l-mine

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : XXXV

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.4k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2557 19:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : XXXV
แบบอักษร










CHAPTER : XXXV

“มึงอยากเอากูไหม?”

ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมพูดแบบนั้นไป ตอนนี้ไอ่กัสมันเบิกตากว้างอย่างแปลกใจทันที

“มึงว่าไงนะ?”

“ม่ะ... ไม่รู้”

ผมว่าพลางเสหน้าไปทางอื่น

“หึ แต่กูว่ากูได้ยินชัดเลยว่ะ”

แล้วมึงจะถามซ้ำทำเพื่อ!? ;(

“คำตอบของกูคือ .. . ‘อยาก’ มาก”

ไอ่กัสค่อยๆโน้มหน้าลงโลมเลียผม ริมฝีปากหนาไล้ตั้งแต่เปลือกตาลงมายันคออย่างเนิบนาบ ทุกอย่างค่อยๆเป็นค่อยๆไป ขณะที่ผมเองก็เริ่มสูญเสียสติและเคลิ้มไปกับรสสัมผัสนั้น

เสื้อผ้าผมเริ่มถูกปลดด้วยมือของร่างหนา มันปลดกระดุมออกจนเม็ดสุดท้ายแล้วเกลี่ยเสื้อเชิ้ตทั้งสองข้างไปไว้ข้างตัว แล้วก็ถอดกางเกงผมออกจนเหลือแต่ชั้นใน มันกดจูบลงมาคลอเคลียซอกคอ ก่อนจะหยุดลงที่ยอดอกของผม ไอ่กัสมันไล่เลียลิ้นวนรอบ ซึ่งนั่นมันทำให้เสี่ยวอย่างทรมานมาก

“หึ”

มันหลุดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อมือหนานั่นเข้าสัมผัสกับน้องชายผมที่แข็งตึงพร้อมเต็มที่แล้ว สัด ผมยอมรับว่าผมยอมต่อสัมผัสมัน แล้วไงวะ มันใช่เรื่องที่น่าหัวเราะรึไง? :(!

“หัวเราะทำไม! .. .อื้อ”

เสียงผมหลุดขาดหายไปเมื่อจู่ร่างสูงนั่นมันเล่นพิเรนทร์ มันนวดคลึงน้องผมผ่านชั้นในบางนั่นพร้อมกับดูดดึงยอดอกของผมอย่างร้อนแรง

“ห่ะ.. . เหี้ย”

ผมเสียงสั่นสบถด่ามันไป แต่มันก็กลับยิ้มๆให้ผมแล้วเลื่อนหน้าลงต่ำไปจัดการกับส่วนล่างของผม มันเกี่ยวขอบชั้นในผมออกแล้วดึงให้ล่นลงหลุดปลายเท้าออกไป

มือหนากอบกุมท่อนน้องชายผมไว้ ก่อนจะสาวขึ้นลง ผมเชิดหน้าขึ้นบนเพดาน พลางใช้มือจิกผ้าปูเตียงเพื่อระบายความเสียวซ่าน

“อ่ะ อื้ออ อ.. .!

ผมหลุดเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไว้ได้ มันสาวช่วยผมไปอย่างนั้นสักพักก่อนจะผละตัวออก ทั้งที่ผมยังไม่ทันเสร็จ มันผละตัวขึ้นนั่งคร่อมผม ก่อนจะถอดเสื้อและปลดซิปปลอดชั้นในตัวเองลงพอระดับ แล้วเอาท่อนแก่นกายอันใหญ่นั้นออกมา

... .ม่ะ ไม่น่าเชื่อ ไอ่นี่นี่นะที่เคยเข้ามาในตัวผมแล้ว 0[]0!

ผมเริ่มถอยหลังหนีด้วยความกลัวทันที แต่ก็ไอ่กัสมันจับเอาไว้ มันใช้กำลังพลิกตัวผมที่กำลังขัดขืนสุดติ่งให้หันหลังให้ จากนั้นสะโพกก็ถูกยกขึ้น แล้วก็รู้สึกถึงสัมผัสของลิ้นสากที่ไล้เลียอยู่ตรงช่องทางของผม 

“อื้อ มึง. .. ทำเหี้ยไร? !

ผมถามเสียงสั่นเพราะความเสียวซ่าน มือผมจิกผ้าปูไว้นแน่น ผมฟุบหน้าลงกับเตียง

“กูไม่มีเจล เข้าไปเลยมึงก็เจ็บสิวะ”

มันพูดด้วยเสียงแหบแห้ง อย่างกะพวกหื่นกามโรคจิต ทั้งๆที่มันน่าจะฟังแล้วน่ากลัว แต่ตอนนี้มันกลับฟังแล้วดูเสริมความเร้าร้อนให้เป็นกอง และยังไม่ทันที่ผมจะหายใจได้ทั่วท้อง มันก็โน้มตัวลงมาเม้มจูบทั่วหลังผมพร้อมกับอะไรบางอย่างที่เสียบเข้ามาทางช่องทาง

“อ๊ะ! อะ.. .อะไร!?

ผมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ พลางเกร็งหน้าท้องไปด้วยเพราะไม่ชินกับสัมผัส

“แค่นิ้ว เตรียมมึงก่อนไง”

มันว่าแล้วก็สอดนิ้วเพิ่มเข้ามาอีก มันขยับนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะจากช้าขึ้นถี่และถี่ขึ้น พร้อมกับเพิ่มนิ้วเข้ามาเรื่อยๆ ผมครางเสียงหลงพร้อมมัน สักพักมันก็ถอนออก พร้อมกับสัมผัสแท่งอะไรบางอย่างที่จ่ออยู่ทางช่องทางผม นั่นทำให้ผมรู้แล้วว่าสิ่งต่อที่กำลังจะเข้ามานั่นคืออะไร

ฟึ่บ

“อึก!

ทันทีที่ท่อนแกร่งแทงเข้ามาแรงและเร็ว ผมก็จุกจนพูดไม่ออก ความเจ็บผมไหลเข้าสู่ระบบประสาท ผมนิ่วหน้าด้วยความเจ็บ ไอ่ที่เตรียมของมันเมื่อกี้มันไม่ได้ช่วยอะไรสักนิด!

“เจ็บ!

ผมแหกปากออกไป ทันทีที่มันเริ่มขยับเป็นจังหวะอย่างเพลิน เพลินมึงแต่ไม่เพลินกูน่ะสิ! TT แต่ถึงผมจะร้องออกไปแค่ไหน แต่ก็เหมือนตอนนี้ร่างสูงนั่นจะไม่ได้ยินเสียงผมซะแล้ว มันจับล็อคสะโพกผมไว้แน่นก่อนจะกระแทกเข้าอย่างแรง

“อะ โอ๊ย มึง.. .อื้อออ!

“อืมมม. ..มม แน่น...”

มันพึมพำเสียงแหบออกมา ก่อนจะเร่งแรงกระแทกขึ้น

พั่บ พั่บ พั่บ

ในท่ามกลางค่ำคืนอันเงียบสงัด มันเลยง่ายมากที่จะได้ยินเสียงอะไรได้อย่างชัดเจน เสียงเนื้อเรากระทบกันดังขึ้นตลอด เหี้ย ทำไมกูเขินแบบนี้วะ จากสัมผัสที่รู้สึกเจ็บจนแทบทนไม่ไหว ก็กลับกลายเป็นความเสียวซ่านที่แทบทนไม่ได้เลยเช่นกัน

“เปลี่ยนท่านะ”

มันว่าหลังจากปล่อยเข้ามาในตัวผมแล้วครั้งหนึ่งและผมเองก็ปลดปล่อยของตัวเองออกไปแล้วเช่นกัน

มันจับตัวผมพลิกหงายหันหน้าเผชิญกับมันแล้วก็จับขาผมพาดบ่ามัน ตอนนี้บอกเลยว่าหน้ามันหื่นเหี้ยๆ -///-

“อื้อ อืมม ม.. .”

แล้วมันก็เริ่มขยับอีกครั้ง คราวนี้มันขยับแรงเน้นๆเป็นจังหวะ ร่างสูงถอนออกเกือบสุดด้ามแล้วก็แทงเข้ามาจนมิดด้ามอย่างเน้นๆ ส่ะ เสียวสัด!

“อืออ อ. ..โคตร.. . มันส์”

“หุบ.. .ปาก ไปเลย! -///-

ผมว่าก่อนจะเอื้อมมือไว้ช่วยของตัวเองบ้าง เมื่อกี้ที่ปล่อยออกได้ก็เพราะมัน แต่ครั้งนี้ดูเหมือนมันจะไม่ยอมทำให้สักที ผมเลยกะจะทำเอง แต่ก็โดนมือมันปัดออก

“เสร็จน้ำนี้ กูทำให้”

มันว่าแล้วก็กระแทกเข้ามาอย่างแรงอีกครั้ง อึกจุกอีกแล้ว TT มันยันขึ้นนั่งให้สูงขึ้นเพื่อจะได้ขยับได้ถนัด ซึ่งนั่นก็หมายความว่าตัวผมเองก็ต้องลอยสูงขึ้นเช่นเดียวกัน ร่างสูงล็อคขาผมไว้แน่นก่อนจะกระแทกใส่เข้ามาไม่ยั้ง

“อ่ะ อื้ออ อ มึง. ..”

“อืม. ..ฮา.. .”

“อื้อออออออออ!

ผมร้องเสียงหลงอย่างดังเมื่อไอ่เหี้ยนั่นขยับออกและกดเข้ามาอย่างเน้นสัดๆ มันกระแทกแรงกดและคาไว้อย่างนั้นจนผมค่อยๆรู้สึกว่าน้ำอะไรบางอย่างมันไหลเข้ามาในตัวแล้ว

“ไหวไหม ?”

“ไม่ไหวแล้ว! เจ็บ!

ผมสบถว่ามันไป ก่อนจะใช้หลังมือปาดน้ำตาที่เริ่มปริ่มๆออก

“เหี้ย อยากต่อว่ะ”

มันทำหน้าอย่างเสียดายสุดๆก่อนจะยอมถอนออก แล้วก้มหน้าลงมาตรงท่อนล่างของผมต่อ

“ม่ะ มึงจะทำอะไร?”

“ช่วยมึงไง”

ว่าแล้วมันก็ใช้ริมฝีปากครอบครองน้องผมไว้ ภายใต้ปาก ลิ้นมันไล่เลียวนรอบท่อนน้องชายผม แล้วก็ขยับปากเข้าออกเป็นจังหวะแล้วเนิบนาบ

“อื้ออ อ อ!

มือมันข้างหนึ่งจับขาผมที่พยายามจะหุบเขาด้วยความเสียว ให้กางออก ส่วนอีกข้างมันก็เกลี่ยเล่นกับลูกกลมสองลูกนั่นเชิงหยอกๆ มันถอนริมฝีปากออกมาแล้วกดจูบลงตรงปลายน้องผม ก่อนจะแสยะยิ้มเพราะผมดันครางเสียงซ่านออกไป

มันใช้ปากครอบครองของผมลงไปอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันเสียวกว่าเดิมจนผมอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปกดหัวร่างสูงให้แนบลงกับของผม มันขยับเข้าออกอยู่อย่างนั้นสักพัก น้ำภายในตัวผมก็ปลดปล่อยออกมา

“อื้อออ อ ออ!!!

อึก อึก อึก

แต่สิ่งที่ผมคาดไม่ถึงกว่านั้นคือมันกลืนของผมลงไป

“ทำเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย!0[]0!

“หิวน้ำ”

“อ่ะ ไอ่ห่า -///-


 

 

 

“ชอบไหม?”

คนกำลังจะเคลิ้มหลับแต่มันโพล่งถามออกมาได้ ตอนนี้ทั้งผมและมันก็กำลังนอนอยู่บนเตียงไซส์ปานกลางที่ถูกเปลี่ยนผ้าปูใหม่ไปแล้วเรียบร้อย และเมื่อกี้มันก็พาผมไปล้างตัวหมดแล้วด้วย

ตอนนั้นพอเห็นสภาพตัวเองเท่านั้นแหล่ะ มึงไม่ถนอมก็บางเลย TT ตามตัวนี่แดงเป็นจ้ำๆ รอยมือก็ประทับเป็นที่ๆ

“ไม่รู้”

“ง่ะมึง -^-

เสียงเง้างอดดังข้างหูผม มันกระชับอ้อมแขนกอดผมไว้แน่น ตอนนี้มันไม่ได้ใส่เสื้อ ใส่ก็เพียงแต่บ็อกเซอร์ของผมไว้ ทีแรกก็เค้นให้มันไปหาเสื้อใส่อยู่หรอกนะ แต่มันไม่ยอมท่าเดียว บอกบ่นร้อน ผมก็เลยช่างหัวมันไป

“ถามจริงๆ ชอบไหม?”

มันว่าพร้อมกับใช้นิ้วมาเกลี่ยริมฝีปากผมเล่น ผมเลยอดไม่ได้ที่จะงับนิ้วมันไปแรงๆทีหนึ่ง

“โอ๊ย เจ็บ คนหรือหมาวะ”

“เทวดาว่ะ”

“หึๆ หน้าอย่างมึงนางฟ้าก็พอมั้ง”

“แหวะ เลี่ยน หุบปากไปเลย จะนอน”

“ไม่เอา ตอบกูก่อน”

มันพูดเสียงงอแงก่อนจะเขย่าตัวผมไว้

“ห่า กูเหนื่อย จะหลับ”

“มึงเหนื่อยอะไร นอนก็นอนอยู่เฉยๆ กูนี่สิต้องเหนื่อย เร็วๆ ตอบมาก่อน ชอบไหม?”

“ห่า มึงก็เคยเอากับคนอื่นมาเยอะไม่ใช่รึไง พวกเขาว่าอะไรมึงไหมล่ะ -///-

“ใคร อะไรใครคนไหน? กูมีแค่มึงคนเดียวเหอะ”

“อย่าแหล”

“โธ่ นานๆทีกูก็อาจใสบ้าง นี่ถ้ามึงเป็นคนอื่นกูก็ไม่สนหรอก แต่นี่มึงเป็นมึงไง กูเลยแคร์ นะ ตอบหน่อย”

“ก็... ดี -///-

“หึๆ ได้แค่ดีเองเหรอ งั้นคราวหน้ากูไปหาท่ามาเล่นกับมึงเพิ่มนะ เผื่อจะได้เลื่อนระดับจากดีเป็นดีมากและยอดเยี่ยม ฮ่ะๆ”

“พ่ะ พูดมาก -///-


 

 

ป้าป

“บ้านมึงเลี้ยวซ้าย ตรงเพื่อ?”

ผมประเคนฝ่ามือให้มันจนรถแอบเป๋ วันนี้เป็นวันที่ผมนัดจะเอาจดหมายมาให้พี่กรีน ทีแรกก็กะจะมาเอง แต่คิดไปคิดมาลากไอ่เกรียนนี่มาด้วยดีกว่า แต่บอกตรงนี้เลยว่าผมคิดผิดสุดๆ ก็มันเล่นขับวนหน้าปากซอยบ้านตัวเองมาเป็นสิบรอบแล้วเนี่ย ไม่ถึงสักที!

“ก็ไม่อยากไปอะ -^-!

“ถ้ามึงขับเลยอีก มึงจอดรถเลย เดี๋ยวก็ลงเดินเข้าไปเอง”

ถามว่าทำไมต้องเดิน ทำไมไม่หารถเข้าไปเอา แล้วถามอีกที กูพกตังค์มาไหม? -*-

“แม่ง มึงมีธุระอะไรกับมันนักหนาฮะ”

“ก็แค่นิดหน่อยเอง”

ผมว่าก่อนจะหลบสายตาคมนั่น เรื่องจดหมายนี่ผมยังไม่ได้บอกมันเลย เพราะกลัวว่ามันจะเข้าใจผิดเข้าไปกันใหญ่อีก


 

 

“กว่าจะมาได้นะมึง กูนัดไว้กี่โมง!

“โทษไอ่นี่เลยพี่ มันพาผมเสียเวลา”

ผมรีบโบ้ยไปทางไอ่กัสทันที เล่นทำเอาพี่กรีนส่ายหน้าเอือมๆขึ้นมา

“ของล่ะ?”

“เอ่อ... ผมให้พี่ส่วนตัวเองดีกว่า กัสมึงรอนี่ก่อนนะ”

ผมว่าพร้อมกับเดินเข้าไปลากพี่กรีนออกไป แต่ก็ต้องสะดุดด้วยคำพูดของไอ่กัสซะก่อน

“กูไว้ใจมึงได้ใช่ไหม?”

กึก

“ได้สิ”

ผมพูดพร้อมระบายยิ้มออกไป แล้วทำท่าจะลากแขนพี่กรีนไปต่อ แต่พี่กรีนก็กลับหยุดชะงักกับที่ไว้ซะก่อน

“มึงพูดพร้อมกันที่นี่เถอะ”

“ไม่ได้ ผมยังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับมัน”

ผมส่ายหัวปฏิเสธทันที

“มึงเป็นแฟนกันยังไงฮะ! เรื่องแค่นี้ก็ไม่บอกกัน!

“ชู่ว์~ พี่กรีน เบาๆดิวะ”

“มึงมีเรื่องอะไรที่ยังไม่ได้บอกกู?”

เชดดด นั่นไง มันรู้เรื่องแล้วเลยไง TT

“แฟนมึงถูกส่งจดหมายขู่ให้  ในนั้นบอกให้มันเลิกยุ่งกับมันแล้วลงท้ายเป็นชื่อกู”

“นี่มึงส่งจดหมายมาขู่ปลาวาฬงั้นเหรอวะ!?”

ไอ่กัสขึ้นทันที พร้อมกับพุ่งตัวกะจะมาต่อยพี่กรีน แต่ผมดึงรั้งตัวมันไว้ซะก่อน

“ไอ่ห่าเพราะบอกแล้วมึงจะเป็นแบบนี้ยังไงแหล่ะ!! มึงคิดหน่อยเถอะถ้าพี่กรีนเป็นคนเขียนแล้วเขาจะเรียกกูมาเพื่อ?”

“...”

“ใจเย็นได้แล้วใช่ไหม?”

ผมว่าพร้อมกับค่อยๆปล่อยมือจากแขนหนานั่นลง ไอ่กัสหายใจเข้าลึกราวกับพยายามจะควบคุมอารมณ์ตัวเองให้คงที่

“เอาจดหมายนั่นมา”

มันว่าพร้อมกับแบมือมาตรงหน้าผม หลังจากนั้นก็กลับกลายเป็นว่าทั้งผม ไอ่กัสแล้วก็พี่กรีน ก็ต่างนั่งกุมขมับล้อมกระดาษหนึ่งแผ่นบางนั่นไว้

“กูว่าลายมือมันคุ้นๆ แต่นึกไม่ออกว่ะ!

พี่กรีนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่รู้สึกว่ากำลังไม่พอใจตัวเองอยู่ที่นึกไม่ออกสักที

“เรื่องแรงขนาดนี้ ทำไมมึงไม่บอกกูก่อนเลยวะฮะ”

“ก็กูกลัวมึงเป็นห่วง -3-

“แล้วคิดว่าที่กูมารู้ทีหลังนี่แล้วกูจะไม่ห่วงเลยรึไงวะ รู้ไหมตอนนี้กูแม่งรู้สึกเสียใจกว่าเดิมอีก ขนาดเรื่องแค่นี้กูก็ยังไม่รู้ แล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นมากับมึงจริงๆแล้วกูจะทำไงวะ :(

“...”

“คราวหลังมีอะไรช่วยบอกกูก่อนด้วย”

“รู้แล้ว (. .  )”

“กัส มึงดูดีๆสิ กูว่าลายมือมันคุ้นมาก”

พี่กรีนเลื่อนกระดาษแผ่นนั้นมาทางไอ่กัส ไอ่กัสเพ่งดูอย่างถี่ๆสักพัก ก่อนจะทำท่าเหมือนนึกอะไรออก มันหยิบกระเป๋าเงินตัวเองออกมา ก่อนจะดึงกระดาษเก่าๆแผ่นหนึ่งออกมาแล้วกางเทียบกับแผ่นที่วางอยู่บนโต๊ะ

“เหมือน... หึ  ฝีมือเขาคนนั้นสินะ!!

“มึงยังเก็บไว้อยู่.. .”

พี่กรีนเอ่ยขึ้นมาเบาๆก่อนจะหยิบกระเป๋าเงินตัวเอง ดึงกระดาษสีซีดออกมาแผ่นหนึ่ง แล้วก็กางเทียบอีกแผ่น

“ใช่จริงๆ ฝีมือพ่อ”

 

พ่อ? หมายถึงพ่อของไอ่กัสเนี่ยนะ 0[]0! 






________________________________________________________________________________
# ไม่รู้ว่าจะชอบกันมั้ย? แต่สารภาพเลยนะว่าไม่ค่อยถนัดฉากนั้นเท่าไหร่  หวังว่าคงไม่ถอดรองเท้าเขวี้ยงหน้าคอมกันนะจ๊ะ (, ,  //)


 

[PICASSO] : หิวน้ำ

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/32684/110020847-member.jpg

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น