Akamone_Moka

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP 1 : ย้อนเวลา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.2k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2560 19:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP 1 : ย้อนเวลา
แบบอักษร

EP 1 : ย้อนเวลา


พรึบ!


ผมรู้สึกตัวอีกที ก็อยู่ที่สถานีรถไฟแล้ว ผมมองไปรอบๆ ใช่แล้ว...ที่นี้ละ...ที่ผมเจอรอนและครอบครัววีสลีย์ที่นี้ครั้งแรก.. คิดถึงจัง บรรยากาสแบบเนี่ย ผมมองไปที่มือตัวเองที่ถือตั๋วอยู่ ชานชาลา 9 เศษ 3/4 ผมย้อนกลับมาแล้ว ที่นี้คือ... ผมนึกคำพูดไม่ออกเลย และเผลอร้องไห้ออกมาด้วยความคิดถึงและดีใจ ที่ผมได้ย้อนกลับมา ผมรีบเช็ดน้ำตาทิ้ง เอาละ! ครั้งนี้ผมต้องช่วยทุกคนให้ได้ รวมทั้งคนที่ผมรักด้วย อย่างแรกที่ผมควรทำ...


'' ต้องรีบรวบรวมฮอร์ครักซ์และทำลายมันซะ.. '' ผมพูดออกมาเบาๆแล้วหันไปเห็นครอบครัวรอนพอดีเลยรีบเดินตามพวกเขาไป


และเรื่องก็ดำเนินมาอย่างที่มันควรเป็น ทุกๆอย่างมันเหมือนเดิม ผมช่างคิดถึงพวกเขาจริงๆ ตอนนี้ผมได้อยู่บนรถไฟพร้อมกับรอน ใช่แล้ว ท่าทางของเขาเหมือนตอนนั้นเลย พอรู้ว่าผมเป็นใคร ผมมองหนูของรอนที่เขาแนะนำให้รู้จัก ฮึ..ปีเตอร์ เพ็ตติกรูว์ หรือ หางหนอน พรรคพวกที่จงรักพรรคดีของโวลเดอมอร์ ผมจ้องเข้าไปในดวงตาของมัน และดูเหมือนมันจะรู้ตัวซะด้วย เลยแกล้งทำเป็นกินขนมข้างๆรอนไป ครั้งนี้นายไม่รอดแน่ หางหนอน! 


ตึก! ตึก! (เสียงเท้าเดิน)


" แสงแดด- " รอนกำลังพูดคาถาของเขาที่พี่ชายสอนมาและต้องหยุดลงเมื่อมีคนเดินมาที่หน้าประตู ตามสเต็ปจริงๆ ผมก็ได้เจอ เฮอร์ไมโอนี่ เฮ้ออ คิดถึงจริงๆ คิดถึงพวกนายในวัยนี้จริงๆ คิดถึงทุกๆอย่างเลย


" ฮือ.. " เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจอย่างเหลือเชื่อที่เห็นสภาพตู้ห้องนี้เต็มไปด้วยขยะและขนม


" มีใครเห็นคางคกบ้างมั้ย คนที่ชื่อเนวิลล์ทำหาย " 


" ไม่เห็น " รอนส่ายหน้า 555 ผมรู้เลยว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป


" อุ๊ย! กำลังร่ายเวทมนต์อยู่หรอ ไหนขอดูหน่อยซิ " เฮอร์ไมโอนี่พูดและมองรอน


" ฮึก!อะแฮ่ม!อะแฮ่ม! แสงแดด ดอกเดซี่ และเนยสุกรองเรือง เปลี่ยนหนูน่าเศร้าตัวนี้ เป็นสีเหลือง! " รอนชี้ไม้กายสิทธิ์ใส่เจ้าหนูนั้น แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น รอนหันมายักไหล่ให้ผม ผมก็ยกไหล่กลับและยิ้มนิดๆให้รอน


" แน่ใจหรอ ว่าถ่องคาถาถูก ไม่เห็นจะเข้าท่าเลยว่ามั้ย " เฮอร์พูด ทำให้รอนหันมามองผมและทำหน้าแบบ ...อะไรของยัยนี้ 555


" หนิ! ฉันลองเสกคาถาง่ายๆอยู่ 2-3 บท และก็ได้ผลทุกที " เฮอร์หยิบไม้กายสิทธิ์และเดินมานั่งตรงฝั่งตรงข้ามผม


" ยกตัวอย่างเช่น "


" โอคิวลัส รีแพโร/โอคิวลัส รีแพโร " ผมและเฮอร์พูดออกมาพร้อมกัน เฮอร์มีสีหน้าตกใจนิดๆที่ผมรู้คาถาที่เธอเสกใส่แว่นผม 


" ขอบใจนะ " ผมถอดแว่นออกมาดู และใส่กลับเหมือนเดิม นั้นเลยทำให้เฮอร์เห็นสัญลักษณ์ที่หน้าผากผม นั้นเลยทำให้ผมได้รู้จักเฮอร์อีกครั้ง


ตอนนี้ผมได้ลงมาจากรถไฟแล้ว แล้วบังเอิญเห็นกบของเนวิลล์พอดี ฮ่าๆ ต้องรีบเอาไปคืนเนวิลล์แล้วละ ก่อนที่เนวิลล์จะไปเจอที่ฮอกวอตส์ ผมยังจำเหตุการณ์นั้นได้ ที่เนวิลล์เจอกบของเขาตอนที่ศาสตราจารย์ มักกอนนากัล กำลังอธิบายให้นักเรียนฟังตอนนั้น  ผมเดินไปจับกบและถือมันมาด้วย เดินไปพร้อมเพื่อนๆทันที ค่อยไปคืนเนวิลล์ก่อนเข้าประตูที่ห้องโถงใหญ่ละกัน


ตอนนี้ทั้งผมและเพื่อนรักของผมได้อยู่หน้าห้องอาหารฮอกวอตส์แล้ว 


'' นี้..กบนาย '' ผมหันไปหาเนวิลล์แล้วยื่นกบคืนให้


'' ขอบใจนะ! แล้วนายเจอ เทรเวอร์ ได้ไงนะ '' เนวิลล์รับกบของเขามาในอ้อมกอดและถามผมพร้อมส่งยิ้มแบบเขิลอายตามฉบับเขา


" แค่บังเอิญเจอตอนลงจากรถไฟนะ กบนายชื่อ เทรเวอร์หรอ ชื่อน่ารักดีนะ " ผมส่งยิ้มให้เขา


" นายรู้ได้ไงว่ามันเป็นกบของฉันนะ " เขามองผมอย่างสงสัย


'' เออออ...นายรู้จักเฮอร์ไมโอนี่มั้ย เธอพูดถึงนายนะ ฉันสังเกตเห็นนายมองหาอะไรอยู่ เลยคิดว่านายคือเนวิลล์นะ เดาเอานะ แหะๆ '' พูดปุบผมก็ยิ้มแห้งๆ


" อ่อ...ฉันเนวิลล์ ลองบัตท่อม ยินดีที่ได้รู้จักนะ "


" อื้ม ยินดีที่ได้รู้จัก ฉัน แฮร์รี่  แฮร์รี่ พอตเตอร์ " เด็กๆก็เงี่ย หลอกง่าย เนียนๆ


" โอ้ว!..นายคือ- " 


ก่อนที่เนวิลล์จะพูดต่อก็นั้นละครับ เดรโก มัลฟอย เฮ้อ..คู่อริของผม ผมยังไม่เข้าใจเลยจนมาถึงตอนนี้ ผมและเดรโก ทะเลาะและเป็นคู่อริกันอย่างไร้เหตุผลมากๆ ก็นะ เด็กๆ และเรื่องมันก็ดำเนินต่อไปครับ สุดท้ายผมก็เป็นคนจุดไฟเริ่มสงครามระหว่างผมและเดรโกอีกครั้งแล้วสินะ เฮ้อ..


_________


ตัดฉาก ชึบ!


_________


ระหว่างที่ผมยืนรอให้เขาเรียกชื่อผม ผมก็หันไปมองหาคนรักของผมทันที จังหวะเดียวกันที่ผมและเขาได้สบตากัน ก็คงไม่พ้นสินะ ผมเจ็บแผลเป็นทันที เฮ้อ..


หลังจากนั้นผมก็โดนเรียกชื่อและเดินไปนั่งบนเก้าอี้ ตอนนี้ผมได้นั่งอยู่บนเก้าอี้คัดสรรค์ พร้อมโดนสวมหมวกคัดสรรค์และคำพูดเดิมๆที่พูดออกมา ครั้งนี้ผมจะลองเปลี่ยนบ้านดูดีมั้ยนะ ฮึ น่าสนดีนะ คงมีเรื่องสนุกๆให้ทำแน่ละ


" สลิธีริน..ผมอยากอยู่สลิธีริน " ผมพูดออกมาเบาๆให้ผมและหมวกคัดสรรค์ได้ยินกันแค่สองคน 


" ได้สิ เธอจะพบกับความยิ่งใหญ่ ชื่อเสียง และอำนาจ สลิธีริน!!! " หมวกพูดออกมาดังๆตามสไตล์ของเขา


ฮึฮึ ผมว่างานนี้สนุกแน่ๆ อนาคตคงเปลี่ยนไปเยอะเลยละงานนี้



_____________________________________________________

สั้นหน่อยนะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านกันนะคะ กดติดตามและให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ^w^ <3 


ความคิดเห็น