koopspder

Secret อย่าให้ใครรู้ ว่ามึงเมียกู!!

ชื่อตอน : Secret AG. 70 (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 32k

ความคิดเห็น : 209

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2560 13:16 น.

แบบอักษร

​Secret.AG (Arm x Gus)












"รักแล้วอย่าไปหลงสิ่งยั่วยุอีกล่ะ เข้าใจป๊ะ"ไอ้แรดทำเสียงดุใส่ ผมยิ้มขำเมื่อเห็นสีหน้ากับคำพูดของมันที่ไม่ได้เศร้าหรือเจ็บปวดอะไร

"เออ หลงแรดตัวนี้ตัวเดียว"ผมเอามือไปยีผมมันเล่น กัสย่นจมูกใส่ผมก่อนจะยกเท้าข้างที่ไม่เจ็บถีบผมอย่างไม่ทันตั้งตัว

เหี้ย!!

"ถีบกูทำไมวะ"ผมทำหน้ามุ้ยมองคนตรงหน้าที่เอาแต่ยิ้มอย่างกวนๆ

"ลงโทษไง"กัสมันพูดแล้วยกเท้าถีบที่อกผมอีกครั้ง ทำให้ผมผงะเกือบล้ม ตัวเล็กๆแบบนี้แม่งแรงเยอะ

"พอห่า กูตายกันพอดี"ผมจับขามันที่ยกขึ้นถีบผมไว้

"หึ ไปอุ่นนมมาให้กินเลย"กัสยื่นแก้วนมที่กินหมดมาให้

"ไม่อิ่มหรอวะ"ผมถาม

"ไม่ ไปอุ่นให้ผมเลยเร็วๆล่ะ"

"เออ รอแป๊บ"ผมยอมอย่างง่ายดาย เอาใจตามใจมันหน่อยละกันเพราะผมมีความผิดติดตัวอยู่ ผมเดินไปอุ่นนมให้ไอ้แรดก่อนจะเดินกลับมาหามันที่นั่งอยู่เค้าท์เตอร์เมื่ออุ่นนมให้เสร็จเรียบร้อยแล้ว

"เอา"ผมยื่นแก้วนมอุ่นๆให้ กัสยิ้มก่อนจะรับแก้วนมขึ้นดื่ม ผมมองคนตรงหน้าก่อนจะยิ้มบางๆออกมา

"ยิ้มบ้าอะไร คนเจ้าชู้"สัส...

"อยากยิ้ม ไม่ได้หรือไง"ผมหรี่ตามองไอ้แรดที่พูดเมื่อกี้ กัสย่นจมูกใส่ก่อนจะดื่มนมจนหมดแก้ว

"อุ้มไปที่ห้องหน่อย เจ็บเท้า"

"ขี้เกียจเดินากกว่ามั้ง"ผมพูดขำๆแต่ก็ยอมอุ้มมันเข้ามาในห้อง แล้ววางกัสนั่งที่ปลายเตียง

"อ้อ พี่อาร์มอาทิตย์หน้าเพื่อนผมจะมาติวหนังสือที่นี่นะ"ไอ้แรดมันพูดขึ้นเหมือนกำลังนึกได้ คงจะเตรียมตัวสอบกันละมั้ง แต่เดี๋ยวนะ

"อาทิตย์หน้าเพื่อนกูจะมาติวเหมือนกัน"ผมบอก ใช่ อาทิตย์หน้าเพื่อนผมก็จะมาติวหนังสือสอบที่นี่

"พี่ก็ไปติวที่อื่นสิ ผมจะพาเพื่อนมาติวอยู่ที่นี่อ่า"กัสบุ้ยปากมองผม

"ทำไมมึงไม่ไปติวที่อื่นล่ะ"ผมเถียง ผมก็ต้องการใช้สถานที่เหมือนกันนี่หว่า

"งั้นแบ่งกัน ผมกับเพื่อนจะติวกันที่ห้องนั่งเล่น ส่วนพี่กับเพื่อนก็เลือกเอาละกัน ห้องน้ำ ห้องครัว"ไอ้แรดยิ้มกว้างให้ ผมขมวดคิ้วเล็กน้อย บ้าหรือเปล่าจะให้ผมกับเพื่อนไปติวที่ห้องครัว? ห้องน้ำ? แล้วตัวเองติวที่ห้องนั่งเล่น เป็นใครจะยอมวะ

"กูจะติวที่ห้องนั่งเล่น มึงไปหาที่ติวเลย"ผมผลักหัวมันอย่างไม่แรงมากนัก ห้องนั่งเล่นผมจองเว้ย

"ผมจองก่อนแล้วอ่ะ พี่ก็ไปติวที่อื่นสิ ห้องนอนก็ได้มันก็กว้างอยู่"กัสยู่ปากใส่ผมอย่างขัดใจ

"ทำไมมึงไม่ไปติวอยู่ห้องนอนล่ะ"ผมเถียง มันก็กว้างอยู่หรอกครับแต่มันไม่สะดวกเท่าติวที่ห้องนั่งเล่น ผมไม่ค่อยชอบเอาของกินเข้าไปกินที่ห้องนอน ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ เดี๋ยวห้องมันจะอับมีกลิ่น ไม่น่านอน

"งั้นเป่ายิงฉุบกันมั้ยล่ะ ใครชนะได้ห้องนั่งเล่นไป"ไอ้แรดมันเสนอ อะไรนะ? เป่ายิงฉุบเนี้ยนะ แม่งจะโคตรเด็กปัญญาอ่อน

"เออ เป่าครั้งเดียวจบ"แต่ผมก็ยอมล่ะครับ ฮ่าๆ นี่แหล่ะคือทางออกที่ดีที่สุด ไม่งั้นได้เถียงกันยาวแน่ ไอ้แรดนี่มันยอมผมสะที่ไหน

"มาเลย ยัน ยิง เยา ปั๊กกะเป้ายิงฉุบ!!!"ผมกับไอ้แรดพากันเป่ายิงฉุบ ผลปรากฏว่าผมชนะ ฮ่าๆๆ ผมออกกำปั้น ไอ้แรดมันออกกรรไกร

"กูชนะ ฮ่าๆ"ผมยักคิ้วใส่ไอ้แรดอย่างกวนๆ ดูมันทำหน้าหงิกหน้างอใส่ผม

"อะไรก็ม่รู้"

"มึงคิดเองนะ มีน้ำใจนักกีฬาหน่อยดิว๊า"ผมพูดด้วยน้ำเสียงกวนโอ๊ย

"ก็ได้ ผมกับเพื่อนติวที่ห้องนอนก็ได้ เอาไปเลยห้องนั่งเล่นอ่ะ ชิห์"ไอ้กัสพูดน้ำเสียงติดงอนใส่

"มันก็ไม่ได้เสียหายอะไรนี่หว่า แต่กูไม่อนุญาตให้เอาของกินเข้ามากินในห้องแค่นั้น"ผมยักคิ้งใส่มันอย่างกวนๆ ฮ่าๆ ดูสิมันทำท่างอนผมใหญ่แล้ว

"อ๊ะ ลืมบอกไป เอิร์ธก็มาด้วยนะ"ผมหุบยิ้มแทบไม่ทันเมื่อได้ยินชื่อไอ้เด็กนี่ มันว่าไงนะ!!!

""ไม่ให้เอาขนมมากินก็ได้ งั้นกินกันเองละกัน แบร่"ไอ้แรดมันแลบลิ้นใส่ผม แล้วยิ้มอย่างอารมณ์ดี แต่ผมไม่อารมณ์ดีด้วยเว้ย

"กูไม่ให้มันมา"ผมพูดอย่างไม่ค่อยพอใจ ถึงจะไม่ได้อะไรเท่าไหร่ แต่ถึงยังไงไอ้เด็กเวรเอิร์ธนี่มันก็ขึ้นชื่อว่าชอบไอ้แรด ผมไม่ยอมให้มันมากระตุกหนวดผมหรอก คิดจะมาเข้าถ้ำเสือหรอมึง

"ลืมไปหรือเปล่าว่าตัวเองมีความผิดติดตัวอยู่"ผมชะงัก มองไอ้แรดที่ยกยิ้มอยู่

"สรุปยังไง จะให้เพื่อนผมมาหรือไม่ให้มา"

"เออ ให้มันมาก็ได้วะ"ผมพูดอย่างจำใจ ยอมก็ได้วะเพราะผมทำเรื่องไม่ดีไว้หรอกไม่อย่างนั้นผมไม่ยอมแน่

"หึหึ"

"อะไรของมึง"ผมมองไอ้แรดที่ผมหัวเราะในลำคอ

"เปล๊า แค่ขำที่ต้อนคนจมมุมได้"ไอ้แรดยักไหล่ก่อนจะล้มตัวลงนอนแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่น

"กูไปอาบน้ำก่อนละกัน"ผมบอกเพราะรู้สึกร้อน ทำไมอากาศมันร้อนแบนี้วะแอร์ก็เปิดแต่เหงื่อผมก็ออกอยู่ดี

"อือ"ไอ้แรดยิ้มให้ผมเล็กน้อยก่อนจะเล่นโทรศัพท์ต่อ มันแชทกับใครวะ พิมพ์ยุกยิกแล้วก็ยิ้ม แต่ช่างมันเถอะผมคงไม่เช็คโทรศัพท์มันมากหรอก ผมจะให้ความเป็นส่วนตัวมันบ้าง แต่ก็ไม่ได้ปล่อยละเลยก็แอบเช็คอยู่บ้างนิดๆหน่อยๆ

ผมหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำ ผมใช้เวลาอาบน้ำเกือยสามสิบนาที มันร้อนครับเลยอาบนานหน่อย พออาบเสร็จก็เดินออกมาโดยมีผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวไว้

"มึงไม่อาบหรือไง"ผมถามไอ้แรดที่มันนอนเล่นโทรศัพท์อยู่

"อาบตอนบ่ายแล้วอ่า เดินก็ลำบาก"

"ขี้เกียจอาบมากกว่ามั้งมึงน่ะ"ผมพูดแล้วเดินไปสวมเสื้อผ้า  พอแต่งตัวเสร็จก็เดินมาหามันที่เตียง

"ไปอาบ"ผมจับแขนไอ้แรดเบาๆ

"ไม่เอา"

"จะไปอาบเองดีๆหรือให้กูอาบให้"ผมยิ้มกริ่ม พูดแล้วก็....

"หึ อาบให้หรอกลัวทำอย่างอื่นให้น่ะสิ"ไอ้แรดมันยู่ปาก แหน่ะรู้ทันสะด้วย

"รู้ดีนักนะมึง"ผมยกยิ้มเอามือยหัวมันเบาๆ

"ไม่อาบนะ ผมเพิ่งอาบบ่ายๆใกล้มืดนี่เองตัวก็ไม่เหม็น"กัสพูดเสียงอ้อนก่อนจะเอาแขนยื่นมาใกล้จมูกผมเพื่อให้พิสูจน์ กลิ่นหอมๆจางๆจากครีมบำรุงผิวเข้ามาติดจมูก

"พิสูจน์แค่นี้จะรู้ได้ไงวะ"ผมพูด ความจริงมันก็หอมนั่นแหล่ะครับแต่แค่อยากแกล้ง

"อะ อีกข้าง"ไอ้แรดมันเอาแขนอีกข้างยิ้มมา แต่ผมส่ายหน้าก่อนจะดึงตัวมันเข้ามาใกล้แล้วโน้มเข้าไปสูดดมซอกคอหอมๆของมัน บอกได้คำเดียวว่าคิดถึง

"อือ พี่อาร์มพอแล้ว"มือเล็กๆกำลังดันไหล่ผมออก ผมไม่สนใจเพราะยังไงก็สู้แรงคนอย่างผมไม่ได้

"อือ ไม่เอา"ผมยังคงพรมจูบซอกคอขาวๆ ดูดเพื่อสร้างรอยไว้ ส่วนมือก็เริ่มลูบไล้ตรงบริเวณต้นขาขาวก่อนจะค่อยๆเลื่อนขึ้นไปบีบเค้นสะโพกบางเบาๆ

"พี่อาร์ม อือ"

"ไม่คิดถึงกูหรือไง"ผมพูดเสียงทุ่มต่ำ พรมจูบตามลำคอขึ้นไปพวงแก้ม ผมคิดถึงมันจะแย่อยู่แล้ว อยากกอด อยากหอม อยากจูบและอยากสัมผัส

"คิดถึง...แต่ผมเจ็บเท้า"

"กูไม่ได้เอาตรงที่เท้านี่หว่า"ผมยกยิ้ม คำพูดนี้คุ้นๆมั้ยครับ ไอ้แรดนี่แหล่ะมันเป็นคนพูดกับผมเมื่อตอนเจ็บเท้าคราวโน้น

"พี่อาร์มบ้า"

"นะ กูจะไม่ให้โดนแผลที่เท้า"ผมพูดพลางส่งสายตาเหมือนอ้อนๆ

"ห้ามโดนนะ"ผมพยักหน้ารับ หึหึ ในที่สุดก็ยอม เสร็จไอ้อาร์มคนนี้ล่ะ

"รอบเดียวนะ"ฝันเถอะครับ คนอย่างผมรอบเดียวมันจะไปพออะไร และผมก็รู้ว่าไอ้แรดมันก็คงไม่พอเหมือนผมนั่นแหล่ะ

"เสียดายว่ะมึงขึ้นขย่มไม่ได้ งั้นนอนนิ่งๆครางหวานๆให้กูฟังละกัน"ผมพูดล้อใส่จนไอ้แรดมันตีเข้าที่ไหล่ผมแรงๆ ผมหัวเราะขำก่อนจะก้มไปซุกไซร้ซอกคอขาวอีกครั้ง...

"อะ..พี่อาร์ม"

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

07.40 น.

ผมตื่นขึ้นมาด้วยท่าทางกระปี้กระเปร่าอย่างสดชื่นผิดกับอีกคนที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียงด้วยท่าทางอ่อนเพลีย เมื่อคืนผมค่อนข้างเอาแต่ใจกว่าจะพอใจก็เกือบเที่ยงคืน แม่งโคตรจะอิ่มสมกับที่ไม่ได้ทำมาเกือบเป็นอาทิตย์

ผมมองดูไอ้แรดที่นอนหลับสนิท โดยที่มีเสื้อผ้าใส่เรียบร้อย เมื่อคือทำอะไรๆเสร็จผมก็อุ้มมันไปทำความสะอาบ ชำระร่างกายให้ ผมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้คนตัวเล็กก่อนจะลุกเดินไปที่ห้องครัว ผมจะทำอะไรให้ไอ้แรดกินดีวะทำก็ไม่ค่อยเป็นสะด้วย เอาอาหารฝรั่งหรือไทยดีวะ ผมเดินกลับไปเอาโทรศัพท์แล้วค้นหารายการอาหารในกูเกิ้ล เออ ทำอาหารฝรั่งละกัน แค่ไส้กรอก ไข่ดาวง่ายดี

ไม่รอช้าผมรีบลงมือทำตามที่กูเกิ้ลมันบอก ผ่านไปสักพักอาหารฝรั่งที่ผมลงมือทำก็เสร็จเรียบร้อย เอ่อ ไข่ดาวมันอาจจะไหม้นิดหน่อยแต่ก็พอกินได้ ผมจัดการยกอาหารสองจานมาวางไว้ที่โต๊ะกินข้าวแล้วไปเอานมสดหนึ่งแก้วกับน้ำเปล่าสองแก้วมาวางไว้ นมสดผมเตรียมไว้ให้ไอ้แรดมันน่ะส่วนผมไม่กินหรอกครับ มันไม่ใช่สไตล์- -“

พอผมเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็เดินกลับไปที่ห้องนอนเพื่อไปปลุกไอ้แรดมากิน วันนี้ไม่ใช่วันหยุดหรอก ผมมีเรียนวิชาหนึ่งแต่ขอไม่ไปละกันจะอยู่ดูแลกัส เพราะมันเจ็บเท้าอยู่

"กัส...กัสลุกมากินข้าว"ผมปลุกคนที่นอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง

"อือ..."

"ลุกมากินข้าวก่อนค่อยมานอนต่อ"ผมพูดขึ้นอีกเมื่อคนตรงหน้ายังงัวเงียไม่ยอมลุก

"เดี๋ยวค่อยกินได้มั้ยอ่า ผมง่วง"

"ไปกินข้าวก่อน"ผมบอกแล้วดึงตัวมันลุกขึ้น เจ้าตัวย่นจมูกเล็กน้อยแต่ก็ยอมลุกขึ้นมานั่ง

"อุ้ม"

"เออ"ผมยิ้มขำกับท่าทางเด็กน้อยของมัน มีแฟนอ่อไม่สิ มีเมียเด็กมันก็มีความสุขดีอีกแบบ อ้อนเก่งถึงจะง๊องแง๊งเอาแต่ใจไปบ้างแต่ผมว่ามันน่ารักดี ผมอุ้มไอ้แรดมาที่ห้องครัวแล้ววางลงให้นั่งบนเก้าอี้

"ทำเองหรอ"กัสมองอาหารตรงหน้า

"เออ"ผมตอบสั้นๆก่อนจะนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม

"กินได้มั้ยเนี้ย คึคึ"

"กินได้ก็กิน กินไม่ได้ก็เททิ้งไป"ผมขอใช้คำของอาจารย์ยิ่งศักดิ์หน่อยแล้วกัน

"คิคิ ฝีมือพี่ผมกินหมดแหล่ะ ไหม้แค่ไหนก็จะกิน"กัสมองผมยิ้มๆ เป็นคำพูดที่ธรรมดาๆแต่มันแฝงไปด้วยความรู้สึกดีๆ ยังไงล่ะ ผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง แต่จะบอกว่าต่อจากนี้ไปผมจะรักมันคนเดียวและตลอดไปเลยครับ

"ขอบคุณที่รักคนอย่างกู"ผมมองมันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก

"ขอบคุณเหมือนกันครับที่รักคนอย่างผม"กัสบอกพร้อมกับระบายยิ้มอ่อนให้










ต่อ


















GUs.

"กัสเพื่อนมึงจะมาตอนไหน"พี่อาร์มถามพร้อมกับเดินมาหาผมที่นั่งดูทีวีอยู่

"อีกสักพักอ่ะ"ผมตอบ นัดกันไว้ตอนเก้าโมง วันนี้เป็นวันเสาร์ครับเรามีนัดติวกันที่คอนโดพี่อาร์มเนี่ยแหล่ะ เพื่อนพี่อาร์มก็จะมาติวที่นี่ด้วย อาทิตย์ก่อนผมสองคนเถียงกันแย่งสถานที่ติว สรุปผมแพ้ พี่อาร์มได้ห้องนั่งเล่นไปส่วนผมได้ห้องนอน เซ็งมากเพราะเอาขนมเอาของกินเข้าไปกินไม่ได้ไง เง้อ

"เท้าหายดีหรือยัง"

"ก็เดินสะดวกแล้วอ่า"ผมตอบพี่อาร์ม ผ่านมาตั้งอาทิตย์แผลที่โดนเปลือกหอยบาดก็เริ่มหายแล้ว  ยังไม่ได้เล่าให้ฟังเลย ไปเที่ยวทะเลสนุกมากๆเลยครับ วิวทิวทัศน์สวยมาก ผมถ่ายรูปเก็บไว้เยอะแยะ ครูพาไปดำน้ำดูปาการังด้วยล่ะแต่ขากลับโดนเปลือกหอยบาดที่ชายหาด โดนด่าโดนดุไปตั้งเยอะ ทั้งพีอาร์มทั้งไอ้เมล เจ็บเท้าก็เจ็บพอกลับมาถึงกรุงเทพเจ็บใจก็เพิ่มขึ้นมาอีก เมื่อรู้ว่าพี่อาร์มแอบนอกใจ ผมเจ็บนะแต่ผมก็เข้าใจ พยายามใจกว้างให้มากที่สุดเพื่อรักษาความรักเอาไว้ อย่างที่ผมบอกตั้งแต่แรกผมรักพี่อาร์มมาก ผมไม่อยากเสียคนนี้ไป

ถึงแม้ผมจะเสียใจแต่ผมก็แอบดีใจนะที่พี่อาร์มเป็นคนบอกด้วยตัวของเขาเอง ไม่ใช่ให้ผมรู้จากปากคนอื่น ไม่อย่างงั้นผมทั้งเสียใจและเสียความรู้สึกมากแน่ๆ คนเรามันผิดพลาดกันได้ แต่ละคนมันไม่ได้ดีเริดเลอไปทุกอย่างหรอก...

"คิดอะไรอยู่"ผมสะดุ้งกับเสียงพี่อาร์มพูดเมื่อกี้

"เปล่า แล้วเพื่อนพี่จะมาตอนไหน"ผมถาม

"อีกสักพัก"ผมพยักหน้าเข้าใจ

"ห้ามเอาของกินไปกินข้างในล่ะ อยากกินเดินมากินข้างนอก"พี่อาร์มทำเสียงดุ

"รู้แล้วหน่า"ผมย่นจมูกใส่ แค่เอาขนมเข้าไปกินแค่นี้ก็ห้าม มันจะมีกลิ่นอะไรนักหนา กับอิแค่เอาขนมกับน้ำหวานเข้ามากิน ผมไม่ได้เอาอาหารเข้ามากินสักหน่อย

"แล้วเป็นอะไรอ่ะ ทำไมทำหน้าแบบนั้น"ผมมองพี่อาร์มที่เอาแค่ขมวดคิ้วเข้มเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง

"อย่าเข้าใกล้ไอ้เอิร์ธมากเกินไป ห้ามนั่งข้างกันเข้าใจมั้ย"พี่อาร์มสั่งผมเสียงเข้ม อ่อ ที่ทำหน้ายุ่งเพราะไม่พอใจเรื่องเอิร์ธนี่เอง เอิร์ธจะมาติวด้วยกันล่ะ ทำไมอ่ะผมกับเอิร์ธไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย ตอนนี้แค่เพื่อนกันเท่านั้นไม่มีทางพัฒนาความสัมพันธ์แน่นอน

"ห้ามคุยันด้วยมั้ยล่ะ"ผมพูดประชด

"เออ ห้าม"

"มากไปละ ผมมาติวหนังสือนะจะไม่ให้นั่งใกล้กัน ไม่ให้คุยกันได้ยังไง"ผมยู่ปาก

"ถ้าไม่รักไม่หวงกูไม่มากแบบนี้หรอกเว้ย"พี่อาร์มโวย

"รู้ครับ แต่นั่นเพื่อนผมนะ..ไม่เชื่อใจผมหรอ"ผมเลิกคิ้วมองพี่อาร์ม

"เชื่อ แต่กูอดไม่ได้นี่หว่าที่จะหวง"ผมยิ้มขำก่อนจะจับมือพี่อาร์มไว้หลวมๆ

"มันไม่มีอะไรจริงๆ เอิร์ธรู้ว่าผมไม่มีทางให้มากกว่าเพื่อนแน่นอน เชื่อผมนะ"ผมบอกยิ้มๆ พี่อาร์มมองผมิ่งๆก่อนจะพยักหน้าเข้าใจแล้วเอามือมาโอบไหล่ กอดผมไว้

ออด ออด

"เพื่อนมึงหรือเพื่อนกูวะ"พี่อาร์มพูดขี้นเมื่อมีเสียงออดหน้าห้องดัง

"ไม่รู้สิ"ผมบอก เพราะเวลานัดก็นัดพร้อมๆกันเลย

"รออยู่นี่เดี๋ยวกูจะไปเปิด"ผมพยักหน้าเข้าใจ แล้วพี่อาร์มก็เดินไปเปิดประตู เห็นหนุ่มหล่อเพื่อนพี่อาร์มเดินตามกันเข้ามา ครบแกงค์เลยครับ มีพี่ไฮน์มาด้วย

"สวัสดีครับ"ผมยกมือไหว้พวกพี่ๆ พี่เขาก็ยิ้มรับก่อนที่พี่องศาจะเดินมาหา

"เป็นไงเรา ได้ยินข่าวว่าโดนเปลือกหอยบาด"พี่องศาถาม

"ครับ แต่ตอนนี้หายแล้ว"ผมยิ้มให้พี่องศา พี่เขาน่ารักจังดูอบอุ่นดีอ่ะ พี่วีนัสโชคดีสุดๆเลยนะที่มีแฟนแบบนี้

"พี่วีนัสไม่มาด้วยหรอครับ พี่ปังด้วย"ผมถามพี่องศา แล้วหันไปมองพี่ไนท์

"นัดกันติวแบบพวกพี่เนี่ยแหล่ะ"พี่ไนท์เป็นคนตอบ ผมพยักหน้าเข้าใจก่อนที่เสียงออดจะดังขึ้นอีกครั้ง รอบนี้เพื่อนผมแน่นอน

"เพื่อนมึงน่าจะมาละ"พี่อาร์มบอก

"เพื่อนกัสหรอ อย่าบอกนะมาติวเหมือนกัน"พี่วันถาม ผมพยักหน้ายิ้มๆ

"ครับ เดี๋ยวผมไปประตูก่อน"ผมบอกก่อนจะเดินไปเปิดประตู เห็นเพื่อนผมแต่ละคนสพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ยืนทำหน้าสะลอนอนู่หน้าห้อง แก้งค์เดิมที่เคยมานั่นแหล่ะครับแต่เพิ่มเอิร์ธมาอีกคน

"เข้ามาดิ"ผมบอกเพื่อน ก่อนจะเดินนำเข้ามาโดยมีเพื่อนผมเดินตามเข้ามา พอมาถึงยัยสองสาวแทบจะกรี๊ดเมื่อเห็นหนุมหล่อทั้งหลายอยู่เต็มห้อง

"ใครอ่ะกัส หล่อจัง"

"ใช่ๆ หล่อมากอ่ะ"ยัยเฟิร์นกับยัยเชอรี่กระซิบเบาๆแต่น้ำเสียงระริกระรี้มาก

"พวกมึง นี่เพื่อนพี่อาร์มมาติวหนังสือเหมือนกัน"ผมบอก เพราะพวกมันยังไม่รู้ผมไม่ได้บอกมัน

"สวัสดีครับ/สวัสดีค่ะ"พวกมันต่างพากันยกมือไหว้พวกพี่ๆ

"สวัสดีครับ"พี่ทุกคนยิ้มรับไหว้

"ผมขอตัวไปติวก่อนนะครับ ปะพวกมึง"ผมพูดก่อนจะเดินนำพวกมันไปที่ห้อง

"ติวในห้องนอนหรอวะ"ไอ้เมลถาม

"เออสิ พี่อาร์มเอาห้องนั่งเล่นไปแล้ว"ผมบอก

"น่าจะบอกก่อน จะได้ไปติวที่คอนโดภู"

"กูจะรู้มั้ยล่ะ"ผมย่นจมูกใส่ไอ้เมล ใครจะไปรู้ว่าภูมีคอนโด

"เอาหน่า ติวที่นี่ก็ดีไปอีกนะ เวลากูง่วงจะไปนอนบนเตียงเลย ฮ่าๆ"ไอ้เคพูดแล้วโยนกระเป๋าทิ้งกระโดดลงไปนอนบนเตียง ผมล่ะปวดหัวกับไอ้เคจริงๆ

"เริ่มติวกันเลยดีมั้ย"เสียงเอร์ธพูดหลังจากที่เงียบอยู่นาน

"ก็ดีนะ"ไอ้เมลบอก

"แต่กูขอเข้าห้องน้ำแป๊บ ปวดขี้อ่ะ"ยัยเชอรรี่พูดก่อนจะเดินลิ่วๆไปเข้าห้องน้ำ

"ผู้หญิงอะไรวะ ดูมันพูดสิ"ไอ้เคพูดพร้อมกับส่ายหน้าอย่างเอือมๆ

"ปวดขี้จะให้บอกว่ายังไงล่ะห๊ะ มึงหนิ"ยัยเฟิร์นเถียงแทนเพื่อนซี้ตัวเอง

"พอ อย่าเถียงกัน เตรียมสมุดหนังสืออะไรออกมาเลย"ไอ้เมลรีบห้าม ผมกับเพื่อนคนอื่นๆต่างพากันเอาหนังสือที่จะติวออกมาเตรียมรอยัยเชอรรี่เข้าห้องน้ำ

"มาแล้วพวกมึง"เสียงยัยเชอรรี่ดังขึ้นพร้อมกับเจ้าตัวที่เดินออกมา

"ล้างมือเปล่าวะ"ไอ้เคถาม

"พิสูจน์มั้ยล่ะ"ยัยเชอรรี่เดินไปหาไอ้เคจนมันรีบลุกหนี ฮ่าๆ เพื่อนผมมันก็แบบนี้แหล่ะครับ เล่นกันเหมือนเด็กๆ

"มาติวเถอะ จะได้ไม่เสียเวลา"เสียงเรียบของภูดังขึ้นจากที่เงียบตั้งนาน จากนั้นพวกเราจึงเริ่มติวกันอย่างจริงๆจังๆ วิชาแรกที่เราติวกันคือคณิตศาสตร์ เป็นวิชาที่แสนยากที่สุด ผมกับเพื่อนนั่งติวจนเวลาผ่านไปนับชั่วโมง

"พวกมึงเข้าใจมั้ย ภูเข้าใจหรือเปล่า"ไอ้เมลถามเมื่อมันช่วยอธิบายโจทย์ที่แสนยากให้ฟัง จนจบ ตัวนี้แหล่ะครูจะออกข้อสอบข้อเขียน

"อืม เข้าใจ"ภุบอก ภูก็เก่งนะไม่ได้โง่ดากดารเหมือนพวกผม

"ก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่นะข้อนี้"เอิร์ธพูด ครับ มันไม่ยากสำหรับพวกมันสามคนแต่มันยากสำหรับคนโง่ๆอย่างไอ้เค ผมและยังสองสาวเนี่ย

"กูไม่เข้าใจตั้งแต่แรก มึงช่วยอธิบายให้กูฟังอีกรอบดิ๊"ไอ้เคพูดขึ้น ยัยสองสาวก็พยักหน้าเห็นดีเห็นงาม รวมถึงผมด้วยทำให้ไอ้เมลมองพวกผมอย่างเอือมๆ แหมก็คนมันไม่เข้าใจหนิครับ

"รอบนี้ใครไม่เข้าใจกูจะตบหัวพวกมึงคนละที ผู้หญิงก็ไม่เว้น"ไอ้เมลมองผมทั้งสี่คนด้วยแววตาดุ เพื่อนผมทำไมโหดงี้เนี้ย

ไอ้เอลเริ่มอธิบายโจทย์ข้อเดิมให้พวกผมฟังอีกรอบ ละเอียดยิบยิ่งกว่าเดิมจนผมเริ่มเข้าใจแล้ว พวกมันสามตัวก็คงเข้าใจเหมือนกัน ดูตั้งใจสะเหลือเกิน

"เข้าใจมั้ย"ไอ้เมลถาม พวกผมเลยพยักหน้าหงึกๆ

"งั้นทำข้อต่อไป ข้อนี้ลองทำเองกันก่อน"หลังจากที่ไอ้เมลพูดจบทุกคนก็ลงมือทำอย่างตั้งใจ

"เดี๋ยวกูมานะ"ผมพูดขึ้น

"ไปไหนวะ"ไอ้เมลถามอย่างสงสัย

"เออหน่า"ผมบอกก่อนจะลุกเดินออกจากห้องแล้วเดินไปที่ห้องครัว หยิบน้ำหยิบขนมออกมาก่อนจะเดินกลับไปหาเพื่อนที่ห้อง

"ไปไหนมาวะ...ว้าวของกิน มาๆกูกำลังหิวพอดี"ไอ้เคทำตาลุกวาวเมื่อเห็นขนมที่ผมเอามาให้กิน

"เอาของกินเข้ามากินแบบนี้พี่อาร์มไม่ว่าหรอวะ"ไอ้เมลถาม ผมยักไหล่อย่างไม่แคร์ ช่วยไม่ได้ก็คนมันหิวหนิครับ แค่เอาขนมเข้ามากินคงไม่โดนดุหรอก

"พี่อาร์มไม่เห็นนี่ กินๆเหอะ"ผมบอกก่อนจะพากันนั่งกินขนมไปติวหนังสือไป ผมไม่กลัวโดนดุหรอก พี่อาร์มไม่มีทางรู้แน่นอนว่าผมแอบเอาเข้ามากินเพราะผมล็อกประตูเรียบร้อย คึคึ

พอติวหนังสือกันได้สักพัก นาฬิกาก็บอกว่าถึงเวลาเที่ยงแล้วครับ เพื่อนตัวดีมันก็เริ่มหิวข้าวกันแล้ว

"กัสกูหิวอ่ะ"

"เออ กูก็หิว ไปหาทำอะไรให้กินหน่อยดิ"

"พี่อาร์มคงซื้อมาจากข้างนอกแล้ว เดี๋ยวกูออกไปดูก่อน"ผมบอก พี่อาร์มบอกตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าไม่ต้องทำกับข้าวมันยุ่งยากออกไปซื้อจากข้างนอกเอา

"กูว่าออกไปพร้อมกับหมดเนี้ยแหล่ะ"ไอ้เมลบอก ผมพยักหน้ารับก่อนจะลุกขึ้นยืน แต่เท้าเจ้ากรรมดันไปชนกับแก้วน้ำหวาน หกเต็มพื้น

"เชี่ย เลอะชีทงาน"ไอ้เคอุทานอย่างตกใจ ผมรีบเก็บชีทงานต่างๆออกพร้อมกับเช็ดลวกๆ ดีนะมันเลอะแค่สองสามแผ่น

"ซุ่มซ่ามตลอดเลยนะมึง"ไอ้เมลบ่น ผมย่นจมูกใส่มันเล็กน้อย

"พวกมึงออกไปก่อนเลย กูขอทำความสะอาดห้องแป๊บ"ผมบอก

"อ้อ เอาแก้วน้ำ ซองขนมไปทิ้งด้วย แอบๆนะมึง"ผมสั่ง จะให้มันเอาแก้วไปไว้ในครัว เพราะพี่อาร์มคงไม่เห็นหรอก ยังไงเจ้าตัวก็ไม่มีทางเข้าครัวแน่นอน นอกจากพี่ไฮนซ์เท่านั้นแหล่ะที่เข้าไปจัดตะเตรียมกับข้าว

"เออ"ไอ้เมลเป็นคนตอบแล้วยกถาดใส่แก้วน้ำที่พวกผมกินเดินนำออกไปส่วนภูก็ถือถุงขนมตามออกไปตามด้วยเพื่อนที่เหลือ ผมไม่รอช้ารีบหาผ้าที่ไม่ใช้แล้วเอาไปชุบน้ำแล้วเอามาเช็ดคราบน้ำหวานที่มันเลอะพื้น ถ้าพี่อาร์มมาเห็นผมโดนด่าแน่ๆ

"กัส เดี๋ยวช่วย"

"ยังไม่ออกไปหรอ"ผมมองดูเอิร์ธ นึกว่าเดินออกไปกับพวกนั้นแล้วสะอีก

"ยัง มาเดี๋ยวช่วยเช็ด"เอิร์ธพูดยิ้มๆแล้วดึงผ้าในมือผมไปเช็ดพื้น

"ไม่เป็นไรเอิร์ธ เราทำเองดีกว่า"ผมดึงผ้าในมือเอิร์ธคืน เพราะผมซุ่มซ่ามทำเลอะเองจะให้เพื่อนเช็ดได้ไง ห้องก็ห้องตัวเอง

"เอาหน่า เดี๋ยวช่วย กัสไปเปลี่ยนเสื้อเหอะมันเลอะ"เอิร์ธพูดจบผมรีบก้มมองดูเสื้อตัวเอง ที่มีคราบน้ำหวานเลอะอยู่เล็กน้อย อะ มันเลอะได้ไงอ่ะ

"ไม่เป็นไรหรอก เช็ดเสร็จค่อยไปเปลี่ยนเอิร์ธไปรอข้างนอกกับเพื่อนเถอะ"แต่ถึงยังไงผมก็ยังดื้อที่จะเช็ดเอง

"อย่าดื้อ ไปเปลี่ยนเลย"

"ไม่เอา จะเช็ดเอง"

"เดี๋ยวเช็ดช่วยเอง"เอ๊ะ!! ทำไมดื้อแบบนี้เนี้ย

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อีกด้าน...

Arm!

"ไอ้อาร์ม มึงก็ไปช่วยไอ้ไฮนซ์กับไอ้ซันแกะถุงกับข้าวหน่อยดิวะ"เสียงไอ้ไนท์ดังขึ้นพร้อมกับกระดกเบียร์ขึ้นดื่ม นี่ก็เที่ยงแล้วครับพวกผมหยุดพักกินข้าวกันก่อนแล้วค่อยติว ติวตั้งแต่เช้าเนื้อหาแม่งอัดเข้าสมองจนแทบอ้วก

"ให้สองคนมันทำนั่นแหล่ะ"ผมบอก ขี้เกียจนี่ครับออกไปซื้อก็ไปแล้ว เงินผมทั้งหมดเลยด้วย พวกมันไม่ออกเลยสักบาท เฮอๆ

"แต่มึงเป็นเจ้าบ้าน"

"แล้ว?"ผมเลิกคิ้วเชิงถาม

"พวกมึงมากินข้าว"แต่ในจังหวะนั้นได้ยินเสียงไอ้ซันมันตะโกนเรียก พวกผมทั้งหมดเลยพากันเดินไปที่ห้องครัว กลิ่นหอมๆอบอวนไปทั่ว ผมมองกับข้าวที่วางอยู่เต็มโต๊ะ ที่ซื้อมาเยอะเพราะเผื่อเพื่อนไอ้แรดด้วยครับ มาทีผมนี่จนเลย เลี้ยงทั้งเพื่อนตัวเองทั้งเพื่อนเมีย

"พวกน้องๆยังไม่ออกมาเลย อาร์มมึงไปเรียกหน่อย"ไอ้ไฮนซ์บอก ผมพยักหน้ารับกำลังจะเดินออกไปเรียกแต่ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงเจี้ยวแจ้ว

"ดูต้นทางก่อนดิวะเผื่อพี่อาร์มอยู่ครัว"

"ไมอยู่หรอก เชื่อดิ"

"เออๆไปๆรีบเอาไปเก็บ เดี๋ยวโดนดุ"ผมขมวดคิ้วอย่างงุนงง นั่นมันเสียงเพื่อนๆของไอ้แรดนี่หว่า คุยอะไรกันวะ มีชื่อผม ดูต้นทาง กลัวผมดุอะไรวะเนี่ย ผมสงสัยได้ไม่นานก่อนจะเข้าใจในสิ่งที่พวกเด็กๆมันพูดเมื่อกี้ น้องเมลเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับถือถาดที่มีแก้วน้ำหวานอยู่หลายแก้ม ส่วนคนข้างๆก็ถือซองขนมที่กินแล้วหลายถุงพร้อมกับอีกสามคนเดินตามกันเข้ามา

"เห้ย!"เพื่อนไอ้แรดทำหน้าตกใจเมื่อเห็นผมกับเพื่อนอยู่เต็มห้องครัว

"อะเอ่อ.."ดูแต่ละคนสิทำหน้าตาตื่นเหือนกลัวผมยังไงอย่างงั้นแหล่ะ

"มีเรื่องงจาสรภาพกับพี่มั้ย"ผมถามเสียงเข้ม ความจริงก็ไม่ได้โกรธพวกน้องมันหรอกเห็นทำหน้ากลัวๆเลยอยากแกล้งดุก็แค่นั้น ส่วนคนที่จะโดนดุจริงคงรู้นะว่าผมหมายถึงใคร

"คะคือ กัส กัสมันเอามาให้พวกผมกินครับ"น้องผู้ชายพูดขึ้น ชื่อเคใช่มั้ยเห็นไอ้แรดมันเรียก ดูท่าทางจะออกแนวตลกๆสายฮานะ คนนี้ผมไม่ติดใจอะไรดูจากสายตา ท่าทางคงไม่ได้คิดกับไอ้แรดเกินเพื่อน ไม่เหมือนอีกคน

"กัสล่ะ เพื่อนอีกคนอยู่ไหน"พูดถึงก็นึกขึ้นได้ว่ามีไอ้เด็กเวรเอิร์ธมาด้วย แล้วไอ้แรดของผมก็ยังไม่โผล่มาให้เห็นหัว อย่าบอกนะว่ามันอยู่ด้วยกันสองคน

"อยู่ในห้องครับ ยังไม่ออกมา คือกัสมันทำน้ำหกต้องทำความสะอาดก่อน"น้องเมลพูดเกร็งๆเหมือนกลัวผมจะโกรธ ครับ โกรธ โกรธที่มันสองคนอยู่ในห้องด้วยกันสองต่อสองเนี้ยแหล่ะ เหี้ยเอ้ย

"เดี๋ยวมา กินก่อนเลยละกัน"ผมบอกแล้วรีบเดินไปที่ห้องตัวเอง ไม่รอช้าผมรีบเปิดประตูเข้าไป ภาพที่เห็นคือผู้ชายสองคนกำลังแย่งผ้ากันเช็ดพื้นอยู่

"ทำอะไรกัน"ผมพูดเสียงเข้ม ไอ้แรดมันหันมามองเมื่อเห็นว่าเป็นผมมันรีบออกห่างจากไอ้เด็กเอิร์ธทันที

"ทำอะไร"ผมถามอีกครั้ง พร้อมกับมองดูไอ้เอิร์ธอย่างไม่ค่อยพอใจ แต่มันไม่มีท่าทีจะเกรงกลัวผมเลย

"คือ..เอ่อ"

"มึงออกไปได้แล้ว"ก่อนที่ไอ้แรดมันจะพูดผมพูดแทรกขึ้นมาก่อน ไอ้เอิร์ธ มันมองผมเล็กน้อยก่อนจะยอมเดินออกไปจากห้อง ตอนนี้ก็เหลือแค่ผมกับไอ้แรด หึหึ มึงตาย

"มีอะไรจะแก้ตัว พูดมาให้หมด"ผมบอก อยากดุคนตรงหน้าเล็กน้อยที่แอบเอาของเข้ามากินในห้องแต่ก็เออแม่งเข้าใจว่าหิว เรื่องนี้จะหยวนๆให้แต่ผมไม่พอใจสักเท่าไหร่ที่เห็นมันสองคนอยู่ด้วยกัน ถึงมันจะไม่มีอะไรก็เถอะ ยอมรับว่างี่เง่ามากแต่ผมทนไม่ได้หรอกเว้ยที่เห็นอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้

"ผมเอาขนมเข้ามากินอ่า..แล้วทำน้ำหกลงพื้น เอิร์ธก็มาช่วยอย่างที่เห็นมันไม่มีอะไรจริงๆนะ"ไอ้แรดพูดพร้อมกับทำหน้าหงอย

"ด่าดีมั้ย"ผมถามเสียงเข้ม อยากดุที่มันซุ่มซ่าม อยากโมโหที่มันอยู่กับไอ้เอิร์ธสองคนแต่พอเห็นหน้าหงงอยๆของผมใจผมก็เริ่มอ่อน

"ไม่ดีๆ อย่าด่านะ นี่ก็เช็ดสะอาดแล้วห้องไม่เลอะด้วย"ไอ้แรดมันมาเกาะแขนผมอย่างอ้อนๆ

"ถ้ามีคราวหน้า เจอดีแน่มึง"

"คร้าบ ไม่มีแล้ว"ผมมองไอ้แรดที่ยิ้มจนตาหยี อดไม่ได้ที่จะเอามือไปยีผมมันเล่น

"ไปกินข้าว คนอื่นรอ"ผมบอกกำลังจะเดินนำออกไปแต่โดนมือเล็กรั้งจับแขนเอาไว้ ผมหันไปมองไอ้แรดเชิงถามว่ามีอะไร ไอ้แรดมันยิ้มก่อนจะเขย่งเท้าขึ้นมาจุ๊บแก้มผมแล้วผละออก

"ขอบคุณครับที่ไม่ดุ"

"หึหึ ไอ้แรดเอ้ย"ผมยิ้มขำก่อนจะกอดคอมันเดินออกไปหาเพื่อนอยู่ในครัว เห็นพวกมันนั่งหน้าสะลอนมองกับข้าวอยู่บนโต๊ะ

"ยังไม่กินอีกหรอวะ"ผมถาม

"ก็รอเจ้าบ้านทั้งสองคนเนี่ยแหล่ะครับ เชิญนั่งครับ"ไอ้องศาผายมือไปที่เก้าอี้ว่าง ผมกับไอ้แรดเลยไปนั่ง โอ้โห สิบกว่าคนที่มานั่งกินข้าวโต๊ะเดียวกัน มีเพื่อนเยอะก็แบบนี้แหล่ะครับ เฮ้อ

ผมกับเพื่อนและน้องๆพากันกินข้าวไปคุยกันไป ส่วนมากจะคุยกันเรื่องเรียนต่อ แนะนำแนวทางให้น้องๆมันด้วยล่ะครับ ส่วนมากจะเป็นไอ้องศากับไอ้ไฮนซ์ ส่วนผมนั่งตักข้าวใส่ปากกินอย่างเดียว

ส่วนมากคระที่พวกน้องๆมันอยากเรียนจะเป็นคณะอื่นมากกว่า ไม่มีใครสนใจเรียนสถาปัตย์เลยครับ ก็คงไม่ใช่แนวของพวกน้องๆมันล่ะมั้ง

"เราอยากเรียนนิเทศใช่มั้ย พี่มีเพื่อนอยู่เดี๋ยวแนะนะให้ เอาเฟสไปมั้ยล่ะ"ไอ้ไนท์บอกน้องผู้หญิงสองคน น้องเฟิร์นกับน้องเชอรี่นะถ้าจำไม่ผิด น้องมันอยากเรียนนิเทศการแสดง ผมว่าก็โอเคอยู่หน้าตาก็น่ารัก

"เอาค่ะพี่ หนูก็ไม่รู้จะสอบถามใครดีเหมือนกัน"น้องเฟิร์นบอกด้วยรอยยิ้ม

"โอเค กินข้าวเสร็จเดี๋ยวพี่เอาให้นะ"ไอ้ไนท์ยิ้มหวาน ทำเอาน้องมันเขินจนตัวบิดไปบิดมา ไอ้นี่หว่านเสน่ห์ใส่เด็กหรอวะเดี๋ยวฟ้องน้องปังสะเลย

"มึงมีเพื่อนเรียนอยู่นิเทศด้วยหรอวะ กูเห็นมึงไปจีบแต่สาวที่คณะนั้น"ผมยิ้มกวนๆให้ไอ้ไนท์ อยากพูดให้น้องๆมองมันเป็นปีศาจไม่ใช่เทพบุตรอย่างเมื่อกี้ ฮ่าๆ อย่าว่าผมนะเว้ย มันเนี่ยปีศาจ ถึงตอนนี้จะกลายเป็นเทพบุตรรักเมียคนเดียวก็เถอะ  ส่วนเรื่องที่ไปจีบสาวน่ะตั้งนานแล้วครับ แค่เอามาพูดเฉยๆ

"กูก็ไปกับมึงนั่นแหล่ะห่า"ไอ้ไนท์บอก ก่อนที่มันจะหันไปพูดกับไอ้แรด

"รู้มั้ยกัสแต่ก่อนมันโคตรเจ้าชู้ ฟันสาวไปทั่วควงไม่ซ้ำหน้า"สัส นี่มันเอาคืนผมหรอ

"แล้วพี่อาร์มเคยโดนสาวทิ้งมั้ยครับ"กัสถาม

"มีสิ ครั้งหนึ่งรถไฟชนกันมันโดนสาวตบหน้าตั้งสองคนเลยล่ะ ฮ่าๆ"ไอ้ห่าไนท์!! เรื่องนี้ผมโคตรจะจำเลยครับ และผมไม่เคยเล่าให้ใครฟัง ตอนผมเข้าปีหนึ่งใหม่ๆผมควงผู้หญิงคนหนึ่งแต่ดันเจอผู้หญิงอีกคนที่ผมเคยควง ตอนแรกนึกว่าพวกเธอจะตบตีกันเองแต่ดั๊นมาตบผมสะงั้น ฝ่ามือคนละข้างตบเข้าที่หน้าผมจังๆเลยแม่ง กลางห้าง โคตรจะอาย

"คึคึ สมน้ำหน้าเจ้าชู้ดีนัก"ไอ้แรดย่นจมูกใส่ผม สัส มันน่าบีบให้แบนนัก

"ยังมีอีกนะ"

"พอเหอะ กูอายน้อง"ผมพูดห้ามเมื่อไอ้ซันมันกำลังจะพูด ไอ้นี่ยิ่งชอบเล่าแบบเผาขน

"ฮ่าๆ มาๆกินข้าวกันต่อๆ"ผมและทุกคนพากันกินข้าวกันต่อจนเวลาผ่านไปสักพักก็กินอิ่ม ผมกับเพื่อนมานั่งที่ห้องนั่งเล่น สถานที่ที่ผมใช้ติวหนังสือกัน ส่วนพวกน้องๆก็พากันวุ่นช่วยไอ้ไฮนซ์มันล้างจานำความสะอาดโต๊ะกินข้าวอยู่ ผมยกเบียร์กระป๋องขึ้นดื่มก่อนจะลุกขึ้น

"อ่าว จะไปไหนวะ"ไอ้มาร์คถาม

"ห้องน้ำ"ผมตอบสั้นๆก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ติดกับห้องครัว พอทำธุระอะไรเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา แต่ต้องชะงักเมื่อเจอไอ้เอิร์ธที่เดินมาเข้าห้องน้ำพอดี  มันมองผมนิ่งๆก่อนจะเดินผ่านผมกำลังเข้าไปห้องน้ำแต่ผมพูดขึ้นสะก่อน

"มึงยังชอบกัสอยู่หรือเปล่า"ผมถาม ตั้งแต่รู้เรื่องผมยังไม่ได้เคลียร์กับมันเลย ถือโอกาสนี้ละเคลียร์มันให้จบๆกันไปเลย

ผมมองไอ้เอิร์ธที่เงียบไม่ตอบอะไร

"ถ้าเลิกชอบกูก็ไม่ว่าอะไร แต่ถ้ายังชอบอยู่...มึงเลิกชอบสะ กูไม่ได้ใจดีหรอกนะ"ผมพูดต่อ  ถ้ามันเลิกชอบแล้วผมก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ถ้ายังชอบอยู่และยังคิดจะชอบต่อไปผมก็คงไม่อยู่เฉย

"ยังชอบอยู่ครับ..เข้าใจผมหน่อยเถอะมันไม่ง่ายเลยนะที่จะเลิกชอบใครสักคนในเวลารวดเร็ว ผมกำลังตัดใจอยู่...พี่มั่นใจได้เลยผมไม่ทำให้พี่กับกัสต้องทะเลาะกันหรอก เพราะผมรู้ว่ากัสรักแค่พี่คนเดียว"

"ก็ดี ..เร็วๆหน่อยล่ะ"ผมบอกเสียงเรียบ ไม่พอใจนะที่มันบอกว่ายังชอบอยู่แต่ถ้ามันกำลังตัดใจ ก็ดี ไอ้เด็กเวรนี่มันก็ไม่ได้เลวอะไรหรอกครับผมดูออก เป็นคนดีระดับหนึ่ง ผมสิเลวกว่าด้วยซ้ำแต่มันมาชอบไอ้แรดผมเลยเขม่นมันแค่นั้นล่ะ เพื่อนๆของไอ้แรดผมก็เอ็นดูเหมือนน้องนุ่งทั้งนั้นล่ะ

"ครับ"

"พี่อาร์ม เอิร์ธคุยอะไรกันอยู่หรอ"ผมกับไอ้เอิร์ธหันไปมองต้นเสียง เห็นไอ้กัสมันยืนมองผมสองคน ดูมันตกใจเล็กน้อยที่เห็นผมสองคนอยู่ด้วยกัน

"เปล่า ไม่มีอะไร"ผมตอบก่อนจะเดินไปกอดคอมันเดินเข้าไปในห้อง

"จะบอกหรือไม่บอกว่าคุยอะไรกัน"ไอ้แรดถามเซ้าซี้ ผมไม่ได้ตอบแล้วเดินไปนั่งที่ปลายเตียงแล้วล้มตัวลงนอน

"พี่อาร์ม บอกมานะ"ไอ้แรดยังคงเซ้าซี้ผมไม่เลิก

"คุยกันแค่นั้น ไม่มีอะไรหรอก"ผมตอบ กัสมองผมนิ่งก่อนจะนอนลงข้างๆเอามือท้าวคางมองผมอย่างจับผิด อะไรของมันเนี่ย

"คุยเรื่องอะไร เรื่องผมหรือเปล่า"

"เออ เคลียร์เรื่องมึงนั่นแหล่ะ"ถามเซ้าวี้อยู่ได้ บอกแม่งไปเหอะ

"เคลียร์ยังไง พี่ทำอะไรเอิร์ธหรือเปล่า"

"เป็นห่วงมันว่างั้น กลัวกูต่อยมันหรอไง"ผมเลิกคิ้วถาม

"ไม่ใช่ แค่ไม่อยากให้มีเรื่อง"ไอ้แรดบอกด้วยแววตาจริงจัง ผมถอนหายใจออกมาเบาๆ

"ไม่ได้ต่อยอะไรทั้งนั้น กูแค่คุยกันเฉยๆ"

"คุยอะไรกันบ้างอ่ะ เล่ามาให้หมดเลยนะ"ดูไอ้แรดมันเซ้าซี้ผมสิครับ จะให้เล่าทุกคำพูดที่คุยกันเลยว่างั้น

"ลูกผู้ชายเขาคุยกันมึงไม่ต้องรู้หรอก"

"ผมก็ผู้ชายเหมือนกันนะ"ไอ้แรดมันเถียงพร้อมกับทำหน้ายุ่ง ผมยิ้มขำก่อนจะดันไอ้แรดนอนราบลงบนเตียงพร้อมกับคร่อมมันไว้

"ก็ผู้ชายแต่มึงเป็นเพศเมีย กูกับมันเพศผัวเข้าใจมั้ยไอ้แรด"ผมยิ้มขำแล้วเอามือบีบจมูกมันเล่น

"งือออ ปล่อยนะ เจ็บ งือ ปล่อย"

"ฮ่าๆ"ผมหัวเราะออกมาเสียงดังที่ได้แกล้ง ไม่รู้สิเวลาผมแกล้งมันเล่นผมจะมีความสุข ยิ้มได้ หัวเราะได้ทุกครั้ง

"บีบอยู่ได้ เดี๋ยวกัดนิ้วขาดเลย"

"กัดขาดกูจะเอาอะไรทำให้มึงเสียวห๊ะ"ผมพูดขำๆ วกเข้าเรื่องลามกแล้วมั้ยล่ะ แต่ก็ปกติของคู่ผมล่ะครับ

"พอเลยนะพี่อาร์ม ชอบเข้าเรื่องหื่นตลอด"ไอ้แรดมันยู่ปากใส่ ผมขำเล็กน้อยที่มันทำท่าเขินอาย ปกติมันอายที่ไหนล่ะแถมยังตอบกลับผมแบบติดเรทสะด้วยซ้ำ

"หรือว่าไม่จริง"

"หึ๋ย ไม่ต้องมาถามเลยนะไอ้คนลามก"

"ฮ่าๆๆ"ผมหัวเราะดังลั่นก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มนุ่มของไอ้แรดแล้วเลื่อนไปจูบปากมันอย่างแผ่วเบาแล้วผละออก เราสองคนมองตากันด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความรักก่อนจะประกบจูบกันอย่างดูดดื่ม....

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

อีกด้าน

"อ้าว ทำไมเดินตามกันออกมาแบบนั้นล่ะ"เสียงขององศาถาม เมื่อเห็นเพื่อนๆของกัสเดินตามหลังกันออกมา

"เขาสวีทกันอยู่น่ะครับ ไม่อยากไปขัดจังหวะ"เมลตอบ เพื่อนของอาร์มเลยร้องอ๋อออกมาทันที เมื่อกี้เมลกับเพื่อนๆกำลังเดินเข้าไปในห้องเพื่อจะไปติวหังสือต่อ แต่พอเห็นคนข้างในห้องกำลังจูบกันอยู่เลยไม่อยากขัดจังหวะ

"ไอ้ห่าอาร์มนี่ก็สวีทไม่ดูเล้ยว่าเพื่อนอยู่เต็มห้อง"









































..................................................................................................................................................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

ครบแล้วนะคะ นั่งแต่งตั้งหลายชั่วโมง

ตอนนี้เรื่อยๆไม่มีอะไรมากมายและยังคงเรื่อยๆอีกต่อไป อย่าเพิ่งเบื่อน้า

ถ้ามีอะไรผิดพลาดก็ขออภัยน้า ไรท์เบลออ่ะ บางตอนก็เอาชื่อตัวละครอีกเรื่องไปใส่อีกเรื่อง55

คอมเม้นตืด้วยน้า จุ้บ


ชื่อ
ความคิดเห็น