Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.1k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2560 12:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16
แบบอักษร





ผมยังคงอยู่บ้านทำกายภาพอยู่วันนี้มีเรียนบ่ายผมถึงมาทำกายภาพแบบนี้มันก็เจ็บบ้างนิดๆแต่ต้องทนเอาผมนั่งให้สอนอยู่ที่สวนหลังบ้านทำนานกว่าครึ่งชั่วโมงหมอให้ยามาอีกแล้วก็กลับไปผมนั่งเล่นอยู่ในสวนซักพัก

"มานั่งทำอะไรตรงนี้"พี่เต๋าเดินมาในชุดอยู่บ้านวันนี้วันหยุดสบายแกหล่ะ

"คิดไรเรื่อยเปื่อย"

"มาเป่าฉุบบอกความจริงกัน"เกมส์นี้ต้องเป่ายิ้งฉุบให้ชนะคนชนะถามอะไรก็ได้หนึ่งอย่างแล้วเป่ายิ้งฉุบไปเรื่อยๆข้อดีคือเรารู้ความจริงข้อเสียเราต้องเราให้หมดโกหกไม่ได้

"ก็ได้"ผมพยักหน้า

"ฉุบ!!!"พี่เต๋าชนะถามอะไรชอบเป็นการเป็นงานผมจะตอบทีต้องเปิดหนังสือ

"อกหักมาใช่มั้ย"ถามตรงไปมั้ยเฮีย

"เปล่า...ก็แค่ห่างกันซักพัก"

"ฉุบ!!!!"พี่เต๋าชนะถามต่อ

"เป็นแฟนกับสมุทรใช่มั้ยคนที่มาเยี่ยมที่โรงบาลเจ้าของกล่องนมเม็ด"พี่ถามขนาดนี้ต่อยหน้าผมเลยก็ได้ตรงมาตรงไป

"แค่คบยังไม่ถึงขั้นนั้น"

"ฉุบ!!!!"พี่เต๋าชนะจะบ้าบอกันใหญ่แล้วให้ผมชนะมั่งสิ่อยากถามเหมือนกันน่ะ

"ห่างกันเรื่องอะไร"

"ไม่เข้าใจกันนิดหน่อยเขาไม่เคยเชื่ออะไรผมเลย....เชื่อแต่คนอื่น"พอพูดแล้วผมจะขึ้นทุกครั้ง

"ฉุบ!!!!"พี่เต๋าชนะอีกแล้ว

"แล้วจะเลิกมั้ย...ตอบตรงๆน่ะ"คำถามนี้มันจุกเวลาฟังคำว่าเลิกกันมันไม่ดีเลย

"คงยัง...ดูไปก่อน"

"ฉุบ!!!!"ผมชนะสะที

"พี่เป็นอะไรกับพี่ตี๋เห็นน่ะว่ามองอย่างจะกลืนเขาไปทั้งตัวไปรู้จักกันตอนไหน"

"ไม่เล่นแล้ว..."เอ้าพี่เต๋าเดินเข้าบ้านไปหนีตลอดล่ะเจอเเบบเนี้ย

"พี่เต๋าขี้โกง!!!"ผมตะโกนหลังพี่เต๋าไปเหมือนพี่เขารู้ความจริงจากผมไปอ่ะน่ะ



พอบ่ายโมงพี่เต๋าไปส่งผมแทนแต่เหตุผลเนี่ยทะเม่งๆ*เดี๋ยวน้องหายตัวไป ใครเชื่อก็บ้าแล้วร้อยวันพันปีไม่เห็นเป็น

"พี่ตอบไต้มาเลยพี่รู้จักกับพี่ตี๋ได้ไง"ผมยังรอคำตอบอยู่ตื้อเท่านั้นที่โครงโลก#เก่ามากกกก

"พ่อเขาฝากมาทำงานกับพี่"แค่เนี้ย...

"พี่จะไปหาพี่ตี๋ใช่มั้ยแต่เอาผมมาอ้างใช่ป่าว"พี่เต๋ายิ้มมุมปากสาวหลงหัวปำเลยแหล่ะ

"สมกับเป็นพี่น้องกันจริงๆ"พี่เต๋าโยกหัวผมไปมามันมึนครับพี่

"นึกว่ารักน้อง"ผมแกล้งประชด

"ก็รัก...รักหัวใจตัวเองด้วย"อะไรของเขางุ้งงิ้งๆในคอพูดคนเดียวไปแล้วพี่ผม

"พี่ว่าไงน่ะ"

"เปล่า..."สักวันความลับพี่ผมต้องรู้ให้ได้เลยเชียวความลับเยอะเเยะไปหมด

พี่สมุทรขับรถมาส่งที่หน้าคณะผมไหว้พี่เต๋าเเล้วลงไปคนเยอะอยู่น่ะผมที่กินข้าวมาแล้วกำลังเดินไปโรงยิมที่สองเทยตบบอลเล่ย์อยู่เสียงดังของมือที่กระทบกับลูกมันชั่งน่ากลัวจริงๆผมเดินไปข้างๆสนามแล้วนั่งรอพวกมันเล่นแล้วก็ดูน่าสนุกดีน่ะตีโต้กันไปมาเพลินๆดีเหมือนกัน

"พี่เต๋ามาส่งหรอว่ะเห็นรถคุ้นๆ"ยู่ยี่เดินมากับพิ้งมานั่งที่พักมันเหงื่ออกเหมือนอาบน้ำมา

"อืม แล้วพวกมึงมานานแล้วหรอว่ะ"พวกมันสองคนยิ้มกรุ้มกริ่มมีอะไรดีๆเกิดขึ้นแน่ๆ

"กูอ่ะพึ่งมาแต่อีพิ้งหน่ะมาก่อน"ยู่ยีาบอกผมตกลงมันมีอะไรกันแน่เนี่ย

"มึงมีอะไรกันเนี่ยแปลกๆ"

"อีพิ้งมาก่อนใช่ป้ะมันโดนผู้เตาะจ้าคนที่อยู่ฝั่งตรงจ้ามหน่ะเสื้อสีขาวผมน้ำตาลๆแม่งก็แทบกรี้ด"ผมลองหันไปดูเหมือนเขาจะมอวพิ้งตลอด

"เชรดด!!ไปทำยังไงมาเนี่ย"มันยิ้มอย่างผู้ชนะพอมีใครมีแฟนสองเทยจะทับถมฝั่งตงข้ามทันที

"ก็กูสวย..อยู่เฉยๆเอง"

"เดี๋ยวกูเตะก้านคอมึงอีพิ้ง"ยู่ยี่ทำท่าจะเตะพิ้งน่ะหรอจะกลัวไม่มีทาง

"กูสวยมาก...ฮ่าๆๆ"ผมกับยู่ยี่มองหน้ากันอาการหนักแล้วเพื่อนผมมันยังคงโปรยยิ้มไปให้ฝั่งตรงข้ามตลอดผมทนไม่ไหวรีบขึ้นห้องทันที

"อีผีกูไปดีกว่าหืยย"ผมลุกขึ้นแล้วสะพายกระเป๋ามันมองผมขวับเลย

"หืยยยอีผีว้าย"ยู่ยี่ทับถมไปอีก

"พวกมึ้งงโดนแน่!!"ผมกับยู่ยี่วิ่งขึ้นบรรไดทันทีส่วนพิ้งมันวิ่งตามพวกผมเนี่ยเเหล่ะพอมาถึงห้องทำไมมีรุ่นพี่ปี3อยู่ในหัองล่ะผมถอยหลังดูหมายเลขห้อง4531ห้องปฏิบัติการก็ใช่เองว่ะ

"มีไรว่ะ"พิ้งที่ขึ้นมาเห็นผมสองคนยืนงงอยู่หน้าประตูมันก็คงงงเหมือนกัน

"ทำไมคนเยอะว่ะ"ผมถามมันสองคนมันก็ขมวดคิ้วเหมือนกันเห็นด้วยกับผม

"นั่นดิ่มาจากไหนกันว่ะหน่ะ"

"มึงดูนี่ๆ"ยู่ยี่ชี้ให้ดูกระดาษเอสี่ที่เเปะหน้าห้องทำไมตอนเเรกไม่เห็นว่ะ

"ห้องปฏิบัติการณ์ในคาบอาจารย์ยุพิณสอนนักศึกษาปีที่3เกิดการผิดพลาดอาจารย์ยุพิณลาป่วยให้ไปเรียนรวมกับนักศึกษาปีหนึ่งของคาบอาจารย์สมรกลับมามีสอบเทสค่ะ"

​"ลาป่วยนี้ผิดพลาดหรอว่ะ"พิ้งบอกหลังพวกเราอ่านจบพวกเราสามคนเดินไปหาที่นั่งในห้องมันมีแต่เเถวหน้าที่ว่าวพวกเรานั่งแถวที่สองรุ่นพี่เยอะจริงๆรวมกับปีหนึ่งแล้วน่าปวดหัว

"ไต้พี่สมุทรมาถามถึงมึงด้วยน่ะมึงมีอะไรกันว่ะทำไมพี่สมุทรไม่ถามมึงเอง"พิ้งถามผมผมหมอบกับโต๊ะทันทีเฮ้อปัญหาๆเยอะๆไป้!!!

"ทะเลาะกันนิดหน่อย"แต่ผมไม่อยากปิดบัง

"เรื่องพี่ดาวใช่ป้ะ.."ยู่ยี่ทายคำตอบผมผมก็พยักหน้ามันมีสาเหตุมาจากเรื่องนี้เเหล่ะ

"จองล้างจองพลานไปถึงไหนว่ะทำให้คนแตกแยกขนาดนี้กูคันมือชิบหายเลย"ยี่ยี่บีมมือมันไปมาเสียงกระดูกดังน่ากลัว

"เราไปทำผู้หญิงไม่ได้หรอกเค้าเป็นเพศแม่กูไม่อยากให้เจามาด่าพวกมึงไม่ดี"พวกมันพยักหน้านักศึกษาทะยอยกันเข้ามา

"ทำไรกันหน้าเครียดเชียว"พี่ถังเดินมานั่งข้างผมเพราะมันว่างพอดีมากับเพื่อนอีกสองคน

"เรื่องหวยครับโดนกิน"พี่ถังยิ้ม

"จะเชื่อได้มั้ยเนี่ย"ผมยิ้มให้พออาจาย์เข้ามาในห้องเงียบลงทันที

"เห็นหน้าห้องกันแล้วใช่มั้ยปีสามก็ตั้งใจเรียนด้วยหล่ะไม่ใช่มานั่งๆนอนที่นี่ไม่ใช่บ้านทำตัวให้มีคุณค่ากับสังคมหน่อยอย่ามัวแต่จีบกันเข้าใจมั้ยทศณีย์"อาจารย์มองไปข้างหลังในห้องมองตามพี่ผู้ชายนั่งใกล้ๆพี่ผู้หญิงสายตาดีจริงๆพอพูดจบอาจาย์สอนเนื้อหาทันทีพอผมไม่เข้าใจพี่ถังคอยช่วยผมเสมอเลยใจดีจริงๆหลายคนก็หลับกันไปแต่หลายคนยังคงตั้งใจเรียนกันอยู่พอหมดคาบเราแยกย้ายกันพวกพิ้งยู่ยี่มีไปดูผู้ชายแข่งบาสกันผมไม่อยากเูเลยไปนั่งที่สวนสาธารณะคนน้อยดีลมก็เย็นผมที่มองน้ำกระเพื่อมตามแรงลมอยู่กับมีเสียงอะไรมาก่อกวน

"ไงจ้ะน้องไต้โดนเขี่ยทิ้งแล้วสิ่"พี่ดาวฉายเดี่ยวยืนอยู่หลังผมใส่กระโปรงสั้นขนาดนี้ไม่ใส่ก็ได้

"แล้วแต่พี่จะคิด"ผมไม่อยากสนทนา

"ใฝ่สูงไปน่ะค่ะตกมาเจ็บมั้ยหล่ะนายก็แค่เด็กที่สมุทรสงสารไม่คิดจริงจังอะไรผู้ชายกับผู้ชายหน่ะมันไปได้ไม่นานหรอกสังคมรับไม่ได้ถ้าพ่อแม่รู้ไม่สงสารมั้งหรอมีลูกแบบนี้วิปริต!!"ผมไม่ยอมให้ใครมาด่าป๊าม๊าผมแน่

"แล้วพี่ดาวล่ะครับส่งสารพ่อแม่หรอมาทำตัวแบบนี้ท่านส่งมาเรียนไม่ใช่...."ผมมองไปที่ดระโปรงพี่แกพี่ดาวทำท่าจะเดินมาหาเรื่องผม

"อ้ะๆพี่ดาวระวังน่ะครับแถวนี้ตัวเหี้ยมันเยอะโดนกินในน้ำไม่สนุกน่ะครับ"ผมไม่ใช่คนยอมคนหรอกน่ะเเรงมาแรงกลับไม่โกง

"แก!!ฝากไว้ก่อนเหอะ"พี่ดาวเดินฟึดฟัดออกไปผมหันมานั่งดีๆเจอแบบนี้ทุกวันก็เบื่อเหมือนกันน่ะต่อสู้กันไปมา

"เฮ้ออ"ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่เเล้วหลับตาลงสบายดีเหมือนกันน่ะ

"โอ้ะ!!"อะไรเย็นๆมาเดินแก้มผมพี่ถังนั่นเองพี่เเกเอาขวดโค้กมาโดนแก้มผมเนี่ยพี่ถังยิ้มแล้วเดินมานั่งกลับผม

"ลมเย็นดีเนอะ"พี่ถังชวนผมคุยแล้วยื่นขวดน้ำโค้กมาให้ผมขวดนึง

"ขอบคุณครับ"ผมรับเอามาดื่มแสบคอซ่าจริงๆเลยเชียว

"ถ้าอยู่ได้ทั้งวันพี่ก็อยู่น่ะ"ที่นี้ปิดตอน5โมงเวลามีจำกัดเพื่อกันคนภายนอก

"นั่นสิ่ครับเย็นน่านอนด้วย"

"เราอ่ะเครียดเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้น่ะ"ผมรู้สึกมาตั้งนานแล้วว่าพี่ถังรู้สึกยังไงแต่มันไม่ชัดแค่นั้นเองพี่ถังเป็นคนดีคนนึงน่าจะเจอกับคนดีๆ

**"พี่ชอบผมหรือเปล่า"**ผมไม่ได้มั่นหน้าน่ะ

"ถามยังงี้เลยหรอเขินเหมือนกันน่ะเนี่ย...ความจริงพี่ชอบไต้ฝุ่นมานานแล้วแต่พี่รู้ไต้คิดกับพี่แค่พี่น้องไต้มีคนที่ชอบอยู่แล้วใช่มั้ยหล่ะ"นี่คือความชัดเจนของผมชัดมากเต็มสองหูเลย

"ครับ..."

"แต่เค้าก็ทำให้ไต้ต้องมานั่งเสียใจเเบบนี้ไต้ลองมองคนที่อยู่ข้างๆไต้ไม่ไปไหนไม่ทำให้เสียใจไม่ทำให้เราต้องกังวล..ลองหันมาบ้างจะได้มั้ย"ผมอยากให้พี่ถังเจอคนดีๆคนที่ดีกว่าผมพี่เค้ายังมีฑอกาสเจอใครอีกเยอะ

"......"

"เป็นแฟนกับพี่ได้มั้ย"

"ผมไม่อยากคบใครเพื่อประชดใครอีกคนมันดูไม่ยุติธรรมพี่ยังเจอคนที่ดีกว่าผมเยอะ"พี่ถังถอนหายใจเเล้วยืนขึ้น

"เจ็บกว่าที่คิดเเหะ"พี่ถังยิ้มให้ผมผมก็ยิ้มต่อ

"ขอเวลาหน่อยเเล้วกัน..."พี่ถังเดินออกไปสักวันพี่จะกลับมาเป็นพี่ชายที่โครตแสนดีแน่นอนผมจะรอวันนั้นน่ะพี่ถัง...



















ความคิดเห็น