ดีขึ้น หึหึ"


"ได้ครับนาย"




ผมเดินขึ้นมาบนห้องทำงานที่อยู่ชั้นลอยของร้าน เปิดประตูเข้าไปก็เห็นมินกำลังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ที่โซฟา มินเหลือบมองมาที่ผมเล็กน้อยก่อนจะทำท่าเหมือนไม่สนใจผมเหมือนเดิม ผมส่ายหัวอย่างขำๆ แล้วเดินไปนั่งลงที่โต๊ะทำงานก่อนจะหยิบบัญชีร้านขึ้นมาดู





"มินมึงจะกินอะไรไหม?" ผมแกล้งถามทั้งๆ ที่ผมสั่งไอ้เก่งไว้แล้ว



.....




เงียบครับ





"วันนี้อยากกินเหล้าไหม โทรชวนพวกเพื่อนๆ มึงมากินที่ร้านดิ" ผมพูดอย่างเอาใจ


"มิน!!"


"อะไร!! เรียกกูอยู่ได้มึงจะทำงานก็ทำไปดิ!!" มินลุกขึ้นนั่งแล้วโวยวายผมด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆ


"หึหึ มานี่ดิ"


"ไม่!! มึงทำงานไปไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายกับกู!!"


"มิน! กูบอกให้ลุกแล้วเดินมานี่!!" ผมเริ่มทำเสียงดุแล้วออกคำสั่ง



......




มินทำเป็นไม่สนใจนั่งลงที่โซฟาตัวเดิมแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อ





"มึงจะลุกมาหากูดีๆ หรือจะให้กูเดินไปหาแล้วจะมึงกดที่โซฟาห๊ะ!!"


"แม่ง!! ทำไมชอบออกคำสั่งกับกูจังวะ!!"




มินเดินเข้ามาหาผมด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดสุดๆ แต่สงสัยคงกลัวจะโดนผมจับกดที่โซฟามากกว่าเลยยอมเดินมาตามคำสั่ง มินมันรู้ครับว่าถ้าผมพูดผมทำจริงเสมอ หึหึ




"นั่งลง" ผมตบลงที่ตักตัวเอง


"มีอะไรก็พูดมาดิ กูยืนฟังได้"


"มิน... นั่งลง" ผมพูดเสียงกดต่ำลงกว่าเดิม


"เออ!! นั่งก็นั่ง!!"



** พรึ่บ!!





แม่ง!! มินมันนั่งลงแบบเอาก้นกระแทกตักผมโคตรแรง แต่แทนที่ผมจะเจ็บดันเป็นไอ้คนที่นั่งอยู่บนตักผมเจ็บแทน หน้าเหยเกเลยท่าทางจะเจ็บมาก มึงลืมไปแล้วเหรอครับเมียว่ากูเพิ่งจัดมึงซ้ำไปอีกรอบเมื่อเช้า ไหนจะแผลเก่าของเมื่อคืนอีก ฮ่าๆๆๆ ผมล่ะอดขำมันไม่ได้ มินมันเก๊กน่าดู

"มึงจะงอนกูทำไมเนี้ยะหื้อ?"



**ฟอดดดด.... **


ผมหอมลงที่แก้มมัน มินมันพยายามหลบครับแต่ผมไวกว่า หึหึ




"ใครบอกกูงอนมึง!! กูปกติเหอะ!!"


"อ้าว! นี่ปกติหรอกเหรอ กูนึกว่างอนกูเรื่องที่ไม่ให้ไปเล่นน้ำสงกรานต์กับเพื่อนซะอีก" ผมกอดเอวมินเอาไหวหลวมๆ


"หึ!! ถึงมึงไม่ให้กูไปกูก็จะไปกับเพื่อนกูอยู่ดี มึงห้ามกูไม่ได้หรอก!! อ่อ... กูไปเองก็ได้ถึงมึงไม่ไปกับกูเหอะ!!"




ฟังแล้วแปลกๆ ว่าไหมครับ นี่มันงอนผมเรื่องที่ผมไม่ยอมให้มันไปหรือเรื่องที่ผมไม่ยอมไปเล่นน้ำสงกรานต์กับมัน แต่เอ๊ะ!! หรือทั้งสองเรื่อง




"กูไม่ให้ไปมึงยังจะขัดคำสั่งกูอีกเหรอวะ?"



.....



มันเงียบครับ ไม่ยอมตอบ....




"ว่าไง... ถ้ากูไม่ให้ไปมึงก็จะไปให้ได้ใช่ไหม? หื้อ"


"ก็กูจะไปกับพวกไอ้ทีนไม่เห็นจะเป็นไรเลย" มินมันพูดบอกเสียงเบา


"เพื่อนมึงจะไปกันแน่เหรอวะ?"


ผมถามอย่างขำๆ เพราะนี้ผมว่าพวกเพื่อนๆ มันกำลังเตรียมตัวไปที่อื่นมากกว่าครับ


"ไปดิ!! มันเป็นคนโทรมาชวนกูเองนะเว้ย!!"


"หึหึ งั้นโทรไปถามเพื่อนมึงแล้วกันว่าจะไปกันกี่โมง"


"จริงอ่ะ มึงยอมให้กูไปแล้วใช่ป่ะ แล้วมึงจะไปกับกูด้วยใช่ป่ะ?" มินถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสุดๆ


"อืม... ลองโทรไปถามเพื่อนมึงดูก่อน"


"โอเค" มินรีบกดโทรศัพท์หาเพื่อนมันทันที ผมนี่กลั้นขำแทบไม่ไหว


Tru... Tru....



["สวัสดีครับเพื่อน"]


"สวัสดีครับเพื่อนเหี้ยอะไรของมึงไอ้เหี้ยทีน มึงแดกยาผิดมารึไง!!"


["อ้าว!! มึงนี่ก็แปลกว่ะ กูก็แค่อยากพูดเพราะๆ กับมึงบ้างก็เท่านั้นเองไอ้เพื่อนรัก"]


"ถุย!! กูเชื่อฉิบหาย!! พอๆ เข้าเรื่องได้ล่ะ พรุ่งนี้มึงจะไปเล่นน้ำที่สีลมกี่โมงวะ?"


["เล่นน้ำอะไรวะ?"]


"อ้าวไอ้นี่!! เล่นน้ำสงกรานต์ไงที่มึงโทรมาชวนกูเมื่อเช้านี้ไงไอ้ควาย!!"




ผมยิ้มที่มุมปากทันทีที่มินเริ่มโวยวาย ผมพอได้ยินว่าปลายสายพูดอะไรเพราะมินมันนั่งอยู่บนตักผมไงครับ ไอ้เหี้ยทีนก็แสบชอบกวนโมโหเมียกูว่ะ หึหึ




["อ้าว!! อ่อ... ยกเลิกว่ะมึง กูเพิ่งคิดได้ว่ากลัวตัวจะดำว่ะ ไม่เล่นล่ะ"]


"เป็นเหี้ยอะไรของมึงเนี้ยะ!! โทรมาชวนกูแต่เช้าแล้วเสือกบอกยกเลิก!!"


มินโวยวายหนักมาครับ มันหันมามองหน้าผมก่อนจะหันไปคุยโทรศัพท์ต่อ




["เออๆ ขอโทษทีว่ะ พอดีกูเพิ่งคิดขึ้นได้ว่าติดธุระว่ะเพื่อน เอาไว้วันหลังแล้วกัน"]


"กวนตีนไอ้สัส!! แม่งกูเถียงกับไอ้ทิวตั้งนานกว่ามันจะยอมให้ไปเสือกมายกเลิกกู"


["เฮ้ย!! กูขอโทษๆๆ เอาเป็นว่างานนี้ยกเลิกแล้วกันนะเพื่อน เจอกันอีกทีปีหน้าเลยแล้วกัน"]


"ชาติหน้าเลยไหมไอ้สัสทีน!! แค่นี้นะไอ้ควาย!!" แล้วมินก็วางสายไอ้ทีนไปก่อนจะหันมามองค้อนผมยกใหญ่


"เดี๋ยวๆ มองกูแบบนี้หมายความว่ายังไง?"


"เพราะมึงนั่นแหละ!! ถ้ายอมให้กูไปตั้งแต่แรกไอ้เหี้ยทีนก็ไม่ต้องมายกเลิกกูแบบนี้หรอก!!"


"อ้าวๆ เดี๋ยวก่อน... ไอ้ทีนมันติดธุระไม่ใช่เหรอวะ แล้วมึงมาเหวี่ยงกูทำไมเนี้ยะ"


"โธ่เว้ย!! ไม่รู้โว๊ยกูหงุดหงิด!!"




*พรึ่บ!!




ตึก ตึก ตึก!! **




มินลุกขึ้นจากตักผมแล้วเดินกระทืบเท้าเสียงดังด้วยอารมณ์หงุดหงิดก่อนจะไปนั่งลงที่โซฟา




"หึหึ ชอบพาลว่ะ"


"เงียบปากไปเลย!!"



* ก๊อก ก๊อก ก๊อก....





เสียงประตูดังขึ้นทำให้ผมกับมินหันไปมองพร้อมกัน




"เออ! เข้ามาได้"


"ผมเอาของว่างเข้ามาให้ครับนาย" ไอ้หน่อยพูดขึ้นด้วยสีหน้าหวั่นๆ ผมว่าไอ้เก่งคงบอกสถานการณ์มันคราวๆ แล้วมั้งครับ


"อืม... เอาไปให้นายมึงนู้น"


"สวัสดีครับคุณมิน ผมเอาของว่ามาให้ครับ"


"เป็นเหี้ยอะไร เสือกพูดเพราะกับกู"


"โหห... คุณมินก็พูดไปนั่น ผมก็พูดแบบนี้กับคุณมินตลอดนั่นแหละครับ"


"เออๆ มึงไปเอาเหล้ามาให้กูดิ๊!!" มินสั่งก่อนจะล้มตัวลงนอนที่โซฟา


"นายครับ.. เอาไงอ่ะ?" ไอ้หน่อยหันมาถามความคิดเห็นจากผม


"มึงจะหันไปถามมันทำไม คนอยากแดกเหล้าคือกูไม่ใช่นายมึง"


ไอ้หน่อยถึงขั้นสะดุ้งผมเห็นแล้วก็รู้สึกสงสารมันเลย หึหึ


"นายมึงกำลังแผงฤทธิ์อยู่อย่าไปขัดใจมัน ไปเอาเหล้ามาไป"


"ครับๆ คุณมินรอแป๊ปนึงนะครับ เดี๋ยวผมรีบไปเอาให้เดี๋ยวนี้เลย"




ไอ้หน่อยวิ่งออกไปจากห้องด้วยความรนราน ผมได้แต่ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ โดนขัดใจเข้าหน่อยเป็นแบบนี้ทุกที หึหึ





ไอ้หน่อยหายไปสักพักก็กลับมาพร้อมเหล้ากับถังน้ำแข็ง มันรินเหล้าใส่แก้วให้นายมันอย่างตั้งใจก่อนจะขอตัวออกไปทำงานต่อ มินนั่งจิบเหล้าดับอารมณ์ส่วนผมก็นั่งทำงานครับ





วันนี้ลูกค้าที่มาเที่ยวที่ร้านค่อนข้างเยอะ เหตุการณ์ทุกอย่างปกติดีไม่มีการทะเลาะวิวาทกันในร้าน ลูกค้าส่วนใหญ่สนุกกับงานสงกรานต์ที่ทางร้านผมจัดขึ้นเลยไม่มีปัญหาวุ่ยวายตามมา ผมนั่งทำงานไปเรื่อยๆ หันไปมองอีกทีเหล้าก็หมดไปเกือบครึ่งขวด แต่ที่น่ากลัวก็นั้นก็คือเมียผมที่กำลังนอนสลบคาแก้วเหล้าอยู่บนโซฟานี่ซิครับ





ผมลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วเดินไปหยุดยืนอยู่ข้างมิน ผมก้มลงไปหยิบแก้วเหล้าออกจากมือมินที่ถือแก้วเหล้าไว้แล้วนอนกอดเหมือนกอดของรักก่อนจะกดลงจูบที่หน้าผากมินเบาๆ





"หึหึ เอาแต่ใจหนักขึ้นทุกวันเลยนะแห้ง"





ผมอุ้มมินขึ้นมาแนบอก มินขยับตัวเล็กน้อยก่อนที่สองมือจะโอบกอดที่คอผมเอาไว้ทั้งที่ยังหลับไม่รู้ตัว ผมคลี่ยิ้มให้กับความน่ารักแบบงี่เง่าของเมียตัวเองแล้วอุ้มมินเข้าไปนอนในห้องนอนที่อยู่ในห้องทำงานของผม ผมวางมินลงบนเตียงนุ่มแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาห่มให้มินไว้กันหนาว ผมหยิบรีโมทขึ้นมันปรับแอร์อีกเล็กน้อยก่อนจะก้มลงจูบที่ขมับของมินอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินกลับออกไปทำงานที่ค้างเอาไว้ให้เสร็จ



...



...



...





หลังจากเคลียร์งานจนเสร็จสั่งงานไอ้เก่งอีกเล็กน้อยเพราะผมจะไม่ได้เข้าร้านอีกหลายวัน ไอ้เก่งรายงานสถานการ์ภายในร้านให้ผมฟังตามปกติ มันจัดการตรวจสต๊อกร้านแล้วรายงานผมทุกความเคลื่อนไหวแบบนี้จะไม่ให้ผมไว้ใจมันได้ยังไงล่ะครับ




"มึงไปทำงานต่อเถอะ ช่วงกูไม่อยู่มีอะไรด่วนค่อยโทรหากู"


"ครับนาย เอ่อ... แล้วนี่นายจะกลับไปพักผ่อนเลยรึเปล่าครับ ผมว่าวันนี้ไม่น่ามีปัญหาอะไรนายพาคุณมินกลับไปพักผ่อนเลยก็ได้นะครับ เดี๋ยวผมดูร้านให้ครับนาย"


"เออ... ขอบใจมึงมาก กูว่าจะพามินกลับพอดีเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว"


"ครับนาย งั้นเดี๋ยวผมไปบอกเด็กให้เตรียมรถรอแล้วจะขึ้นมาช่วยนายถือของนะครับ"




ผมพยักหน้าเป็นเชิงอนุญาต ไอ้เก่งเดินออกจากห้องทำงานไปส่วนผมก็ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานแล้วเดินเข้าไปยังห้องนอนที่มินนอนอยู่ มินยังคงนอนหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียงกว้าง ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างมินก่อนจะเอื้อมมือไปลูบลงที่หัวมินเบาๆ




"มินตื่นได้แล้ว"


"อืออ...." มินครางอย่างขัดใจก่อนจะขยับตัวเพียงเล็กน้อย


** จุ๊บบบบ.... **



"ตื่นได้แล้วแห้ง" ผมตบที่แก้มมินเบาๆ พอให้รู้สึกตัว


"อืออ..."




ผมได้แต่ยิ้มก่อนจะส่ายหัวอย่างขำๆ งานนี้ผมว่าคงไม่ยอมตื่นง่ายๆ เล่นกินเหล้าไปคนเดียวเกือบครึ่งขวดขนาดนั้น ผมยัดโทรศัพท์ของผมและมินใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกง ผมก้มลงช้อนตัวมินแล้วอุ้มขึ้นร่างคนขี้โวยวายไว้แนบอก มือของมินกำเสื้อผมไว้แน่นอย่างอัตโนมัติ



**จุ๊บบบ... **


"มินเอาแขนคล้องคอกูเร็ว" ผมกระซิบที่ข้างหูมินเบาๆ




พรึ่บ!! **




แขนทั้งสองข้างของมินเกี่ยวรัดคอผมไว้แน่นก่อนจะซุกหน้าเข้าแนบชิดอกของผม ผมหัวเราะหึหึในลำคอก่อนจะอุ้มมินเดินออกจากห้องทำนอน ไอ้เก่งขึ้นมายืนรอผมอยู่ในห้องทำงานพอมันเห็นผมกำลังอุ้มมินออกมามันก็รีบวิ่งไปเปิดประตูให้ผมแล้วเดินนำหน้าผมไปเพื่อเคลียร์ทางให้ ลูกค้าที่มาเที่ยวในร้านต่างมองมาที่ผมด้วยความสนใจ ผมไม่รู้สึกอายอะไรหรอกครับเพราะผมไม่ค่อยแคร์สายตาคนอื่นอยู่แล้วใครจะมองยังไงก็ช่างเขา ส่วนลูกน้องของผมพวกมันคงชินแล้วกับภาพแบบนี้อาจจะมีแอบยิ้มแอบขำกันบ้างแต่ถ้าเจอสายตาผมมองกลับไปพวกมันจะหน้าถอดสีทันที






ผมอุ้มมินไปจนถึงรถโดยมีไอ้เก่งคอยเปิดประตูรถรออยู่ข้างหลังร้าน ผมวางมินลงบนเบาะข้างคนขับอย่างเบามือ มินขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะหลับต่อแบบไม่สนใจโลกภายนอก ผมจัดการคาดเข็มขัดให้เมียรักของผมก่อนจะปิดประตูรถแล้วหันมาย้ำเรื่องงานกับไอ้เก่งอีกนิดหน่อยก่อนจะขับรถกลับคอนโด ผมใช้เวลาขับรถไม่นานมากนักก็เลี้ยวรถเข้าจอดยังที่จอดรถประจำของผม






"มินถึงบ้านเราแล้ว"


"อืออ... อย่ากวนใจกู!! กูจะนอน"


"หึหึ ขนาดเมายังไม่วายงอนกูนะไอ้แห้ง" ผมพูดอย่างขำๆ





เมื่อการปลุกให้มินตื่นไม่เป็นผล ทางเลือกสุดท้ายก็คือผมจะต้องอุ้มมินขึ้นห้องนั่นแหละครับ ไม่รู้จะโกรธอะไรยาวนานขนาดนี้ให้ตายซิ! โดนขัดใจทีไรคนที่เหนื่อยสุดเป็นผมทุกที แต่ผมก็เต็มใจนะ หึหึ






ผมอุ้มมินขึ้นมาถึงห้องก่อนจะวางร่างเมียรักบนเตียงนุ่ม กดจูบลงที่ขมับอย่างอ่อนโยนแล้วเดินเข้าไปเตรียมผ้ากับกะละมังน้ำขนาดเล็กแล้วจัดการเช็ดตัวเปลี่ยนชุดนอนให้เสร็จสับเรียบร้อย มินได้แต่บ่นงึมงำต่อว่าผมเบาๆ อยู่ในลำคอแต่ผมก็พอจับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง งานนี้คงจะงอนหนักพอสมควรล่ะครับ หึหึ






หลังจากผมเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้มินเสร็จก็จัดการอาบน้ำทำความสะอาดร่างกายของตัวเองบ้าง ผมสวมใส่ชุดนอนเรียบร้อยก็เดินออกไปตรวจความเรียบร้อบรอบๆ ห้อง ปิดไฟทุกดวงจนทั้งห้องตกอยู่ในความมืดก่อนจะเดินกลับเข้ามาในห้องนอน ผมแทรกตัวเองเข้าไปในผ้าห่ม เอื้อมมือไปปิดไฟข้างหัวเตียงแล้วรวบตัวมินเข้ามากอดไว้เหมือนทุกๆ คืน




** **จุ๊บบบ....



"ฝันดีนะแห้ง เลิกงอนกูได้แล้วรู้ไหม หื้ออ..."



ฟอดดด.... *


มินขยับเข้าหาอ้อมกอดของผมอย่างอัตโนมัติแล้วผมก็ผลอยหลับตามมินไป







เช้า.....





"อืออ..."



ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาเพราะมินเริ่มขยับตัวไปมาอยู่ในอ้อมกอดของผม แสงสว่างลอดผ่านม่านมาเพียงเล็กน้อยทำให้ผมหันไปมองนาฬิกา




"เจ็ดโมง... นอนต่ออีกนิดแล้วกัน"




ผมรวบตัวมินเข้ามากอดไว้เหมือนเดิมแต่มินดันผลักที่อกผมดันผมเอาไว้ ผมขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่มินจะละมือออกจากอกของผมแล้วเปลี่ยนไปกุมที่หัวของตัวเองแทน




"อืออ...." มินครางออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วไม่ค่อยจะดีสักเท่าไหร่


"มิน... มินเป็นอะไรรึเปล่า?" ผมเขย่าตัวมินไม่แรงนัก มินค่อยๆ ปรือตาขึ้นมามองผม


"ทิวกูปวดหัว" มินพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนๆ


"เฮ้ออ... ปวดมากไหมไหนบอกกูซิ" ผมกดจูบลงที่หน้าผากมินเบาๆ


"ปวดมากอ่ะ อืออ... กูปวดหัวอ่ะทิว" มินซุกหน้าเข้าที่อกของผม ผมลูบหลังปลอบก่อนจะจูบลงที่เรือนผมอย่างเอาใจ


"ก็เล่นกินคนเดียวซะครึ่งขวดขนาดนั้น หึหึ"




ปึ่ก!!!




"กูปวดหัวมึงได้ยินไหมวะ!!"


"โอ๋ๆ ได้ยินแล้วครับ ได้ยินแล้ว"



ฟอดดด...




"นอนรอกูแป๊ปนะเดี๋ยวไปหายามาให้กิน"


"อืม... เร็วๆ นะ"




ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินออกไปยังห้องครัวทันที ผมหยุดยืนอยู่สักพักก็กลับเข้าไปในห้องนอนเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วหาเสื้อยืดมาใส่ เดินไปหยิบกุญแจกับกระเป๋าเงินแล้วลงไปด้านล่างของคอนโด ผมใช้เวลาไม่นานก็กลับมาพร้อมกับถุงโจ๊กร้อนๆ ผมจัดการเทโจ๊กใส่ถ้วยขนาดพอเหมาะแล้วเทน้ำใส่แก้วพร้อมกับเตรียมยาแก้ปวดอีกสองเม็ดแล้วเดินถือถาดอาหารเข้าไปในห้องนอน



* แกร็กก....





"หายไปไหนมา?"


"ไปซื้อโจ๊กมาให้มึงไง กินโจ๊กลองท้องก่อนจะได้กินยา" ผมเดินไปวางถาดไว้โต๊ะข้างหัวเตียงอย่างระวัง


"กูไม่อยากกินโจ๊กอ่ะ กูกินยาเลยได้ป่าววะ กูปวดหัวโคตรเลยอ่ะ"


"ไม่ได้! กินโจ๊กก่อนไม่งั้นยาจะกัดกระเพาะมึงเข้าใจไหม กินนิดเดียวก็ยังดีฝืนกินหน่อยดิวะ!"


"อืมๆ กินก็กินทำไมต้องดุด้วยวะ!!"


"หึหึ ก็กูพูดดีๆ มึงไม่ค่อยจะฟัง" ผมต่อว่ามินไม่จริงจังนัก


"พูดดีตายล่ะ!! เอาโจ๊กมาดิ๊"


"นั่งเฉยๆ เดี๋ยวกูป้อนเองจะได้เลิกงอแงเหมือนเด็กๆ สักที หึหึ"



** ปึ่ก!!





"มึงนั่นแหละเด็ก!!"





มินกินโจ๊กที่ผมเป็นคนป้อนได้ไปเกือบครึ่งก็บ่นว่าอิ่ม ผมเลยยื่นยาใส่มือให้มินแล้วตามด้วยแก้วน้ำ ผมสั่งให้มินนั่งรอให้อาหารย่อยอีกสักพักก็ให้มินนอนพักโดยมีผมนั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ เวลาผ่านไปไม่นานนักมินผลอยหลับไปส่วนผมก็ลุกเอาชามโจ๊กที่เหลือไปล้างทำความสะอาดในห้องครัวก่อนจะเดินเข้าไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวอยู่ในชุดสบาย





เอาไป 60% ก่อนนะคะ 555+ อีก 40% ติดไว้ก่อนเดี๋ยวมาต่อให้ ใครไม่เม้นมีงอน 555+ รักนะจุ๊บๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}