น้ำมิ้ม

"เลิกจัดโซฟา แล้วมานอนบนเตียงกับพี่นี่แหละ" ใกล้รุ่งถึงกับหายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อฝ่ามือหนานั้นกลับอ้อมสองแขนของเธอไปโอบรอบแผ่นหลังของหญิงสาว ก่อนจะค่อยๆรั้งร่างแบบบางนั้นด้วยสองแขนแข็งแกร่งจนเธอตกอยู่ในอ้อมแขนที่กอดกระชับเอาไว้อย่างอ่อนโยน “เห็นไหมบอกแล้วว่าไม่เป็นไรสักหน่อย”

ตอนที่ 11 : หมองูตายเพราะงู (1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 11 : หมองูตายเพราะงู (1/2)

คำค้น : ปฐพีใกล้รุ่ง , แต่งงานหลอกๆ ,พินัยกรรม , มรดก , ที่ดิน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 716

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2560 00:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11 : หมองูตายเพราะงู (1/2)
แบบอักษร

ตอนที่ 11


เฉลียงหน้าบ้านที่เคยร่มรื่นตอนนี้แทบลุกเป็นไฟจากสงครามกวนประสาทระหว่างเพื่อนรักทั้งสองของเธอ ใกล้รุ่งมองพงศ์พิชชาที่ยิ้มกริ่มอย่างอารมณ์ดีที่ทำให้คะนึงนิจเดือดจัดจนหน้าดำหน้าแดงได้ ก่อนที่หญิงสาวจะตัดสินใจเอ่ยกับเพื่อนชายตรงๆ

“ไอ้ชา แกมาคุยกับฉันทางนี้สักแป๊บได้มั้ย” ใกล้รุ่งว่าพลางลุกยืน แต่คะนึงนิจกลับฉุดแขนเพื่อนเอาไว้พลางเอ่ยขัดขึ้นเสียก่อน

“เดี๋ยวก่อนรุ่ง เธอนั่นแหละมาคุยกับฉันก่อนแป๊บนึง พี่นุดฝากดูต้นทางด้วย”

คะนึงนิจหันมาบอกพี่ชายเสียงเข้มก่อนจะลากมือใกล้รุ่งเดินเข้าห้องพลางปิดประตูมิดชิด จนทำให้คนที่เคยมั่นใจว่าถือไพ่เหนือกว่าเริ่มหวาดระแวง ก่อนจะหันถามคนที่ถูกใช้ให้เป็นคนดูต้นทางเมื่อครู่

“ผมทราบมาว่าคุณยังไม่มีที่ดินที่จะทำโครงการคอมเพล็กซ์”

“ใช่ ...เรื่องนี้ผมเพิ่งรู้จากยัยนิดว่าแกไปตามตื๊อขอซื้อที่จากคุณ ผมต้องขอโทษด้วยที่ทำให้คุณรำคาญ แต่แกแค่หวังดีกับผมอย่าไปถือสาแกเลยจะได้มั้ย”

“ที่จริง ผมเองก็ไม่ได้อยากใจร้ายกับคุณ หรือกับน้องสาวของคุณนะครับ แต่ว่าผมเองก็มีเหตุผลของผมเหมือนกัน... ที่ดินของผม ผมอยากให้มันเป็นแหล่งเกษตรกรรมมากกว่าเป็นตึกหรือห้าง ผมเลยไม่ขายให้พวกคุณ”

“ผมเข้าใจ คุณไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าคุณยืนยันว่าไม่ขาย เดี๋ยวผมคุยกับยัยนิดเอง แต่เรื่องสัญญาซื้อขายที่ดินฉบับนี้...คุณจะเอายังไง เงินตั้งร้อยล้าน รุ่งจะเอาจากไหนมาให้คุณ”

“รุ่งก็คงไม่คิดจะซื้อที่ดินจากผมเหมือนกันแหละ ผมถึงกล้าทำสัญญาซื้อขายพวกนี้มาให้ไง”

คณุตม์เหลือบมองคนที่พูดออกมาได้หน้าตาเฉยว่าไม่คิดจะขายที่ แต่ดันลงทุนทำสัญญาซื้อขายมาแบบถูกต้องเพื่อแกล้งน้องสาวของเขาแล้วก็ชักผิดหูผิดตา เมื่อวานก็หายกันไปจนค่ำมืดแล้วถึงกลับ งานนี้เขาคงต้องเตือนคะนึงนิจอย่างจริงจังสักหน่อยแล้ว

.............................................................


คะนึงนิจปิดประตูแถมยังกดล็อคอีกชั้นก่อนจะเดินมาหาเพื่อนพลางลากออกห่างจากทางเข้า ก่อนจะเอ่ยกระซิบราวกับกลัวคนข้างนอกจะได้ยิน

“รุ่ง ไอ้บ้าพงศ์พิชชานั่นยังไม่รู้ใช่ไหมว่าเธอกับพี่นุดแต่งงานกันแล้ว”

“ใช่...ฉันยังไม่ได้บอกไอ้ชาเลย นิดถามทำไม?”

คะนึงนิจถึงขั้นเป่าปากอย่างโล่งใจ ก่อนจะยิ้มกว้างเมื่อตอบผู้เป็นเพื่อนเสียงดังฟังชัด

“ฉันก็จะให้รุ่งยืมเงินไปซื้อที่ดินของไอ้บ้าข้างนอกนั่นไง งานนี้ฉันจะทำให้หมอนั่นได้รู้ซึ้งถึงภาษิตไทยที่ว่า ‘หมองู..ตาย! เพราะงู!’ มันเป็นยังไง”

.................................

“ผมเกือบจะไปหาหมอนมานอนรอแล้วเนี่ย หายเข้าไปคุยอะไรกันตั้งนาน”

พงศ์พิชชาแกล้งบ่นเสียงดังหลังจากที่เห็นว่า คะนึงนิจเป็นฝ่ายเดินนำใกล้รุ่งออกมาจากห้องหลังจากหายเข้าไปเกือบครึ่งชั่วโมง  หากคนที่เอ่ยตอบเขากลับไม่ใช่คนที่ชายหนุ่มต้องการ

“ฉันไปคุยกับนิดยัยนิดเรื่องเงินมาน่ะ ฉันตกลง ฉันจะซื้อที่ดินของแก”

พงศ์พิชชาและคณุตม์หันมามองใกล้รุ่งเป็นตาเดียว ก่อนที่พงศ์พิชชาจะถามขึ้นอย่างคลางแคลงใจ

“แกจะซื้อที่ฉันจริงๆเหรอรุ่ง”

“ใช่ ฉันจะยืมเงินยัยนิดก่อน เดี๋ยวฉันกับยัยนิดจะเข้าเมืองไปธนาคารกันวันนี้เลย จะได้ออกเช็คให้แกได้”

“ไม่... ถ้าแกจะซื้อที่ดินฉันจริงๆ แกทำสัญญาเงินกู้กับฉัน แล้วผ่อนจ่ายฉันเป็นงวดๆดีกว่า” พงศ์พิชชาเอ่ยขึ้นอย่างรอบคอบเมื่อเห็นสายตาของคะนึงนิจที่มองเขาแปลกๆ หากใกล้รุ่งเพียงนิ่งคิดไปครู่เดียวก่อนจะรับปาก

“เอาอย่างนั้นก็ได้ ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันจะไปธนาคารโอนเงินมัดจำให้แกก่อน ฉันพอจะมีเงินเก็บอยู่บ้าง จะได้เลยไปที่สำนักงานที่ดินจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จไปเลย”

ใกล้รุ่งว่าพลางหยิบเอกสารมาพลิกตรวจดูสัญญาซื้อขายที่ดิน ก่อนจะรวบทั้งหมดมาเก็บไว้กับตัว พลางเอ่ยกับเพื่อนง่ายๆ

“เป็นอันว่า การซื้อขายครั้งนี้สำเร็จลงด้วยดี ขอบใจนะไอ้ชา”

“เออ...ดีก็ดี ว่าแต่แกจะเอาที่ดินไปทำอะไรวะรุ่ง แล้วเงินตั้งร้อยล้าน แกจะเอาที่ไหนมาผ่อนให้ฉัน”

พงศ์พิชชาเอ่ยถามขึ้นอย่างคาใจ หากใกล้รุ่งเพียงแต่ยิ้มให้ก่อนจะเลือกตอบเพื่อนแค่เฉพาะคำถามหลัง

“เอาน่า... ฉันมีเงินให้แกแน่ๆล่ะไอ้ชา แกไม่ต้องห่วง”

.................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น