ภัคร์ภัสสร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter : 21 ถ่านไฟเก่าประทุ... ฤๅลมพัดหวน (E)

ชื่อตอน : Chapter : 21 ถ่านไฟเก่าประทุ... ฤๅลมพัดหวน (E)

คำค้น : ล่ารัก, ล่ารักเจ้าสาวแจ็คพ็อต, เจ้าสาว, นิยายรัก, นิยายน่ารัก, สนุก, ภัคร์, ภัคร์ภัสสร, ผู้หญิงของมาเฟีย, Chineserose, writer, บ่วงรักเฉพาะกิจ, EBOOK

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2560 11:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter : 21 ถ่านไฟเก่าประทุ... ฤๅลมพัดหวน (E)
แบบอักษร

“รู้ด้วยว่าสั่งอาหารตอนหิวน่ะจะกินไม่หมด” ธันยาพัฒน์เตือนสติ เพราะคนเราตอนหิวจะเห็นช้างเท่ามด กินได้ทุกอย่าง แต่พอกินเข้าไปจริงๆ มันก็เท่าที่พื้นที่กระเพาะอาหารจะรับได้เท่านั้นเอง อาหารที่เหลือก็กลายเป็นถูกทิ้งขว้าง มันน่าเสียดายสำหรับคนที่เขาไม่มีจะกินจริงๆ ธันยาพัฒน์เคยเห็นอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะพฤติกรรมจากแม่เลี้ยงเขานั่นเอง

“เอาซุปเปอร์รสจัดๆ ด้วยนะคะ” เธอเสริม ดูจากภายนอกก็เดาได้ว่าคงหิวเต็มที่แล้ว

เขามองสบ หญิงสาวยิ้มกว้าง ก่อนจะพูดออกมาอย่างล้อเลียน “โยเกิร์ตก็รู้ว่าพี่แทนชอบแทะ... ทีน!”

“แหม... เด็กแสบ” เขาว่าพลางยิ้มกว้าง “เอาน้ำอัดลมนะครับ” ชายหนุ่มหันหน้าไปสั่งกับบริกร

“ค่ะ” บริกรสาวไล่ทวนรายการอาหาร ก่อนจะเดินกลับหายเข้าไปยังจุดบริการ ชายหนุ่มคุยกันสาระตะ เสียงหัวเราะร่วนลอยอยู่ในอากาศ

ระหว่างที่คู่รักกำมะลอกำลังนั่งรับประทานอาหารด้วยกันอยู่นั้น มีสายตาคู่หนึ่งจับตามองทุกฝีก้าว... ทุกความเคลื่อนไหว... ทุกการกระทำ

“ก็ดูสนิทสนมกันดี ไม่มีตรงไหนที่พิรุธว่าเป็นคู่รักจัดฉากเลยนี่นา...” นักสืบของทีมงานรายการเกมโชว์พึมพำ เขาปฏิบัติการคนเดียว คอยติดตามดูคู่รักหนุ่มสาวมานานหลายวัน

ภาพความใกล้ชิดสนิทสนมของช่างภาพหนุ่มกับครีเอทีฟสาวถูกบันทึกเอาไว้ในกล้องชนิดพิเศษที่จับภาพได้ในระยะไกล หากได้ภาพถ่ายที่คมชัดประหนึ่งว่าถ่ายในระยะประชิดกันเลยทีเดียว

“ว่าไง?”

“ผมโทรมารายงานความคืบหน้า” นักสืบเล่าไปในโทรศัพท์

“เอ้อ... ว่ามาสิ!” ทีมงานหนุ่มคะยั่นคะยอมาจากปลายสาย

“ที่เจ้านายให้จับตาคู่รักแจ็คพ็อต ตอนนี้พวกมันมากินข้าวกัน” เขาเล่าต่อ

“เป็นยังไงบ้าง?”

“ผมก็เห็นทั้งคู่รักกันดี เหมือนคู่รักปกติทั่วไปนะครับ” คนเป็นนักสืบรายงานมาตามสาย

“เป็นไปไม่ได้ ฉันไม่เชื่อ!” ทีมงานตัวร้ายกัดฟันกรอดอย่างเคียดแค้น มันจะเป็นไปได้ยังไง เขาได้ยินเต็มรูหูทั้งสองข้าง ว่าพวกมันเป็นคู่รักกำมะลอ แกล้งเป็นแฟนกัน เพื่อมาเล่นเกมล่ารางวัล แล้วเอาเงินไปแบ่งกัน แบบนี้มันเข้าข่ายหลอกลวงประชาชน ตุ้มตุ๋นชัดๆ มีหลักฐานชัดเจน เขาไม่เอาพวกมันไว้แน่

“ผมถ่ายรูปพวกมันเอาไว้หมดแล้วครับ ทั้งคู่รักกันหวานเชียวครับ” นักสืบยังรายงานต่อ น้ำเสียงดีใจเหมือนว่าจะเสร็จภารกิจอย่างนั้น เขาได้รับการว่าจ้างจากทางรายการเกมโชว์ให้ตามสืบและเก็บหลักฐานความสัมพันธ์ของคู่รักแจ็คพ็อตอย่างปภาณพิชญ์และธันยาพัฒน์ ถ้าหากเป็นคู่รักจริงๆ ทางรายการที่อายัดเช็คไว้ ก็จะคืนเงินรางวัลให้ แต่ทีมงานวายร้ายที่ว่า สวมรอยมาจ้างนักสืบต่ออีกที อยากให้เก็บหลักฐานที่พิสูจน์ว่า คนทั้งสองไม่ใช่คู่รักกันจริงๆอย่างที่ว่า

“วะ! แต่ฉันได้ยินพวกมันพูดกันว่าแกล้งแสดงว่ารักกันเพื่อมาเล่นเกมโชว์ล่ารางวัลจริงๆ นะเว้ย”

“เสียดายเจ้านายไม่มีหลักฐานน่ะสิครับ ที่สองคนพูดกันวันนั้น แต่หลักฐานที่เรามีตอนนี้ มันยืนยันทนโท่เลยว่าสองคนนี้รักกันมาก มีหึงหวงกันอีกนะครับ”

“งั้นเรอะ!”

“ก็เมื่อครู่ ก่อนมากินข้าวกัน มีผู้ชายท่าทางดูดีหล่อแบบกินกันไม่ลงเลยฮะ เข้ามาทักผู้หญิง”

“แล้วไงต่อ?” คนบงการถามต่อ

“คุยกันนานเชียวครับ จนฝ่ายชายท่าทางจะหึงหวง รีบลากผู้หญิงออกมาเลย”

“ถ่ายรูปได้มั้ย?”

“ทุกช็อตเลยครับขอบอก” นักสืบรายงานอย่างมั่นใจ

“ดี... เอาเข้ามาให้ฉันที่ออฟฟิศด้วย”

“ว่าแต่ เจ้านายจะทำไงต่อไปครับ ในเมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้”

“ตอนนี้ฉันยังไม่มีแผน แต่แกตามติด จับตาพวกมันเอาไว้ทุกฝีก้าว”

“ครับ”

“ฉันอยากได้เครื่องดักฟังพวกมันจริง”

“เอางั้นเลยเหรอครับ”

“มันจะเป็นหลักฐานที่เพอร์เฟ็คมาก ถ้าเราได้ทั้งภาพและเสียง” คนบงการเอ่ย สายตาคมเฉี่ยวหรี่ลงแคบอย่างเจ้าแผนการ

“ผมทำให้ได้นะ... ว่าแต่งบประมาณมันก็ต้องเพิ่มขึ้นตามคุณภาพนะครับ” นักสืบหน้าเลือดยื่นข้อเสนอ งานดีๆ มันมาพร้อมกับค่าตอบแทนดีๆ เช่นกัน เขาใจปั้มทุ่มเทให้เสมอนั่นล่ะ

“โถ... ไอ้นักสืบหน้าเลือด!” คนว่าจ้างตวาดลั่นอย่างโมโห แบบนี้มันฉวยโอกาสชัดๆ

“เงินมางานเดินครับเจ้านาย” นักสืบตอบยิ้มๆ

“เออๆ ฉันให้แกไม่อั้น ว่าแต่ทำให้ฉันได้หรือเปล่า” ในที่สุดคนมันมีแผนการร้าย ใจไม่บริสุทธิ์ มันก็ต้องการจะทำลายและเอาผลประโยชน์ใส่ตัว ก็ยอมแลกเพื่อให้ได้มาซึ่งหลักฐานเพื่อทำลายคนอื่น ยอมเสียง่ายเพียงจำนวนน้อยๆ เพื่อจะได้เงินจำนวนมากจากคู่รักกำมะลอนั่น

“ไม่มีปัญหาครับ รอดูผลงานผมก็แล้วกัน” นักสืบเอกชนเจ้าประจำรับประกัน คนว่าจ้างนั่งกระดิกเท้าอย่างคนใช้ความคิด พลางพูดว่า “ถ้าพวกมันเป็นแค่คู่รักกำมะลอ... ยังไงความจริงมันก็ต้องแย้มพรายออกบ้างละ ขอฉันเห็นหลักฐานก่อนเถอะเว้ย

___________________________ จบตอนตรงนี้ก่อนน้าาาา ขอบคุณที่ติดตามนะคะ โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ และขณะนี้ กำลังเปิดพรีพี่แทน ใครสนใจอยากได้เล่ม ยังไงทักมาที่เพจไรต์ได้น้าาาาา ขอบคุณค่ะ




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น