Mamymind

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พายุ 6 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

ชื่อตอน : พายุ 6 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%

คำค้น : ดินน้ำลมไฟ , Mamymind

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 63.1k

ความคิดเห็น : 158

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2560 12:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พายุ 6 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series) 100%
แบบอักษร

**​ **

พายุ 6 (ดิน น้ำ ลม ไฟ The Series)




ใบข้าวนั่งมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่สั่นเป็นสิบๆครั้ง แต่ใบข้าวไม่สามารถรับสายได้ เนื่องจากอาจารย์ตามตัวมาช่วยงาน ทำให้ใบข้าวเกรงใจอาจารย์ไม่อยากรับในตอนนี้ และก็พอจะรู้ว่าคนปลายสายต้องหงุดหงิดมากแน่ๆ


“กนต์ธร คุณมีธุระที่ไหนรึเปล่า” อาจารย์ที่ปรึกษา อธิน ถามขึ้นด้วยความสงสัยเมื่อเห็นว่าลูกศิษย์กำลังดูเหมือนวุ่นวายใจ


“เปล่าครับ ผมแค่จะบอกอาจารย์ว่างานเสร็จแล้วครับ” ใบข้าวยื่นเอกสารที่ช่วยทำให้อาจารย์ ก่อนอธินจะตรวจดูแล้วพยักหน้าเบาๆ


“ขอบใจมากนะ งั้นเรากลับกันเถอะ เดี๋ยวมันจะมืดกว่านี้ซะก่อน” อธินหันกลับไปเก็บของ ใบข้าวก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่ามันเป็นสิบกว่าสายที่ไม่ได้รับ และเพียงไม่กี่วินาที โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาอีก


“ครับคุณลม” ใบข้าวกดรับเสียงเบาๆ


/ฉันรอนานแล้ว จะให้รอนานแค่ไหน อยากเจอดีรึไง!!/ น้ำเสียงเกรี้ยวกราดบอกผ่านปลายสาย ทำให้ใบข้าวตอบกลับเบา แค่น้ำเสียงยังโกรธขนาดนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคุณลมโกรธขนาดไหน


“ใบข้าวช่วยงานอาจารย์ครับ กำลังจะลงไป”


/เร็วๆด้วย ฉันให้เวลาห้านาที/ ลมพูดแค่นั้นก็ตัดสายไป ใบข้าวเลยเก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋าก่อนจะลุกขึ้นเมื่ออาจารย์เดินไปเปิดประตูห้องทำงาน ใบข้าวจึงเดินตามและปิดไฟ อาจารย์ก็ล็อคกุญแจเรียบร้อย ก่อนจะเดินลงไปที่ใต้ตึกพร้อมๆกัน


“คุณกลับยังไงให้ผมไปส่งมั้ย” อธินหันไปถามลูกศิษย์


“ไม่เป็นไรครับอาจารย์”


“แต่ว่านี่มันก็เย็นมากแล้วนะ คุณมาช่วยผมเลยต้องกลับค่ำขนาดนี้”


“ไม่เป็นไรจริงๆครับ พอดีเจ้านายที่บ้านมารับ”


“งั้นเหรอ เอาเป็นว่าเดี๋ยวผมเลี้ยงข้าวคุณตอบแทนวันหลังแล้วกันนะ” อธินบอกด้วยน้ำเสียงปกติ ใบข้าวจึงยิ้มรับบางๆ


“ครับอาจารย์”


“ให้ฉันรอนานขนาดนี้ มัวแต่มายืนยิ้มให้ผู้ชาย เหอะ!!!” ลมที่เดินเข้ามาพร้อมกับพูดเสียงดังด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พร้อมกับความเกรี้ยวกราด


“คุณลม…..” ใบข้าวหันไปมองคุณลมที่ยืนทำหน้าดุๆจ้องมา ก่อนจะหลบสายตาและหันมาลาอาจารย์


“กลับดีๆนะครับอาจารย์อธิน” หันไปลาอาจารย์และกลับมาจูงแขนลมออกมาจากตึกด้วยความกลัวน้อยๆ แต่ไม่มีทางเลือก ใบข้าวกลัวคุณลมอาละวาดต่อหน้าอาจารย์


“ทำไม กลัวหมอนั่นเข้าใจผิดรึไง” ลมถามอย่างหาเรื่อง ความหงุดหงิดยิ่งเพิ่มขึ้นเมื่อเห็นเด็กนี่ลงมาพร้อมกับผู้ชาย เหอะ!!


“ไม่ใช่นะครับ แต่ใบข้าวคิดว่าคุณลมคงรีบ ใบข้าวเลยรีบกลับบ้านไงครับ” ใบข้าวแก้ตัว


“แอบคบกับหมอนั่นรึไง ทั้งๆที่มีฉันเป็นผัว”


“คุณลมครับ มันไม่ใช่แบบนั้น” ใบข้าวบอกร่างสูงด้วยน้ำเสียงสั่นๆเล็กน้อย คุณลมอารมณ์เสียเกินกว่าที่จะฟังที่ใบข้าวอธิบายแล้ว


“ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น คิดไว้ด้วยว่าอะไรควรไม่ควร เป็นเมียฉันแต่ชอบไปให้ท่าผู้ชายอื่น เหอะ!!!” ลมพูดเสร็จก็เดินไปขึ้นรถ ทำให้ใบข้าวรีบขึ้นรถตาม พอรถออกตัวด้วยความเร็วทำให้ใบข้าวที่ยังไม่คาดเข็มขัดหน้าเกือบทิ่มไปที่คอนโซลรถ แต่ยังดีที่ยั้งตัวเองไว้ทัน


“คุณลมครับ ขับไวไปแล้วนะครับ” บอกร่างสูงเสียงเบาๆ แต่ลมก็ได้ยินชัดเจน แต่ไม่สนใจกลับเหยียบคันเร่งเพิ่มขึ้นอีก จนใบข้าวถอนหายใจเบาๆและทำใจกับความอารมณ์ร้อนของอีกคน สำหรับคุณลม ใบข้าวทำอะไรก็ไม่ถูกใจสินะ


“จะไปไหน ตามฉันมานี่!!” พอถึงบ้าน ลมก็รีบเดินเข้าไปจับแขนอีกคนไว้ ก่อนจะลากแขนให้เดินตามขึ้นไปบนห้องพร้อมตนเอง


“คุณลมปล่อยใบข้าวนะครับ ใบข้าวเจ็บ” ใบข้าวร้องบอก มองไปรอบๆบ้านก็ไม่เห็นใครสักคน ทำไมทุกคนในบ้านไม่มีใครอยู่ปรามอารมณ์คุณลมในตอนนี้บ้าง


“ตามมาเงียบๆ วันนี้ฉันจะชำระความโมโหกับนาย กล้าดียังไงไม่รับสายฉัน แถมยังเดินมากับไอ้หนุ่มแว่นหน้าจืดอีก มันจะหยามกันเกินไปแล้ว”


“คุณลมเข้าใจใบข้าวผิดนะครับ”


“ฉันเชื่อในสิ่งที่ฉันเห็น บอกแล้วใช่มั้ยว่าฉันเป็นผัว ทำไมไม่จำ” ลมโยนร่างใบข้าวลงบนเตียง ก่อนจะก้มคร่อมทับร่างบางที่มองตนเองอย่างตื่นตระหนก


“คุณลมจะทำอะไรใบข้าว…”


“ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน ส่วนนายวันนี้ไม่มีสิทธิ์ออกจากห้องนี้ตั้งแต่เวลานี้จนเช้า หึ!!!” ลมถอดเสื้อนอกโยนออกไป ก่อนจะหันกลับมามองเด็กน้อยที่ทำท่าทางตื่นตระหนกอีกครั้งอย่างพึงพอใจ


กล้าที่จะปลุกความเกรี้ยวกราดของลมขึ้นมาก็ต้องรับผิดชอบ!!!!!!!!!!!

แควก!!!


กระดุมเสื้อของชุดนักศึกษาถูกกระชากจนกระเด็นออกมาเผยให้เห็นหน้าอกเนียนๆ ไร้รอยขีดข่วน ใบข้าวพยายามเอามือกุมเสื้อไว้แน่น แต่ไม่อาจสู้แรงของคนตรงหน้าได้ อารมณ์ที่เกรี้ยวกราดของคนตรงหน้า ไม่ต่างอะไรกับพายุร้ายที่เริ่มก่อตัว และใบข้าวต้องเป็นคนรองรับมัน


“คุณลมอย่าทำอะไรใบข้าวนะครับ”


“คิดว่าฉันจะทำอะไร” ลมบอกพร้อมปลดกระดุมเสื้อของตัวเองช้าๆ ดวงตาก็จ้องมองไปยังกวางน้อยบนเตียงที่ทำท่าทีหวาดกลัวตนเองจนเห็นได้ชัด


“ใบข้าวว่า… ใบข้าวลงไปข้างล่างก่อนดีกว่าครับ” ใบข้าวรีบลงจากเตียงไปที่ประตูห้อง แต่ก็โดนลมกระชากตัวกลับมาที่เตียงเหมือนเดิม


“จะหนีไปไหน”


“คุณลม อย่าทำแบบนี้นะครับ ใบข้าวเป็นแค่เด็กรับใช้”


“นายเป็นเมียฉัน ทำไมฉันจะทำไม่ได้ หึ!!!”


“แต่ว่าคุณลมกับใบข้าวเราไม่ได้รักกันนะครับ เราไม่ควรจะทำแบบนั้นนะครับ”


“งั้นก็ทำให้ฉันรักซะสิ หยุดพูดมากได้แล้ว ฉันจะไม่เสียเวลาพูดอีกนาทีเดียว แต่จะทำเลย!!!” ลมบอกก่อนจะดึงเสื้อนักศึกษาของใบข้าวออกและโยนทิ้งลงไปข้างเตียง มือหนาก็จับแขนของใบข้าวตรึงไว้ข้างบนหัว ริมฝีปากร้ายก็ฉกวูบเข้าซอกคอใบข้าว ซอกคอขาวๆที่ลมเคยทำรอยไว้ในคืนนั้นมันยิ่งดูยั่วยวนใจ ลิ้นร้อนๆเลียและดูดดึงแรงๆจนขึ้นรอยช้ำ กลิ่นหอมๆประจำกายของใบข้าว ทำให้คนอารมณ์ร้อนหน้ามืดขึ้นยิ่งกว่าเดิม ใบข้าวพยายามดิ้นแต่ไม่สามารถสู้แรงคนโมโหร้ายได้




“คุณลมอย่าทำนะครับ” ใบข้าวร้องบอกด้วยเสียงสั่นเครือ ร่างกายเริ่มสั่นเพราะความกลัว…. กลัวจะเกิดเหตุการณ์แบบวันนั้น ถึงแม้วันนั้นใบข้าวจะสมยอมด้วยก็ตาม แต่วันนี้มันไม่ใช่ ความเกรี้ยวกราดในบทรักแบบนี้


“ฉันจะทำ ฉันจะย้ำความเป็นผัวให้นายจำขึ้นใจ จะได้ไม่ต้องไปอ่อยใครอีก!!!”


“ไม่นะครับ อื้อ!!!!!!!” พูดยังไม่ทันจบดี ริมฝีปากบางของใบข้าวก็โดนลมบดขยี้ ดูดกลืน ลิ้นร้อนของตนก็ทำการดูดกลืนและไล่ต้อนลิ้นของใบข้าวที่หลบหนีตนเอง แต่ลมไม่ได้สนใจ เพราะลมอยากจะได้อะไรก็ต้องได้ ไม่พ้นลิ้นเล็กๆที่กำลังถูกลมต้อนอยู่ตอนนี้


“คุณลม ใบข้าวขอร้อง….” เมื่อริมฝีปากของลมผละออกไปที่ซอกคอ ใบข้าวก็ร้องบอกเสียงสั่นๆ แม้ร่างกายจะตอบรับสัมผัสคนที่เคยเป็นเจ้าของอย่างคุณลม แต่ในใจของใบข้าวตอนนี้ยังกลัวบทรักที่ดุดันเหมือนสัตว์ร้ายในวันนั้น กลัวคุณลมจะทำใบข้าวเข้าโรงพยาบาลอีก…………


“ไม่ต้องมาข้อร้อง ฉันจะย้ำความเป็นผัวให้นายจำไปจนตายเลย”


“คุณลม….. อื้อ อย่านะครับ” เมื่อคนด้านบนปล่อยมือของใบข้าวเป็นอิสระก็พยายามดันร่างของลมออก ปลายลิ้นของลมกำลังละเลงบนยอดอกของใบข้าวอยู่ตอนนี้ แม้จะรู้สึกเสียวไปทั้งตัว แต่ใบข้าวก็ยังพอมีสติหลงเหลือในการขัดขืนคุณลมอยู่


“เลิกห้ามสักทีเถอะ ร่างกายของนายมันเป็นของฉัน”


“ถ้าคุณลมทำอะไรใบข้าว ใบข้าวจะโกรธจริงๆนะครับ” ใบข้าวยื่นคำขาด แต่ลมก็ไม่ฟัง ในเมื่อตอนนี้ลมกำลังรู้สึกเมากับร่างขาวๆของใบข้าว และก็ไม่คิดจะสนใจคำขู่ไร้สาระนั่นสักนิด


“อื้อ!!! คุณลม ยะ อย่าจับตรงนั้น….” ใบข้าวเอามือปิดใบหน้า เมื่อคุณลมถอดกางเกงของตนและจับที่ส่วนกลางขึ้นมารูดไปมา ความเสียวแปลกๆ ทำให้ขนกายลุกชัน ใบข้าวรู้สึกเขินอายจนไม่กล้าที่จะลืมตามอง


ลมมองร่างกายที่น่ากระทำให้เกิดรอยไปทั้งร่าง เด็กน้อยที่ปากดีเมื่อไม่กี่นาทีก่อน กำลังนอนบิดตัวเขินอายต่อสายตาเค้า


ลมรู้สึกว่าลูกชายในกางเกงมันกำลังดันออกมา ยิ่งทำให้แปลกใจ เพราะตนเองแทบจะเป็นคนที่ไร้อารมณ์ทางเพศ นานๆถึงจะปลดปล่อยที ลมแทบจะไม่ใส่ใจใครทั้งนั้นนอกจากพี่ชาย แต่เด็กตรงหน้าไม่ใช่…. เด็กนี่ชอบทำให้ลมควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่


“คะ คุณลม… เอามือใบข้าวไปทำอะไรครับ” ใบข้าวถามเสียงหลง เมื่อจู่ๆก็โดนดึงมือออกจากใบหน้า แถมยังไปโดนอะไรที่มันให้ความรู้สึกแปลกๆ


“ทำความรู้จักกับมันสิ มันกำลังต้องการนายนะ” ลมบอกเสียงพร่าเมื่อสิ่งที่อยู่ในร่มผ้าตอนแรก พอโดนมือนุ่มๆสัมผัสมันก็ขยายตัวอย่างรวดเร็ว ทำให้ใบข้าวจะชักมือหนี แต่ติดที่มือหนากุมไว้ให้จับต่อ


“คุณลม ปล่อยมือใบข้าวนะครับ”


“ไม่… คืนนี้มันจะต้องเข้าไปอยู่ในตัวนาย”


“ใบข้าวขอร้องนะครับคุณลม”


“ไม่….. คืนนี้ฉันจะตอกย้ำนายให้นายรับรู้ว่าใครเป็นผัวนายกันแน่!!!”


ลมผละตัวออกมาและถอดเสื้อผ้าที่เหลือติดกายอยู่ออกจนหมด ก่อนจะพุ่งขึ้นไปบนเตียง และจู่โจมใบข้าวอีกครั้ง แทบจะไร้ความอ่อนโยน มีเพียงความร้อนแรงที่ส่งผ่านมาทางริมฝีปาก มือหนาที่คลึงเค้นบั้นท้ายจนเต็มมือ ก่อนจะใช้นิ้วมือทั้งห้ารูดรั้งแก่นกายของใบข้าว จนใบข้าวปลดปล่อยเต็มมือของลม ลมจึงละริมฝีปากออกมาจากยอดอกที่ตนเองดูดกลืนจนแทบช้ำ ก่อนจะนำมือของตนมาแหวกขาของใบข้าวทั้งสองออกจากกัน พอเห็นช่องทางลับที่ขมิบอยู่ ยิ่งหักห้ามใจ ใช้ลิ้นเลียจนใบข้าวสะดุ้งสุดตัว


“คุณลม มัน... สกปรก อย่าครับ…..” ใบข้าวร้องบอก ตนเองทั้งตกใจและเสียววูบวาบไปทั้งร่าง ยิ่งอีกคนใช้ลิ้นดุนดันตรงนั้น ใบข้าวก็แทบไร้สติตอบโต้


“หึ!!” ลมไม่พูดอะไร ใช้คราบน้ำรักของใบข้าวที่ปลดปล่อยออกมาป้าย ก่อนจะค่อยๆดันนิ้วเข้าไป แรงบีบรัดนิ้วยิ่งทำให้ลมส่งนิ้วเข้าไปลึกขึ้นอีกจนขยับนิ้วเข้าออกและในเวลาไม่นาน ลมก็รับรู้ได้ว่า เด็กน้อยที่นอนอยู่ไร้สติขัดขืนเสียแล้ว……….


“อื้อ… ตรงนั้น ใบข้าวเสียว”


“ตรงนี้เหรอ” ลมย้ำนิ้วเข้าออกก่อนจะเพิ่มจำนวนนิ้วขึ้นเรื่อยๆ ถ้าไม่ทำแบบนี้ รับรองได้ว่าเด็กนี่ต้องได้เข้าโรงพยาบาลอีกแน่ๆ


“ชิ!! ไม่ทงไม่ทนมันแล้ว ใส่เลยแล้วกัน” ลมดึงนิ้วมือออกมา ก่อนจะจับแก่นกายของตนเองแล้วรูดสองสามครั้ง ก่อนจะดันเข้าไปช่องทางรักของใบข้าว ความคับแน่นที่ทำให้ลมกัดฟันด้วยความเสียว แทบจะปลดปล่อยออกมา แต่ลมกลั้นไว้ เพราะลมไม่ใช่ไก่อ่อนที่แค่เสียบแล้วน้ำแตก


“จะ เจ็บ..  ใบข้าวเจ็บ” น้ำตาที่คลอเต็มดวงตาหวานๆ ไหนจะเสียงร้องครางที่หวานหู ยิ่งทำให้ลมดันตัวเองเข้าไปจนสุด ก่อนจะขยับเบาๆเพียงสองสามครั้ง ก็เริ่มใส่เต็มแรง


เอวบางๆขาวๆ ที่ลมจับให้ตอบรับตนเอง เหมือนจะแหลกสลายคามือ ร่างของใบข้าวดูบางจนลมกระแทกเข้าไปที เหมือนใบข้าวจะตัวหัก แต่ลมไม่ได้สนใจจุดนั้นในตอนนี้ ถ้าหากตัวเด็กนี่จะบางแต่เนื้อนุ่ม ลมก็ขอย้ำความเป็นผัวหลายๆรอบก็แล้วกัน!!!



พั่บๆ พั่บๆ


เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องถึงแม้จะผ่านไปสองชั่วโมง ลมก็ไม่ปล่อยให้ใบข้าวได้พัก กลับจับตัวเอนนอนให้จับหัวเตียง โดยตนเองก็ยังขยับแก่นกายจากทางด้านหลัง


ผิวขาวๆที่เริ่มแดงไปทั้งตัว ไหนจะรอยช้ำจากรอยดูด ยิ่งทำให้ลมฮึกเหิมยิ่งขึ้นไปอีก จับเด็กน้อยตรงหน้าเปลี่ยนท่าไปมา จนใบข้าวแทบจะสลบลง


“คุณลม ใบข้าวไม่ไหว อื้อ!!”


“อีกนิด….” ลมบอกพร้อมขยับกายเร็วขึ้น มืออีกข้างจับเอว มืออีกข้างรูดรั้งแก่นกายของใบข้าวไปด้วย ทำให้ใบข้าวปลดปล่อยออกมาพร้อมกับลม ที่ปลดปล่อยน้ำรักที่หยาดหยดข้างในตัวใบข้าว ที่พอเสร็จก็ล้มตัวลงบนเตียงและหลับตาอย่างเหนื่อยอ่อน


“คุณลมใจร้าย….” ก่อนสลบไปก็ไม่ลืมตัดเพ้อลมที่นอนอยู่ข้างๆและกอดตนเองอยู่


ใบข้าวรู้ดีว่าตนเองไม่อาจต้านทานคุณลมได้ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร แต่คุณลมก็ใจร้ายที่ไม่เคยอ่อนโยนกับใบข้าวเลย ใบข้าวรู้สึกเจ็บถึงแม้จะมีความรู้สึกดีๆแฝงอยู่ แต่คุณลมก็เป็นคนใจร้ายที่ไร้เหตุผลอยู่ดีที่ทำกับใบข้าวแบบนี้………….


**“เป็นเมียฉันอย่าหัดไปอ่อยผู้ชายคนอื่นจำไว้ด้วย!!”** ใบข้าวที่หมดสติไปแล้วไม่ได้ยินสิ่งที่อีกคนพูด แต่รับรู้สัมผัสอุ่นๆตรงหน้าผากได้ ก่อนจะหลับไปจริงๆพร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆอย่างไม่รู้ตัว



ลมที่มองร่างในอ้อมกอดที่สลบไปอย่างไม่เข้าใจตนเอง รู้สึกมีความสุขแปลกๆ รู้สึกเต็มอิ่ม เป็นเพราะเด็กนี่งั้นเหรอ? แต่ลมไม่คิดจะหาคำตอบ ลมพอใจกับตอนนี้ ตอนที่เด็กนี่นอนอยู่ใต้ร่างและร้องเรียกให้ลมเข้าไปในตัว และลมไม่มีวันให้เด็กนี่ไปทำแบบนี้กับใคร เพราะใบข้าวเป็นของลมคนเดียว!!! ลมคนเดียวที่มีสิทธิ์ครอบครองร่างนี้!!!!!!!!!





...............................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น