June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

89. มีเวลา​แค่​3นาที (เนียร์​กร)

ชื่อตอน : 89. มีเวลา​แค่​3นาที (เนียร์​กร)

คำค้น : เนียร์​กร​

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.3k

ความคิดเห็น : 106

ปรับปรุงล่าสุด : 16 มี.ค. 2562 15:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 2,500
× 0
× 0
แชร์ :
89. มีเวลา​แค่​3นาที (เนียร์​กร)
แบบอักษร

เนียร์ Part

กลิ่นน้ำหอมผู้ชายโชยมาแปะจมูกพร้อมกับสัมผัสนุ่มนวลที่แก้มซ้ายปลุกผมให้ตื่นขึ้น ผมขมวดคิ้วก่อนลืมตาช้า ๆ ภาพตรงหน้าค่อยแจ่มชัดขึ้นทีละน้อย ใบหน้าเรียวขาวลอยอยู่ใกล้ปลายจมูกของผม  ชายหนุ่มขมวดคิ้วก่อนลืมตา

" กร "

ผมพึมพำในลำคอเรียกชื่อคนตรงหน้าขยับตัวมองไปรอบๆห้อง ความรู้สึกเเรกที่รับรู้คือปวดหนึบ  ช่วงล่าง แถวๆบั้นท้ายแถมอาการปวดหัวที่เหมือนจะเป็นไข้อีก ผมขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียงนิ่วหน้าด้วยความทรมาน

" อืม.... กี่โมงแล้ว "  ผมถามเสียงเนือยๆ

" 8โมงเช้า " กรตอบ ผมขยับตัวเตรียมจะลุกขึ้นแต่ก็ถูกมือเรียวของกรกดให้นั่งอยู่ท่าเดิม

" พี่เนียร์ตัวร้อนนะครับ นอนพักก่อน "

" อยากอาบน้ำ เหนียวตัว " ผมบอกกรทำหน้ายุ่งนิดๆ เหมือนจะไม่ยอม แต่เจอสายตาอ้อนวอนที่ผมส่งไปให้

" งั้นเดี๋ยวผมไปเตรียมยาแก้ปวดกับข้าวต้มไว้ให้ " กรบอกอย่างห่วงใย พร้อมกับเอาหลังมือมาแตะที่หน้าผากผม ซึ่งผมเองก็รู้สึกเหมือนกันว่าปวดหัว ครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้ผมพยักหน้ารับอืมๆ ไม่พูดอะไรออกมาสักคำ มองตามแผ่นหลังร่างสูงของกรที่เเต่งตัวเรียบร้อยแล้วเดินออกจากห้องไป

วันนี้เช้าวันจันทร์นี่นะ คิดได้ผมก็หยิบมือถือขึ้นมากดโทรหาเลขาที่บริษัท บอกว่าจะเข้าไปทำงานช่วงบ่าย จากนั้นผมก็ไล่สลัดความมึนงง พยุงตัวเองลุกขึ้น และค่อยเดินไปห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ

ผมมองร่างเปลือยตัวเองในกระจกรอยแดงจางที่บริเวณหน้าอกผม เป็นหลักฐานอย่างดี ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืน

อา... นี่ผมทำเรื่องแบบนั้นไปจริงๆหรอ

ผ่านไปแล้วทำไปแล้วครั้งแรกของผมกับผู้ชายความรู้สึกมันหลากหลายไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้หมด จังหวะที่กรเข้ามามันเจ็บมากสำหรับผมน้ำตาไหลซึม เจ็บจุกจนเกือบหมดอารมณ์ แต่ด้วยความรักที่มีให้กับกร บวกกับความต้องการของตัวเอง ผมจึงปล่อยให้กรนำทางผ่านไปสักพักความเจ็บปวดเมื่อครู่หายไปกลายเป็นความสุขเสียวซ่านแทน

ผมไม่อยากจะเชื่อเลยนี่เป็นครั้งแรกของกรกับผู้ชายแถมยังเก่งเรื่องเซ็กส์ได้ถึงขนาดนี้  ถึงความช่ำชองของกรจะยังเป็นเรื่องคาใจแต่ผมก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ปล่อยใจล่องลอยไปกับความรู้สึกแปลกใหม่ที่กรหยิบป้อนให้  และยิ่งตอนที่มองร่างกายของกร ถึงแม้ภายนอกกรจะไม่ขาวมาก แต่ข้างในขาวจั๊วะเลย กล้ามท้องเป็นลอนๆหน้าอกกล้ามเป็นมัด ยิ่งมีขนหน้าอกขึ้นเป็นไรๆ จากหน้าอกลามลงมาตรงสะดือแล้วลามไปถึงใต้สะดือ ........  

แค่คิดถึงสิ่งที่อยู่ใต้สะดือลงไป หน้าผมก็ร้อนวูบ เหมือนสาวรุ่นที่มีความรักครั้งแรก

บ้าเอ๊ย... ผมไม่คิดว่าผ่านมา37ปีจะเพิ่งมารู้สึกดีกับเซ็กส์ที่ร้อนแรงแถมยังเป็นฝ่ายถูกกระทำอีก  ผมส่ายหน้าขับไล่ความคิดฟุ้งกระจายของตัวเอง แล้วรีบอาบน้ำ

อาบน้ำเสร็จผมยืนอยู่กลางห้องในชุดคลุมอาบน้ำตัวเดิม แล้วกรก็เดินเข้ามาพร้อมกับเสื้อผ้าผมชุดเมื่อคืนที่ตอนนี้ดูเหมือนจะซักรีดเรียบร้อยแล้ว แต่กรยื่นอีกชุดให้เป็นเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงผ้าขาสั้นผมแล้วกรก็เดินออกไป ผมแต่งตัวเสร็จเดินออกมากรนั่งดื่มกาแฟอยู่ แล้วกรก็ลุกไปถือชามข้าวต้มมาวางลง มองหน้าผมนิดนึงผมรู้ว่าหมายถึงอะไรไม่รอให้กรบอก ลงมือตักข้าวต้มกินไปเกือบหมดชาม ถึงจะรู้สึกขมคอแต่เพราะข้าวต้มที่อร่อย ทำให้ผมกินได้เยอะ

" อร่อยดี ซื้อที่ไหนหรอ? "

" ผมทำเอง " กรตอบแล้วยื่นแก้วน้ำให้ผม จังหวะนั้นปลายนิ้วเราสองคนแตะกัน ผมรีบดึงแก้วน้ำมาดื่มอย่างเร็วเพาะความรู้สึกร้อนแปลกๆยิ่งมองหน้ากรยิ่งใจเต้นแรง กรเองก็คงเหมือนกันกับผมดูเขินอายแปลกๆ

" อร่อยดีนะ ขอบใจ " ผมบอกเบาๆพลางหยิบเม็ดยาแก้ปวดวางข้างๆมากิน สักพักต่างคนก็ต่างนิ่ง

ผมไม่เอ่ยถึงเรื่องเมื่อคืนเลย ส่วนกรเองก็ไม่พูดถึงเหมือนกัน .....  ดีแล้วหรอแบบนี้ ไม่สิ ผมต้องพูดอะไรบ้างสิ.... แต่จะให้พูดอะไรล่ะ... โอ๊ยปวดหัว

" พี่เนียร์ไปนอนพักเถอะครับ เดี๋ยวสักพักกิจต้นจะเข้ามาผมมีงานเช้าครับเดี๋ยวเที่ยงๆผมเข้ามา " 

ผมทำหน้าตกใจนิดนึงเมื่อได้ยินชื่อกิจต้น ถ้าสองคนนั้นมาเห็นผมที่นี่ เรื่องคงไม่เป็นความลับ

" เอ่อ.. กรเรื่องของเราพี่ยังไม่ได้บอกนนและคนที่บ้านเลย ถ้ากิจต้นมา... " 

ผมบอกเรื่องที่กังวลออกไป

" ดูซีเรียสจังนะครับ กิจรู้เรื่องของผมทุกเรื่องถ้าผมบอกว่าไม่พูดคือไม่ "  

กรบอกอันนี้ผมเชื่อกรเพราะว่ากรกิจรักกันมากๆ และเหมือนกรจะควบคุมได้หมดทุกคน ....

" แต่ยังไงก็ยัง..."   

ผมทำท่าแย้งเพราะนึกถึงนน ยังไงเด็กหนุ่มพวกนี้ก็คือกลุ่มเพื่อนเดียวกัน และรักกันมากด้วย

" งั้นผมไปแนะนำตัวกับน้องชายพี่ ว่าผมคือแฟนพี่ ดีมั้ยครับ " กรบอกยิ้มๆ

" ไม่.. ไม่ต้อง " ผมรีบบอกปฏิเสธ

" ล้อเล่นครับ.... แต่เตรียมตัวไว้ก็ดีนะ ถ้าพี่เนียร์ยังไม่กล้าบอก "

กรบอกยิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วลุกเดินเอาชามข้าวต้มไปเก็บ  เห้อ.... นั่นล่ะที่ผมหนักใจ 

ความสัมพันธ์ข้างหน้าของผมกับกรจะเป็นแบบไหนนะถ้าทุกคนรู้เรื่องแล้ว

แล้วมือถือกรที่วางตรงหน้าผมก็ดังขึ้น ผมมองชื่อคนที่โทรมา โจ้ เด็กหนุ่มที่ทำงานของกรและคือคนที่มาทำความสะอาดห้องให้กรและคือคนที่นอนบนโซฟานี้เมื่อคืนก่อนผมรู้เพราะตอนที่ผมเข้ามาผมเห็นกรเก็บหมอนกับผ้าห่ม...... กรเดินออกมาหยิบมือถือไปคุยด้านนอก ผมรู้สึกปวดหัวขึ้นมาบวกกับอาการหงุดหงิดในใจทำให้ผมลุกเดินไปล้มตัวลงนอน เอาผ้าห่มปิดหน้าไว้ สักพักกรก็เข้ามา 

บอกว่าจะไปทำงานแล้ว พร้อมกับเอามือดึงผ้าห่มออกเอามืออุ่นมาแตะที่หน้าผากผมเบาๆ แล้วโน้มตัวมาจูบเบาที่แก้มผม

" เป็นห่วงนะครั​บ​ " 

เสียงทุ้มกระซิบแผ่วๆข้างหูแล้วกรเดินออกจากห้องไปความร้อนอุ่นที่แก้มเมื่อกี้กับน้ำเสียงนุ่มๆทำให้อาการหงุดหงิดในใจของผมหมดไป

เป็นห่วงก็น่าจะอยู่ดูแลสิ ผมคิดอย่างเห็นแก่ตัวแล้วหลุดยิ้มออกมาในใจมันพองโตยังไงก็ไม่รู้ แล้วผล็อยหลับไปด้วยความเพลียเมื่อยล้าและฤทธิ์ของยาแก้ปวด

11.40น.

เสียงกุกกักๆด้านนอกทำให้ผมตื่นขึ้นมามองนาฬิกาเกือบจะ เที่ยงแล้วผมหลับยาวเกือบ3ชั่วโมง และพยายามลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว อาการไข้เหมือนจะหายไปแล้วเหลือแต่ อาการเจ็บเสียดๆช่วงล่างเวลาเดินผมแต่งตัวเสร็จกิจก็เปิดประตูเข้ามาส่งยิ้มหวานให้ผม

" หายดีแล้ว หรือครับ " กิจถามผมรู้สึกหน้าร้อนวูบกับสายตาของกิจที่มองร่างกายผม คำว่าหายดีนั้น ผมรู้ว่าหมายถึงอะไร เดาว่า กรคงบอกกิจแล้ว

" อะ อืม.." ผมตอบสั้น รู้สึกอายกิจเหมือนกัน

" พี่เนียร์ รับสายนี้หน่อยครับโทรมาจนเครื่องผมร้อนล่ะ " 

กิจบอกยิ้มๆแล้วยื่นมือถือให้ ผมหยิบมือถือแล้วเดินไปคุยหน้าระเบียงห้องนอน กรนั่นเองที่โทรเข้ามา

" อาการเป็นไงบ้างครับ " เสียงนุ่มดังตามสาย

" ดีขึ้นแล้ว  ทำไมไม่โทรเข้ามือถือพี่ล่ะ " ผมตอบและถามกลับ

" มือถือพี่ โทรไม่ติดน่าจะเเบตหมด  เอ่อ... แล้วยังปวดอยู่มั้ยครับ เอ่อ.. ช่วงล่าง  "

กรถามอ้ำอึ้งกลับมา คำว่าช่วงล่างผมรู้สึกหน้าร้อนขึ้นมา เหลือบไปมองกิจที่กำลังเก็บเสื้อผ้าเข้าตู้ให้กร ดูแล้วกิจน่าจะเป็นคนดูแลเรื่องความสะอาดซักรีดเสื้อผ้าให้กร แล้วก็นึกถึงโจ้ ทำไมกรยังให้โจ้มาทำความสะอาดให้ล่ะ... เพราะกิจดูแลเรื่องนี้อยู่แล้ว แล้วเสียงกรก็เรียกชื่อผมผ่านสายมา คงเห็นว่าผมนิ่งไปนานไม่ได้ตอบ

" หรือว่ายังปวดอยู่ " กรถาม

" ไม่ปวด หายแล้ว!!  " ผมตอบเสียงเเข็งรู้สึกอารมณ์หงุดหงิดง่ายกว่าปกติไม่รู้ว่าเพราะอะไร กรเองก็นิ่งเงียบไป

" ยังไงก็กินยาแก้ปวดกันไว้หน่อยนะครับ " กรบอก

"  อื้ม .…… รู้น่า " ผมบอกน้ำเสียงหงุดหงิด

" อ๋อ งั้นผมไม่กวนแล้ว " และกรเองก็เหมือนจะรู้อารมณ์ผม กรบอกแล้วก็วางสายไป ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไร แล้วผมก็เดินไปยื่นมือถือส่งคืนให้กิจ

" พี่เนียร์ครับยังเจ็บอยู่ใช่มั้ย ตรงนั้น​ " 

กิจถามผมพร้อมกับมองช่วงล่าง ผมอึกอักๆที่จะตอบ

" เจ็บอยู่สินะครับ ครั้งแรกก็แบบนี้ล่ะ ผมนะถึงกับนอนซมป่วยเป็นอาทิตย์ "  

กิจบอก แล้วกิจก็เล่าเรื่องยาวให้ผมฟังว่า ครั้งแรกของกิจไม่ได้เตรียมพร้อมอะไรเลยต่างคนต่างเมาอารมณ์พาไป และฝ่ายที่ถูกกระทำสิ่งเดียวที่ได้รับตอนนั้นคือความเจ็บปวดเจ็บจนคิดว่าจะไม่มีครั้งต่อไปอีกแน่ๆ

" แต่นายก็ยังอยู่กับต้นมาถึงทุกวันนี้ " 

ผมเอ่ยหลังจากที่กิจเล่าเรื่องจบ

" และเพราะความเจ็บครั้งนั้นทำให้ผมคิดว่า ทำไมผมถึงต้องเป็นฝ่ายถูกกระทำล่ะในเมื่อผมเองก็ผู้ชายแมนๆ ผมจึงลองรุกดู แรกๆต้นมันไม่ยอม แต่ผมขู่ว่าจะไม่มีครั้งที่4 ที่5 อีกต่อไปมันจึงยอม "

กิจเล่า และสิ่งที่กิจเล่ามานั้น มันตรงกับความคิดผมทุกอย่าง จนน่าแปลกใจ  กิจเห็นผมนิ่งเงียบไปจึงเล่าต่อ

" และนั่นทำให้ผมรู้ความชอบของตัวเอง ว่าผมชอบถูกกระทำมากกว่า " 

กิจยื่นหน้ามากระซิบใกล้ๆผมยิ้มเจื่อนๆให้กิจ พร้อมกับถอนหายใจอย่างโล่งอกหลายๆอย่าง ความรู้สึกขุ่นมัวในใจเริ่มกระจ่างแจ้ง ทุกอย่างที่ผมคิด ถูกกิจเล่าออกมาหมดเลย

" พี่เนียร์ถือว่าโชคดีนะครับ " กิจบอก

" เรื่องอะไร "

" ก็อย่างน้อยกรอ่อนโยนผ่อนปรน ถ้าเป็นไอ้หื่นต้น ยิ่งบอกว่าเจ็บมันยิ่งกระหน่ำยิง " 

กิจบอกแล้วหัวเราะร่วนออกมาอย่างคนอารมณ์ดี ผมไม่ถามว่ารู้ได้ไง เพราะว่ากิจเองก็มองทะลุปรุโปร่งเหมือนกับกร เดาจากหลายๆอย่างที่กิจพูดออกมา และที่กิจพูดมาก็มีส่วนถูก กรอ่อนโยนจริงๆเพราะผมรู้มาจากเพื่อนบางคนว่า ครั้งแรกของฝ่ายรับนั้นถึงขั้นเลือดออก แค่ได้ยิน ตอนนั้นก็ยังผวาเลย

กิจมองหน้าผมนิดนึงแล้วเอาหลอดขนาดเล็กๆยัดใส่มือผม ผมหยิบขึ้นมาอ่านพอรู้ว่าเป็นยาอะไร ก็รู้สึกหน้าแดงขึ้นมา

" เอาไว้ใช้ครับ มันจะช่วยผ่อนหนักเป็นเบาได้ " 

ผมบอกขอบคุณกิจเบาๆ จากนั้นกิจก็บอกผมให้ไปนั่งรอข้างนอก รอกิจเก็บทำความสะอาดห้องนอนของกรให้เสร็จก่อน แล้วจะไปส่ง ผมทำท่าจะค้าน กิจก็บอกว่าจะผ่านไปทางนั้นพอดี  ผมเปิดประตูห้องนอนออกมาได้ยินเหมือนเสียงคนคุยกันอยู่มุมระเบียงที่มีผ้าม่านกั้นไว้อยู่

" ยังไงมึงก็ควรวางตัวให้ดี บางทีความใจดีของมึงอาจทำให้เด็กนั่นคิดไปเอง " 

เสียงต้นพูดขึ้น ว่าแต่ต้นคุยกับใคร? แล้วเสียงผู้ชายอีกคนก็พูดขึ้น

" มึงก็รู้ว่าผู้ชายคนอื่นนอกจากพี่เนียร์กูไม่เคยมองแบบนั้นเลย " 

เสียงกรนี่  มาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่

" กูอะรู้ แต่พี่เค้าไม่รู้ ระวังๆไว้ก็ดี ถึงมึงกับพี่เค้าจะพัฒนากันมาอีกขั้นก็ตามแต่นั่นมันก็แค่เริ่มต้นกร เรื่องบุคคลที่สามก็ไม่อยากให้มีไว้ใกล้ๆห่างๆได้ก็ดี "

ผมไม่รู้ว่ากรตอบว่าอะไรผมหมุนตัวเดินย่องเบาๆไปนั่งลงที่โซฟา ปะติดปะต่อเรื่องที่ได้ยินมา ทำให้ผมพอเข้าใจ ว่าความรู้สึกกรที่มีต่อผมมันมากแค่ไหน มากจนผมรู้สึกกดดัน แล้วกิจก็เดินออกมามองผมแวบหนึ่งแล้วเดินไปตามต้นกับกร ที่ยืนคุยกันอยู่ด้านนอก และทันทีที่กรกับต้นเดินเข้ามา กิจก็ชวนต้นกลับไปทันที กรหันมามองผมนิดนึงยังไม่ได้พูดอะไร แล้วเดินไปหยิบบางอย่างที่โต๊ะที่ทำงาน และช่วงเวลานั้น กิจก็เอียงตัวมากระซิบกระซาบข้างหูผม ที่ได้ยินกันแค่สองคน

" เรื่องรุกไม่ลองไม่รู้ และหมอนั่นเองก็ไม่ใช่คนที่จะขัดใจพี่เนียร์หรอกครับ ถ้ามันคาใจก็ลองครับ "

กิจพูดจบก็ลุกขึ้น เดินไปรับของที่กรยื่นให้ พร้อมกับยื่นหน้าไปจุ๊บที่แก้มของกรเบาๆ ผมหน้าอึ้งๆนิดๆ แล้วกิจกับต้นก็ลากลับ

"  กิจทำแบบนั้นกับนายประจำหรอ​ "  

ผมถามเมื่อกรนั่งลง ข้างๆผมและเอาฝ่ามือหนาแตะที่หน้าผากผมเหมือนกำลังวัดไข้

" เรื่องไหนครับ หรือจูบเมื่อกี้ " 

กรถาม ผมก็พยักหน้าและผมก็ได้รู้เรื่องของกรเพิ่มขึ้นอีกเรื่องคือ กิจจะจูบหรือหอมแก้มกรประจำไม่ว่าจะเป็นการขอบคุณหรือทักทาย นั่นคือเรื่องปกติเป็นมาตั้งแต่เด็กแล้ว

" ไหนว่ามีงาน ทำไมกลับมา " ผมถามเมื่อนึกขึ้นได้

" ก็น้ำเสียงพี่เนียร์ฟังดูไม่ดีเลย ผมเป็นห่วง อีกอย่างผมกลัวพี่เนียร์หลบหน้าผม " กรบอก

" หลบหน้า ใครจะทำเรื่องแบบนั้นกัน "  

ผมตอบหลบสายตาคมของกรที่มองมา หลบหน้างั้นหรอนั่นคือสิ่งที่ผมคิดจะทำก่อนหน้าที่ผมจะได้ยินคำพูดของกรที่คุยกับต้น

" อ่า.. นั่นสิครับผมคงคิดไปเอง "  กรบอกยิ้มๆ แล้วเดินไปชูถุง อาหารกล่องขึ้น

" ทานข้าวดีกว่าครับจะได้กินยา "

หลังจากอิ่มกับมื้อเที่ยงที่กรซื้อมาแล้ว กรบอกว่าจะไปส่ง ผมที่ทำงาน แต่แล้วมือถือกรก็ดังขึ้น  และฟังบทสนทนาแล้วน่าจะเป็นเพื่อนที่ทำงานโทรมาแล้วก็วางไป ซึ่งเป็นแบบนั้นอยู่เกือบชั่วโมง งานยุ่งแล้วจะมาทำไม ผมคิด และสายสุดท้ายทำให้ผมชะงักนิดนึง เด็กโจ้นั่นโทรมาและทำให้อารมณ์ผมเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้งเพราะว่ากรคุยงานกันเกือบ20นาที ฟังเเล้วเหมือนกรจะกลับไปทำงานอีกครั้ง รู้สึกปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง

" พี่เนียร์ไหวรึเปล่าครับ ดูหน้าซีดๆ " 

กรพูดจบเอามือมาแตะหน้าผากผมและไล้แตะลงมาที่ช่วงคอ

" ตัวยังร้อนจริงๆด้วย งั้นก็ไม่ต้องไปทำงาน นอนพักเถอะ นะๆครับ " 

กรบอกเสียงอ้อนๆสายตาเต็มด้วยความห่วงใย ผมจึงพยักหน้าอื้มๆ แล้วกรก็พยุงผมเดินไปในห้องนอน ทั้งที่จริงผมเดินเองได้ แต่ที่ผมยอมเพราะว่ามันรู้สึกดีที่มีคนมาปรนนิบัติดูแล แถมยังคอยถามโน่นนี่.... โตจน37ปีครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่มีคนมาคอยดูแลเวลาป่วยไข้ รู้สึกดีจริงๆ

แล้วกรก็ยื่นชุดนอนสบายๆมาให้ผมเปลี่ยน ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จโทรไปบอกเลขาว่าวันนี้ไม่เข้าบริษัท แล้วกรก็เดินออกไป สักพักก็เดินเข้ามาพร้อมกับกะละมังเล็ก

" เช็ดตัวหน่อยครับ "

" เดี๋ยวเช็ดเอง " ผมบอกกรก็ไม่ได้เเย้งอะไรทำท่าจะเดินออกไปอย่าบอกนะว่าจะไปทำงาน? ผมขยับตัวแล้วร้องออกมาเบาๆ เอามือข้างหนึ่งกุมศรีษะตัวเอง

อ๊ะ..

กรหันมาทำหน้าตกใจรีบเดินเข้ามาพยุงผมให้นั่งพิงหัวเตียง

" ปวดหัวหรือ " กรถามผมพยักหน้าเป็นคำตอบโกหกคำโตๆเป็นครั้งแรกและไม่รู้ว่าเพื่ออะไรกันแน่

" งั้นเดี๋ยวผมเช็ดตัวให้นะครับ " 

กรบอกเหมือนขออนุญาต​ ผมก็พยักหน้า แล้วกรก็ลงมือเช็ดตัวให้ผมทันทีที่ผ้าเย็นๆสัมผัสแถวๆซอกคอผม สะดุ้งโหยงขนลุกซู่ ความรู้สึกแปลกๆวิ่งไปทั่วทุกจุดที่ผ้าผืนเล็ก นั้นเช็ดผ่าน และกรเช็ดไล้วนบริเวณยอดอกผมอยู่นาน จนผมต้องหยุดมือหนานั้นไว้

" พะ.. พอแล้ว  " ผมบอกเสียงหอบกรยิ้มเล็กน้อยแล้วถอยมือออกเอาผ้าไปเก็บ

" รู้สึกดีขึ้นยังครับ " กรถามแล้วเอามือล้วงเข้าไปในเสื้อลูบไล้บริเวณหน้าท้องแบนเรียบไปมา

" ว่าแต่มือนั่นมันอะไร " ผมถามเมื่อมือหนาของกรไล้ต่ำลงไปอีก

" วัดไข้ ไงครับ .....ตรงไหนร้อนที่สุดนะ " 

กรตอบพึมพำในลำคอแล้วโน้มหน้าลงมา กลิ่นกายอ่อนๆ ของกรและน้ำหอมที่ใช้ทำให้ปลุกปั่นอารมณ์ผมแล้วกรก็จูบ ริมฝีปากไล้ไปตามหน้าผากไรผม จมูก หยุดที่แก้มผม สูดเข้าไป

" ไข้ลดลงแล้วนี่ " กรบอกแล้วจูบและดูดกลืนริมฝีปากอ่อนนุ่มของผมทันที

" อื้อ..อื้อ " มือผมผลักศรีษะออกเต็มแรงเริ่มกระเถิบตัวออกจากร่างสูงกรแต่ ขาแข็งแรงกดทับเพิ่มขึ้น มือหนาลูบไล้บริเวณหน้าอก มือที่อยู่ต่ำกว่าล้วงเข้ามาในหัวกางเกงนอน ผมเผลอจูบตอบสนองกรไปพักหนึ่ง แล้วมือหนาของกร

" พะ พอแล้ว....อื้ม... เจ็บ " ผมร้องท้วงเสียงหายใจติดๆขัดๆกรจึงหยุด จูบละมือออกมาตามองที่ผมปรือๆบ่งบอกถึงอารมณ์ตอนนี้เป็นอย่างดี

" เกินไปแล้วนะ "  ผมบอก

" พูดอะไรน่ะ ไม่ชอบที่ผมวัดไข้หรอครับ "

" วัดไข้บ้าอะไร นั่นมันจูบข่มเหงแล้ว " 

ผมบอกเสียงขุ่น และกรก็ยิ้มสดใสออกมาไม่ได้มีท่าทีเคืองอะไรเลย

" จูบนั่น ค่าแรงผมนี่ครับ​ ผมอุตส่าห์หยุดงานมาเฝ้าไข้ " กรบอก

" ไม่ได้บอกให้หยุดซักหน่อย " 

ผมตอบกลับรีบเอาผ้าห่มคลุมหน้างาน​ หยุดงาน​มาเฝ้าไข้งั้นหรอ... ผมหลุดยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

" แฟนป่วยนี่ครับ จะให้ผมอยู่เฉยได้ไง แถมสาเหตุก็มาจากผมด้วย " 

กรบอกแล้วล้มตัวลงสอดตัวเข้า มาในผ้าห่มนอนข้างๆแล้วดึงผ้าห่มออกจากหน้าผม เอามือหนาล้วงลงไปวางทับหน้าท้องผม

" อย่าคิดห้ามเลยครับไม่ได้ผลหรอก " 

กรบอกเหมือนรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่ ผมจึงนอนนิ่ง พลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ระยะเวลาที่คบกันมา เริ่มจะเห็นตัวตนกรด้านที่ไม่เคยรู้มาก่อน กรเป็นคนที่ช่างดูแลผิดคาด เป็นคนจู้จี้ขี้บังคับเกินคาด แถมยังไม่มีความเกรงใจอะไรเลย เมื่อมือหนาล้วงลูบสะโพกบางของผม ..... ทั้งที่เมื่อก่อนเคยน่ารักอ่อนโยนแท้ๆ

แล้วชั่วโมงต่อจากนั้นผมกับกรก็หลับไปตื่นมาอีกที6โมงเย็น ผมว่าจะกลับบ้าน แต่ก็โดนหน้าหงอยๆและน้ำเสียงอ้อนๆของกรดึงไว้ผมจึงค้างที่ห้องกรอีกคืน และคืนนั้นก็ไมมีอะไรเกิดขึ้นมากกว่านอนคุยกันจนดึก ผมกับกรเราแลกเปลี่ยนชีวิตของแต่ละคนอย่างถูกคอผมรู้สึกว่าตัวเองคุยเก่งขึ้น  เพราะกรเป็นคนชอบรับฟัง ผมคุยเรื่องชีวิต เรื่องลึกๆเกี่ยวกับความคิด ทัศนคติ ความเชื่อ เพราะที่ผ่านมาผมคบ ผู้หญิงจะคุยแต่เรื่องสนทนาที่ผมไม่รู้จักเช่นพระเอกละคร ดารา เครื่องสำอางและของลดราคา นั้นทำให้ผมรู้สึกเบื่อหน่ายในบางครั้ง

4วันผ่านไป ผมกลับมาทำงานที่บริษัทและนอนที่บ้าน ผมไม่มีเวลาได้เจอกับกรเลย  ชีวิตทุกวันของผมก็ปกติ ส่วนมากจะจมอยู่กับงานจนเกือบดึก  แต่กรก็โทรหาผมทุกวันวันละ3เวลาก่อนอาหาร และผมเองก็ไม่ได้รู้สึกรำคาญอะไร กลับชอบด้วยซ้ำเวลาที่น้ำเสียงนุ่มๆของกรที่บอกว่า 

" คิดถึงนะครับ "

และวันนี้เย็นวันศุกร์กรโทรมาชวนผมไปกินข้าวด้วยกัน และหลังจากกินข้าวเสร็จก็ดื่มกันต่อ

" วันอาทิตย์นี้พี่เนียร์ว่างมั้ยครับ "

" อืม.. ก็คงจะว่างมั่ง " ผมตอบเพราะว่า ปกติวันหยุดผมก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล้ว... แต่แอบฟอร์มนิดนึง

" งั้นเรา ไปเที่ยวไหนสักที่ ดีมั้ยครับ " กรถาม

" ดะ.. เดท หรอ " ผมถาม

" ใช่ครับ เดท " กรตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้เด็กเสิร์ฟสาวหมวยที่กำลังวางแก้วเบียร์ลง มือไม้สั่น คงได้ยินที่กรบอกชัดเจน สาวหมวยนั้นหน้าแดงนิดๆมองหน้าผมกับกรสลับกันไปมา.....ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอคนนั้นคิดแบบไหน กรเกย์ๆนะกรเกย์...

เดทกับกร?  จะเป็นแบบไหนนะ คราวนี้ไม่เหมือนคราวที่แล้ว

สวนสนุกหรอ ไม่นะไม่ใช่

เดินตลาดนัด ซื้อแหวนคู่  ไม่ๆๆๆ  ไม่มีทาง

นั่งกินป้อน​ไอศกรีม​กัน  เหวอๆ ไม่ใช่ๆสไตล์ของผม

ดูหนังรักโรแมนติก  ไม่ๆนั่นก็ไม่ไหว พลางคิดจินตนาการแล้วผมก็ส่ายหัวไปมาจนลืมอีกคนที่นั่งมองผมยิ้มๆ

" ถ้าไม่มีที่ไปก็มาดูหนังแผ่นที่ห้องผมมั้ยครับ " 

กรออกความคิดเห็น ผมก็เห็นด้วยกับกรจึงพยักหน้าเป็นคำตอบ แล้วกรก็โน้มตัวมากระซิบ

" ถ้าสนใจจะค้างก็ได้นะครับ " 

แล้วหอมเบาที่แก้มผมดีที่ผมกับกรนั่งอยู่มุมมืดของร้าน  ค้างคืนหรอฝันไปเถอะ กรเกย์ ผมคิดแบบเคืองในใจที่โดนกรหอมแก้มกลางร้าน อาหาร

เช้าวันอาทิตย์

ผมผิวปากอย่างคนอารมณ์ดีเดินลงบันไดมา และเดินไปหยิบกุญแจรถ และเดินออกมา นนน้องชายผมนั่งอยู่สวนหน้าบ้านกับนัท ผมจึงเดินไปทัก เพราะว่าผมไม่ได้เจอทั้งคู่เลยทั้งอาทิตย์ที่ผ่านมา

" มาทำอะไรหน้าบ้าน "  ผมถาม

" ช่วยนัทปลูกดอกไม้ "  นนตอบท่าทีเหนื่อยหน่ายส่วนนัทยิ้มทักทายผม และหันไปส่งสายตาดุไปที่นนจนผมอดยิ้ม ไม่ได้ รู้กันทั่วว่านนน้องชายผมกลัวเมียเป็นที่สุด

" ไปเที่ยวกับแฟนหรือครับ " ผมที่กำลังจะเดินไปหยุดกึกทันที

" เห้.…ไม่ใช่พอดีไปเจอเพื่อนเก่าหน่อยไม่ได้เจอกันนาน " 

ผมตอบเลี่ยงๆ นนมองหน้าผมเหมือนกำลังจับผิด

" เฮ้อ.. .ตัดสินใจได้เมื่อไหร่ค่อยพามาแนะนำละ​กัน " 

นนบอกแล้วนั่งลงไปช่วยนัทปลูกต้นไม้ต่อ ผมเดินหน้ามุ่ยไปที่โรงรถ ขับรถเกือบ30นาทีผมก็มาถึงคอนโดกรและยืนครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของนน ตัดสินใจ? รึว่านนรู้อยู่แล้วว่าผมกับกรคบกัน  และยังมีอีกเรื่องที่ผมคิดไม่ตกยังกล้าๆ กลัวๆคือ เรื่องที่กิจแนะนำ

รุก... ไม่ลองไม่รู้... ว่าแต่กรจะยอมหรอ...

ผมเคาะประตูห้องกรสองครั้ง กรก็เปิดประตู ผมมองร่างสูงของกรตอนนี้ ใส่แค่ผ้าขนหนูผืนเดียวอีกแล้ว กล้ามเนื้อหน้าอกแน่น กล้ามเนื้อหน้าท้องเป็นลอนๆ แถมหยดน้ำที่เกาะพราวตามแนวช่วงไหล่แกร่งทำให้ร่างเปลือยดูเซ็กซี่มากกว่าเดิมอีก ผมมองกลืนน้ำลายเดินเฉียดร่างเปลือยของกรเข้าไปในห้องยืนคว้างอยู่กลางห้องไล่สายตามองสำรวจไปทั่วห้อง

" โจ้ไม่ได้มาค้างที่นี่หรอก ครั้งนั้นแค่ครั้งเดียว " 

กรเอ่ยเหมือนรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่...

  แล้วกรก็สวมกอดผมจากทางด้านหลัง ใช้วงแขนโอบรอบคอผมแนบแก้มลงที่แก้มผมอีกที ผมได้แต่ยืนนิ่งให้กรกอดอยู่อย่างนั้นไม่ขัดขืน แผ่นหลังผมร้อนวูบเมื่อกรเบียดร่างเปลือยเข้าหา

" เดี๋ยวๆ มือทำไมป้วนเปี้ยนจัง " 

ผมเอ่ยถามเมื่อมือเย็นของกรลูบล้วงเข้าไปในเสื้อยืดผม

" ก็คิดถึงนี่ครับ ไม่ได้เจอตั้งหลายวัน " กรบอกพร้อมกับจูบที่ซอกคอ

" เมื่อวันก่อนก็เจอ " ผมบอก แล้วกรจับร่างผมหันมาเราสองคนสบตากันนิ่ง

" แต่ก็ไม่ส่วนตัวนี่ครับ ผมอยากทำแบบนี้ แบบนี้และก็แบบนี้มาตลอดเลย " 

กรจูบพรมไล่ไปทั่วหน้าและเข็มขัดผมถูกแกะออกตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ ผมรู้แต่เพียงตอนนี้ผมเหลือแค่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวด้วยความตกใจกับมือหนาของกรที่ล่วงล้ำ ผมจึงผลักอกกรอย่างแรงจนกรตัวเซ ล้มลงแล้วยังไม่วายดึงร่างผมติดไปด้วย และตอนนี้ร่างผมคร่อมทับร่างสูงของกรไม่เปิดโอกาสให้ร่างกรได้หนี รีบจับมือทั้งสองของกรล็อคไว้แน่น แล้วผมก็โน้มไปจูบและดูดเม้มซอกคอขาวของกร จนร่างกรสั่นสะท้าน

" จะ... จะ... ทำอะไร " กรถามผมน้ำเสียงติดๆขัดๆ

" ก็จะทำเหมือนที่กรทำไง " 

ผมตอบยกยิ้มอย่างร้ายกาจ แต่กรเองก็ไม่มีท่าทีตกใจอะไร แถมยังส่งสายตายั่วยุมาให้ผมอีก ผมรับรู้ถึงแกนกายร้อนเบียดชิดกันจนรู้สึกว่ามันขยายจนปูดโปนขึ้นมา และนัยน์ตาคมของกรที่จ้องมองผมอยู่ตอนนี้ แสดงออกชัดเจนว่า

ต้องการ

สถานการณ์ล่อแหลมมากๆที่จะก่อให้เกิดความเสียหายทางด้านร่างกาย ไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่ง

" ผมให้เวลาพี่เนียร์3นาทีถ้าทำให้ผมเสร็จจบได้ ผมจะยอม  แต่ถ้าพี่ทำไม่สำเร็จทั้งคืนแน่ๆ " 

กรบอกและยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

บ้า... แล้ว3นาที... มาตั้งกฏแบบนี้ กับคนที่ห่วยแม้กระทั่งจูบใครมันจะไปทำได้  คราที่แล้วยังเกือบครึ่งชั่วโมงกว่ากรจะปล่อย.....และมันต้องทำไงบ้างวะ ใช้นิ้ว ใช้งานและก็ไอ้นั่น .. และถ้าผมทำไม่สำเร็จ  คำว่าทั้งคืน.... อาจจะทำให้ผมเดินไม่ได้เป็นอาทิตย์แน่ๆ

โอ๊ยเอาไงดีวะ ......  ผมคิดอยู่นาน แล้วความเงียบเข้ามาปกคลุมภายในห้องทันที

" พี่มีเวลาแค่3นาทีแค่นั้นนะครับ " 

กรเอ่ยเตือนสติผม เอาวะ... ไม่ลองไม่รู้...

"  ปะ... ไปนอนรอที่เตียงเลย... "  

ผมสั่งเสียงสั่นๆ แล้วลุกเดินตรงไปที่ห้องน้ำ

บ้า... เอ๊ย... แค่เดินขายังสั่นเลย แล้วผมจะทำสำเร็จมั้ยเนี่ยหันกลับไปมอง กรเกย์ที่นอนแผ่หราอ้าซ่า  อยู่บนเตียง แถมยังกระดิกเท้ารอ อย่างน่าหมั่นไส้

คอยดูเถอะกรเกย์ พี่จะกดให้จมเลย  ผมเค้นฟันพูดออกมา แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปด้วยใจตุ้มๆต่อมๆ

______________________________________________________

มาแล้วจร้า เนียร์กรตอนนี้ก็ยังเอื่อยๆอยู่ ค่อยเป็นค่อยไป อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ ตอนหน้ามาตามต่อ การรุกของพี่เนียร์จะรอดมั้ย3นาที อิอิ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}