Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 07 เม.ย. 2560 01:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12
แบบอักษร




หลังจากที่พวกไต้ฝุ่นเรียนเสร็จเวลาสามโมงครึ่งไต้ฝุ่นกับเพื่อนขี่มอไซน์สองคันไปยังฝึกซ้อมของมหาวิทยาลัยแต่วันนี้หน้าตึกมีรถเยอะกว่าเมื่อวานซึ่งเรื่องนี้ก็ทำให้ไต้ฝุ่นสงสัยเหมือนกันทั้งสามคนเดินไปเปลี่ยนเป็นชุดวอร์มแล้วเข้าห้องซ้อมมาแต่ที่แปลกใจของไต้คือห้องนี้ใหญ่พอที่จะอัดคนทั้งคณะได้มีกลุ่มพี่ปี2-4มาดูกันขนาดนี้รวมถึงสมุทรตี๋ก้องบีมและตรีเพื่อนสนิทของไต้ฝุ่นส่วนเต้ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลยทั้งสามคนเดินไปนั่งพื้นรวมกับคนอื่นที่นั่งกันอยู่แล้วแต่ยังมากันไม่ครบระหว่างนี้เลยวอร์มรอกันไปซึ่งไต้ฝุ่นที่รู้สึกปวดขึ้นมาก็ต้องกัดฟันวอร์มต่อไปพอ4โมงรุ่นพี่ที่คุมหลีดปีนี้ก็เข้ามาไต้ฝุ่นรู้สึกว่าทำไมผู้หญิงมีแค่2คน

"สวัสดีค่ะน้องๆเมื่อวานเกิดอุบัติเหตุกับหลีดตัวยอดของเราคือชมพู่ท้องเสียอย่างหนักปลารถล้มหน้าคณะนุ่นข้อเท้าหักทั้งสามคนเเอทมิทอยู่โรงบาลขณะนี้"พอพูดเสร็จพิ้งยู่ยี่ไต้ฝุ่นมองหน้ากัน

"อะไรจะบังเอิญขนาดนั้นว่ะ"ยู่ยี่ทำหน้าเครียด


"พี่เลยหาตัวยอดมาได้เชิญค่ะ...."เเล้วทั้งห้องก็ต้องตกใจอีกครั้งเพราะตัวยอดคนใหม่คืออดีตดาวมหาลัยดาวนั่นเองกับเพื่อนของเขาพั้นกับน้ำคนที่มาดูก็ตกใจเหมือนกัน

"เอาล่ะตัวยอดคนเดียวที่เหลืออยู่คือไต้ฝุ่นคือต้องเอาน้ำกนักไต้ฝุ่นเป็นหลักไต้ฝุ่นหนักเท่าไหร่"

"47ครับ"สมุทรยิ้มกับคำตอบของไต้ฝุ่นเด็กน้อยของเขาจริงๆ

"โหวมีแต่ดาวที่น้ำหนักเท่าไต้ฝุ่นนอกนั้นมากกว่าพั้นล่ะกันตอนท่าhitchน่ะมาๆเริ่มกันเลย"การซ้อมเริ่มขึ้นมีทั้งเต้นโยนตัวไปมาดาวกับเพื่อนเรียนรู้ได้ไวมากทั้งหมดเริ่มรู้ท่าของตัวเองจัวหวะเเละแต่ละท่าจำได้มากขึ้นจนมาถึงช่วงต่อตัวตอนนี้เน้นแค่ท่าไม่เน้นเพลงขอให้ตั้งท่าได้ก่อนพอเริ่มต่อไปเรื่อยผ่านมาได้หลายท่าอาการเจ็บขาของไต้ฝุ่นเริ่มมีอาการแต่ไต้ฝุ่นยังคงกัดฟันสู้ต่อจนมาถึงท่าhitch

"พั้นแทนชมพู่ด้านขวาดาวแทนปลาด้านซ้ายอ่ะ!!ไต้ฝุ่นยืนขาไปทางดาวค่อยๆอ่ะเเล้วจับเเขนพั้นไว้ดีมาก วร้ายยยยย!!!"สิ่งไม่น่าเกิดขึ้นการต่อตัวล้มลงมาทุกคนต่างตกใจฐานล้มตามๆกันไปแต่ไต้ฝุ่นล้มทับพิ้งแต่แค่นิดเดียวทำให้ข้อมือไต้ฝุ่นกระเเทกกับพื้นอย่างเเรงคนที่มาดูรีบมาช่วยเช่นเดียวกับสมุทรเเละตรีที่จะมาหาไต้ฝุ่น

"โอ้ย!!สมุทรค่ะดาวเจ็บ"ดาวเรียกสมุทรเสียงดังแต่พอจะเดินไปหาไต้ฝุ่น

"โอ้ย!!สมุทรมาช่วยดาวหน่อย"สมุทรเดินไปหาดาวจริงๆเนื่องจากเห็นไต้ฝุ่นยืนได้เเล้ว

"เนี่ย!!ไต้ฝุ่นโกรธอะไรดาวหรือเปล่าถึงถีบดาวแบบนั้นดาวขอโทษจริงๆที่ทำให้น้องไต้ไม่พอใจ"ทุกคนมองมาที่ไต้ฝุ่นซึ่งไต้ฝุ่นไม่ได้ถีบดาวแต่ดาวต่างหากที่พลักขาไต้ฝุ่นจนทรงตัวไม่อยูุ่

"ไม่จริง..."ไต้ฝุ่นพูดออกมาสมุทรมองมาที่ไต้ฝุ่นสายตาที่ทำให้ไต้ฝุ่นถึงกับเบือนหน้าหนี

"ไปเหอะ"พิ้งยู่ยี่ตรีและไต้ฝุ่นเดินกันออกไปแต่พอสมุทรจะไปตามดาวกับดึงมือของสมุทรไว้

"ดาวข้อเท้าหักแน่เลยสมุทรพาดาวไปโรงบาลหน่อยน่ะ"สมุทรที่เห็นแก่เพื่อนก็เลยอุ้มดาวแล้วพาไปโรงบาล







part taiphoon

​​หลังจากเกิดเหตุการณ์เมื่อกี้ผมเริ่มไม่แน่ใจในตัวพี่สมุทรเลยทำไมพี่สมุทรไม่มาดูผมซักนิดทำไมถึงเลือกพี่ดาวผมไม่เข้าใจจริงๆส่วนข้อมือผมมันเจ็บเจ็บมากๆเลยครับผมบอกใครไม่ได้เลยผมไม่อยากให้พวกมันกังวล

"มึงโอเคแน่น่ะเว้ย"ไอ้ตรีพาผมมานั่งตรงโต้ะหินอ่อน

"กูโอเคแค่นี้เอง"ผมยิ้มให้พวกมันแต่มันดันทำหน้าเครียดกัน

"แล้วเรื่องพี่สมุทรหล่ะ"พิ้งถามผมก็อยากบอกว่าโครตแย่แต่ถ้าบอกไปมันจะมีแต่เสียกับเสียแต่ที่ผมกำลังตอบเห็นพี่สมุทรอุ้มพี่ดาวไปที่รถเเล้วจับออกไปโดยไม่เห็นผมเลย

"กูโอเคกูสตรองเว่ย"ผมกำมือทั้งสองข้างแต่ข้างซ้ายดันปวดจี้ดขึ้นมาผมนิ่วหน้าทันที

"ไปหาหมอเหอะมึง"ผมเลยโทรศัพท์หาม๊าตอนนี้คงกำลังกลับบ้านกันผมโทรให็ม๊ามารับ

"เดี๋ยวให้ม๊าไปส่งยู่ยี่ขี่รถกูไปไว้หอให้หน่อยดิ่กูคงขับไม่ไหวว่ะ"ยู่ยี่พยักหน้าตรีเดินไปเอาสัมพาละกระป๋าหนังสือมาให้

"ขอบใจมากไอ้ตรี"ผมใช้มือข้างขวาตบไหล่มันแต่พอดูข้อมือข้างซ้ายมันเริ่มเขียวอมม่วงจนน่ากลัวสีมันดูแย่มากผมเป็นคนขาวอยู่แล้วด้วย.

"ถ้าตรวจเสร็จโทรมาบอกพวกกูด้วยน่ะแมร่งเจ็บน่าดูเลย"ยู่ยี่พูดจะร้องไห้ผมพยักหน้าให้ไม่นานรถตู้หนึ่งคนกับรถเก๋งสีดำขนาบข้างหน้าข้างหลังป๊าม๊ามาแล้วแน่ๆ

"กูไปก่อนน่ะเดี๋ยวโทรบอก"ผมโบกมือจ้างไม่เจ็บให้พวกมัน

"อย่าลืมโทรน่ะ"

"โชคดีไอ้ไต้"

"กลับมาดื้อเหมือนเดิมไวๆ"ผมยิ้มกับคำอวยพรของมันพอเดินมาถึงรถตู้ลุงพันผมสวัสดีแล้วลุงแกก็เปิดประตูให้ผมมีม๊าป๊าที่เเต่งตัวพึ่งกลับมาจากบริษัม๊าใส่ผ้าไหมสีม่วงป๊าใส่สูทร

"สวัสดีครับป๊าสวัสดีครับม๊า"ผมสวัสดีมือข้างเดียวเเล้วขึ้นไปนั่งใกล้ๆม๊าลุงพันปิดประตูให้เรียบร้อยเเล้วขึ้นมาประจำที่คนขับ

"สวัสดีค่ะเเขนเป็นไรไต้ม๊าดูสิ่..."ผมยืนแขนให้ม๊าดูซึ่งป๊าก็มองอยู่เหมือนกัน

"ตายแล้ว!!ไต้ไปโดนอะไรมาลูกช้ำขนาดนี้หนูไปทำอะไรมาลูก"ม๊าถามผมอย่างตกใจ

"พันไปโรงบาล!!"ป๊าผมสั่งทันทีที่เห็นข้อมือผมผมไม่เคยเป็นหนักขนาดนี้หรอกหนักสุดก็แค่หัวแตกเล็กๆกับตกต้นไม้ถลอกนิดหน่อย

"โอ้ย!!ม๊าไต้เจ็บ"ม๊ารวบตัวผมเข้าไปกอดผมกอดเอวม๊าหน้าผมซุกอยู่ตรงคอม๊าม๊าลูบหัวผมเบาๆม๊าร้องไห้เพราะผมอีกแล้ว..

"อึก ม๊าขอโทษน่ะลูก"ม๊าลูบหัวผมไปมาขณะที่รถเคลื่อนตัวไปเรื่อยๆจุดหมายคือโรงบาล

"ไอ้แสบเอ้ยทำม๊าแกร้องไห้อีกแล้ว"ป๊าลูบหัวผมเช่นเดียวกับม๊าป๊าจับข้อมือผมดูจนถึงโรง บาลป๊าแจ้งมาอยู่แล้วผมนั่งรถเข็นทันทีที่ลงจากรถผมปวดขามากขึ้นไปอีกป๊ากับม๊าเดินตามหลังผมมาพี่บุรุษพยาบาลเข็นรถเข็นให้ผมผมถูกส่งตัวเข้าห้องบาลป๊าแจ้งมาอยู่แล้วผมนั่งรถเข็นทันทีที่ลงจากรถผมปวดขามากขึ้นไปอีกป๊ากับม๊าเดินตามหลังผมมาพี่บุรุษพยาบาลเข็นรถเข็นให้ผมผมถูกส่งตัวเข้าห้องCT-scanทันทีซึ่งหมอที่ดูเเลผมก็เป็นเพื่อนพ่ออีกที

"ไอ้แสบซนมาอีกล่ะซิ่ทีนี้"ลุงหมอถามผมขณะตรวจดูอุปกรณ์กับพยาบาล

"ไต้ไม่ได้ซนน่ะลุงหมอมันเป็นอุบัติเหตุ"ลุงหมอขำแล้วก็ฉายเครืีองทันทีผมนอนลงกับเตียงลุงหมอและพยาบาลก็ไปดูรูปที่ฉายทางจอคอมพิวเตอร์

"เป็นหนักน่ะไต้คราวนี้"ลุงหมอพูดเสียงเครียดผมนั่งรถเข็นออกมาม๊ากับป๊าลุงหมอให้ไปคุยที่ห้องลุงหมอส่วนผมต้องไปดามข้อมือไว้ก่อนผมเข้ามาในห้องฉุกเฉินข้อมือผมถูกดามตามด้วยผ้าพันอีกรอบมันค่อนข้างหน้าเลยพยาบาลพาผมขึ้นลิฟท์มาชั้นที่เท่าไหร่ไม่รู้พาผมเข้ามาในห้องค่อนข้างใหญ่ป๊าคงจัดการแน่

"พี่ครับไต้อาบน้ำได้มั้ย"ผมหันไปหาพี่พยาบาลหันไปแต่หน้าอ่ะน่ะ

"ได้ค่ะแต่ต้องระวังน่ะ"ผมพยักหน้าแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปพร้อมกับชุดของโรงบาลสีฟ้าน่าใส่เหลือเกิน??ผมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยพี่พยาบาลเข้ามาประคองผมไปที่เตียงขนาดใหญ่ที่มีที่กั้นเป็นพลาสติก

"ขอบคุณครับพี่พยาบาล"พี่เขายิ้มแล้วเข็นรถเข็นไว้ข้างๆเตียงแล้วเดินไปเปิดเครื่องเรียกพยาบาลไม่นานป๊าม๊ากับลุงหมอก็เดินเข้ามาแล้วทำหน้าเครียดกัน

"พยาบาลหมอขอยานอร์เจสิก​กับแก้ปวดNSAIDอย่างล่ะเข็มน้ำเกลือด้วยน่ะ"

"ค่ะหมอใหญ่"พยาบาลเดินออกไปม๊าเดินมานั่งกับผมบนเตียง

"ม๊าตกลงผมเป็นอะไรครับ"ม๊าหันไปหาลุงหมอป๊าดูท่าเครียดๆเเหะ

"ไต้เกิดอาการข้อมือถูกกระแทกอย่างรุนแรงทำให้กระดูกบริเวณนี้รับแรงกระแทกขนาดนี้ไม่ไหวกระดูกข้อมือไต้เสียหายไปเจ็ดสิบเปอร์เซ็นซึ่งมากพอสมควรไต้ต้องเข้าการผ่าตัดครั้งนี้ไม่งั้นมันจะเรื้อรังไปเรื่อยๆ"ผมอึ้งล่ะครับมันไม่ใช่แค่หลีดแต่ผมจะเล่นเทนนิสไม่ได้เลยผมมองข้อมือที่พันด้วยผ้าสีชมพูอ่อนอย่างหนา

"ไต้ต้องผ่าตัดวันไหนครับ"

"พรุ่งนี้ลูก"ม๊าตอบผมซึ่งพอดีกับพยาบาลเข้ามาพร้อมกับรถเข็นที่มีถุงน้ำเกลือเเละเข็มที่น่ากลัว

"กล้ามเนื้อบริเวณขาใช้งานหนักเกินไปลุงว่าเราวอร์มผิดวิธียาแก้ปวดหน่อยล่ะกันน้ำเกลือถุงนึงพรุ่งนี้น่าจะค่อยหาย"ลุงหมอฉีดยาที่ขาผมทั้งสองข้างแล้วก็ฉีดตรงข้อพับเเขนข้างที่เจ็บแล้วมาเจาะเข็มตรงหลังมืออีกข้างผมสตรองๆ

"เสร็จเเล้วพรุ่งนี้ตอนเที่ยงๆน่ะเตรียมตัวให้พร้อมไปล่ะไอ้แสบฝันดีล่ะ"ผมสวัสดีกลับ

"สวัสดีครับฝันดีครับลุงหมอ"ลุงหมอเดินออกไปเหลือป๊ากับม๊าผม

"เจ็บมั้ยลูก"ม๊าถามเสียงสั่นเลย

"ม๊าผมสบายเดี๋ยวก็หาย"ผมบอกไป

"เล่ามาเลยไปทำอะไรมาหนักขนาดนี้ไอ้แสบ"ป๊าผมลูกป๊าน่ะ

"ไต้ซ้อมหลีดแล้วก็อุบัติเหตุตกลงมามันเซฟไม่ทันไต้พยายามแล้วน่ะ"ผมบอกป๊าม๊าป๊าก็พยักหน้าเรื่องพี่เต้ป๊าม๊ารู้เรื่องแล้วป๊าก็จัดการไปพอสมควรป๊าม๊าผมคุยกับผมไปเรื่อยๆ

"วันนี้ม๊านอนกับไต้น่ะคุณหล่ะ"ม๊าหันไปถามป๊าวันนี้ม๊าเฝ้าผมแน่ๆ

"นอนนี่ล่ะกันโทรบอกอะตอมกับเต๋าหน่อยน้องมันแสบจริงๆ"ป๊ายังแซวไม่เลิก

"งั้นบอกให้เอาเสื้อผ้าฉันกับคุณมาด้วยเลย"ม๊าโทรบอกพี่ๆผมพี่เต๋าถามใหญ่ว่าใครทำผมส่วนพี่อะตอมรีบมาทันทีผมเลยโทรศัพย์ไปบอกพวกมันพิ้งกับยู่ยี่ด่าพี่ดาวใหญ่เลส่วนไอ้ตรีมันบอกว่าเดี๋ยวซื้อของชอบมาให้บอกจะมาเยี่ยมหลังผมผ่าตัดเสร็จผมคุยกับพวกมันซักพักก็วางสาย

"ดื่มนมหน่อยลูก"ม๊าอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยเดินถือนมมาให้ผมผมรับแล้วดื่มหมดแก้ว

"พี่ไม่อยากให้ไต้เป็นแบบนี้เลย"พี่อะตอมเดินมาหาผมเช่นเดียวกับพี่เต๋า

"มันไม่ชินเห็นแต่วิ่งซนไง"พี่เต๋าบอกผมดูโทรทัศน์ไปเรื่อยๆไม่มีไลน์เด้งไม่มีคนโทรผมคงไม่สำคัญไม่นายผมก็หลับไป









ฝั่งสมุทรที่พาดาวมาหาหมอเป็นแค่อาการข้อเท้าพลิกแค่นั้นไม่นานก็หายสมุทรขับรถไปส่งดาวที่หาพร้อมช่วยประครองไปส่ง

"ขอบใจน่ะสมุทร"ดาวพูดแล้วยิ้มให้

"ไม่เป็นไรยังไงเราก็เพื่อนกัน"สมุทรก็เดินกลับมาที่รถแล้วขับรถออกไป




แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น