l-mine

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER : XXXIII

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.1k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2557 08:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER : XXXIII
แบบอักษร











CHAPTER : XXXIII






“มึงไปคุยอะไรกับมันมา? -*-

พี่กัณฐ์ถามผมขณะที่ผมกำลังซ้อนรถมอเตอร์ไซด์คันใหญ่ของพี่กัณฐ์ แน่นอนว่าพี่มันเป็นคนขับ

Secert~ ฮ่ะๆ เอาเข้าจริงๆนะ พี่กรีนก็ไม่ได้เป็นคนไม่ดีอะไรเลยนะ ส่วนเรื่องที่ไอ่พวกนั้นโดนทำร้าย ก็ไม่ใช่ฝีมือพี่กรีนด้วย”

ผมตะโกนโต้ลมตอบกลับไป

“มึงมั่นใจได้ไง”

“มั้นใจดิ ผมดูคนออกหรอก”

“หึ! แต่สำหรับกูมองยังไงกูก็ว่ามันไม่ค่อยดีว่ะ ดูทั้งหยิ่งแล้วก็อวดดีจะตายไป แถมยังงี่เง่าไม่มีเหตุผลอีก”

“นั่นเป็นแค่ภายนอกของพี่กรีนเท่านั้นแหล่ะ เชื่อผม :)

“เหอๆ เถียงกับมึงไปก็ใช่เรื่อง ปักษ์ใจเชื่อไปแล้วนิ งั้นทีนี้ก็เกาเอวกูแน่นๆ กูจะพา...”

Rrr Rrrr

เหมือนพี่กัณฐ์กำลังจะเอื้อมมือมาจับมือผมเพื่อเกาะกระชับให้แน่น แต่จู่ๆโทรศัพท์ก็สั่นขึ้น ผมเลยต้องถอดมืออกมาจากเอวพี่กัณฐ์ก่อนจะล้วงมือเขากระเป๋ากางเกงขึ้นมารับ

“สวัสดีครับ”

(คุณปลาวาฬใช่ไหมครับ?)

“ครับ”

(ผมเป็นลูกน้องของคุณกรีนนะครับ คุณกรีนให้โทรมาเรียนน่ะครับว่าคุณพอกัสโซ่กำลังอาละวาดหาคุณปลาวาฬอยู่ที่บ้านใหญ่)

“ห๊ะ!?

(แล้วผมจะไลน์ที่อยู่ไปให้นะครับ ไปให้เร็วที่สุดก็น่าจะดี สวัสดีครับ)

ติ๊ด

แล้วปลายสายก็ตัดไป –[]-! หัวสมองผมมึนไปหมด อะไรกันอีกวะเนี่ย??

ป้าปๆ

ผมตีไหล่พี่กัณฐ์เบาๆ

“พี่กัณฐ์ จอดก่อนๆ”

พอพี่กัณฐ์จอดรถเทียบฟุตบาทผมก็รีบลงจากมอเตอร์ไซด์ไปโบกรถแท็กซี่ที่ผ่านมาพอดี แต่ก็ถูกพี่กัณฐ์เรียกซะก่อน

“เฮ้ย จะไปไหนวะ?”

“มีเรื่องกะทันหันอะพี่ ไว้ค่อยคุยกันนะ”

“เฮ้ยๆ เดี๋ยว!

“อะไรอีก ผมรีบจริงๆนะ!

“หมวกกันน็อคกู -*-

พี่กัณฐ์ชี้ขึ้นมาบนหัวผม ทำให้ผมรู้ว่ามีวัตถุบางอย่างอยู่บนหัวผมจริงๆ ผมรีบถอดออกแล้ววิ่งเอาไปคืนพี่กัณฐ์ ก่อนจะไหว้มือไหว้ปรกๆแล้วขึ้นรถแท็กซี่นั่นไป

 

 

 TODSAKAN’s

ผมมองตามหลังปลาวาฬที่กำลังขึ้นรถแท็กซี่จากไป นี่ผมคงไม่มีหวังเลยนสินะ ทั้งที่รู้ว่ามันมีแฟนแล้ว และกำลังคบกับใครอยู่ แถมยังรักกันดีฉิบหาย แต่ใจผมมันกลับทำใจตัดใจจากไอ่ตัวเล็กนั่นไม่ได้สักที

หลายครั้งที่ผมแสดงว่าชอบไปชัดขนาดนั้น แต่เหมือนการกระทำของผมมันจะไม่ได้อยู่ในสายตาของปลาวาฬเลยซะด้วยซ้ำ และทั้งๆที่วันนี้ผมคิดอยากจะพาปลาวาฬไปสถานที่ที่หนึ่งแล้วจะบอกความรู้สึกทั้งหมดออกไป แต่ทุกอย่างมันกลับต้องพังทลายเพราะสายโทรศัพท์สายนั้นที่เกี่ยวกับพิกัสโซ่

หึ.. . ผมคงไม่สามารถแทรกระหว่างพวกเขาได้เลยสินะ

แต่ถึงโอกาสผมจะเป็นศูนย์ แต่ผมก็ยังอาจดูแลและปกป้องคนๆนี้ต่อไป เรื่องที่กรีนอะไรนั่นเป็นคนดี ผมไม่มีทางเชื่อแน่นอน! เรื่องนี้มันต้องสืบ ถ้าเขาคิดวางแผนจะทำอะไรปลาวาฬของผม ผมไม่ปล่อยไว้แน่

END-

 

 

  

...บ้านหรือคฤหาสน์วะสัด!...

นั่นเป็นประโยคแรกที่ผุดขึ้นมาในหัว ผมยืนออดอยู่หน้าบ้านสักพักก่อนจะมีชายชุดดำคนหนึ่งออกมารับผมเข้าไป แล้วผู้ชายคนเดิมนั่นก็เดินนำผมไปที่ห้องๆหนึ่งที่มีเสียงโครมครามดังขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดเวลา

“แน่ใจนะว่าไอ่กัสอยู่ห้องนี่? -*-

“ครับ”

ปัง โครม!! ปัง

“ปล่อยกู! กูจะไปหาเมียกู ไอ่พวกเหี้ย!!

เอิ่ม... เปลี่ยนใจออกจากบ้านตอนนี้เลยได้ไหมวะ? -*-

“มึงโดนหมาเข้าสิงรึไง เลิกโวยวายได้แล้ว!

“มึงเป็นใคร เสือกไรกู กูบอกให้ปล่อยกู!!

“สัด จำเสียงกูไม่ได้อีก”

“...”

มันเงียบไปสักพัก

“ปลาวาฬ วาฬ! วาฬใช่ไหม!?”

“เออกูเอง -*-

“ม่ะ.. .มึงจริงๆเหรอ?”

“ก็เอออะดิ ทีนี้ก็เลิกคลั่งได้แล้ว เดี๋ยวกูจะเปิดเข้าไป”

ผมพยักหน้าให้ผู้ชายคนนั้นเปิดประตูให้ พอประตูเปิดออกปุ๊ป ไอ่คนร่างสูงก็กระโดดกอดผมปั๊ป เล่นผมเซเสียหลักไปหลายก้าว

“อะไรมึงเนี่ย!? หนัก -^-

“มึง.. . มึงไม่เป็นไรใช่ไหม? กิลล์บอกว่าไอ่เชี่ยกรีนจับตัวมึง!

“เดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง แต่มึงต้องปล่อยกูก่อน อึดอัด!

 

 

 

 

“มึงเอาอะไรมาพูดว่าไอ่เชี่ยนั่นไม่ได้เลว! ถ้ามันดีจริงมันก็คงไม่ทำกับกิลล์ขนาดนี้หรอก!

ผมเหล่หันไปมองกิลล์ที่ข้อเท้าช้ำเป็นรอยไปหมด

“จริงเหรอกิลล์?”

“เอ่อ... จริงๆมันก็.. .เพราะผมแอบนัดโทนี่มาเจอด้วยนั่นแหล่ะ คือตอนที่ผมนัดโทนี่มา ผมก็เผอิญไปได้ยินพี่กรีนคุยกับลูกน้องว่าจะวางแผนจับพี่ปลาวาฬไป แต่ก็อย่างที่เล่าผมยังไม่ทันฟังว่าจะจับตัวพี่ปลาวาฬไปทำอะไร ผมก็ถูกจับได้ซะก่อน ก็เลยโดนลากเข้าห้อง ...นี่ยังไม่รู้เลยว่าโทนี่จะเป็นไงบ้าง?”

กิลล์เล่าออกมาด้วยเสียงอ่อนๆ

“ไอ่โทนี่อีกแล้วเหรอวะ!? เมื่อไหร่มึงจะเลิกไปยุ่งกับมันสักที จำไม่ได้รึไงว่ามันทำอะไรไว้กับมึงบ้าง?”

“แต่ครั้งนี้โทนี่บอกว่าจะเลิกแล้วจริงๆนะ”

“แล้วมันกี่ครั้งแล้ว?”

“ก็...”

“มึงแม่ง. ..กูก็ไม่มีอะไรจะพูดหรอกนะกิลล์  โตแล้วก็คิดเองแล้วกัน”

“โห่ ดุว่ะ ทำไมพี่ผมแต่ละคนต้องดุด้วยวะ ไปแล้ว! -^-

กิลล์บ่นพึมพำก่อนจะเดินงอนๆออกไป ตอนนี้ก็เหลือแต่ผมกับไอ่กัสที่อยู่ในห้องนี้ ผมมองหน้าไอ่กัสก่อนจะนึกถึงอีกคนขึ้นมาได้ ผมว่าพี่กรีนกับไอ่กัสก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก...

“ยิ้มอะไร? ตกลงมันลากมึงไปทำอะไร!? เจ็บตรงไหนรึเปล่า ไหนดูสิ”

ว่าแล้วไอ่กัสก็จับตัวผมหมุนซ้ายหันขวาและก็จับจ้องหาจุดผิดปกติเป็นว่าเล่น แต่ไอ่เลิกเสื้อกูขึ้นนี่มันใช่เหตุป่ะ -*-!

เพี้ยะ!

ผมเลยจัดการโบกหัวมันไปทีหนึ่งแล้วก็เดินไปนั่งที่ปลายเตียง ส่วนมันเองก็เดินเข้ามานั่งตามเหมือนกัน

“เขาลากกูไปพิสูจน์อะไรบางอย่าง”

“พิสูจน์อะไร!?”

“ก็พิสูจน์ว่ากูระ...!

กึก

ผมชะงักคำพูดฉับพลัน  เล่าไปมันก็ไม่ต่างอะไรกับสารภาพรักเลยดิวะ -///-!

“ว่าอะไร?”

“สักอย่างเนี่ยแหล่ะ เอาเป็นว่าพี่มึงยอมรับให้มึงกับกูคบกันได้แล้ว”

“เหอะ! ถึงมันจะไม่อนุญาตยังไงกูก็ไม่ยอมปล่อยมึงไปอยู่ดี  ใครสนมันกัน?”

“นี่ กัส . ..กูว่ามึงลองมองพี่มึงใหม่ก็ดีนะ”

“ไม่มีทาง ไม่ดีแน่นอน! นี่จริงๆแล้วมึงไปโดนล้างสมองอะไรมาฮะ! กูบอกแล้วไงว่าไอ่เชี่ยนั่นมันเลว มันเลวมาก! เข้าใจตามนี้นะ?”

“ไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง ไม่รับฟังด้วย มึงนั่นแหล่ะ ที่คอยเอาแต่สร้างกำแพงขึ้นมากั้นตัวเองกับพี่กรีนไว้ แล้วแบบนี้เมื่อไหร่มึงกับพี่จะดีกันได้วะ?”

“แล้วใครบอกว่ากูอยากคืนดีกันมัน! สำคัญอะไร?”

มันว่าพร้อมเสหน้าไปทางอื่นพร้อมดันลิ้นทางกระพุ้งแก้มอย่างเซ็งๆ

“สำคุญตรงที่มึงเป็นน้องพี่กรีนไง”

“....”

“กูก็จำได้นะว่ามึงเคยทำแววตาเศร้าเวลาพูดถึงพี่กรีน ยอมรับสักทีเหอะน่ะว่าจริงๆก็ไม่อยากทะเลาะพี่กรีน”

“ใครบอก? มึงน่ะไม่รู้อะไรต่างหาก...”

มันพูดแค่นั้นแล้วเงียบไป

“โอเคๆ งั้นกูขอถามมึงหน่อย”

“ว่า?”

“ทำไมมึงถึงไม่อยากเล่าเรื่องพี่กรีนให้กูฟัง แล้วทำไมถึงคิดว่าถ้ากูรู้แล้วกูจะเลิกกับมึงวะ?”

“...” มันเงียบ

“ไอ่กัส กูต้องการคำตอบนะเว้ย”

“ก็เพราะไอ่กรีนมันเลว มันหักหลังกู! มันแอบคบกันแฟนกูทั้งๆที่ก็รู้ว่ากูแฟนเป็นเธอ แถมยังส่งคนไปทั้งขู่ทั้งทำร้ายเธอ จนสุดท้ายเธอก็ขอเลิกกับกู”

“...”

“แล้วกูก็คิดว่า.. .มึงอาจจะเลิกกับกูก็เพราะเรื่องนี้แหล่ะ กูกลัวว่าถ้ามึงรู้แล้วมึงจะไม่กล้าคบกับกูต่อ”

ไอ่กัสทำหน้าแอบเศร้า ผมเลยอดไม่ได้ที่จะเกาคางมันเล่นๆ

“โอ๋ๆ อย่าทำหน้าเป็นหมาหงอยไปเลยนะมึง :)

“มึงจะเข้าโหมดดราม่าให้กูสักสี่วิได้ไหมเนี่ย -*-

“นี่กัส กูบอกเลยนะมึง คนอย่างกูถ้าคิดจะคบใครแสดงว่ากูไม่มีทางเลิกกับเขาง่ายแน่ๆ แล้วอีกอย่างหุ่นกูก็ออกจะแน่นขนาดนี้ใครจะกล้ามาไฝว้กู  ดูๆ กูโชว์กล้ามให้ดูเลยเอา”

ผมรีบตั้งแขนขึ้นมาเบ่งเอากล้ามเนื้อก้อนน้อยๆออกมา สัด... นี่มึงมีแค่นี้เองเหรอวะ! พอเห็นว่าผมทำท่าอวดของไอ่กัสมันเลยเอาบ้าง มันยกแขนมันขึ้นมาเบ่งกล้าม ..ใหญ่สัดๆ เล่นทำเอาผมรีบหดแขนตัวเองกลับเข้าที่แทบไม่ทัน

“ขนาดหุ่นกูขนาดนี้ยังสู้ไอ่พวกลูกน้องไอ่กรีนไม่ได้เลยห่า ถึงได้โดนจับขังเนี่ย แม่ง! คิดแล้วก็แค้น คอยดูต่อไปนี้กูแม่งจะลงครอสเรียนมวยไทยเลยสัด -^-!

“ไม่จำเป็นหรอกน่ะ กูบอกแล้วไงว่าพี่กรีนน่ะเป็นคนดี.. .ในระดับหนึ่งอะนะ -*-

จริงๆผมก็กะจะหยุดตรงที่เป็นคนดี แต่เอาเข้าจริงๆ พี่มันก็แอบมีเลวบ้างแหล่ะวะ

“นี่มึงได้ฟังที่กูพูดไหมเนี่ย!? มันแอบคบกับแฟนเก่ากูลับหลังกูเนี่ย!

ดูจากท่าทางแล้วไอ่กัสมันดูจะโกรธมาก แล้วนี่ผมควรจะเล่าเรื่องเฌอเอมให้ไอ่กัสฟังเปล่าวะ? แต่เรื่องแบบนี้ผมว่าควรจะให้พี่กรีนเขาอธิบายเองไม่ใช่รึไง? ใช่...พวกเขาควรจะจัดการกันเอง

“เออๆ ก็แล้วแต่มึงแล้วกัน -*-! แต่ในความจริงที่มึงรู้ก็อาจจะไม่ใช่ความจริงทั้งหมดที่เป็นก็ได้”

“...”

ไอ่กัสมันนิ่งแล้วทำหน้าอึ้ง ไงล่ะ หล่อเลยสิกู :)

“กูงง (.  .  ?)”

ฮึ่ม!!!

 

 

  

เมื่อคืนผมนอนค้างที่บ้านของไอ่กัส แต่แม่ง... กว่าจะได้หลับ เล่นเอาทำต้องประเคนตีนให้มันงามๆสัก3ที  แต่ครั้งสุดท้ายผมดันไปกระแทกเข้าแผลมันเต็ม เลยทำเอามันร้องโอยครวญทั่วห้อง พอผมตกใจแล้วเข้าไปดูมันเท่านั้นแหล่ะ พุ่งเข้ามาจูบซะกูระทวย -///-

กวนตีนแบบนี้น่าจะให้ลูกน้องพี่กรีนกระทืบให้ยับซะก็ดี

แต่วีรกรรมมันก็ยังไม่จบแค่นี้หรอก ยังมีอีกอย่างหนึ่ง...

“ไอ่กรีนมันเลว...”

เสียงกระซิบของร่างสูงดังเข้าโสตประสาทหูผม เชื่อสิว่ามันกล่อมผมแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว! จะนอนก็ไม่ได้นอนแม่ง -^-!

“กัส เงียบไปเลย”

“ไม่ กูจะพูดจนกว่ามึงจะยอมเชื่อเนี่ยแหล่ะ”

-*-!

ผมล่ะไม่รู้จะทำยังไงกับผู้ชายคนนี้จริงๆ ให้ตาย...

“ป้านิ่ม ทำไมยังไม่ตั้งโต๊ะ ไม่รู้รึไงว่านี่มันกี่โมงล่ะ...?”

พี่กรีนที่กำลังเดินบ่นเข้ามาให้ห้องครัวรีบหยุดและชะงักทันทีเมื่อเห็นหน้าผมกับไอ่กัส แถมดูเหมือนพี่มันจะหายใจผิดจังหวะไปด้วย

“อึก.. .อึก...”

พี่กรีนสะอึกขึ้นด้วยหน้าที่ดูเลิ่กลั่กกว่าปกติ ...คิดไม่ถึงล่ะสิว่าจะได้เจอน้องชายตัวเองที่นี่  คือตอนที่คุยกับพี่กรีนเมื่อวานน่ะ พี่มันแอบบอกมาว่าตัวเองไม่ได้เจอหน้าไอ่กัสมาหลายปีแล้ว ผมเลยจัดให้ซะหน่อย หึๆ :)

“โห นี่ดีใจที่ได้เจอน้องชายจนหายใจผิดจังหวะเลยเหรอพี่ อะๆ น้ำ แก้สะอึก”

ผมเอ่ยปากแซวอย่างขำๆก่อนจะรีบเทน้ำส่งให้พี่กรีนที่ยืนสะอึกอย่างหยุดไม่อยู่

“ใครบอกมึง!

พี่กรีนพูดเสียงแข็งกลับมาตามประสาก่อนจะถือแก้วน้ำแล้วเดินออกไป ปากแข็งชะมัด อุตส่าห์ช่วยขนาดนี้แล้วแท้ๆ -^-!

“นี่! บอกแล้วไงว่าให้พูดเป็นมิตรๆกว่านี้อะ โธ่... ทำไมไม่ฟังกันบ้างวะ?”

ผมมองตามหลังพี่กรีนออกไปด้วยท่าทางเสียดาย พอหันกลับมาก็เจอไอ่กัสที่ยืนทำหน้าหงิกในชุดผ้ากันเปื้อน

“มึงไปสนิทกับมันตั้งแต่เมื่อไหร่!? -*-

“นั่นเรียกว่าสนิท?”

“วันหลังอย่าไปยุ่งกับมันอีก!

“อ่าวเฮ้ย มึงจะลากกูไปไหนเนี่ย!? กูบอกแล้วไงว่าจะกินข้าวก่อน”

ผมร้องเสียงหลงทันทีเมื่อจู่ๆไอ่กัสก็ถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วลากผมออกจากห้องครัวแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

“เดี๋ยวกูพาไปเลี้ยงข้างนอก”

เฮ้ย~! ได้ไงวะ!? แบบนี้ก็ผิดแผนหมดดิ  ผมอุตส่าห์คิดแผนไว้ว่าจะให้ไอ่กัสกับพี่กรีนนั่งกินข้าวพร้อมกันให้ได้ แต่ถ้ามันมาแบบนี้แล้วผมจะเอาไงต่อดีวะ? -^-!

ฟึ่บ

ผมสะบัดข้อมือตัวเองออกจากไอ่กัส เล่นเอามันหันกลับมาทำตาหงุดหงิดใส่ผมทันที

“กูบอกแล้วไงว่าจะกินข้าวก่อน!

“กูก็บอกแล้วไงว่าจะพาไปแดกข้างนอก!

“แต่กูอยากแดกที่นี่นิวะ”

“ทำไม? หรือเพราะมึงอยากเจอหน้าไอ่เชี่ยกรีนนั่น!!

ผมยกมือตบหน้าผากตัวเองอย่างเอือมสุดติ่ง นี่ขนาดพี่ชายตัวเองมันก็ยังไม่เว้นเหรอวะไอ่หึงเนี่ย -*-!

“คิดมากไปแล้ว กูแค่อยากกินฝีมือมึงอีกก็เท่านั้น ก่อนลงมามึงก็รับปากกูแล้วไม่ใช่เหรอวะว่าจะทำให้กิน แล้วมากลับคำได้ไงวะ?”

“งั้นเดี๋ยวกูกลับไปทำให้กินที่คอนโดก็ได้”

“แต่กูอยากกินที่นี่ เดี๋ยวนี้! หิวมาก!!

ผมว่าก่อนจะกอดอกตัวเองแล้วนั่งลงตรงพื้นกับที่ตรงนั้นเลย เล่นเอามันทำหน้าเหวอออกมานิดๆ

“ไอ่.. . ไอ่... ไอ่เมีย! –[]-

ไอ่กัสชี้นิ้วขึ้นมากะจะด่าผม แต่ไอ่คำว่า ไอ่เมีย’ นี่มันเจ็บตรงไหนวะ? - -‘’ แต่ก็เอาเถอะ ยังไงตอนนี้มันก็เดินกระแทกตีนเข้าครัวไปนู่นแล้ว พอเห็นว่ามันกลับเข้าไปในครัวอย่างเดิมแล้ว ผมก็ลุกขึ้น ปัดก้น แล้วก็ยิ้มแสยะอย่างตัวร้ายที่ชอบทำในละครไทย

ช่วยไม่ได้ มึงสอนกูให้รู้จักคำว่า แผน เองนะ :)






________________________________________________________________________________
#ขอให้สนุกกับการอ่านทุกคนนะคะ ยังไงก็เม้นๆให้กำลังใจกันหน่อยก็ดี <3

 

[TODSAKAN] : ถ้ายังมึงคิดจะทำอะไรปลาวาฬอีกล่ะก็ กูไม่เอามึงไว้แน่!!

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/32684/1806042041-member.jpg

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น