•คิ้วปลิง•

เมื่อดวงใจมีรัก~ 👻. ทุกคอมเม้นและไลค์ทำให้ไรท์คนนี้!! มีพลังงงงงงงงงง~~~~😘 ありがとう

ชื่อตอน : ep.18

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2560 00:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.18
แบบอักษร

Ep.18 อย่านิ่ง..


ตั้งแต่พวกเรานั่งบนชิงช้าได้สักพัก แต่ก็ไม่มีใครคุยอะไรยาโตะก็นิ่งเงียบมองแต่วิวไม่ยอมพูดอะไรหลังจากที่เราขึ้นมานั่ง ผมก็ทำอะไรไม่ถูก พวกเรานั่งฝั่งตรงข้ามกันแต่ก็ไม่มีใครมองหน้ากันแม้แต่น้อยทั้งๆที่ตอนแรกเราก็เดินมาด้วยกันดีๆแท้ๆ


"นี่" ยาโตะพูดขึ้น


"ทำไมถึงบอกว่าฉันเป็นแค่คนรู้จักล่ะ"


"คือพี่ฉันเขา..."ผมบอกด้วยเสียงที่แผ่วเบา


ไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เลย


"พี่งั้นเหรอ"


"อื้ม"


ยาโตะหันมายิ้มให้ผมนิดนึงก่อนจะกันไปมองวิวเหมือนเดิม


จากนั้นก็ไม่มีคำพูดอะไรอีก ไม่มีคำพูดหรือคำถามใดจากยาโตะเลย เวลามันเหมือนผ่านไปช้าผมคอยมองนาฬิกาตลอดเวลาตั้งแต่พวกเราขึ้นมามันก็5นาทีเองแต่เหมือนขึ้นไป1ชั่วโมง


ชิงช้าตัวนี้มันขึ้นครึ่งชั่วโมงคือ1รอบ ยาโตะซื้อไป3รอบ..ก็ปาไปชั่วโมงครึ่ง ผมต้องอยู่ในความเงียบนี้ตลอดทั้งชั่วโมงครึ่งเลยงั้นเหรอผมไม่ชอบแบบนี้เลย

.

.

.

.

.

.

เวลาผ่านไป1ชั่วโมงแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร ยาโตะเอาแต่จ้องออกไปข้างนอกเหมือนคิดอะไรอยู่แต่ก็ไม่พูด ทำไมเขาต้องเป็นแบบนี้ด้วย



ไม่เอานะ


ไม่เอา...



"ไม่..ชอบ..เลย..ฮึก" ผมพูดด้วยเสียงที่สั่นครือแต่ไม่รู้ทำไมน้ำตามันถึงต้องไหลตามออกมาด้วย


"เฮ้ๆ ร้องไห้ทำไมฉันทำอะไรผิดงั้นเหรอ" ยาโตะที่ดูตื่นตระหนกก็รีบเข้ามาดู


"นาย..อึกเงียบ.."


"ก็ฉันนึกว่านายไม่อยากให้ฉันพูดซะอีก ตอนนั้นนายก็พูดขึ้นแทรกฉันแถมยังแกะมือฉันออกอีก ตอนขึ้นชิงช้าก็ขอโทษนะที่เผลอจับมือนาย"


"ก็..อึก พี่ฉันจะไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องตัวฉัน เขาจะทำร้ายนาย..อึก"


"แค่นี้เองนะ ฉันไม่กลัวหรอก"เขาบอกผมด้วยเสียงที่อ่อนโยน ก่อนจะมาปาดน้ำตาของผมที่ข้างแก้ม


"ฉันไม่อยากให้นายเดือดร้อน"


"แค่นี้เอง ฉันเฟลมากเลยนะที่นายแกะมือฉันออก คิดว่านายไม่ชอบซะอีก แต่ว่าคนนั้นเป็นพี่นายงั้นเหรอ ฉันนึกว่าพ่อนายซะอีก ทำหน้าซะน่ากลัวเชียวเหมือนจะเขมือบหัวฉันแล้ว ฮ่าๆ" เขายิ้มแล้ว....ผมชอบรอยยิ้มนั้นจัง


"ฉันชอบยิ้มนาย" จู่ๆผมก็พูดสิ่งที่คิดออกไปแบบไม่รู้ตัว0.0 จนคนตรงหน้าต้องทำหน้าเหวอ ก่อนจะยิ้มกว้างๆให้ผมอีกที


"งั้นฉันจะยิ้มให้เยอะๆเลย"


ผมเห็นเขายิ้มก็พลอยให้ผมก็ยิ้มตามไปด้วย


จุ๊ฟฟ~


แต่แล้วจู่ๆริมฝีปากผมก็ถูกขโมยไปอย่างไม่ทันตั้งตัว ผมเลยต้องผละเข้าออกโดยอัตโนมัติ


"เออ..ขอโทษนะ พอดียั้งตัวไม่อยู่...นายคงไม่ชอบสินะ" ยาโตะก็หงอยทันที แต่ผมก็ไม่ได้ไม่ชอบจูบของเขานะ ผมแค่ตกใจเองเลยผลักเขาออกเท่านั้นเอง


"ก็..ก็นายไม่ขอก่อน"


"เห! ถ้าขอนายจะให้เหรอ0•0" ยาโตะพูดด้วยสีหน้าที่ตกใจ


"งั้นฉันขอจูบนายได้ไหม" เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่ทำให้ผมใจเต้นสุดๆ แล้วก็เผลอผยักหน้าตอบไป ทำให้ริมฝีปากผมถูกครอบครองโดยคนตรงหน้าอีกครั้ง ยาโตะอุ้มผมไปนั่งบนตักอย่างได้โดยที่เรายังจูบกันอยู่ ลิ้นของยาโตะที่ค่อยๆรุกล้ำเขามาเกี่ยวรั้งลิ้นของผม เกี่ยวตวัดกันอย่างโหยหาเหมือนดูกลืนวิญญาณผมไป


"อื้มมมม~" ยาโตะครางออกมาอย่างแผวเบารสชาติจูบของเขามันช่างหอมหวานซะเหลือเกิน


ลิ้นร้อนค่อยๆคืบคลานเข้ามาในปากที่อ้าออกของผมก่อนจะเกี่ยวเลียแลกของเหลวของกันและกัน


ไม่รู้ว่าจูบนานกันเท่าไรแต่ผมไม่อยากให้เวลานี้มันจบลงจริงๆ


"อ๊ะ!" ผมก็ต้องร้องออกมาทันที ที่มือของเขาเข้าไปในกางเกงของผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ แล้วเอานิ้วสอดเข้าไปในปากทางของผมอย่างรวดเร็ว ทำให้ผมต้องผละเขาออกอีกครั้ง


"ฮ่าๆ ขอโทษนะยั้งตัวไม่อยู่ เราพอแค่นี้ดีกว่านะ" ยาโตะบอกแต่ผมรู้ว่าทำไมเพราะตรงระหว่างขาของเขามันแข็งซะจนผมรู้สึกได้ -//-



________________________________________________________


เล่นน้ำเหนื่อยกันมั้ยเอยยยย~


ทำไมตอนนี้มันสั้นจุง-0- ไม่เป็นไรตอนหน้าจะยาวละ5555







ความคิดเห็น