ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 11 [100%]

ชื่อตอน : รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 11 [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 172.5k

ความคิดเห็น : 572

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 03:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4 ตอนที่ 11 [100%]
แบบอักษร

รักโคตรๆ...โหดอย่างมึง! ภาค 4  ตอนที่ 11

Author :   (ยอนิม)

..                             

 ..                   

  ..                                                  

หลังจากที่นั่งดื่มนั่งคุยกันอยู่สักพักใหญ่ๆ ก็ชวนกันแยกย้ายพักผ่อน แต่ก็ช่วยกันเก็บของเสียก่อน

“อิฐ ล้างจานด้วย” เดย์พูดขึ้นมา เพราะอยากให้อิฐมีส่วนร่วมในการช่วยคนอื่นๆบ้าง

“รู้แล้ว” อิฐตอบกลับ ก่อนจะเข้าไปในครัวพร้อมกับไนท์และกัส ส่วนนิคก็ช่วยเก็บกวาดหน้าบ้านพร้อมกับคนอื่นๆ นันกับนีลยกพวกเครื่องดื่มเข้ามาในบ้าน เพื่อนั่งดื่มกันต่ออีกนิด เดย์เองก็มานั่งดื่มระหว่างรออิฐล้างจานด้วย

“พรุ่งนี้กูฝากดูอิฐมันด้วยนะนัน ถ้ากูเสร็จงานแล้วจะตามไป” เดย์พูดกับนันด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้เป็นการบังคับหรือสั่งแต่อย่างไร

“เฮียไม่ต้องห่วง ผมจะดูมันให้” นันรับปากก่อนจะรับสายของคนรักที่โทรทางไกลมาหา

“พี่เดย์จะเอาน้ำแข็งอีกมั้ยครับ ผมจะได้ไปตักมาให้” เก็ทถามขึ้นเมื่อเดินมาเห็นว่าน้ำแข็งในกระติกเล็กเริ่มจะละลายจนจะหมดแล้ว

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวจะขึ้นนอนแล้ว รออิฐมันล้างจานให้เสร็จก่อนน่ะ” เดย์ตอบออกมา เก็ทพยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเข้าไปในครัว เพื่อช่วยคนอื่นๆ นีลที่นั่งอยู่ก็มองตามหลังของเก็ทไปด้วย

“มึงไม่ไว้ใจไอ้หมอนั่นใช่มั้ยวะ” นีลถามอย่างรู้ทัน

“ก็ประมาณนั้น” เดย์ตอบกลับเสียงเรียบนิ่ง

“ไม่ไว้ใจเรื่องอะไรวะ หรือเรื่องที่มันเคยชอบไอ้อิฐ” นีลถามออกมาต่อ

“เรื่องนั้นก็ไม่ไว้ใจ แต่มันก็มีอีกเรื่อง ที่กูยังไม่แน่ใจว่าจะเป็นอย่างที่กูคิดหรือเปล่า คงต้องสังเกตและดูไปเรื่อยๆ ตราบใดที่มันยังไม่ล้ำเส้นมากนัก กูก็จะไม่สนใจมันมากเหมือนกัน แต่เมื่อไรที่มันกล้าที่จะล้ำเส้น กูก็คงต้องสั่งสอนกันหน่อย” เดย์ตอบออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ นีลพยักหน้ารับ เพราะเขาเชื่อในสัญชาติญานของเดย์ ว่าถ้าเดย์สงสัยหรือเอะใจอะไร มันมักจะเป็นเรื่องจริงเสมอ

“ถ้ามีอะไรให้กูช่วยก็บอกละกัน” นีลบอกออกมา เดย์ยกยิ้มเล็กน้อย

“กูจัดการเองได้ เพราะหมอนั่นมันไม่ใช่คนที่เล่นด้วยยากสักเท่าไรนัก ถ้าล้ำเส้นมากเกินไป เดี๋ยวกูก็หลอกให้ไปเป็นอาหารคลีโมกับวิปครีมมันเองแหละ” เดย์ตอบด้วยน้ำเสียงปกติ ไม่ได้สะทกสะท้านอะไรมากนัก และนีลเองก็เชื่อว่าถ้าเดย์คิดจะหลอกใครไปให้เสือที่เคยเลี้ยงกิน เดย์ก็จะทำจริงๆ

“โหดไปมั้ยมึง” นีลถามอย่างขำๆ ก่อนจะนั่งคุยเรื่องงานที่ร้านของเดย์ไปเรื่อยๆ

“เฮ้ยๆ ง่วงกันยังวะ เล่นไพ่กัน” เสียงของเกียร์ดังขึ้น พร้อมกับถือสำรับไพ่ที่ตนเองเตรียมมา และผ้าห่ม มาปูตรงพื้นกลางห้องโถง

“ดีๆ หาตังค์กินหนม” นิคเห็นด้วยทันทีก่อนจะนั่งลงที่พื้น

“ทำอะไรกันวะ” อิฐที่เดินออกมาจากห้องครัวพร้อมกับเก็ท และไนท์ กัส ถามขึ้น

“มาๆ มาเล่นป๊อกเด้งกัน ไอ้เกียร์มันจะเป็นเจ้ามือก่อน” นิครีบกวักมือเรียกเพื่อนๆน้องๆทันที

“จริงเหรอครับ ดีเลย ผมจะกินเงินพี่เกียร์สักหน่อย” กัสรีบพูด แล้วตรงมานั่งล้อมวงเช่นเดียวกัน

“มึงเล่นมั้ยอิฐ” เก็ทหันมาถามอิฐ เพราะตอนนี้วงไพ่ มีเกียร์ โฟร์ ไนท์ กัส นิค นั่งล้อมวงกันแล้ว ส่วนนีลก็จะคอยช่วยนิคดูไพ่

“มึงเล่นมั้ยเดย์” อิฐถามเดย์บ้าง แต่เดย์ส่ายหน้าไปมา ก่อนจะลุกเดินไปที่ห้องครัว เพื่อหยิบขวดน้ำ  อิฐก็เดินตามเข้าไปด้วย

“กูอยากเล่นอ่ะ” อิฐบอกออกมา เดย์ก็พยักหน้ารับ

“มึงอยากเล่นก็เล่นไป เล่นกับเพื่อนๆ กูไม่ว่าหรอก” เดย์บอกกลับไป เพราะเขาเห็นว่าเล่นกันในกลุ่มเพื่อนขำๆ เพราะเงินที่ได้ก็คงไม่พ้นซื้อของมากินมาเลี้ยงกัน

“แล้วมึงล่ะ จะนั่งดื่มต่อเหรอ” อิฐถามขึ้นมาอีก เดย์หยิบขวดน้ำออกมาจากตู้เย็น

“กูว่าจะขึ้นไปอาบน้ำนอน พรุ่งนี้กูต้องไปที่ร้านแต่เช้าด้วย” เดย์ตอบกลับ

“งั้นกูขึ้นห้องไปด้วยดีกว่า” อิฐพูดขึ้นมา เพราะเขาอยากอยู่กับคนรัก ตั้งแต่คบกันมา อิฐรู้สึกเหมือนตัวเองติดเดย์เข้าไปทุกวัน และติดมากขึ้นเรื่อยๆด้วย

“เล่นกับเพื่อนๆน้องๆไปนี่แหละ พอง่วงแล้วค่อยขึ้นไป นานๆจะได้มาเที่ยวรวมกลุ่มไม่ใช่รึไง” เดย์บอกออกมาอย่างใจดี ถึงแม้ว่าตัวเขาเอง อยากให้อิฐขึ้นไปนอนพร้อมกับเขา แต่เห็นว่าอิฐอยากจะเล่นไพ่กับเพื่อนต่อ เขาเลยไม่อยากบังคับให้ขึ้นไปด้วยกัน

“มึงจะขึ้นไปนอนก่อนคนเดียวน่ะเหรอ” อิฐถามกลับไปอีก เดย์ก็พยักหน้ารับ ทำให้อิฐชะงักไปเล็กน้อย

“แล้วถ้ากูจะออกไปเที่ยวต่อข้างนอกล่ะ” อิฐถามออกมา เพราะต้องการจะทดสอบความสงสัยบางอย่าง เดย์ขมวดคิ้วไปนิด และทำท่าเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ต้องชะงักคำพูดนั้นเอาไว้ เดย์หายใจเข้าลึกๆ

“จะไปกับใครก็ขึ้นไปบอกกูละกัน” เดย์บอกออกมาด้วยความรู้สึกที่ร้อนรุ่ม แต่เขาก็ต้องคุมมันเอาไว้ก่อน

“มึงโกรธรึเปล่า” อิฐถามอย่างข้องใจ

“ไม่ได้โกรธ ก็มึงอยากไปเที่ยวข้างนอก กูก็ให้ไปไง แต่ก็ต้องดูก่อนว่ามีใครไปบ้าง แล้วไปที่ไหน” เดย์บอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ แต่มือของเขายังคงกำแน่น

“มึงยอมให้กูออกไปเที่ยวงั้นเหรอ มึงจะไม่ตามกูออกไปด้วยงั้นเหรอเดย์” อิฐถามด้วยน้ำเสียงที่ดังขึ้นเล็กน้อย จนเดย์ขมวดคิ้วเข้าหากัน

“มึงเป็นอะไรอิฐ” เดย์ถามเสียงนิ่ง อิฐกัดริมฝีปากล่างของตัวเองจนเจ็บ

“มึงแปลกไปนะเดย์” อิฐพูดขึ้นเสียงติดสั่นเล็กน้อย

“แปลกยังไง” เดย์ถามกลับ

“ก็ที่มึงเป็นอยู่ตอนนี้นี่แหละที่แปลก บางทีมึงก็เหมือนผลักไสกู บางครั้งก็เหมือนจะห่วงกู บอกตรงๆ ตอนนี้กูสับสนมาก ถามจริง มึงไม่รักกูแล้วใช่มั้ย หรือว่ามึงมีคนอื่น” อิฐถามออกมาเสียงดัง ซึ่งทำให้พวกเพื่อนๆน้องๆที่อยู่ในห้องรับแขก ต่างรีบเดินเข้ามาในครัวด้วยความตกใจ

“มีอะไรกันวะ” เกียร์ถามขึ้นทันที

“....” อิฐนิ่งเงียบไม่ยอมตอบ แต่ก็ยังคงมองหน้าเดย์อยู่ คนอื่นๆก็มองมาที่คนทั้งคู่เงียบๆ เดย์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะจับข้อมือของอิฐ แต่อิฐก็สะบัดออกก่อนจะเดินออกไปจากห้องครัวทันที

“อิฐ!!” เดย์เรียกอิฐเสียงเข้ม แต่อิฐก็ไม่หยุดหันมา เก็ทวิ่งตามอิฐออกไป

“พี่เดย์ ทะเลาะอะไรกันครับ เมื่อกี้ยังดีๆกันอยู่เลย” ไนท์เองก็ถามด้วยความแปลกใจ เพราะทั้งเดย์และอิฐ ไม่มีท่าทีจะทะเลาะอะไรกันเลยสักนิด

“ไม่มีอะไร มันแค่งอแงนิดหน่อย” เดย์บอกแค่นั้น ก่อนจะเดินออกจากครัว เพื่อไปตามอิฐ เดย์เดินออกไปจากบ้านพักก็เห็นอิฐยืนคุยกับเก็ทอยู่ใกล้ๆเก้าอี้ไม้หน้าบ้านด้วยสีหน้าไม่ดีนัก และเมื่อเห็นว่าเดย์เดินเข้าไปหา อิฐก็หันหน้าหนีไปทางอื่น ส่วนเก็ทก็หันมามองเดย์ด้วยสีหน้าปกติ

“อิฐ เข้าบ้าน” เดย์เรียกคนรักเสียงเรียบ

“มึงออกไปกับกูนะเก็ท” อิฐไม่พูดกับเดย์ แต่หันมาคุยกับเก็ทอีกครั้ง

“จะไปไหน” เดย์ถามขึ้นเสียงแข็ง อิฐกัดปากตัวเองจนเจ็บ ตอนนี้เขารู้สึกหน่วงๆในใจ ที่เดย์ทำเหมือนไม่รักไม่สนใจเขา ถ้าเขาจะไปไหนโดยที่ไม่มีเดย์ไปด้วย อิฐเลยจะประชดโดยการชวนเก็ทคนที่เดย์ไม่ค่อยจะไว้ใจมากนัก ออกไปเที่ยวข้างนอกด้วยกัน

“คือ...อิฐมันจะให้ผมพาออกไปเที่ยวข้างนอกกันสองคนน่ะครับ” เก็ทเป็นฝ่ายตอบแทนให้ เมื่อเห็นว่าอิฐไม่ยอมตอบออกมา เดย์กัดฟันเล็กน้อย แล้วคว้าไปที่ต้นแขนของอิฐพร้อมกับออกแรงบีบ จนอิฐนิ่วหน้า

“มันเจ็บนะเดย์ ...ทำไม? มึงจะห้ามไม่ให้กูออกไปงั้นเหรอ ไหนเมื่อกี้มึงบอกว่าให้กูออกไปได้ไง อ่อ กูจะออกไปกับไอ้เก็ทสองคน นี่กูบอกมึงตามที่มึงสั่งเมื่อกี้แล้วนะ” อิฐพูดประชดออกมา

“ขึ้นไปคุยกันบนห้อง” เดย์พูดเสียงนิ่ง ก่อนจะกระชากแขนอิฐเพื่อให้เดินเข้าบ้าน คนอื่นๆก็ยืนอยู่ที่ประตูหน้าบ้านมองพวกเขาอยู่

“กูไม่คุย กูจะไปเที่ยว” อิฐโวยวายออกมา ดวงตาก็ร้อนผ่าว เดย์เลยใช้แขนอีกข้างไปล็อคคอของอิฐเอาไว้

“อย่าดื้อกับกูนะอิฐ!” เดย์ตวาดลั่น ตอนนี้เขาแทบจะหมดความอดทนกับสิ่งที่เขาพยายามจะเปลี่ยนแปลงมัน อิฐสะดุ้งเล็กน้อย

“พี่เดย์ครับ ผมว่า..” เก็ทกำลังจะพูดบางอย่าง แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นสายตาดุๆของเดย์ที่มองมา

“อย่า...ยุ่ง” เดย์พูดเน้นคำ ก่อนจะล็อคคออิฐพร้อมกับลากเข้าไปในบ้าน อิฐถึงแม้จะโวยวายและขืนตัว แต่ก็ถูกเดย์พาขึ้นไปที่ห้องพักบนชั้นสองจนได้อยู่ดี คนอื่นๆก็ไม่คิดจะเข้าไปยุ่งแต่อย่างไร

เมื่อเข้าไปในห้อง เดย์ก็ล็อคประตูพร้อมกับเหวี่ยงตัวอิฐเล็กน้อย ไม่แรงมากนักให้ไปนั่งที่ปลายเตียง พร้อมกับจ้องหน้าด้วยสายตาเรียบนิ่ง อิฐเองก็จ้องหน้าเดย์อย่างตัดพ้อเหมือนกัน เดย์หายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเหมือนอยากจะสงบศึกกันก่อน

“เอาล่ะ เรามาคุยกันดีๆนะอิฐ มึงมีอะไรสงสัยอยากจะถาม มึงถามมาได้เลย กูจะบอกมึงตรงๆ ทุกเรื่อง ทุกอย่าง” เดย์บอกออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง เขาคิดว่าเขาควรจะบอกสิ่งที่เขาอยากจะเปลี่ยนแปลงให้อิฐรับรู้ได้แล้ว เพราะเขาเองก็อึดอัดไม่ต่างกัน

“พูดมาสิ” เดย์ถามขึ้นมาอีก เมื่อเห็นว่าอิฐยังคงนั่งเม้มปากมองหน้าเขาอยู่เงียบๆ

“มึงเปลี่ยนไปนะเดย์ รู้ตัวบ้างรึเปล่า” อิฐพูดขึ้นมาตรงๆ ด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

“เปลี่ยนยังไง” เดย์ถามกลับ

“มึงทำเหมือนมึงไม่รักกูแล้ว เหมือนมึงเบื่อกู” อิฐพูดออกมาอย่างอัดอั้นตันใจ หลายครั้งที่อิฐพยายามบอกตัวเองว่ามันไม่มีอะไร เดย์อาจจะเหนื่อยจากงานก็เลยทำให้ไม่ตามติดอิฐเหมือนก่อน แต่พอหลายครั้งเข้า อิฐก็คิดมากขึ้นเรื่อยๆ

“ใช่ กูเปลี่ยนไป” เดย์ตัดสินใจยอมรับออกมา ทำให้อิฐชะงักไปนิด ดวงตาเริ่มเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสๆ แต่ไม่ได้ไหลออกมาแต่อย่างไร สมองน้อยๆของเขาเริ่มคิดไปไกลว่าเดย์จะบอกว่าที่เปลี่ยนไป เพราะไม่รักอิฐแล้วหรืออาจเป็นเพราะว่าเดย์มีคนอื่น เดย์เดินเอามือไปวางไว้บนหัวของอิฐเบาๆ เมื่อรับรู้ได้ว่าคนรักกำลังคิดมาก

“ฟังกูก่อน อย่าเพิ่งคิดไปไกล จริงอยู่ที่กูเปลี่ยนไปจากเดิม แต่กูก็อยากให้มึงรู้ว่าความรักของกูไม่เคยเปลี่ยนไปเลยสักนิด กูก็ยังรักมึงเหมือนเดิม ห่วงมึงเหมือนเดิม” เดย์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“แล้วอะไร ที่ทำให้มึงเปลี่ยนไปจากเดิม มึงบอกกูหน่อยสิเดย์ มึงรู้บ้างมั้ย ว่ากูคิดมากแค่ไหน กูพยายามบอกตัวเองว่ามันไม่มีอะไร แต่กูก็อดคิดไม่ได้ เมื่อก่อน มึงจะคอยหวงคอยตามติดกู แทบจะไม่ให้กูขยับไปไหนโดยที่ไม่มีมึงไปด้วย แต่หลังๆมานี่ มึงปล่อยให้กูไปเที่ยว โดยที่มึงไม่ไปด้วย พยายามสอนทำกับข้าว ทั้งๆที่เมื่อก่อนมึงไม่ยอมให้กูแตะอะไรในครัวเลยสักนิด มึงทำเหมือนผลักไสให้กูอยู่ห่างๆจากมึง หรือว่าการที่เราแต่งงานกัน มันทำให้มึงรู้สึกว่ามึงคิดผิดกันแน่” อิฐระบายความอึดอัดในใจออกมาเป็นชุด เดย์เองก็เงียบไปนิด เขาไม่รู้ว่าตัวเองคิดมากไปหรือคิดน้อยไป ถึงทำอะไรแบบนี้ จนทำให้อิฐรุ้สึกอึดอัดและเข้าใจผิด

“ถ้ากูพูด มึงสัญญาได้มั้ย ว่ามึงจะไม่ดราม่าใส่กู มึงจะรับฟังเหตุผลของกูโดยไม่โวยวาย” เดย์ถามขึ้น อิฐขมวดคิ้วเม้มปาก แต่ก็พยักหน้ารับ เดย์ถอนหายใจออกมาเบาๆ

“อิฐ กูถามหน่อย ว่าตั้งแต่เราอยู่ด้วยกันมา เวลาที่กูบังคับมึง หวงมึง ไม่ยอมให้มึงกระดิกตัวไปไหนโดยไม่มีกูไปด้วย มึงรู้สึกอึดอัดรึเปล่า” เดย์ถามออกมาเสียงจริงจัง อิฐมองเดย์ด้วยสายตาสั่นๆและสับสน

“กะ...ก็มีบ้าง ช่วงแรกๆ แต่กูก็รู้ว่าเพราะมึงรักกู มึงถึงไม่อยากให้กูไปไหนไกลหูไกลตา” อิฐตอบออกมาตามที่คิด ใครจะว่าเขาหลงตัวเอง เขาก็ยอมรับ เพราะตลอดเวลาที่เดย์ทำแบบนั้น มันทำให้อิฐรู้ว่าตัวเองเป็นคนสำคัญกับเดย์มากแค่ไหน

“ใช่ เพราะกูรักมึง กูถึงไม่อยากให้มึงไปไกลหูไกลตา เพราะกูรักมึงกูถึงไม่ให้มึงเข้าครัว เพราะกูอยากให้มึงขาดกูไม่ได้ กูอยากให้มึงเคยชินกับทุกอย่างที่กูทำให้ ถึงแม้ว่ามันจะทำให้มึงเอาแต่ใจสุดๆอยู่ช่วงหนึ่งก็ตาม” เดย์บอกออกมาด้วยน้ำเสียงปกติ มือของเดย์ก็ลูบลงไปที่ท้ายทอยของอิฐแล้วขยุ้มเส้นผมของอิฐอย่างเบามือ

“แต่เหตุการณ์ที่กูรถคว่ำเข้าโรงพยาบาล มันทำให้กูกลับมาฉุกคิดได้ว่า กูเป็นคนเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน” เดย์พูดพร้อมกับมองหน้าอิฐไปด้วย

“เห็นแก่ตัวยังไง” อิฐถามออกมาด้วยความอยากรู้ ความน้อยใจ ความเคืองขุ่นก่อนหน้านี้มันถูกกลบไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นถึงสาเหตุที่คนรักมีท่าทีเปลี่ยนไปจากเดิม

“ตอนที่กูความจำเสื่อม มึงคอยดูแลกูอยู่ตลอดเวลา ทั้งในโรงพยาบาล ทั้งที่บ้าน ถึงแม้ว่ากูจะโวยวายใส่มึง จะร้ายใส่มึงยังไง มึงก็ทนอยู่กับกูมาตลอด ยอมให้กูร้ายใส่มึง ถึงแม้ว่าจะทำให้มึงต้องแอบไปร้องไห้ก็ตามที” เดย์พูดถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมาแล้ว

“มึงแทบจะไม่ได้ออกไปไหน ไม่ได้ใช้ชีวิตเหมือนที่เคยเป็นเพราะว่าต้องดูแลกู  พอกูหายดีกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมกูก็อยากให้มึงได้ไปเที่ยวตามใจมึงบ้าง อยากให้มึงได้ผ่อนคลายใช้ชีวิตกับเพื่อนๆของมึงบ้าง อยากชดเชยวันเวลาที่ผ่านมา ที่กูเอาแต่ยึดมึงไว้กับกูตลอด จนกูลืมไปว่าโลกใบนี้ ไม่ได้มีกูแค่คนเดียว ยังมีคนอื่นๆ ที่มึงต้องอยู่ร่วมด้วยในสังคมเหมือนกัน และเมื่อกูไปบวช มันก็ยิ่งทำให้กูรู้สึกตัวมากขึ้น ว่าสิ่งที่กูคิดและทำมาตลอดมันเป็นสิ่งที่ผิด กูให้มึงไปอยู่กับป๊าและม๊า ในช่วงที่กูบวชก็เพราะกูห่วงมึง ห่วงว่ามึงจะดูแลตัวเองได้รึเปล่า ห่วงว่ามึงจะกินข้าวตรงเวลามั้ย ห่วงว่าถ้ามึงไม่สบายแล้วใครจะดูแลมึง ” เดย์บอกในสิ่งที่อยู่ในใจของเขามาตลอด อิฐเองก็อึ้งไม่น้อย ที่เดย์พูดระบายความในใจออกมาแบบนี้

“และนั่นทำให้กูมานั่งคิดได้ว่า ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน” เดย์กำลังจะพูดต่อในสิ่งที่ทำให้เขาตัดสินใจเปลี่ยนแปลงตัวเอง

“มึงอย่าพูด..” อิฐกำลังจะขัด เพราะเขาไม่อยากให้เดย์พูดแบบนี้

“บอกแล้วไง ว่าห้ามดราม่าใส่กู” เดย์รีบพูดดักกลับไป ทำให้อิฐชะงักคำพูดไปทันที

“ก็..ไม่ได้จะดราม่า แค่ไม่อยากได้ยินมึงพูดแบบนั้น” อิฐบอกเสียงแผ่ว

“มึงห้ามไม่ให้กูพูดได้ แต่มึงห้ามความเป็นจริงในชีวิตคนเราไม่ได้นะอิฐ” เดย์บอกให้อิฐเข้าใจ อิฐก็มองเดย์ด้วยสายตาหงอยๆ

“อิฐ ฟังกูนะ คนเราไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้า สักวันก็ต้องมีวันที่เราตายจากกัน ไม่ใช่แค่มึงกับกู แต่รวมไปถึงป๊าม๊า พี่น้อง เพื่อนฝูง รวมไปถึงศัตรูของเรา ทุกคนล้วนแต่ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งนั้น การที่กูบวชมันทำให้กูเข้าใจในเรื่องนี้ และกูดีใจที่กูรอดจากอุบัติเหตุรถคว่ำมาได้ และได้โอกาสกลับมาแก้ไขในสิ่งที่กูทำผิดพลาดก่อนหน้านี้ด้วย” เดย์ค่อยๆอธิบายให้อิฐเข้าใจ อิฐกอดเอวของเดย์เอาไว้ พร้อมกับซุกหน้าไปกับหน้าท้องของเดย์ เดย์เองก็โอบกอดรอบคอของอิฐเอาไว้หลวมๆ อิฐค่อนข้างเซนซิทีฟกับเรื่องที่เดย์รถคว่ำไม่น้อย

“กูมานั่งคิดว่า กูเป็นคนทำให้มึงเอาแต่ใจ ทำอะไรไม่ค่อยเป็น แล้วถ้าป๊า ม๊า และกู ไปก่อนมึงล่ะ มึงจะใช้ชีวิตคนเดียวได้ยังไง ...อย่าเพิ่งร้องไห้ นี่กูยกตัวอย่างเรื่องที่มันอาจจะเกิดขึ้นได้จริงๆนะอิฐ” เดย์มาพูดดักคออิฐอีกครั้ง เมื่ออิฐเงยหน้ามามองเขาด้วยสายตาสั่นๆ

“อื้อ” อิฐตอบรับในลำคอด้วยน้ำเสียงเครือๆ แค่ได้ยินเดย์พูดยกตัวอย่าง อิฐก็รู้สึกเหมือนหัวใจถูกบีบรัดจนเจ็บ

“กูถึงอยากสอนให้มึงทำอะไรด้วยตัวเองให้เป็น ไม่ใช่แค่เรื่องทำกับข้าว แต่เป็นเรื่องการใช้ชีวิตในทุกๆด้าน กูอยากมั่นใจ ว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีกู มึงจะสามารถเข้มแข็งและยืนอยู่ได้ด้วยตัวเอง มึงเข้าใจที่กูพูดใช่มั้ย” เดย์ถามกลับไป อิฐพยักหน้าหงึกหงัก

“เข้าใจว่า..” เดย์ถามกลับไป เพราะอยากรู้ว่าอิฐจะเข้าใจตรงกับที่เขาต้องการจะสื่อหรือไม่

“เข้าใจว่า ที่มึงยอมให้กูไปไหนมาไหนกับเพื่อน โดยที่ไม่ตามไปคุมกู เพราะมึงอยากให้กูได้เที่ยว ได้ผ่อนคลาย ใช้ชีวิตส่วนตัวกับเพื่อน กับตัวเองบ้าง เพราะก่อนหน้านั้นกูดูแลมึงช่วงที่มึงรถคว่ำจนไม่ได้ไปไหน แถมยังถูกมึงร้ายใส่ด้วย” อิฐพูดตามที่ตนเองเข้าใจ เดย์พยักหน้ารับช้าๆ

“ส่วนเรื่องที่มึงอยากสอนให้กูทำกับข้าว สอนการดูแลงาน สอนการใช้ชีวิต ก็เพราะว่ามึงอยากให้กูเข้มแข็ง อยากให้กูยืนได้ด้วยตัวเองในวันที่มึงอาจจะไม่ได้อยู่กับกูแล้ว กูเข้าใจถูกใช่มั้ย” อิฐถามเสียงสั่นในตอนท้าย เดย์ยิ้มออกมาอ่อน เขารู้สึกโล่งใจที่อิฐเข้าใจในสิ่งที่เขากำลังทำ

“หึ เก่งนี่” เดย์ชมออกมาพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ

“มึงก็บอกกูตรงๆก็ได้นี่ ทำไมต้องปิดด้วยล่ะ กูก็คิดมากสิ พอมึงเปลี่ยนไปจากเดิม กูก็คิดต่างๆนานา ว่ามึงเบื่อกูแล้ว หมดรักกูแล้ว” อิฐว่าเดย์อย่างตัดพ้อ

“ก็ก่อนหน้านี้ กูพูดเรื่องตายขึ้นมา มึงก็ดราม่าโวยวาย โกรธที่กูพูดเรื่องนั้นไม่ใช่รึไง กูก็ไม่อยากให้มึงมาดราม่าใส่น่ะสิ กูถึงไม่อยากบอกอะไร แล้วอีกอย่างนะอิฐ มึงคิดว่ามึงทรมานคนเดียวรึไง กูเองก็ต้องข่มใจตัวเองไม่ให้ทำเรื่องเห็นแก่ตัวกับมึงซ้ำอีกเหมือนกัน กูพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเองก็เพื่อมึง แต่ก็ใช่ว่ากูจะปล่อยมึงไปเสียทุกเรื่องนะอิฐ มึงไม่สังเกตบ้างรึไง” เดย์บอกออกมาให้อิฐรับรู้ ซึ่งอิฐรู้สึกซึ้งใจกับสิ่งที่เดย์ทำ เดย์ยอมฝืนทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวของตัวเอง ก็เพื่ออิฐ อิฐแอบรู้สึกผิดลึกๆเหมือนกัน ที่เขาดันไปเผลอคิดว่าเดย์ไม่รักเขาแล้ว เบื่อเขาแล้ว ทั้งๆที่เดย์รักเขามาก และคิดถึงเรื่องของเขาก่อนเป็นอันดับแรก

“ขอโทษนะเดย์ ที่กูไม่เข้าใจมึง ขอโทษที่คิดว่ามึงไม่รักกูแล้ว” อิฐพูดเสียงแผ่ว เดย์ก้มลงไปหอมที่เส้นผมของอิฐเบาๆ

“กูยังรักมึงเสมอนะอิฐ แล้วก็รักมึงคนเดียวด้วย” เดย์บอกให้อิฐมั่นใจ ถึงแม้ว่าเดย์จะเคยบอกรักเขามาหลายครั้งแต่ก็ใช่ว่าจะพูดให้ฟังบ่อยๆ นั่นทำให้อิฐหัวใจพองโตขึ้นมาทันที

“แล้ว...จะเอายังไงต่ออ่ะ” อิฐถามด้วยความอยากรู้

“กูจะยอมปล่อยให้มึงได้ไปไหนมาไหนตามที่มึงอยากจะไปบ้าง แต่ก็ต้องบอกกูก่อนล่วงหน้า แล้วก็ต้องบอกด้วยว่าไปกับใคร ส่วนเรื่องสอนงาน สอนการใช้ชีวิตประจำวัน กูก็จะค่อยๆสอน ค่อยๆบอกมึงไปเรื่อยๆ มึงเองก็ต้องพยายามเรียนรู้ ตกลงมั้ย ” เดย์เสนอขึ้น อิฐนิ่งไปนิด แต่ก็พยักหน้ารับ พอได้ฟังเดย์อธิบาย เขาก็เข้าใจเรื่องทุกอย่างจนรู้สึกสบายใจขึ้นมาบ้าง  

“เฮ้อ ใครจะไปรู้ ว่าเหตุการณ์ที่ผ่านมา จะทำให้มึงเก็บไปคิดมากแบบนี้ กูว่ากูคิดมากแล้วนะ มึงคิดมากกว่ากูอีก” อิฐที่สบายใจขึ้นมาบ้างแล้ว พูดติดขำนิดๆ

“อย่างกูเรียกว่าคิดมาก อย่างมึง เค้าคงเรียกว่ามโนไปไกล ฟุ้งซ่าน เลอะเทอะ” เดย์แกล้งว่า อิฐเลยย่นจมูกใส่เดย์

“กูไม่ได้มโนสักหน่อย” อิฐเถียงกลับมาทันที เดย์ยกยิ้มมุมปาก ก่อนที่จะเลื่อนมือมาเชยคางของอิฐให้เงยหน้าขึ้นมาอีก แล้วค่อยๆก้มลงไปจูบซับเบาๆที่ริมฝีปากของอิฐอย่างแผ่วเบา

.

.

.

.

.

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++75%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++

..

เดย์สอดลิ้นร้อนเข้าไปเกี่ยวพันปลายลิ้นเล็กของอิฐอย่างอ่อนโยนในตอนแรก และค่อยๆเร่าร้อนขึ้นทีละนิด อิฐเองก็จูบตอบคนรักกลับไปเช่นเดียวกัน

"อืมมม" อิฐครางออกมาจากลำคอ เมื่อเดย์ดูดปลายลิ้นของเขาและขบเม้มริมฝีปากล่างของอิฐอย่างหยอกล้อ เดย์วางเข่าข้างหนึ่งไว้บนเตียง แล้วค่อยๆโน้มตัวลงช้าๆ ทำให้อิฐเอนไปทางด้านหลัง จนล้มตัวลงนอนบนเตียงโดยมีเดย์ทาบทับอยู่ด้านบน ลิ้นร้อนของเดย์ทำให้อิฐสมองพร่าเลือนเสียงจูบของทั้งสองดังรอดออกมาเป็นระยะ วงแขนของอิฐโอบรอบคอของเดย์เอาไว้ มือของเดย์ก็สอดเข้าไปในเสื้อของอิฐ พร้อมกับลูบไล้บีบเค้นหน้าท้องและเอวของอิฐอย่างคุ้นเคย

"อึ่ก..เดย์" อิฐสะดุ้งครางเมื่อมือแกร่งข้างหนึ่งของเดย์เลื่อนสอดเข้าไปในกางเกงของเขาและกดเน้นตรงกลางกายของอิฐ จมูกโด่งของเดย์ซุกไซ้ที่ซอกคอของอิฐและใช้ริมฝีปากร้อนดูดเม้มสร้างรอยรักขึ้นมา ทำให้อิฐรู้สึกเสียววูบวาบที่ท้องน้อยเป็นอย่างมาก เดย์ไม่ได้ถอดเสื้อของอิฐออก เขาเพียงแค่ถลกเสื้อของอิฐขึ้นไปเหนือออกจนเห็นยอดอกเล็ก และเดย์ก็เลื่อนลงไปขบกัดยอดอกของอิฐพร้อมกับใช้ลิ้นละเลงที่ยอดอกนั้น

"อ่าาาา...อืมมม" อิฐครางแผ่ว พร้อมกับแอ่นหน้าอกขึ้นด้วยความลืมตัว เดย์ละเลงลิ้นลงบนยอดอกซ้ายขวาสลับไปมา ทำให้อิฐดิ้นพล่านด้วยความเสียว มือของเดย์ค่อยๆถอดกางเกงของอิฐลงไปพร้อมๆกับที่ตนเองกำลังดูดเม้มยอดอกของอิฐ อิฐตัวสั่นสะท้าน ลิ้นของเดย์ทำให้อิฐร้อนวูบวาบไปทั่วร่างกาย

"ดะ..เดย์...อาบน้ำ...อื๊อออ ก่อนสิ" อิฐพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น

"เดี๋ยวอาบทีเดียว" เดย์ตอบกลับเสียงแหบพร่า แล้วเขาก็ถอดกางเกงของอิฐออกจนหมดรวมไปถึงชั้นในด้วย เหลือเพียงเสื้อตัวเดียวเท่านั้น เดย์เลื่อนตัวขึ้นไปบดจูบกับอิฐอีกครั้ง กลางกายของเดย์ที่กำลังแข็งขืนดันกางเกงจนพองโตบดเบียดอยู่กับกลางกายของอิฐที่เริ่มจะขยายขนาดเช่นเดียวกัน ขาทั้งสองข้างของอิฐแยกจากกันโดยขนาบข้างลำตัวของเดย์เอาไว้  มือของเดย์เลื่อนลงไปบีบเค้นบั้นท้ายของอิฐจนเต็มมือ ก่อนที่เดย์จะผละออกมาแล้วจับอิฐนอนพลิกคว่ำ อิฐเอี้ยวหน้ามามองเดย์ก็เห็นว่าเดย์ขยับถอดกางเกงของเดย์ออกเหลือไว้แค่เสื้อเชิ๊ตตัวเดียวเท่านั้น แล้วเดย์ก็กลับขึ้นมาทาบทับอิฐจากทางด้านหลัง เพระาอิฐยังคงนอนคว่ำอยู่ เดย์ซุกไซ้ดูดเม้มที่ท้ายทอยของอิฐ แล้วก็ลากลิ้นลงมาตามแนวกระดูกสันหลัง

"เดย์..อ่าาาา....อื้มมม" อิฐก้มหน้ากับที่นอนแล้วร้องครางออกมา ขนลุกเกรียวด้วยความเสียวสะท้าน เดย์ลากลิ้นลงมาจนถึงสะโพกของอิฐก่อนจะฝังคมเขี้ยวลงไปอย่างหมั่นเขี้ยว จนอิฐสะดุ้งเฮือกเพราะเจ็บนิดๆ แต่ก็เป็นความเจ็บที่ปะปนความเสียวซ่าน

"อ๊ะ..เจ็บ..อื๊อออ" อิฐบอกว่าเจ็บก็จริง แต่เขาก็ชอบกับสิ่งที่เดย์ทำ แล้วเดย์ก็เลื่อนมาที่บั้นท้ายของอิฐ เดย์ลากลิ้นลงตรงรอยแยกบั้นท้าย ทำให้อิฐหันมามองอีกครั้ง

"เดย์...อย่า...มัน อ๊าา" อิฐพูดไม่ทันจะจบก็ต้องครางออกมา เพราะเดย์ยังคงลากลิ้นขึ้นลงไปตามรอยแยกบั้นท้ายกลมแน่นของอิฐ

"มันไม่ได้สกปรกอะไรหรอกน่า ฮืมมม" เดย์พูดขัดขึ้น เพราะรู้ว่าอิฐจะพูดอะไรต่อ แล้วเขาก็ใช้มือบีบเค้นบั้นท้ายของอิฐอย่างแรง ทั้งบีบ ทั้งขบกัด อิฐตัวเกร็งด้วยความเสียว ก่อนที่เดย์จะหยุดการกระทำดังกล่าวแล้วไปหยิบตัวช่วยในกระเป๋าเสื้อผ้าออกมา อิฐนอนหายใจหอบเล็กน้อย เพราะความเสียวที่ตีตื้นจนจุกอก

"ไม่ถอดเสื้อเหรอเดย์" อิฐถามเสียงสั่นพร่า เมื่อเดย์กลับมาที่เตียงแล้วดึงสะโพกของอิฐให้ยกขึ้น

"ไม่ต้องถอดหรอก แบบนี้ก็เร้าใจกูดี" เดย์บอกเสียงแหบพร่า ก่อนจะค่อยๆใช้เจลชโลมช่องทางด้านหลังของอิฐและแท่งร้อนของตัวเองเพื่อเตรียมพร้อมในการสอดใส่ และเมื่อเตรียมร่างกายของอิฐเรียบร้อย เดย์ก็ขยับจ่อแท่งร้อนของตัวเองไปที่ช่องทางด้านหลังของอิฐ แล้วก็สอดเข้าไปช้าๆ อิฐจิกผ้าปูที่นอนจนยับย่น เมื่อรู้สึกถึงปลายแท่งร้อนของเดย์ค่อยๆสอดเข้ามาทีละนิด ความเสียวจี๊ดๆก็เกิดดขึ้นที่ท้องน้อยและตรงช่องทางด้านหลัง มือของเดย์ข้างหนึ่งเอื้อมไปคลึงลูกกลมๆสองลูกของอิฐจนขาของอิฐสั่นระริก

"อื้มมม...อ๊ะ..อ๊า..เดย์...สะ..เสียว" อิฐครางบอกคนรัก เพราะการที่เดย์คลึงเค้นลูกบอลของเขาทำให้อิฐเสียวมากกว่าเดิม ร่างกายของอิฐขึ้นสีแดงก่ำ เพราะความร้อนความต้องการในร่างกาย

สวบ...

"อ๊าาาา" อิฐร้องครางออกมาเมื่อเดย์สอดแท่งร้อนเข้าไปจนสุดความยาว

"ซี๊ดดด" เดย์เองก็ครางออกมาเช่นเดียวกัน เพราะช่องทางของอิฐบีบรัดของเขาตุบๆ ถึงแม้ว่าจะมีอะไรกันบ่อยครั้ง แต่ช่องทางของอิฐก็ยังคับแน่นอยู่เสมอ และทำให้เดย์แทบคลั่งได้ทุกครั้ง

พรึ่บ...

เดย์ดึงชายเสื้อของอิฐทางด้านหลังทำให้ตรงช่วงคอเสื้อรั้งกับคอของอิฐ อิฐจึงต้องขยับตัวยกขึ้น พร้อมกับที่เดย์เริ่มกระแทกตัวเป็นจังหวะสั้นๆ ก่อนจะค่อยๆสาวสะโพกเข้าออกแรงขึ้น ถี่ขึ้น เร็วขึ้น จนร่างกายของอิฐโยกคลอนตามแรงกระแทก

"อ๊ะ..อ๊ะ...อื๊ออ....ซี๊ดดด...บะ..เบา...อ๊าา" อิฐร้องครางออกมาเมื่อเดย์โถมแรงใส่อิฐไม่ยั้ง เดย์กระแทกสะโพกเป็นจังหวะ ถี่บ้างและผ่อนบ้าง ทำให้อิฐตัวสั่นระริก เดย์เลียริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง ถึงแม้ว่าเขาอยากจะทำให้กับอิฐให้เสร็จสม แต่เขาก็มีเรื่องบางอย่างต้องทำไปด้วย เดย์กระแทกสะโพกไปสักพัก เสียงครางของทั้งสองคนก็ดังรอดเป็นระยะ แล้วเดย์ก็หยุดขยับ อิฐหายใจหอบเหนื่อย หันมามองคนรักที่ตอนนี้ทำสีหน้าหื่นกระหาย เดย์ถอนแท่งร้อนออก ทำให้อิฐผวาเล็กน้อย

"มาขยับเองหน่อยสิอิฐ" เดย์พูดพร้อมกับยกยิ้ม ซึ่งอิฐเองก็รู้ดีว่าคนรักต้องการให้เขาทำอะไร เดย์ขยับไปนั่งที่ปลายเตียง โดยวางเท้าไว้ที่พื้นห้องพร้อมกับเอื้อมมือไปดึงแขนอิฐให้ลุกขึ้น อิฐก็ลุกขึ้นมาแต่โดยดี ใบหน้าของอิฐแดงก่ำจนถึงคอ เดย์เห็นมันได้อย่างชัดเจน เพราะเขาเปิดไฟในห้องสว่างโร่ อิฐมานั่งคร่อมตักของเดย์ โดยมีมือของเดย์ช่วยประคองบั้นท้ายของอิฐเอาไว้ด้วย เดย์จับแท่งร้อนของตัวเองตั้งขึ้น เพราะให้ตรงกับช่องทางรักของอิฐ ที่กำลังจะค่อยๆกดตัวลงมา อิฐใช้มือข้างหนึ่งจับไหล่ของเดย์เอาไว้เพื่อเป็นที่ยึด ก่อนจะกัดปากตัวเองเมื่อแท่งร้อนของเดย์กำลังเข้ามาในร่างกายของเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ง่ายกว่าตอนแรก เพราะมีการเบิกทางเอาไว้แล้ว

สวบ...

"ซี๊ดดด...แป๊บนะเดย์" อิฐร้องบอกคนรัก เมื่อรู้สึกจุกเล็กน้อย เนื่องจากท่านี้ทำให้การสอดใส่ลึกกว่าเดิม เดย์บีบบั้นท้ายของอิฐไปเรื่อยๆ ทั้งบีบทั้งคลึง จนอิฐเสียววูบวาบในอก ก่อนที่จะค่อยขยับตัวขึ้นลง เดย์ก็ดูดเม้มยอดอกของอิฐไปด้วย

"อ๊ะ...อื๊ออ...เดย์..อาาาาา" อิฐเงยหน้าครางด้วยความเสียว ช่วงล่างก็ขยับ ช่วงบนก็ถูกดูดเม้ม

"อืมมม....อ่าาาา...ขยับไปเรื่อยๆนะอิฐ ซี๊ดด" เดย์บอกกับคนรัก โดยที่มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนไปหยิบมือถือของอิฐ ซึ่งหล่นอยู่บนเตียง ก่อนจะกดอะไรบางอย่างโดยที่อิฐไม่ทันสังเกตเห็น เมื่อทำสิ่งที่คิดไว้เรียบร้อย เดย์ก็โยนมือถือของอิฐไว้บนเตียงเหมือนเดิม

"หยุดก่อนอิฐ" เดย์พูดเสียงพร่า อิฐก็หยุดขยับตัว พร้อมกับมองเดย์ด้วยสายตาสั่นๆ ใบหน้าของอิฐที่เต็มไปด้วยความทรมานเพราะความเสียวและบทรักของทั้งสอง ทำให้เดย์หลงไหลได้ทุกครั้ง แต่เขาไม่คิดจะบอกออกไปเท่านั้นเอง

พรึ่บ...

"อึ่ก..เดย์...จะทำอะไร" อิฐถามขึ้นอย่างตกใจ เมื่ออยู่ๆ เดย์ก็สอดแขนทั้งสองข้างไปที่ใต้ข้อพับขาของอิฐพร้อมกับใช้ฝ่ามือประคองบั้นท้ายของอิฐเอาไว้ ก่อนจะลุกขึ้นยืนโดยที่อุ้มอิฐเอาไว้ ซึ่งร่างกายของทั้งสองคนยังคงเชื่อมประสานกันอยู่ อิฐรีบกอดคอของเดย์เอาไว้ทันทีเพราะกลัวว่าจะตก

"หึหึ กูอยากเปลี่ยนบรรยากาศ" เดย์พูดพร้อมกับยกยิ้ม ก่อนจะก้าวเดินอุ้มอิฐไปทางระเบียง ทุกย่างก้าวที่เดย์เดิน ทำให้แท่งร้อนของเดย์กระแทกเข้าไปในช่องทางของอิฐเป็นจังหวะ

"ดะ..เดย์...ยะ..อย่า...ถ้ามีคนมาเห็นล่ะ...อื้มมมม" อิฐร้องห้ามออกมาเมื่อรู้ว่าเดย์พาออกมาที่ระเบียง ซึ่งไม่ได้เปิดไฟ แต่ก็มีแสงไฟจากในห้องสาดส่องออกมาพอให้เห็นอยู่บ้าง พร้อมกับประกบจูบอิฐไม่ให้พูด เสียงคลื่นที่ชายหาดดังเข้ามาให้อิฐได้ยิน ทำให้อิฐหัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและก็กลัวด้วยว่าจะมีคนมาเห็น ที่ระเบียงมีโต๊ะไม้และเก้าอี้ตั้งอยู่เอาไว้สำหรับนั่งเล่น เดย์วางอิฐไว้บนโต๊ะไม้ แต่ให้บั้นท้ายขยับห่างจากขอบโต๊ะพอสมควร

"เดย์....เข้าห้องเถอะ" อิฐขอร้องเสียงสั่น แขนทั้งสองข้างของเดย์ที่สอดใต้ข้อพับของอิฐ ยังคงอยู่เหมือนเดิม แต่มือก็ล็อคสะโพกของอิฐเอาไว้ด้วย

"ตรงนี้แหละ ตื่นเต้นดี" เดย์พูดเสียงแหบพร่า ก่อนจะค่อยๆขยับสะโพกอีกครั้ง มือของอิฐที่โอบรอบคอของเดย์อยู่ก็จิกลงไปบนแผ่นหลังเดย์ด้วยความเสียวซ่านปะปนไปกับตื่นเต้นและระแวง ยิ่งทำให้อิฐรู้สึกตื่นตัวมากกว่าเดิม

พั่บ พั่บ พั่บ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังขึ้นให้ได้ยินตามแรงกระแทกของเดย์

"อ๊ะ...อ๊าา...อื๊อออ" อิฐครางด้วยความเสียว ก่อนจะกัดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวเสียงจะดังลงไปที่ชั้นล่าง เพราะอิฐไม่รู้ว่าจะมีใครได้ยินหรือไม่

"ฮึ่มมม...อ่าาาา...ครางออกมาอิฐ....ปล่อยเสียงออกมาให้กูฟัง" เดย์พูดพร้อมกับก้มลงไปกัดริมฝีปากของอิฐไม่แรงมากนัก ทำให้อิฐต้องเผยอปากครางอีกครั้ง

"เดย์...ซี๊ดดด...มึง....ชอบแกล้ง..กู...อึ่ก..อ๊ะ" อิฐทั้งครางทั้งตัดพ้อ เดย์ยิ้มร้ายแต่สะโพกยังคงกระแทกไม่หยุด ก่อนที่สายตาของเขาจะมองลงไปเห็นเป้าหมายสำคัญที่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ข้างบ้าน และกำลังมองขึ้นมาที่เขาสองคนด้วยสีหน้าอึ้งๆ จริงๆแล้ว ถ้าไม่สังเกตก็จะไม่เห็นว่ามีคนยืนอยู่ที่ใต้ต้นไม้นั่น แต่เดย์รู้ได้เพราะมองเป้าหมายตั้งแต่เดินพ้นชายคาบ้านออกมาแล้ว

ปึ่ก...ปึ่ก...ปึ่ก

"อ๊ะ..เดย์...ระ..แรงไปแล้วนะ...อื๊ออ" อิฐร้องบอกเดย์ เมื่อเดย์กระแทกแรงขึ้นกว่าเดิม ยิ่งทำให้อิฐเสียวมากขึ้น

"อ่าาา มึงชอบไม่ใช่เหรออิฐ หืมมม...." เดย์พูดเสียงพร่า อิฐหน้าแดงก่ำ ร่างกายของอิฐโยกคลอนไปมา

"จะมีใครทำให้มึงเต็มอิ่มได้เท่ากูมั้ย...อ่าาา...มึงอยากให้ใครทำกับมึงแบบนี้อีกมั้ยล่ะ ซี๊ดด" เดย์ถามสลับกับครางไปด้วย เขารู้ว่าเป้าหมายของเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ไม่รู้ว่าอยากดูจนจบ หรือช็อคจนขยับไม่ได้กันแน่ แต่เดย์ก็ไม่แคร์ ขอแค่อีกฝ่ายได้เห็นบทรักของเขากับอิฐก็เท่านั้น

"มะ..ไม่...มึงคนเดียว...อ๊าาา...กู..ขอแค่มึงคนเดียวเดย์...อ๊าาาา" อิฐครางลั่นเมื่อเดย์ควงสะโพกแล้วกระแทกตัวลงไปอย่างแรง จนขาทั้งสองข้างของอิฐสั่นสะท้าน แก่นกายของอิฐก็สั่นระริก จนมีหยาดน้ำใสปริ่มอยู่ที่ปลายยอดแก่นกาย

"พูดดีนี่" เดย์บอกออกมาอย่างพอใจ ก่อนที่เขาจะถอดแท่งร้อนออกมาอย่างเร็ว แล้วจับอิฐให้ยืนแล้วคว่ำช่วงอกแนบไปกับโต๊ะ แล้วเดย์ก็สอดแท่งร้อนของตัวเองเข้าไปที่ช่องทางของอิฐอีกครั้ง มือแกร่งประคองสะโพกของอิฐเอาไว้แน่น แล้วเริ่มซอยสะโพกอีกครั้ง

"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊าา..เดย์.." อิฐครางด้วยความเสียว ตอนนี้เขาดวงตาพร่าเลือนเพราะหยาดน้ำตาที่ไหลออกมาเล็กน้อยเพราะความเสียวสุดๆ

"อึ่ก อึ่ก....อ๊าาา..อ๊าา" อิฐครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาอยากจะกลั้นเสียง แต่มันกลั้นไม่ได้จริงๆ เดย์โน้มตัวลงไปกัดที่หลังคอของอิฐโดยที่สะโพกก็ทำหน้าที่ไม่หยุดพัก

"ซี๊ดดดด..." เดย์ครางเสียงทุ้มต่ำ มือของเขาข้างหนึ่งเลื่อนลงไปรูดรั้งแก่นกายของอิฐให้ด้วย ขาทั้งสองข้างของอิฐสั่นจนแทบไม่มีแรงยืน

"เดย์...เร็ว...ไม่ไหว...อื๊ออ" อิฐครางบอกเสียงสั่น เมื่อใกล้จะปลดปล่อย เดย์ก็กัดฟันกรอดกระแทกตัวไม่ยั้ง บั้นท้ายของอิฐถูกบีบเค้นอย่างแรงจากมือของเดย์อีกข้างจนแดงช้ำ

"ซี๊ดดด....อิฐ...อ่าาาา" เดย์ครางออกมาด้วยความเสียว เพราะเขาก็ใหล้จะปลดปล่อยเช่นเดียวกัน เดย์เลื่อนมือที่บีบสะโพกของอิฐไปสอดที่หน้าอกของอิฐเพื่อดันให้อิฐยกตัวเองขึ้นแล้วอยู่ในท่ายืน ทำให้อิฐต้องเอามือทั้งสองข้างของตัวเอง ค้ำยันกับโต๊ะไม้เอาไว้ โดยที่สะโพกก็แอ่นรับการกระแทกอยู่ ชายเสื้อของอิฐยาวถึงช่วงสะโพก แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการขยับตัวกระแทกของเดย์แต่อย่างไร ใบหน้าของอิฐเหยเกด้วยความเสียวซ่าน อิฐเสียวมากจนต้องหันหน้าไปจูบกับเดย์ เพื่อระบายความเสียวออกบ้าง เดย์ก็ดูดปลายลิ้นของอิฐอย่างแรง สะโพกก็ทำหน้าที่

"อื๊ออออออ" เดย์ขยับสะโพกอีกไม่นานอิฐก็ปลดปล่อยน้ำรักออกมา พร้อมๆกับเดย์ที่ปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางด้านหลังของอิฐเช่นเดียวกัน เพราะช่องทางของอิฐบีบรัดแท่งร้อนของเดย์เอาไว้แน่น จนเดย์ทนต่อไม่ไหว ต้องปลดปล่อยออกมา

"อึ่ก.." อิฐตัวกระตุกอีกเล็กน้อย ก่อนที่เดย์จะผละริมฝีปากออกมา อิฐมองเดย์ด้วยสายตาฉ่ำปรือ ขาทั้งสองข้างสั่นระริกแทบจะยืนไม่อยู่

"เดินเข้าห้องไหวรึเปล่า" เดย์ถามขึ้น เมื่อเขาไม่เห็นคนยืนใต้ต้นไม้แล้ว เดย์ไม่ทันสังเกตว่าอีกฝ่ายกลับเข้าไปในบ้านตอนไหน แต่แค่นี้เขาก็พอใจแล้ว ที่แสดงบทรักของตัวเองกับอิฐให้อีกฝ่ายได้เห็น เดย์ไม่สนว่าใครจะว่าเขาโรคจิต แต่เขาต้องการย้ำเตือนให้อีกฝ่ายรู้เท่านั้นเอง ว่าใครเป็นของใคร อิฐส่ายหน้าไปมาแทนคำตอบ เพราะเขาขาสั่นจริงๆ เดย์ยกยิ้มเล็กน้อย

"งั้นกูจะอุ้มไปเอง แต่มันยังไม่จบแค่รอบเดียวนะอิฐ มึงรู้ใช่มั้ย" เดย์ถามกลับไป ทำให้อิฐร้อนหน้าวูบ

"รู้" อิฐตอบเสียงแผ่ว ก่อนที่เดย์จะถอดแท่งร้อนออกมาแล้วอุ้มอิฐเข้าไปในห้องนอนเพื่อต่อรอบที่สองในทันที

..

..

..

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++100%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

..

2  Be  Con

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อัพครบร้อยแล้วคร่า ว่าจะเข้ามาต่อตั้งแต่ช่วงเช้า แต่ก็นะ..

ญาติมาเต็มบ้าน ทำอะไรไม่ได้มากนัก

หลานๆก็วุ่นไปหมด = = อาจจะมีคำผิดอยู่บ้างนะคะ เพราะลงแบบไฟล์ดิบเลย

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น