Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 20

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 16 เม.ย. 2560 11:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20
แบบอักษร








สนามบอล

สวัสดีครับผมสมุทรอย่าพึ่งเกียจผมเลยดูต่อไปก่อนตอนนี้หลังจากส่งไต้แล้วผมขับรถมาที่สนามบอลทันทีผมเป็นนักฟุตบอลของมหาลัยไม่ได้เก่งขนาดนั้นแต่ฟลุ้คเข้ามาได้ผมมีซ้อมบอลทุกเย็นถ้าวันไหนไม่ว่างก็จะไม่มี...ครับ.....ผมเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาเรียบร้อยรองเท้าสตั้ทถุงเท้าและสนับแข้งที่ต้องป้องกันผมเดินมาที่สนามบอลสาวเยอะดี...เดี๋ยวๆผมรักไต้ฝุ่นคนเดียว

"มาช้าน่ะมึง"ผมวอร์มร่างกายข้างไอ้ตี้คนนี้มันมีซัมติงกับพี่ไต้ฝุ่นแต่มันก็เก็บเงียบทุกครั้ง

"ไต้ไม่ค่อยสบายเลยไปส่งน้องมา"ผมอธิบายเหตุผมให้มันฟังซักพักไอ้ก้องไอ้บีมก็มาสมทบที่สนามเสื้อทีมเดียวกัน

"ไงมึงพอน้องมันโกรธก็หน้านิ่งซ้ะพอดีกันยิ้มเหมือนแปะยิ้มเลยไอ้สัส"ไอ้ก้องคนที่ยู่ยี่ชอบมาหาบ่อยๆพักนี้

"กูรักของกู"ผมพูดหนักแน่นผมไม่ทำให้ไต้ต้องมาเจ็บตัวหรือเสียน้ำตาอีกเด็ดขาด

"เต็มปากเต็มคำ"บีมตัวแซวของแก้งถ้ามันไม่ได้แซวใครแสดงว่าไม่ใช่มันแล้ว

"แล้วเรื่องดาวหล่ะ.."คนที่ผมเครียดเมื่อได้ยินชื่อผมจะไม่ให้ดาวมายุ่งกับไต้แน่ๆ

"ถ้าดาวทำอะไรอีกคราวนี้กูไม่อยู่เฉยๆแน่"ผมทำได้ถ้ามันทำให้ไต้ฝุ่นเจ็บ

"เออ!!รู้สะที!!!"พวกมันประสานเสียงกันเค็มหูเลยกลัวกูไม่ได้ยินไง

"แล้วมึงจะคัดเด็กใหม่เข้าทีมมั้ย"ไอ้บีมหัวโจ็คที่จะหานักกีฬาเข้าทีม

"คัดดิ่...แล้วจะคัดวันไหน"ผมถามพวกเพื่อนสนิทเราต้องหานักกีฬาแทนรุ่นพี่ที่จบไป

"อาทิตย์หน้า"ก้องออกความคิดเห็น

"เออๆซ้อมๆๆ"พวกผมเริ่มซ้อมบอลกันแบ่งฝั่งกันเรียบร้อยพอแข่งกันไปซักพักก็เริ่มมีประตูเสียงกรี้ดกร้าดเข้ามาในหูสั่นไปหมดผมเป็นคนดังซ้ะอย่าง..ล้อเล่นครับ....

หลังซ้อมบอลเสร็จผมขับรถไปซื้อข้าวขนมให้ไต้ฝุ่นคนไม่ค่อยเยอะเลยสบายหน่อยผมเลิกซ้อมก็ดึกอยู่ช่วงนี้ต้องซ้อมบ่อยๆเดือนหน้าก็มีการแข่งแล้วผมขับรถมาจอดไต้หอที่ประจำพอขึ้นลิฟท์มาถึงชั้นผมเดินเลยห้องตัวเองไปนิดเดียวห้องไต้ฝุ่นนั่นแหล่ะผมหยิบโทรศัพย์โทรหาไต้ฝุ่น

ตืดดดด ตืดดดด


(ฮัลโหลครับ...)


"คุณโดนจับแล้ว...."


(ห๊ะ!!!ข้อหาอะไรครับ..)

"คุณขโมยหัวใจผมไป"


(ใครเนี่ย..)

"จำไม่ได้จริงๆหรอพึ่งให้เบอร์มาเองน่ะ"


(พี่สมุทร!!!แกล้งทำไมเนี่ยตกใจหมดเลย)

"ล้อเล่นนิดเดียวเอง"


(พี่ซ้อมบอลเสร็จแล้วหรอครับ)

"เสร็จเเล้วครับ.."


(เเล้วพี่สมุทรอยู่ไหนทำไมดูเสียงเงียบจัง)

"เปิดประตูดิ่..."

ผมยังถือโทรศัพย์แนบกับหูอยู่ไม่นานประตูก็เปิดออกไต้ฝุ่นมาชุดกีฬาเลยสงสัยใส่นอนน่ารักดีแถมยังขาวสุดๆ...ขอโทษครับ

"เฮ้ย!!!มาจริง"ไต้ฝุ่นตกใจใหญ่เพืี่อคนที่ผมรักผมได้ทั้งนั้นแหล่ะเพื่อให้มีความสุขผมยินพิงกรอบประตูห้องไต้ฝุ่น

"จริงครับ"ผมยิ้มให้ยิ้มที่แม้แต่เพื่อนยังไม่ค่อยเห็นเลยผมไม่ใช่คนยิ้มยากหรอกแต่จะยิ้มให้กับคนสำคัญเท่านั้น

"แล้วจะโทรมาทำไมครับเคาะประตูก็ได้"ไต้ฝุ่นให้ผมเข้าไปในห้องห้องที่มีรูปผมใหญ่โครตๆเราเดินมาที่โต๊ะอาหารเล็กๆไต้ฝุ่นเดินไปเอาจานส่วนผมก็นั่งรอ

"แล้ว....ไม่ดีหรอ"

"ก็...ดีดิ่"เวลาเขินไต้ฝุ่นจะแก้มแดงน่าหอมมากๆแล้วจะก้มหน้าไม่กล้าสบตาไต้ฝุ่นเดินถือจานมาที่โต๊ะแล้วจัดแจงอาหารลงจาน

"มีนมปั่นด้วย"ไต้ฝุ่นชอบนมปั่นผมรู้เรื่องนี้มาแต่มัธยมผมก็ชอบให้น้องกินบ่อยจะได้สูงๆ

"เป็นไงบ้างรู้สึกดีขึ้นบ้างยังเดี๋ยวกินข้าวเเล้วกินยาเลยน่ะ"ผมสั่งทันทีก็ผมเป็นห่วงผมซื้อยาที่ร้านตรงข้ามมหาลัยมา

"คร้าบบบ"ยิ้มเข้าไปกูเนี่ยยิ้มเข้าไป!!!แค่น้องมันยิ้มตาปิดเองน่ะน่ารักโครตเราสองคนนั่งกินเข้าจนอิ่มผมเอาจานไปล้างให้แขนน้องยังใส่เฝือกพอล้างเรียบร้อยก็เดินมาที่โซฟาหน้าโทรทัศน์มี่ไต้ฝุ่นนั่งอยู่

"ไต้กินยาหรือยัง"ผมแอบดุบ้างเเหละคนมันเป็นห่วง...ก็รักใครไม่ได้แล้วผมไม่เว่อร์น่ะลองรักใครดูมันจะคอยดูแลเอาใจห่วงใยใส่ใจเสมอ

"กินแล้วครับ"

"แล้วข้อมือเป็นไงบ้างยังเจ็บอยู่มั้ย"ผมนั่งลงข้างๆแล้วจับแขนมาดูอย่างเบามือ

"ไม่แล้วครับ...แล้วพี่จะกลับห้องเมื่อไหร่เนี่ย"

"ไม่อยากกลับเลย.."ผมนอนหนุนตุกไต้ฝุ่นทันทีนุ่มเเหะผมซุกหน้าเข้ากับท้องไต้ฝุ่นทันที

"อะไรเนี่ย..ไปนอนดีๆสิ่"

"อยากนอนตรงนี้"ผมหลับตาลงแล้วก็หลับไปจริงๆสบายมากๆเลยหล่ะ





Part taiphoon

วันนี้มีเรื่องเซอร์ไพร์เยอะไปหมดทั้งที่พี่สมุทรโทรมาแต่ดันอยู่หน้าห้องไหนจะเรื่องที่มานอนหนุนตักผมอีกผมก็เขินเป็นน่ะพี่สมุทรหลับไปเเล้วลมหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอผมลูบหัวพี่สมุทรเบาๆทำไมผมถึงรักคนนี้มากมายขนาดนี้น่ะ..ผมนั่งดูหนังไปเรื่อยๆหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้

เช้าวันถัดมาแสงแดดส่องผ่านประตูเข้ามาในห้องผมค่อยๆกระพิบตาปรับแสงแล้วลืมตาขึ้นผมอยู่บนเตียงแต่เมื่อคืนผมหลับที่โซฟาน่ะผมเริ่มขยับตัวแต่มีแขนพาดเอวผมอยู่คนนอนข้างๆก็พี่สมุทรไงแถมยังไม่ใช่ชุดเมื่อวานคงไปอาบน้ำแล้วมานอนกลับผมแน่ๆถ้าตื่นมาแล้วเจอแบบนี้ทุกเช้าก็ดีน่ะคนอะไรจมูกโด้งโด่งปากขนาดพอดีเข้ากับใบหน้าหล่อจริงๆเลยน้าผมเอานิ้วจิ้มจมูกพี่สมุทรเบาๆ

"แต๊ะอั๋งหรอ"พี่สมุทรลืมตาขึ้นแล้วกระชับกอดแน่นขึ้น

"หลงสุดๆ"

"หลงรักอ่ะน่ะ....หลงตั้งนานแล่ว"ไอ้พี่สมุทรตื่นมาก็หยอดเลยแก้มผมคงแดงแน่ๆ

"ฟอดดดด"พี่สมุทรหอมแก้มผม

"วันนี้มีเรียนเช้าหนิเดี๋ยวไปส่ง....ไปอาบน้ำเร็วเลยเดี๋ยวสายน่ะ"พี่สมุทรออกจากห้องไปผมล้มตัวลงนอนอีกครั้งไม่ง่วงแต่มันโครตรู้สึกดึ!!!

"คึดถึงเป็นอาจิน ถวินหาทุกเวลา อยากเจออยากพบหน้า อันตัวข้าไปอาบน้ำเอย"หลังจากที่พรรณนาถึงคุณพี่สมุทรแล้วตัวกระผมนั้นจะไปอาบน้ำพอๆเพ้อเจ้อใหญ่แล้วผมผม้ดินเข้ามาอาบน้ำใช้เวลาเร็วมากล้อเล่นน่าผมเดินมาทาครีมใส่ชุดวอร์มขายาวเสื้อแขนสั้นน้ำเงินขาวแล้วนาฬิกาสีขาวเป็นพร๊อบเรียบร้อยเเล้วเดินไปเอากระเป๋าใส่แล็กเก็ตกระเป๋าสะพายหลังปิดไฟเรียบร้อยเดินออกจากห้องทันทีพอล็อคประตูเสร็จผมเดินมาที่ลิฟท์แล้วกดลงไปชั้นล่างพอมาถึงชั้นเห็นคนหล่อๆนั่งอยู่พร้อมกับถุงขนมผมเดินไปที่โต๊ะทันที

"อ่ะ กินนี่ก่อนเลย"พี่สมุทรยื่นถุงขนมที่มีนมหนึ่งกล่องขนมปังสองชิ้น

"ขอบคุณครับ"ผมรับมาพี่สมุทรยืนขึ้นแล้วพาผมไปที่รถแถมยังถือกระเป๋าใส่แร๊กเกทให้อีก

"วันนี้ทำไมใส่ชุดวอร์มหล่ะมีสอบหรอ"พี่สมุทรเช็ดนมที่ปากผมแล้วถามระหว่างทีาเดินไปที่รถเขินวุ้ย!!!

"ครับวันนี้มีสอบเทนนิสหน่ะพึ่งจบหน่วย"พอเรียนจบแต่ล่ะหน่วยจะมีทลสอบเก็บคะแนนพอเริ่มหน่วยไหม่ก็จะมีสอบแบบนี้เหมือนทบสอบก่อนเรียนหลังเรียนดีน่ะจะได้ไม่ลืมก่อน

"แล้วไหวหรอยังใส่เฝือกอยู่เลย"พี่สมุทรทำสายตาเป็นห่วงคงกลัวว่าจะเจ็บระหว่างสอบ

"ไหวสิ่ไต้ฝุ่นส้ะอย่าง"ผมพูดอย่างมาดแมนพี่สมุทรยิ้มแล้วยีหัวผมแต่ระหว่างทางดันเกิดเหตุการณ์ซ้ำพี่ดาวนั่นเองพี่สมุทรจับมือผมไว้

"สมุทรไปส่งดาวหน่อยสิ่คือดาวจะรีบไปส่งรายงานอ่ะ"พี่ดาวที่เดินมาจากไหนไม่มีใครทราบผมไม่อยากให้เป็นเหมือนวันนั้นเลย

"ผมไม่ว่างคุณไปเองเถอะ"พี่สมุทรเดินจับมือผมมาที่รถแล้วเปิดประตูให้ผมเข้าไปนั่งแล้วปิดประตูให้พี่สมุทรเดินอ้อมไปเปิดประตูอีกฝั่งแล้วเข้ามานั่ง

"พี่ไม่ไปส่งพี่ดาวหรอ"

"พี่จะไม่ทำพลาดเป็นครั้งที่สองแน่ๆอีกอย่าง...คนแถวนี้ชอบคิดมาก"พี่สมุทรจิ้มจมูกผมแล้วขับรถไปส่งที่คณะวันนี้มีเรียนเช้าเกือบทั้งคณะเลยมีคนเยอะอยู่

"ขอบคุณที่มาส่งน่ะครับ"ผมยิ้มให้พี่สมุทรพี่แกพยักหน้าผมเปิดประตูลงไปพอปิดประตูเสร็จพี่สมุทรก็ขับรถออกไป

"ไต้!!"พิ้งเดินมาหาผมอ้าวมาคนเดียวได้ไงยู่ยี่หายตัวอีกล่ะ

"อ้าวอีพิ้งไหนยู่ยี่หล่ะ"พิ้งกอดอกมองบนเบะปากพร้อม

"อีนี่ติดผู้ค่ะคงมาตอนเข้าเรียนเลยเอ้อ!!นี่มึงรู้มั้ยจารเลื่อนเข้าคาบครึ่งชั่วโมง"ถ้ารวมเวลาตอนนี้ก็เกือบชั่วโมงเลย

"โห่กูนอนอยู่หออีกแปปก็น่าจะดี"ผมต้องตื่นเช้ามากแล้วมารออีกเหอะๆ

"กูคิดเหมือนมึงเลยซีรี่ก็ดูไม่จบดีอ้อกกก"เสียงสูงในคำสุกท้ายวันนี้เราก็ต้องรอเด้อรอๆ

"ฮ่าๆมึงก็ดูในยูทูปก่อนล่ะกัน"ผมตบไหล่มันแมนๆคุยกันฮ่าๆ

"แน่นอนเออ...อีไต้จารเรียกมึงว่ะจารสมรอ่ะ"จารคนนี้อีกแล้วโครตน่ากลัวเหอะ

"เรียกทำไมว่ะ"

"ไม่รู้เว้ยมึงไปเหอะเดี๋ยวกูพาไป"แล้วผมกับพิ้งก็เดินขึ้นตึกอีกตึกไปซึ่งเป็นตึกของปี4รุ่นพี่ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น


























แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น