Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 7 เตรียมสำรวจต้นแม่น้ำ

ชื่อตอน : วันที่ 7 เตรียมสำรวจต้นแม่น้ำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2560 18:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 7 เตรียมสำรวจต้นแม่น้ำ
แบบอักษร

วันที่ 7 เตรียมสำรวจต้นแม่น้ำ

.

.

        ผมมองชายผมสีแดงสดรูปร่างสูงโปร่งแต่ดูมีมัดกล้ามที่แสดงถึงสุขภาพที่ดีของร่างกาย รอยยิ้มที่กวนตีนแต่ก็แบดบอย ผิวขาว มีรอยสักที่คอยาวจากซ้ายไปขาวแต่ไม่ถึงรอบคอ ดวงตาสีดำนัยตาสีแดง คนอื่นอาจจะกลัวแต่ผมนี่...อยากซัดพี่มันซักที

.

        "เฮ้ยๆ ถึงตรูจะมีร่างแล้วแต่จิตเรายังเชื่อมกันอยู่นะเว้ย"

.

        "ชิ!! ตอบผมมาก่อน พี่มาอยู่อย่างงี้ได้ไง แบบนี้ไม่ถูกทีบออกจากระบบหรอ??"

.

        "อืม ไม่หรอก เอาจริงๆ ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่จะมีคู่หูจากระบบแบบเอ๊งอ่ะ"

.

        "ผมควรจะดีใจ??"

.

        "ก็เออสิว่ะ ทุกคนน่ะได้เลือกตั้งค่าเสียงหมดแหละนะเว้ย แต่ตอนนี้คิดเป็นคนที่ใช้เสียงอื่นนอกจากเสียงแม่ศิริ(มาตราฐาน)ก็คง 35%ของทั่วโลกได้ ส่วนคนที่ทำให้เสียงแจ้งเตือนอัพเกรดได้คนแรกก็คือเอ๊ง ต้องขอบคุณเอ๊งจริงๆ เพราะแบบนั้นมันเลยทำให้ตรูมีสิทธิหลายๆอย่างไม่เหมือนเจ้าพวกทั่วไป"

.

         "ผมควรดีใจ"

.

         "โวะ!! เออสิ ในโลกนี้มีคนที่ทำให้เป็นAIได้แค่300กว่าคนเองนะเว้ย ส่วนคนที่ทำให้กลายร่างเป็น มนุษย์(กึ่งแอนดรอย) ได้นี่ก็เอ็งคนเดียวเลยน้า ควรดีใจเอาไว้ด้วย"

.

          "อ่า แล้วแต่พี่ท่านเลย"

.

          "ไรว่ะ? ไม่เห็นดีใจกับตรูเลย เซ็งเว้ย!!"

.

          "หืม นี่พี่งอลจริงดิ งอลจริงๆดิ โอ๋ๆไปร้องน้าาาา"ผมเอื้อมมือจะไปลูบหัวพี่มัน มันรีบปัดมือผมทิ้งทันที

.

          "ว่าแต่ตรูกวนตีน เอ๊งก็เหมือนล่ะว่ะ!"

.

          "ฮ่าฮ่า แล้วสรุปพี่มีร่างได้ไงเนี่ย"

.

          "ลองตรวจสอบดูดิ"ผมมองไปที่พี่เบิร์นเพื่อดูสเตตัส

.

    ##ตรวจสอบ##

ชื่อ : พี่เบิร์นเองเว้ย!!

อาชีพ : ผู้กล้าที่แท้จริง

เลเวล : 5

.

Hp : 50,999

Mp : 50,999

.

โจมตี 50,999

ป้องกัน 50,999

เร็ว 50,999

ฉลาด (ไม่สามารถประเมินได้) <ก็AIนิเธอ>

.

   **สกิล**

 .

       ติดตัว

: ผู้กล้าที่แท้จริง : ทุกครั้งที่เลเวลขึ้น บวกค่าพลัง 10,000 ทุกค่าสถานะ

: มิตรแท้ เพื่อนคู่ตัว : ช่วยให้คนในปาร์ตี้ ได้รับค่าประสบการณ์ x5 และสามารถโอนถ่าย ค่าพลังให้แกคนในปาร์ตี้ได้

: ดูดซับพลังแห่งธรรมชาติ : ฟื้นฟูค่า Hp และ Mp 500หน่วยต่อวินาที เมื่อมีการลดลงของค่าพลัง

.

     เรียกใช้

: ก็แค่แทงให้ตาย (ถูกเปลี่ยนชื่อจาก ดาบแห่งแสง) : ท่าโจมตีด้วยการแทงดาบ1ครั้งเท่ากับ3ครั้ง มีค่าพลังโจมตีเป็นคูณ3 ด้วยความเร็วของท่าขึ้นอยู่กับการควบคุมของผู้ใช้ [ Mp 3:1การแทง ]

: เอาไว้อุ่นตัว (ถูกเปลี่ยนชื่อจาก โล่แห่งแสง) : เรียกพลังธาตุแสงห่อหุ้มร่างกายเพื่อป้องกันการโจมตีทางกายภาพและเวทย์มนต์ [ Mp 5:1ชั้นของโล่ ]

: โวว ดาบลอย (ถูกเปลี่ยนชื่อจาก ดาบแห่งการพิพากษา) : เรียกดาบแสงขึ้นใช้โจมตีศัตรู หากเรียกมาแล้วยังไม่ใช้งาน ตัวดาบจะลอยอยู่รอบๆตัวผู้ใช้ [ Mp 100:ดาบ1เล่ม ]

.

.

       "......"

.

       "ไง พี่เทพใช่ป่ะว่ะ"

.

       "พี่แม่งโกง จะโดนระบบทีบออกคอยดู"

.

       "ฮ่าฮ่าฮ่า เสียใจด้วยว่ะ ตั้งแต่ได้ร่างนี้มาระบบก็ทำการให้ฉันเป็นตัวต้นที่ไม่อาจก้าวก่ายได้อีกแล้วว่ะ ให้ตรูให้เควสเอ๊งมั๊ยล่ะ หรือค่าพลังดี ซักกี่หมื่น??"

.

       "ไม่เอาล่ะ ผมไม่ได้อยากเทพเพื่อไปช่วยหรือกอบกู้โลกเสียหน่อย ผมก็แค่เกษตรกรตัวเล็กๆเองนะพี่ อืม สรุปพี่ใช้ร่างของทดสินะ"

.

       เล็กมากเลยเอ๊ง เกษตรกรฆ่าตะขาบยักษ์เนี่ยนะ (เบิร์นคิด) "เออ ที่ให้เอาร่างมาก็เพราะแบบนั้นแหละ แต่ร่างเก่าก็ต้องปรับปรุงหลายอย่างเลย ตัวใหญ่เกินไปเลยต้องทำให้ตัวบางลงหน่อยแต่ไม่ผอมไป สีผมก็ไม่โดนใจ เลยเปลี่ยนให้เข้ากับชื่อพี่ที่ร้อนแรง จะมีก็แต่แผลที่คอ เล่นปาดซะยาวเชียวนะเอ๊ง แต่ก็ดีว่ะ กลายเป็นรอยสักก็เท่ดี ผิวอีกแม่งโคตรดำ หนุ่มหล่อต้องผิวขาวดิว่ะ!!"

.

        "........."

.

        "อ้าว จ้องอีก??"

.

        "พี่รู้ป่ะ ถ้าโลกไม่เป็นแบบนี้ พี่แม่งเป็นนายแบบได้เลยนะ อิจฉาว่ะ"

.

        "มีอีกอย่างที่เอ๊งต้องอิจฉา"

.

        "อะไรพี่"ผมถาม แล้วพี่มันก็ใช้ตามองไปที่ช่วงล่างของพี่มัน

.

        "ตีนเหอะพี่!!!"

.

        "ฮาฮา อะไรๆ เอ๊งคิดอะไร ตรูหมายถึงซิกแพ็คแน่นๆต่างหาก คิดไรว่ะ5555" ว่าแล้วพี่มันก็ยกเสื้อโชว์ นี่สินะพวกเห่อของใหม่

.

        "ผมก้มีหรอก...ถึงจะไม่เท่าพี่ เออ แล้วอาชีพนี่หมายความว่าไง??"

.

        "ก็ไอ้ทดน่ะ อาชีพจริงๆมันคือ ผู้กล้าหาญ ถ้ามันหมดความกล้าเมื่อไร พลังมันก็ลดลงไปเท่ากับชาวบ้านเขาน่ะแหละ ผู้กล้าจริงๆน่ะ ค่าพลังเริ่มต้นที่999แล้วเพิ่มทีละ1000 แต่พี่คือผู้กล้าที่แท้จริงๆไง เลยเพิ่มทีละ10,000"

.

        "แล้วรู้ได้ไงเนี่ย??"

.

        "จากรินซี่น่ะ เธอเป็นAIของเจ้าผู้กล้าคนนั้นน่ะ"

.

        "หืม?? มีคนที่สุดยอดแบบนั้นอีกหรอเนี่ย"

.

        "แต่น่าเสียดาย ครั้งสุดท้ายที่คุยกับรินซี่คือเมื่อ3วันก่อน เห็นบอกว่าผู้กล้านั้นโดนวางยาจากคนในตี้เพราะเรื่องผู้หญิงมั่ง แล้วก็เงียบไปเลย"

.

        "อา นั้นแหละที่ผมไม่ชอบคนเยอะเพราะเรื่องแยะ เออ เดี๋ยวผมจะพารีน่าไปกับกีซาดไปเก็บเมล็ด พี่จะไปด้วยป่ะ"

.

        "ไว้คราวหน้ากัน ของปรับตัวให้เข้ากับร่างก่อน ว่าจะไปลองวิ่งดู" 

.

        "ดูเหมือนรักสุขภาพนะ ทั้งๆที่สูบบุหรี่=_="

.

        "นั้นมันแค่ของปลอมเลียนกลิ่นเว้ย แต่อย่างที่บอกไม่เห็นอร่อยเลย คงไม่เอามาสูบแล้วว่ะ งั้นเจอกันเย็นๆนะเว้ย!"

.

        "อืม เจอกันพี่" ผมเดินออกมาหน้าบ้านเจอรีน่า เมย์ แล้วก็กีซาดยืนรออยู่ 

.

        "ทำไมไม่เข้ามาล่ะ"

.

        "คนด้านในนั้นกางม่านพลังไว้น่ะค่ะ เราเลยเข้าไปไม่ได้"รีน่าบอก

.

        "อ๋อ เขาชื่อ เบิร์น เป็น.....อืม.... คู่หู และก็หุ้นส่วนของผมเอง ถ้าไงก็ให้ความเคารพเขาด้วยล่ะกัน" ผมก็อยากจะบอกว่าเหมือนพี่ชายหรอกนะ แต่เดี๋ยวพี่มันจะได้ใจ

.   

         "ได้ค่ะนายท่าน พวกเราจะบอกคนอื่นๆเอง"เมย์รับคำ

.

         "งั้นเราไปกัน เมย์ก็ทำอาหารมื้อเย็นเลยนะ ไม่ต้องทำเผื่อผมหรอก รีน่า เด็กๆ แล้วก็กีซาดตามผมมาเราจะไปที่ทุ่งกัน"

.

          พวกเขาตอบรับแล้วแยกย้ายกันไป คราวนี้ผมไม่ได้นำดัสไปด้วยเพราะจะให้เขาได้พัก เลยเอารถไปแทน เหมือนเดิมรีน่าและเด็กๆนั่ง และกีซาดกับตัวผู้อีกตัวนั่งด้านหลัง แต่ครั้งนี้เด็กไม่เมารถแล้วก็เริ่มตื่นเต้นกับรถและว่าเย็นของแอร์

.

          "พาหนะนี้แปลกมากเลยนะคะ ไม่มีม้าหรือสัตว์ลากก็คลื่นที่ได้และยังเย็นอีกต่างหาก" รีน่าถาม

.

          "เป็นเพราะที่นี่พัฒนาเรื่องเทคโนโนยีน่ะ แต่โลกของเธอพัฒนาไปทางเวทย์มนต์หรือสัตว์อสูรน่ะ"

.  

          "ความแตกต่างของที่อยู่สินะค่ะ" จากนั้นรีน่าก็ถสมผมอีกเล็กน้อยเพราะเรามาถึงที่หมายพอดี กีซาดและตัวผู้อีกตัวถือกระบองคุ้มกันเอาไว้ ถึงที่นี่จะปลอดภัยแต่ผมก็อยากให้พวกเขาฝึกเอาไว้ ผมได้สอนรีน่าและเด็กๆเก็บเมล็ด รีน่างงที่ไม่เก็บต้นไป ผมบอกแค่ว่าปลูกเองโตเร็วกว่า

.

          ผมพากีซาดออกมาแล้วตรงไปที่น้ำตกเพื่อให้เขาได้เห็นเจ้าปลายักษ์ที่ผมอยากได้มันกลับบ้านจนตัวสั่น บ่อน้ำกว้างใสสะอาดเหมือนเดิม เช่นเดียวกับกองกระดูกที่ซ่อนในพงหญ้าสูงกันเรนโบว์เฮิร์บที่ผมติดหนี้เอาไว้ น่าขายหน้าจริงที่สั่งอะไรไม่ได้ดูเลย

.

         ผมให้กีซาดหลบอยู่หลังต้นไม้แล้วค่อยแอบดู คราวนี้เหยื่อฝูงหนูเห็นกำลังดื่มน้ำเมื่อผิวน้ำสั่นเจ้าปลายักษ์ทั้งสองก็กระโดดออกมากินหนูเห็ดจนเลือดกระจาย ผมใช้จังหวะนั้นวิ่งเข้าไปเก็บเรนโบว์เฮิร์นได้กว่า150ต้นแล้ววิ่งกลับมาโดยที่กีซาดก็ยังไม่รู้ตัว

.

        "เป็นไงบ้าง ได้เห็นเจ้าปลาแล้ว?"

.

        "ตัวใหญ่มาเลยครับนายท่าน ใหญกว่าที่พวกข้าล่ามากๆ"

.

        "ถ้าหาวัตถุดิบทำอาหารเทรมครบเดี๋ยวค่ยมทจับก็แล้วกัน"

.

        "แต่มีอีกอย่างที่ข้าสงสัยมาเลยครับนายท่าน"

.

        "อะไรหรอ"

.

        "แหล่งน้ำแห่งนี้สะอาดพอๆกับที่ฟาร์มเลยนะครับ ทั้งๆที่เลือดมากขนาดนั้น แต่น้ำกันใสเร็วมาก ข้าว่าต้นน้ำต้องมีอะไรซักอย่างครับ"

.

        ผมมองขึ้นไปเหนือน้ำตก อืมมมม พรุ่งนี้เตรียมออกสำรวจก็แล้วกัน จะได้ไปหาหญ้าฟองแล้วก็สมุนไพรที่มีฤทธิ์เหน็บชา!!

.

.

.

///////-------

            ข่าวร้ายครับทุกคน   ผมไม่สบายครับ เมื่อเช้าตัวร้อนนิดหน่อยแต่คิดว่าไม่เป็นไร เย็นมา หนักเลยครับ นี่ว่าจะไม่ลงแล้วนะครับ แต่มันจบตอนวันที่7พอดี ตอนหน้าติดเหรียญแล้วนะครับ ขอเวลารักษาตัวและลงทะเบียนหน่อยนะครับ

            จนกว่าจะหายไข้เจอกันนะครับ ยังไม่ได้แก้คำผ​ิดนะครับ วันอาทิตย์ถ้าลุกไหวจะแก้ให้ แต่ตอนใหม่ต้องรอหน่อยนะครับ

.

ติได้แต่อย่าด่านะครับ 

[300 likeเมื่อไร รับไปเลย3ตอนรวด]

1เม้น = 1กำลังใจ

ความคิดเห็น