Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 19

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2560 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19
แบบอักษร




part taiphoon

หลังจากที่ผมเข้าใจกับพี่สมุทรแล้วพี่เเกก็เอาใจใหญ่เหมือนกับรับขวัญลูกอย่างนั้นนมเย็นพิเศษแถมยังขับรถมาส่งผมที่คณะอีกแต่ผมบอกแล้วน่ะมาเองได้ พอมาถึงหน้าคณะผมก็เตรียมตัวจะลงพี่สมุทรจับข้อมือผมไว้ก่อน

"มีอะไรครับ?"ผมถามงงๆพี่สมุทรมองข้อมืออีกข้างที่ใส่เฝือกพี่แกหน้ารู้สึกผิดมาก

"ขอโทษน่ะ..."พี่สมุทรจับแขนข้างที่ใส่เฝือกแล้วจูบลงเบาๆผมยิ้มกับความน่ารักของพี่สมุทร

"ไม่เป็นไร..เนี่ย!!...ดูเลยสบาย..โอ้ย!!!"ผมที่บิดแขนไปมาแต่ด้ววความไม่ระวังเจ็ยแปล้บเลยพี่สมุทรทำหน้าโหดแล้ว..เหมือนจะร้องไห้เลย

"อย่าทำอย่างนี้....พี่โครตเจ็บเลย.."พี่สมุทรคงรู้สึกผิดมากที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้

"ไม่เอาน่า อย่าเครียดเลย"

"...แต่ไต้ก็เล่นเทนนิสไม่ได้เเล้วดิ่"ผมยิ้มออกมาสงสัยคงไปฟังสองเทยมาแน่ฟังใครไม่ฟังสองคนนี้ใส่ไข่เป็นแผงแล้ว

"พี่สมุทร...ไต้ถนัดขวา...พี่ไปฟังยู่ยี่กับพิ้งมาใช่มั้ยพี่เนี่ยน้า"ผมยิ้มให้พี่สมุทรตอนแรกพี่สมุทรก็ทำหน้างงแล้วกฺกลับมายิ้มให้ผมอีกครั้ง

"พี่มัวแต่กลัวว่าไต้จะเล่นเทนนิสไม่ได้เลยลืมเรื่องนี้ไปเลย "พี่สมุทรถอนหายใจเหือกใหญ่เเล้วลูบหัวผมไปมาก่อนจะค่อยๆเลื่อนหน้ามาหอมหน้าผากผมพอพี่สมุทรกลับมาอยู่ที่เดิมแก้มผมก็แดงทันที พี่ผมเป็นผู้ชายจริงๆ!!!

"ไปแล้วน่ะ ...."

"เดี๋ยวดิ่!!อ่ะ..ขอเบอร์หน่อยครับ"นึกว่าลืมไปแล้วเหอะนี่ยังคงจำได้อีกหรอ

"เอาจริงดิ่"พี่สมุทรพยักหน้าผมเลยเอาโทรศัพย์มากดเบอร์แล้วยื่นคืนให้

"ตั้งใจเรียนน่ะ..."ผมพยักหน้าแล้วลงจากรถพอปิดประตูพี่แกก็ขับรถออกไปผมเดินเข้าตึกมา




ทันทีที่ผมเดิมมาถึงโต้ะพวกมันก็ซักผมใหญ่ผมเลยเลี่ยงตอบนอกเรื่องไปเรื่อยจนพวกมันขี้เกียจถามคาบบ่ายวันนี้ผมมีสอบเทสที่หนักเอาการมันเกี่ยวกับดุลยภาพของร่างการซึ่งผมเรียนวิทยาศาสตร์การกีฬามันต้องเกี่ยวกับชีวะเคมีส่วนฟิสิกส์การหาความเร่งการกะระยะความแม่นยำคนที่เรียนสายนี้ต้องมีความอดทนสูงเลยเเหล่ะซึ่งเหลือเวลาในการสอบครึ่งชั่วโมงบางคนก็ชิวจนหลับคาโต้ะบางคนยังกาไม่ถึงครึ่งหน้าส่วนผมก็เหลืออีก20กว่าข้อได้ยู่ยี่กับพิ้งสายชิวมากหลับไปแล้วมันบอกว่าขอลาไม่ได้จำมาพอผมจะบอกมันก็ไม่อยากลอกไม่อยากให้เพื่อนมาเหนื่อยแล้วตัวเองสบาย...คนอย่างนี้ก็มีด้วย

"หมดเวลาส่งกระดาษคำตอบค่ะ"พวกผมเดินไปส่งกันพออกจากห้องได้ก็ถอนหายใจเหือกใหญ่เกือบทุกคน

"ไงค่ะยิ้มแป้นมาเชียวดีใจที่สอบได้หรือว่า...ดีใจที่คืนดีกับพี่สมุทรแล้ว"พิ้งแซวผมทันทีส่วนผมก็แก้มแดงไปเหอะ

"กูว่าอย่างหลัง"ยู่ยี่เสริมทัพอีกคนผมจึงเลี่ยงๆเเล้วรีบเดิน

"อีไต้!!รีบเดินเชียว...มึงจะไปไหนเนี่ยพวกกูจะไปหาไอ้ตรีมึงไปด้วยกันมั้ยไปหาสามี้!!!"สามีเสียงสูงเชียวพอผมจะปฏิเสธมันก็ลากมาที่มอไซ์แล้วสต้าทเครื่องออกไปเลยพอาถึงหน้าคณะวิศวะจากที่มาเมื่อกี้กับตอนนี้มันดูแตกต่างตรงที่คนไม่ค่อยมียังมีเรียนกันมั้ง

"อีไต้~~~"ยู่ยี่ทำเสียงอ้อนใหญ่โตต้องมีเรื่องไม่ดีแน่ๆมาแบบนี้ทีไรกูเดือดร้อนทุกที

"อะไรของมึงเนี่ยเสียงอ่อนเสียงหวาน"

"พากูไปหาพี่ก้องหน่อยดิ่น้าาาา"ยู่ยี่ทำตาปริบๆเมื่อกี้ไหนบอกมาหาเพื่อน

"ไหนบอกมาหาไอ้ตรีไง"ผมถามกลับ

"เปลี่ยนใจแล้วมึงพากูไปหน่อยกูเขิน"ยู่ยี่ยังคงบิดไปมามดกัดไงว่ะอยู่นิ่งๆก็ได้

"แล้วมึงรู้หรอว่าพี่เค้าเรียนอยู่ชั้นไหนตึกวิศวะเต็มไปหมด"พิ้งยืนมองตึกทั้งหลายที่มีแต่คนใส่ช็อปเดินไปมา

"รู้สิ่!!พิ้งมึงไปหาไอ้ตรีน่ะส่วนมึงมากับกู"ผมโดนมันลากมายังตึกที่เขียนว่าวิศวะโยธามันเดินอย่างชำนาญตึกนี้ไม่มีบรรไดแหะมันเดินผ่านชั้น1ผ่านชั้น2ผ่านชั้น3และถึงซะที!!!!

"กูเขิน"มันเขินจริงๆแก้มแดงตัวเดงมือเย็นเฉียบตัวสั่นด้วยมึงเขินขนาดนี้เลยหรอว่ะ

"มาถึงล่ะมึงรีบๆไปเจอไปกูอยากเห็นหน้าแล้ว"ผมผลักมันเดินไปตึกนี้มีห้องเรียนเต็มไปหมดคนไม่มีเดินเลยพอมองเข้าไปในห้องจะมีนักศึกษาเรียนอยู่เกือบทุกห้องจนมาถึงห้อง

Practical Works 3 

"ห้องนี้เเหล่ะมึง"มันแอบหลังผมใหญ่ทั้งที่มันสูงกว่า?ตัวใหญ่กว่า?มึงจะมาแอบกูทำไมพอผมมองเข้าไปในห้องเสื้อช๊อปสีแดงเลือดหมูเต็มไปหมดใครว่ะที่หล่อๆห้องนี้เป็นกระจกมองเห็นแน่ๆ

"คนไหนว่ะ"ผมหันหลังไปถามมึง

"คนนั้นอ่ะข้างผัวมึงไง"ผัว??กูไปมีตอนไหนว่ะเดี๋ยวน่ะหรือจะเป็นพี่สมุทรผมลองมองอีกทีเห็นพี่สมุทรกับเเก๊งเขากำลังตั้งใจเรียนสุดๆโครตหล่อเลยดูมีความตั้งใจ

"ข้างไหนซ้ายขวา"ข้างซ้ายพี่ตี๋กับพี่บีมข้างขวาพี่ก้องกูจะรู้มั้ยครับคนไหน

"ขวา!!อีเหี้ยกูเขิน"ขนาดมามองตอนเรียนยังเขินตอนพี่เขากินข้าวมึงไม่ลงไปชักกับพื้นเลยเหรอว่ะเเต่!!ไปชอบกันตอนไหน

"แล้วมึงชอบพี่เขาตอนไหนไม่เห็นจะสนใจ"ผมยักคิ้วเชิงถามมัน

"เมื่อวานรถกูเสียพี่เค้าขับผ่านพอดีกูเลยได้ไปกับเขามึงรู้มั้ยกลิ่นรถพี่ก้องหอมชิบหายกลิ่นนี้ที่กูตามหามานาน"

"เพ้อสัส เพ้อเเล้ว สติ!!"ผมดีดนิ้วตรงหน้ามันมันชอบคนยากแต่ชอบแล้วคือชอบเลยNo!!เปลี่ยนใจไม่ใส่ใจคนอื่นอีกโนเวย์

"มึงก็"ผมแอบอยู่ตรงกำแพงแล้วมีหน้าต่างกระจกไม่มีใครเห็นเราแน่นอน

"นักศึกษา!!!"ผมกับยู่ยี่สดุ้งทันทีแล้วค่อยๆหันหลังกลับไปแต่พอเห็นอาจารย์แล้วอาจารย์ปิติครูสอนบอลเล่ย์ที่คณะเดินถือเอกสารมาเต็มมือ

"สวัสดีครับอาจารย์/สวัสดีค่ะ"ผมกับพิ้งไหว้สวัสดีอาจารย์ก็แค่พยักหน้าของเต็มมือรับไหว้ไม่ไหว

"มาช่วยจารย์หน่อย"ผมกับยู่ยี่เดินไปถือเอกสารให้อาจารย์ถือได้มือเดียวแกก็สบัดข้อมือไปมาผม

"มาทำอะไรกันเนี่ยมาหาผู้หรอยี่"จารเป็นคนตลอกมากสนิทกับนักศึกษาทุกคน

"จารย์เบาๆเดี๋ยวมีคนได้ยิน"ยู่ยี่ชู่วที่ปากเเล้วบ่นกับอาจารย์

"เขารู้กันหมดแล้วมั้ย"จารพลักหัวยู่ยี่เบาๆ

"เอากับเค้าด้วยหรอเรา"จารปิติหันมาถามผมผมรีบส่ายหน้าทันทีเลย

"ไม่ใช่ครับมันชวนผมมา"ยู่ยี่โดนจารพลักหัวไปอีกรอบคราวนี้แรงกว่าเดิมเหือบหัวถิ่ม

"จารจะเอาไปไว้ไหนเนี่ย"ยู่ยี่ถามอาจารกลับ

"ตามมาเหอะน่า"ผมกับยู่ยี่มองหน้ากันผมยักไหล่ทำว่าเหมือนไม่รู้เหมือนกันพออาจารเปิดประตูเข้าห้องที่เราพึ่งแอบดูเมื่อกี้ก็อ้าปากทันทีส่วนยู่ยี่จะถอนท่าเดียว

"อาจารย์นิดผมเอาชีทมาให้"ทุกคนในห้องเริ่มให้ความสนใจกับจารคนที่เดินเข้ามาผมกับยู่ยี่เดินตามกันมาผมอยู่หลังมันคราวนี้ในห้องหือฮากันใหญ่ผมทำหน้านิ่งกลบเกลื่อน

"ขอบคุณค่าเอามานี่เลยนักศึกษา"ผมกับยู่ยี่เอาไปวางบนโต้ะห้องเรียนเหมือนคณะผมเลยเป็นชั้นๆสูงขึ้นไปเหมือนราวบันได

"เอะ!!วริธารเธอใช่มั้ยที่จะลงประกวดตอบปัญหาวิทยาศาสตร์ระดับประเทศมาๆมาเรียนกับอาจารย์เดี๋ยวติวเข้มให้เลย"ผมอ้าปากทันทีเกิดอะไรขึ้นใครอะไรที่ไหนอะไรว่ะ!!!!!

"คือ..."

"นทีธารช่วยติวให้ด้วยล่ะกันไปๆคนที่หล่อที่สุดในห้อง"อาจารย์พลักหลังผมส่วนยู่ยี่รีบดึงผมขึ้นมาแถวสี่ทันทีมันรีบเดินไปรั่งกับพี่ก้องของมันส่วนจารย์ปิติเดินออกไปผมยังคงมึนอยู่

"มาได้ไงเนี่ย"พี่สมุทรกระซิบกับผมผมเลยชี้ไปที่ยู่ยี่ที่นั่งมองหน้าพี่ก้องอยู่

"นึกว่าคิดถึงซะอีก"พี่สมุทรทำเป็นจดตามอาจารย์ผมหันไปมองหน้าทันที

"ก็พึ่งเจอมั้ย"ผมยิ้มเเล้วถามกลับ

"พี่คิดถึงจะบ้าอยู่แล่ว"พี่สมุทรมาจับมือผมที่อยู่ใต้โต้ะผมมองไปที่หนังสือพี่เเกมีแต่คิดถึง. missyou ไต้ฝุ่น รักน่ะ 

"เพ้อๆๆๆๆ"ผมส่ายมือข้างที่เราจับมือกันไปมามีสมุทรหันมายิ้มใหญ่แล้วจดต่อ

"รักๆๆๆๆ"พี่สมุทรส่ายมือเหมือนผมพอพี่แกสอนไปเรียนไปมันยากมากบางครั้งผมก็แทบจะหลับผมพึ่งสอบเสร็จน่ะ!!

หมดคาบพี่สมุทรยังคงจับมือไม่ปล่อยผมหมอบลงกับโต้ะทันทีง่วงสุดเหนื่อยสุด

"ไต้ไหวมั้ยเนี่ย"พี่สมุดลูบหัวผมเคลิ้มสิ่ครับแต่ผมยังไม่ตอบอะไรไปอยู่ดี

"จะอ้วกอ่ะ" อยู่ๆมันจะอ้วกมึนหัวนอนไม่พอเมื่อคืนอ่านหนังสือก็ดึกเลยมันจุกตรงท้อง

"เดี๋ยวพี่พาไปหาหมอมั้ยหน้าซีดแล้วเนี่ย"พี่สมุทรทำหน้าเครียดแล้วเข้ามาวัดหน้าผากผม

"ไต้อยากนอนก่อนถ้าไม่ดีขึ้นเดี๋ยวบอกน่ะ"

"โอเคก็ได้เดี๋ยวพี่ไปส่งที่หอ"ผมพยักหน้าพี่สมุทรจับเอวผมทันทีมันไม่มีแรงจะพูดแล้วผมเดินลงมาที่ใต้ตึกเป็นเป้าสายตาจริงๆบางคนก็ซุบซิบกันใหญ่พี่สมุทรขับรถมาส่งที่หน้าหอพัก

"วันนี้พี่มีซ้อมบอลกลับมาเดี๋ยวซื้อข้าวมาให้น่ะอยากได้อะไรหรือเปล่า"ผมส่ายหน้าไปมาแล้วยิ้มให้เขา

"พี่ไปซ้อมเหอะไต้ง่วงมาก"ผมพูดแล้วตาจะปิดพี่สมุทรแกหยิบโทรศัพย์ขึ้นมาถ่ายผมใหญ่

"น่ารักดี"พี่สมุทรยื่นโทรศัพย์ให้ผมเห็นหน้าจอที่มีรูปผมอยู่ นี่ขนาดตั้งเป็นรูปหน้าตอเฃยหรอ

"ไม่เถียงแล่วง่วงไปแล้วน่ะครับ"พี่สมุทรลูบแก้มผมแล้วพยักหน้าผมลงจากรถแล้วเดินไปที่ลิฟท์พี่สมุทรก็ขับรถออกไปพอขึ้นลิฟท์มายังชั้นที่ต้องการผมเดินไปที่ห้องไขประตูแล้วเดินเข้าห้องไปล็อกประตูเรียบร้อยเปิดแอร์แล้วล้มตัวนอน

สบาย~~~~~~












ความคิดเห็น