Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 8 ค่ำคืนแห่งราชวงศ์

ชื่อตอน : วันที่ 8 ค่ำคืนแห่งราชวงศ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 34

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2560 14:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 8 ค่ำคืนแห่งราชวงศ์
แบบอักษร

วันที่ 8 ค่ำคืนแห่งราชวงศ์

.

.

        ด้วยความที่กีซาดเองก็เป็นเผ่าที่ทำประมงจึงรู้เรื่องสายน้ำ เขาบอกว่าโดยทั่วไปแล้วน้ำที่มีสิ่งเจือปนอย่างเลือดจำนวนมากขนาดนี้ ถ้าเป็นทางน้ำไหลก็ใช้เวลาไม่นานน้ำก็จะพัดพาไปหมด แต่เมื่อเป็นบริเวณแอ่งน้ำที่มีน้ำไหลมารวมกันแบบนี้ คราบเลือดยอมต้องหลงเหลือบนบริเวณชายน้ำหรือบนผิวน้ำแต่เลือดที่มากขนาดนั้นกลับถูกเจือหรือจะเรียกว่าชำระล้างหายไปเลยด้วยซ้ำ เป็นไปได้ว่าอาจมีไอเทมระดับสูงอยู่ 

.

         ผมพากีซาดกลับมารวมกับรีน่าแล้วเดินทางกลับ รีน่าเก็บเมล็ดได้อย่างละ1,100กว่าเม็ด ถ้าปลูกทั้งหมดคำนวนแล้วผมก็มีประมาณ50,000ต้นได้ แต่ผมคงจะไม่ปลูกทั้งหมดหรอกเพราะว่ามันใช้พื้นที่เยอะเกินไป

.

         เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมเรียกจอบและบัวรดน้ำให้ปลูกสมุนไพรอย่างละ100เม็ด เมื่ออุปกรณ์ทั้งหมดทำงานอัตโนมัติ พวกกีซาดทั้งหมดดูตกตะลึงและคิดว่าผมใช้เวทย์มนต์แต่ผมก็บอกพวกเขาทั้งหมดว่าเป็นแค่ความสามารถของไอเทมเท่านั้น

.

        พี่เบิร์นเดินในชุดเสื้อกล้ามกางเกงบอลที่ชุ่มเหงื่อจากการวิ่ง อา ผมก็ผู้ชายเต็มร้อยนะ ถึงเจอฉากแบบนี้จะไม่สะเทือนก็เถอะ แต่บางทีก็คิดว่าอยากย้อนเวลากลับไปสับร่างทดให้แหลกไปซะ

.

        "ก็บอกอยู่ว่าที่นินทาน่ะทางนี้ก็ได้ยินนะเว้ย ไอ้นี่"

.

        "งั้นก็บอกเลย ว่าไม่ต้องโชว์ ผมเป็นผู้ชายเห็นฉากแบบนี้นี่มีแต่อิจฉาอยากตืบพี่ว่ะ"

.

        "อ้าวๆ มาลองกันซักรอบป่ะล่ะ??"

.

        "รีน่า พาทุกคนเข้าบ้านไปเลยก็ได้นะ กีซาดไปปิดคอกดัสกับหมูให้เรียบร้อยแล้วไปรอด้านในได้เลย เดี๋ยวผมขอลองดีกะพี่มันหน่อย"

.

        "คะ/ครับ นายท่าน"

.

        "สังเวยวิญญาณ!!!" พอทุกตัวแยกย้ายกันออกไปแล้วผมเรียกใช้สกิลมีดทันที พี่มันหยักคิ้วน้อยก่อนจะ

.

        "เฮ้ย!! มาทำงานดิพวกขี้ข้า!!" พอพี่พูดจบ ก็มีชุดเกาะสีทองออกมาจากมิติแล้วสวมเขาร่างพี่มันแต่ไม่มีส่วนหัว แล้วพี่มันก็ลอยจากพื้นเล็กน้อย

.

        "อะไรน่ะพี่??"

.

        "อ๋อ เกราะรบเว้ย ก็พวกขี้ข้านั้นแหละ อย่างคิดมากเลย"

.

        "โกงว่ะ ไรว่ะ ผมใช้พลังวิญญาณไปยังได้แค่ครึ่งหนึ่งของพี่ แล้วพี่ยังจะมีเกราะอีกหรอ"

.

        "ต่อให้ก็ได้ จะไม่ใช้ท่าอื่นนอกจากเสกดาบเล่มเดียว เครป่ะ?"

.

        "อืม ก็น่าจะนะ มา!!" ผมพุ่งตัวไปหลังพี่มันแล้วฟันไป แต่พี่มันรู้ทันหมุนตัวเอาดาบต้านกลับมา ดาบสีใสลอยรอบๆต้วที่มัน แล้วพุ่งมาหาผม พี่มันก็ลอยตัวสบายเลย แถมยังเอนตัวอย่างกันนอนกลางอากาศและมองผมฟันต้านดาบกับดาบแสงที่พี่มันควบคุมอยู่ แต่ผมเห็นจังหวะอยู่ว่าเวลาดาบตวัดจากล่างขึ้นบนจะช้าประมาณ1วินาที ผมใช้จังหวะนั้นออกแรงปัดดาบจนกระเด็นไปปักพื้นและพุ่งไปหาพี่มันแต่พี่มันเรียกดาบอีกเล่มมาต้านผมไว้

.

         "โกงนี่หว่า ไหนบอกอันเดียวไง"

.

         "เก่งเหมือนกันนิ งั้นเอาใหม่ คราวนี้...ไม่ออมมือแล้วเว้ย" ดาบแสงอีก10เล่ม ถูกเรียกออกมา ทำให้ผมต้องดีดตัวออกจากพี่มันเพื่อเว้นระยะ ดาบที่ปักอยู่บนพื้นลอยกลับไปหาพี่มัน รวมกับในมือตอนนี้พี่มันเรียกออกมาทั้งหมด12เล่มลอยวนอยู่รอบตัวพี่มัน แถมยังยิ้มกวนๆยักคิ้วให้ผมอีก ...ผมกำลังจะบอกว่าเหมือนเทพ แต่ช่วงท้ายที่ทำท่ากวนเนี่ย ผมขอกลืนคำพูดนั้นไปล่ะกัน แต่ก็นะถึงมันจะโกง แต่ถามว่ากลัวไหม...ตอบเลยว่า ไม่!!

.

         ผมเองก็อยากรู้ว่าศักยภาพของตนเองตอนนี้สามารถสู้ได้ขนาดไหน พี่มันชี้นิ้วมาที่ผม ดาบที่ลอยอยู่รอบๆตัวพี่มันพุ่งมาหาผมที่ละเล่มในรูปแบบวนเป็นวงกลม อยู่ๆผมก็รู้สึกได้ว่ามีดในมือเต้นเร้าอยากจะฟัน ผมเลยปล่อยอารมณ์ให้ไหลไปพร้อมกับมัน นายเองก็...อยากตืบพี่มันเหมือนกันสินะ!!!!!

.

         ดาบแสงถูกมีดผมฟันแตกอันแล้วอันเล่า ในขณะที่ดาบแตก1อันก็ย่นระยะ ระหว่างผมกับพี่มันลดลงเรื่อยๆ จนดาบพี่มันก็เหลือไว้ที่ตัวมี4เล่ม และเปลี่ยนตำแหน่งลอยไปด้านหลังพี่มันเป็นเครื่องหมาย X ผมพุ่งไปหมายจะฟันที่แขนขวา แต่ดาบที่อยู่ตรงไหล่ขวารับต้านเอาไว้ และดาบเล่มซ้ายล่างพุ่งมาใส่ผม ผมจึงผ่อนแรงต้านดาบเล่มแรกเพื่อใช้แรงของมันผลักผมออกมา แต่ดาบเล่มที่สองก็ยังพุ่งตามผมที่ลอยอยู่เพราะแรงผลัก ผมใช้ด้านข้างของมีดรับในขณะที่เท้าถึงพื้น แรงดันของมันทำให้ผมถอยหลังไปเรื่อยๆห่างจากตัวพี่มัน ผมใช้จังหวะเพียงเสี้ยววินาทีหลบจากวิถีดาบไปด้านข้าง แล้วฟันดาบเล่มนั้นจนแตก ก่อนหมุนตัวกลับแล้วพุ่งไปหาพี่มันอีกครั้ง ตอนนี้พี่มันมีช่องโหว่พี่มันคือซ้ายล่าง ผมก้มลงเพื่อที่จะออกแรงฟัน แต่ดาบขวาบนเจ้ากรรมดันย้ายตำแหน่งมาแทนที่แล้วพุ่งมาหาผม ผมที่ก้มตัวอยู่จึงดีดตัวขึ้นเล็กน้อยดาบผ่านเท้าผมไปแบบเฉียวฉิวแต่ผมใช้มันเป็นบันไดดีดตัวไปที่พี่มันอีกครั้ง แต่เพราะพี่มันลอยอยู่ ผมเลยต้องใช้มือเกาะไว้ที่เกราะช่วงอกพี่มันแล้วเอามีดจ่อคอ

.

         "แฮ่ก แฮ่ก พี่แผ้แล้ว"

.

         "แน่ใจหรอ ไอ้น้อง" แล้วดาบแสงก็ถูกเสกออกมากว่า10เล่มจ่อที่รอบคอผม

.

         "เออๆ เสมอก็ได้"

.

         "ใครบอกล่ะ ถ้าพี่เอาจริง จะเสกดาบกี่เล่มก็ได้ เอ๊งไม่มีทางเข้าใกล้ข้าได้หรอก แต่นี่เริ่มหิวข้าวแล้วหรอก มื้อแรกที่จะได้กินด้วย เลยยอมให้หรอก"ว่าแล้วก็ยักคิ้ว ก่อนจะสลายดาบแสงไป

.

         "คร้าบบบบ คุณผู้กล้า =_=*" ประชด!!!

.

         "จะว่าไปท่าที่อยู่ตอนนี้ก็ล่อแหลมดีนะ" ผมเพิ่งจะรู้สึกตัวว่าถึงมือจะเกาะ เกราะสีทองพี่มันอยู่ แต่ขาสองข้างผมกำลังรัดตัวช่วงเอวพี่มันอยู่ เอ่อ...ท่านี่มันล่อแหลมจริงๆนั้นแหละ แต่ไม่วายพี่มันยังตีก้นผมอีก

.

         "เฮ้ย!! ไอ้พี่*** เลวว่ะ" ผมรีบปล่อยขาแล้วดีดตัวออกทันที

.

         "ฮ่าฮ่าฮ่า ขำว่ะ นี่สิ ชัยชนะของแท้ โคตรจี้เลย ฮ่าฮ่าฮ่า" ผมปล่อยให้พี่มันหัวเราะไปแล้วคลายสถานะมีดออก แล้วเก็บเข้ารอยสักเหมือนเดิม

.

         "พอใจยัง ไปกินข้าวได้ล่ะไป" ผมดึงคอเสื้อพี่มันหลังจากที่เกราะทองคลายออกจากตัว

.

         "ฮ้าาา ได้หัวเราะแบบนี้ก็เหนื่อยเหมือนกันว่ะ หึหึ ไปๆไปกินข้าวกันดีกว่า!!" แล้วพี่มันก็กอดคอผมเข้าบ้าน เมื่อเดินมาถึงที่โต๊ะ เมย์กับเฟย์ยังช่วยกันทำอาหารอยู่ในครัว ส่วนรีน่าและตัวผู้บางส่วนช่วยกันจัดโต๊ะอยู่ และ พวกกีซาดกับเด็กอยู่ที่ห้องนั่งเล่นที่ตอนนี้เป็นห้องนอนของพวกเขา พวกเด็กกำลังกลิ้งไปมาบนพรมที่พื้น

.

          "แล้วทำไมพี่ไม่ไปอาบน้ำ??"

.

          "?? ร่างนี้เก็บเข้ามิติออกมาก็สะอาดแล้ว คิดไรมาก"

.

          "ไหนๆก็ได้ใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์แล้ว พี่ก็ควรทำเหมือนคนอื่นเขา ห้องที่อยู่ตรงข้ามผม ใช้เป็นห้องพี่ได้เลย แชมพูครีมอาบน้ำก็มีครบในนั้น ตามสะบายนะพี่ ผมไปหากีซาดก่อน"

.

          "ใจมาก ไอ้น้องรัก" เพราะได้มีร่างที่สัมผัสและรู้สึกได้ เบิร์น จึงรู้สึกอบอุ่นที่ วิส ที่เป็นทั้งเจ้านายและน้องที่ไม่เกี่ยวกันทางสายเลือด ให้ความห่วงใยเขา เขายิ้ม และเดินขึ้นไปที่ห้อง

.

          "ไงเด็กๆเหนื่อยไหมวันนี้" ผมเดินไปนั่งที่โซฟาหน้าทีวี

.

          "ไม่เหนื่อยครับ สนุกมาเลย" หนึ่งในนั้นเดินมาหาผม นอกนั้นยังคงเกร็งๆอยู่บ้างเพราะผมเป็นเจ้านายมั่ง ผมลูบหัวเขา ก่อนจะกดเปิดทีวี ผมไม่ได้เปิดช่องข่าว แต่เปิดไปที่ช่องที่ต่อกับอินเตอเน็ตแล้วเปิดสารคดีสัตว์ป่าขึ้น อ่า เพราะอยู่ในเซฟโซนสินะ เน็ตถึงสามารถใช้ได้ ช่องปกติก็มีแต่ข่าวที่เมืองหลวง ผมเลยไม่เปิดไปดู

.

           ดูเหมือนเด็กๆจะตกใจที่มีภาพขึ้น แต่หลังจากที่เห็นเสือกำลังล่าเหยื่อก็หยุดดูอย่างตั้งใจ แม้แต่กีซาดและตัวผู้ที่อยู่ในห้องก็เริ่มเข้ามาดู

.

           "นายท่าน สิ่งนี้คืออะไรครับ"

.

           "มันเรียกว่าทีวีน่ะ ประมาณเครื่องฉายภาพ ..แล้วเข้าใจภาษาหรอ"

.

           "ข้าเองก็แปลกใจ ถึงภาษาที่ฟังจะไม่คุ้น แต่ตัวข้าก็เข้าใจครับ อย่างที่กำลังดูอยู่นั้นคือเสือ แต่ที่โลกเราเรียกมันว่า โคส แต่ข้าก็แปลกใจที่ได้ดูวิธีการล่าของพวกมัน น่าตื่นเต้นดีครับ"

.

            "แบบนี้สินะ พวกเด็กๆถึงชอบกัน ถ้าไงดูกันไปก่อนล่ะกัน เดี๋ยวพอจบมันก็พาไปดูสัตว์อีกตัวเอง ผมไปทำอาหารส่วนของผมก่อน

.

            "ครับ นายท่าน"กีซาดว่าพร้อมกันหันไปดูต่อ ....ตอนนี้พวกเขาถูกสารคดีครอบงำแล้วละครับ

            เมื่อมาถึงในครัว พวกตัวเมียก็เริ่มทำอาหารเสร็จแล้ว ผมจึงมีพื้นที่พอจะทำอาหารได้ ผมนำเบค่อนออกมาแล้วนำไวน์สำหรับทำอาหารออกมาราดไปที่เบค่อนแล้วอบซักครู่ เมื่อนำออกมาแล้วค่อยๆเทน้ำไวน์ไปที่กระทะตั้งไฟอ่อนๆแล้วเติมเนยทีละน้อยๆให้กลายเป็นซอส น้ำมันจากเบค่อนที่ไหลออกมาตอนอบจะช่วยให้ซอสน่ากินมากยิ่งขึ้น จากนั้นก็หันมาตัดเนื้อเบค่อนให้หนาพอประมาณ ตอนนี้ผิวด้านนอกเป็นสีม่วงออกชมพู แต่ด้านในเป็นสีส้มน่าทาน จัดลงจานสองจานแล้วกลับมาที่ซอสที่เริ่มได้ที่แล้วนำมาราดลงไป โรยด้วยออริกาโน่เล็กน้อย เป็นอันเสร็จ กลิ่นหอมจนรีน่าที่จ้องอยู่ถึงกับกลืนน้ำลายเลย

.

           "นายท่าน สิ่งนั้นคืออะไรคะ"

.

           "ไวน์น่ะ มันทำจากการปร่มผลไม้ชนิดหนึ่ง ไว้ผมจะสอนนะ"

.

           เฟย์ไปเรียกทุกตัวมาที่โต๊ะ ในขณะที่รีน่าและเมย์นำอาหารมาเสริฟรอ ส่วนผมก็จัดของผมกับไอ้คุณพี่รอ แต่เฟย์ก็หายไปอีกตัว เมย์เลยเดินไปตาม ...หายไปกันหมแจนเหลือผมคนเดียว ผมเลยต้องเดินไปดู       เห็นพี่เบิร์นมันกำลังเปิดหนังอยู่ และหนังที่มันกำลังเดินก็คือ ก็อตซิร่าปะทะเมกะก็อตซิร่า!!! นี่พี่เปิดอะไรเนี่ย ผมเดินไปกระชากรีโมตแล้วกดปิดทันที

.

          "โหหหหห" เสียงทุกคนร้อง รวมถึงพี่มันด้วย เป็นเด็กหรือไงว่ะ???

.

          "จะกินข้าวกันมั๊ยครับ ^_^*"

.

          "นะ..นายท่าน ขอโทษครับ พวกเราจะไปเดี๋ยวนี้"กีซาตนำทุกคนออกไปที่ห้องทานอาหาร ผมมองพี่มันอย่างคาดโทษ แต่พี่มันก็ยักคิ้วกลับมาให้ บรรยากาศโต๊ะอาหารเงียบกริบ จนผมได้ถอนหายใจ

.

          "เป็นอะไรกัน??"

.

          "นายท่านไม่โกรธหรอค่ะ"

.

          "ป่าวนี่ครับ"แต่ถึงอย่างนั้นบรรยากาศก็ยังเงียบกริบอยู่ดี พอมองไปที่เด็กๆผมก็เข้าใจทันที

.

          "ถ้าทานข้าวเสร็จแล้วจะไปดูต่อก็ได้ แต่คราวหลังต้องมาทานข้าวก่อนนะครับ!!"

.

          "เย้!! ของคุณนายท่าย ขอบคุณ"

.

          "พี่น่ะไม่ต้องมาเย้เลย ตัวนำให้เกิดเรื่อง!! หึ่ยย"

.

          "ตอนนี้เอ๊งทำตัวเป็นแม่ดุลูกเลยว่ะ 5555"

.

          หลังจากนั้นเราก็เริ่มทานอาหารกันด้วยความครึกครืนอีกครั้ง ผมกำลังจะถามรสชาติอาหารที่ผมทำให้จากพี่เบิร์นแต่ว่าที่มันทานคือ...

.

          "พี่เบิร์นนั้ยมันเนื้อหนูนะ!!"

.

          "อ้าว หรอว่ะ แต่อร่อยดีนะเว้ย ลองดิ"พี่มันหั่นเนื้อพอดีคำแล้วยัดมาทางปากผม มองมาแบบเอ๊งต้องร่วมชะตากรรมเดียวกับข้า อ้ากกกกก ม่ายยยยยยยย 

.

      ง่ำ!!!!!!!

           "เป็นไง" รสชาติมันก็...ไม่ได้แย่อะไรอะนะ เหมือนเนื้อไก่แต่เหนียวมากกกกกก ผมของทานของผมดีกว่า

.

           "ก็ไม่ไงหรอก ถ้าพี่อยากกินอันนั้น อันที่ผมทำอันนี้ก็ไม่ต้องกิน"

.

           "เฮ้ยๆๆ ขอโทษ พี่ผิดไปแล้ว ก็แค่อยากลองเอง" แล้วพี่มันก็คว้าจานกลับไป ชมไม่หยุดบอกเลยว่า อร่อยสุดๆ ต้องยกความดีความชอบให้เจ้าหมูแหละนะ เบค่อนของมันก็อร่อยอยู่แล้ว พอมาเจอไวน์ก็ยิ่งอร่อยเข้าไปใหญ่ พวกกีซาดก็มองตาเป็นมันเลยครับ ผมเลยหยิบเนื้อส่วนที่เหลือมาแบ่งให้ทุกตัว ถึงจนไม่ได้ชิ้นใหญ่แต่ก็ชมอร่อยไม่หยุกปาก แต่ผมบอกไปว่าคงไม่ได้ทานทุกวัน เพราะผมคงไม่เอาไวน์ปีสูงๆที่ห้องใต้ดินมาทำให้หรอก ฮ่าฮ่า

.

           หลังจากทานเสร็จ ทุกคนก็แยกย้ายกัน พวกตัวเมียล้างจาน ตัวผู้ เด็กๆ และเด็กโข่งอย่างพี่เบิร์นไปนั่งดู ก็อตซิร่าต่อ ผมเดินขึ้นมาอาบน้ำ จากนั้นก็เปิดรายการของดู ตอนนี้เรนโบว์เฮิร์บที่ผมเก็บมาได้ถูกหักไปเรียบร้อยแล้ว ผมเรียก คิงบลูเฮิร์บ ควีนเร้ดเฮิร์บ บารอนเนสไวท์เฮิร์บ ออกมา พวกมันทั้งหมดยืนขึ้นแล้วกระโดดไปที่หน้าต่างที่มีเรนโบว์เฮิร์บ 100ปีอยู่ แล้วตั้งแถว เรนโบว์เฮิร์บที่ไม่ได้ขยับมานานแล้วอยู่ๆก็เริ่มเคลื่อนไหว ทั้งสามต้นนั้น มีมงกุฎแสงสีทองลอยอยู่เหนือต้นทั้งสาม ต้นตรงกลางมีใบยาวไปด้านหลังราวกับผ้าคลุมสีรุ้งขอบทอง ต้นด้านซ้ายใช้ใบ4ใบประคองหยดน้ำรูปคทา4อัน ต้นด้านขวา ใบด้านล่างของต้นโน้มลงมาเหมือนกระโปงและมีใบผ้าคลุมสีรุ้งขอบทองเช่นกัน 

.

             จากนั้นใบ3ใบได้ร่วงจากต้นเรนโบว์เฮิร์บตรงกลางแล้วลอยไปที่แถวเฮิร์บทั้งสามชนิด เหมือนกำลังคัดสรร แล้วหยุดที่ต้นใดต้นหนึ่งในแต่ละแถว ทั้งสามต้นของแต่ละประเภทลอยขึ้น ใบของเรนโบว์เปลี่ยนรูปร่างเป็นผ้าคลุมสีน้ำเงินขอบทองให้ต้นคิงบลูเฮิร์บพร้อมมงกุฎแสงสีเงินลอยด้านบน ควีนเร้ดเฮิร์บเปลี่ยนใบด้านล่างเป็นกระโปรงสั้น มีผ้าคลุมสีแดงขอบทองที่ได้จากใบเรนโบว์พร้อมมงกุฎแสงอยู่เหนือต้นเช่นกัน สุดท้ายบารอนเนสไวท์เฮิร์บ มีคทาแสงแบบยาว1อัน ที่หัวคทาเป็นรูปมงกุฎสีทอง หลังจากการคัดสรรเสร็จสิ้น ที่รากของทั้งสามมีดินที่ลอยมาจากกระถางของเหล่าเรนโบว์เฮิร์บคลุมไว้และทั้งสามก็ลอยอยู่หน้ากระถางของเรนโบว์เฮิร์บ

.

             ผมมึนงงปนตกใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินลงไปหาพี่เบิร์นเพื่อขอคำตอบ พี่มันเดินตามมาที่ห้องของผมแล้วมองแล้วยิ้มๆ

.

             "เอ๊งนี่น้า อะไรจะโชคดีขนาดนั้น ปกติแล้ว เรนโบว์อายุ100ก็ว่าหายากแล้ว แต่พวกวงศ์วานแห่งสมุนไพรนี่หายากกว่าอีกนะเว้ย จะอธิบายก็ยืดยาว เอาเป็นว่าเอ๊งหาไปเรื่อยๆจนครบขุนนางเดี๋ยวก็รู้เองล่ะ"

.

             "อ๊ะ!! ไหนว่าเข้าถึงระบบได้หมดไง แล้วไหงไม่บอกอ่ะพี่"

.

             "ก็เอ๊งบอกอยากเก่งเองไม่ใช่หรอ??"

.

             "...ก็จริง แล้วผมจะหาขุนนางอื่นได้ไง"

.

             "ปกติแล้วพวกขุนนางจะเกิดจากสมุนไพร100ต้น ต่อ1ขุนนาง      แต่เพราะสกิลฟาร์มนั้นแหละเอ๊งถึงได้เจอง่ายๆ เพราะงั้นเก็บมาแค่เมล็ดเยอะๆก็พอ พอปลูกเดียวก็เจอเอง อีกอย่างพวกคุณนางน่ะ ปรุงยาแล้วจะได้ยาเพิ่มพลังคิดเป็น% พวกที่ไม่ได้รับคัดเลือกจะให้ผสมไว้เลยป่าว"

.

             "ไม่ล่ะ ผมค่อยดูรายละเอียดที่หลัง แต่ฝากพี่ปรุงยารักษาแผลให้ด้วยล่ะกัน เอา100ขวดเลย ยังไม่ต้องทำระดับMนะ แล้วตัดเข้าโรงนาให้ด้วย"

.

              "เออๆ เดี๋ยวตรูปิดบ้านกับทีวีเอง นอนไปเถอะ"

.

              "ขอบคุณมากพี่" หลังออกมาจากห้องเบิร์นลงไปดูหนังพร้อมกับตัวอื่นๆจนจบแล้วปิดทีวี มีพวกเด็กๆบางตัวอยากดูอีก แต่ถูกพวกตัวเมียสั่งให้นอนจึงยอมแต่โดยดี เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เบิร์นจึงเดินขึ้นไปชั้นสองเพื่อไปนอน แต่ก็ไม่วายเปิดเข้าไปดูวิศเล็กน้อย เมื่อแสงจากทางเดินส่องเข้าไปโดนตา วิศครางด้วยความรำคาญแล้วเอาผ้าห่มมาคลุมโปร่ง เรียกเสียงหัวเราะน้อยๆจากเบิร์น หลังปิดประตูห้องวิศแล้วเบิร์นเข้ามานอนในห้องของเขา นี่เป็นคืนแรกที่เข้าได้นอนพัก เพราะปกติเขาเป็นเพียงAIที่ไม่ต้องนอน แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่จะได้พักผ่อนตามแบบคนทั่วไป 

.

.

              เช้าวันใหม่ ผมลุกขึ้นมาเพราะได้ยินเสียงตัดไม้ ผมเลยลุกไปอาบน้ำซะเลย เมื่อลงมาถึงเมย์และเฟย์กำลังเตรียมมื้อเช้าอยู่ในครัว รีน่ากำลังปลุกเด็กๆไปล้างหน้าล้างตาเตรียมไปทำงาน ออกมาด้านนอกกีซาดกับตัวผู้อีก3ตัวก็มารออยู่

.

             "อรุณสวัสดิยามเช้าครับ นายท่าน"

.

             "อรุณสวัสดิ แล้วพี่เบิร์นล่ะ เมื่อกี้ผมไปที่ห้องแล้วไม่เจอ"

.

             "ท่านเบิร์นไปวิ่งที่ทุ่งก่อนแล้วน่ะครับ ข้ากำลังรอนายท่านกับรีน่าก่อนไปทำงานครับ"

.

             "ดี อ๊ะ! รีน่ามาแล้ว เราไปกันเถอะ"

.

             พวกเราเดินมาถึงที่ทุ่งแล้วเห็นพี่มันกำลังวิ่งอยู่ วันนี้อยู่ในชุดวิ่งของNi*e ทั้งเซ็ตรวมรองเท้าถุงเท้าด้วย ไม่รู้ไปหามาจากไหน เพราะพี่มันวิ่งไปไกลกว่าจะวิ่งกลับมาคงนานผมเลยไปเปิดคอกดัสก่อน ดัสเดินออกมาพร้อมกับตัวเมียที่ตามเขามาตลอด เจ้าลูกม้าก็กระโดดตามออกมา

.

            "ไงดัส ไปวิ่งแข่งกันป่ะ"พี่มันเดินมากอดคอผม

.

            "จะเร็วไปไหนเนี่ยพี่ อรุณสวัสดิทั้ง1คนกับอีก1ตัวนะครับ"

.

            "อรุณสวัสดิเช่นกันขอรับนายท่าน" ดัสตอบกลับ

.

            "ดีน้อง แล้วเอาไง ไปป่าวดัส" พี่มันถามดัส ส่วนดัสก็หันมาหาผม ผมเลยพยักหน้าอนุญาติ เจ้าดัสเลยออกวิ่งนำพี่มันไปก่อน

.

            "เฮ้ย! โกงนี่หว่าดัส "ว่าแต่เขาตัวเองก็ใช้พลังผู้กล้าเหมือนกันแหละ เมื่อทุกตัวออกไปหมดแล้วผมตรงไปที่คอกหมูต่อ รีน่ากับเด็กๆกำลังขนฟางที่มีเลือดและน้ำคร่ำออกมาแล้วเปลี่ยนอันใหม่ให้พวกแม่หมูและลูก วันนี้ดรอปเนื้อแค่4ชิ้นอาจจะเพราะพวกแม่หมูเพิ่งออกลูก พวกลูกหมู2คอกแรกเริ่มเดินได้แล้วแต่ยังดื่มนมอยู่ พวกแม่หมูจึงกินเยอะขึ้นมาก ผมเลยทิ้งผักไว้2ตระกร้าในวันนี้ เมื่อดูทุกอย่างเสร็จแล้วผมเดินไปรอพี่เบิร์นพร้อมกับกีซาด ไม่นานพี่มันก็วิ่งเข้ามาพร้อมดัส ผมเรียกถังที่เก็บเอาไว้พร้อมกับแกลลอนน้ำเติมให้ดัส แล้วเอาขวดน้ำเย็นที่หยิบจากตู้เย็นเมื่อเช้าจากมิติส่งให้พี่มัน

.

            "ใจมาก ไอ้น้อง"

.

            "ไม่เป็นไร วันนี้ผมว่าจะไปสำรวจต้นน้ำ พี่จะไปกับผมป่ะ"

.

            "ไม่ล่ะ พี่ยังควบคุมพลังได้ไม่ค่อยดีเลย"

.

            "หืม?? ยังแรงไม่พอหรือไงพี่"

.

            "ป่าว! กลัวว่าฟันแรงไปจะตัดต้นไม้หมดป่าแทนช่วยแกฆ่ามอนเตอร์น่ะสิ ขอเวลาวันนี้อีกวัน แล้วจะตามไปด้วย"

.

            "โอเคร ผมไปกับกีซาดก็ได้ ได้พาไปฝึกด้วย"

.

            "ยินดีครับ นายท่าน"

.

            "แล้วข้าล่ะขอรับ นายท่าน"ดัสถามขึ้นมา

.

            "ดัสอยู่กับพี่เบิร์นไปก่อน ผมต้องการเคลื่อนที่เร็วและทางที่ไปก็ปีนป่ายค่อนข้างเยอะ ผมไปกับกีซาดน่าจะเร็วกว่า"

.

            "ตามนั้นขอรับ นายท่าน"

.

.

.

.

///////------

          ตอนนี้ใจดียังไม่ติดเหรียญนะครับ ตอนรออนุมัติก่อน พร้อมกับความยาวมากกกกกกกกกก หายไข้แล้วครับ แต่สต็อกตอนผมหมดแล้วเพราะงั้นจะพยายามลงให้วันละตอนให้ได้ครับ ตอนไม่สบายแต่งต่อไม่ไหวจริงๆ พอกำลังจะพิมพ์ก็ปวดหัวจิดๆเลย แล้วผมก็เป็นโรคประหลาดอย่างไม่ชอบจินตนาการนึกตอนต่อไปก่อนเพราะคิดแล้วจะขี้เกียจพิมพ์เลยได้กลายเป็นว่าได้พล็อตเรื่องมาสองเรื่องระหว่างนอนพักมาแทน

           เรื่องแรกฟาร์มเหมือนกันครับ แต่เป็นฟาร์มที่Ncจัดเต็มจริงๆ และพระเอกได้หมดชายหญิง แต่รุกอย่างเดียวน็อตรับ เป็นรุกของแท้เลยละ แต่ผมขอยังไม่บอกรายละเอียดละกันครับ 

           เรื่องที่สอง เป็นแนวแฟนตาซีต่างโลก แต่ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้คงคอนเซ็ปเดิม พระเอกลุยเดียว มีจิ้นบ้างแต่น็อตNcจนกว่าจะตอนท้ายๆที่เจอนางเอกนั้นแหละ

.

           ทั้งสองเรื่องที่กล่าวมาผมยังไม่แต่งแต่อย่างได้ แค่นอนนึกไปเรื่อยๆระหว่างป่วยเท่านั้นครับ

           อีกเรื่องหนึ่ง ตกใจกับยอดlikeมาก มันครึ่งหนึ่งแล้วนี่หว่า อ่า  ขอยกเลิกดีมั๊ย 555 

           สุดท้าย สงกานต์นี้คนแต่งลงจะมีคนอ่านมั๊ยเนี่ย ถ้าไม่มีขอหนีต่ออีก5วันน้าาาา /// หลบเท้า

.

ติได้แต่อย่าด่านะครับ 

[300 likeเมื่อไร รับไปเลย3ตอนรวด]

1เม้น = 1กำลังใจ

ความคิดเห็น