Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 11

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2560 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 11
แบบอักษร



เช้านี้ผมอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยในชุดนักศึกษาวันนี้ไม่มีพละเลยผมใส่รองเท้าเรียบร้อยกำลังปิดไฟปิดแอร์แล้วเสียงเคาะประตูผมก็ดังขึ้น

"มาเร็วไปป้ะเนี่ย"ผมเปิดประตูเห็นพี่สมุทรยืนหลล่อในชุดธรรมดา

"แล้วไม่ดีหรอ"พี่สมุทรทำหน้าทะเล้นผมเบะปากแล้วปิดประตูห้องล็อกเรียบร้อย

"ไต้..อย่าเบะปากอีกน่ะ"พี่สมุทรบอกผมกำลังลงลิฟท์ไปชั้นล่างกัน

"ทำไมอ่ะ?"

"น่าเกียจมากกก"ผมหุบยิ้มทันทรแล้วกอดอกผมไม่มองหน้าพี่สมุทรเอ้อ!!น่าเกียจก็ไม่ต้องมายุ่งเลยไอ้พี่สมุทร!!!

"เฮ้ย!!ขอโทษ ล้อเล่นน่ะคร้าบ ขอโทษน่ะ"พี่สมุทรสกิดแขนผมใหญ่เลยผมยังคงไม่สนใจต่อ

"อย่างอลน้า!! ล้อเล่น ไต้ฝุ่นน่ารักที่สุดในโลกเลย"พี่สมุทรทำหน้าอ้อนมันชั่งไม่เข้ากับหน้าพี่เค้าเลยผมเลยกลั้นยิ้มเอาไว้

"ไม่ต้องเลย"ผมยังแกล้งพี่สมุทรต่อพี่แกหน้าเจื่อนเลยผมเลยเลิกแกล้งพี่สมุทรผมทนขำไม่ไหว

"ฮ่าๆโอ๊ๆล้อเลงน่าหายแล้วๆ"ผมเกาเเขนพี่สมุทรแกเหมือนกับอ้อนเป็นในๆพี่สมุทรหันหน้ามาเหว๋อเลย

"โถ่!!ไต้ตกใจหมดเลย"พี่สมุทรถอนหายใจเหือกใหญ่เเล้วทำหน้าเจ้าเล่ห์ทันทีพี่สมุทรค่อยเคลื่อนเข้ามาใกล้ผมแล้วพี่แกก็จัดการจี้เอวผม

"ฮ่าๆโอ้ยๆพี่สมุทรฮ่าๆยอมๆฮ่าๆ"ผมบ้าจี้

"เด็กขี้เเกล้ง"พี่สมุทรยังคงจี้ผมต่อ

"ฮ่าๆพอๆพี่สมุทรฮ่าๆ"พี่สมุทรหยุดจี้ผมหายใจเข้าปอดอย่างเร็วเหนื่อยชมัดพี่สมุทรเอาแขนพาดคอผมทำให้เราอยู่ใกล้กันมากขึ้นพอลิฟท์มาถึงชั้นเราออกจากลิฟท์เเล้วเดินไปที่โรงรถกันแต่พี่ดาวก็เดินเข้ามาซ้ะก่อน

"สมุทร...ว่างหรือเปล่า"พี่ดาวมองพี่สมุทรก่อนจะเห็นว่าผมยังอยู่ด้วยอ่ะน่ะ

"ดาวมีอะไรหรือเปล่า"พี่สมุทรตอบพี่ดาวแต่แขนยังกอดคอผมอยู่น่ะ

"ดาวลืมชีทที่จะติวให้พวกตี๋ที่คอนโดแต่รถดาวยังไม่เสร็จเลยดาวรบกวนได้มั้ย"พี่สมุทรทำหน้าลำบากใจแล้วมองมาที่ผม

"พี่ไปส่งพี่ดาวเถอะผมมีมอไซน์"พี่สมุทรพยักหน้าแต่ยังคงลำบากใจต่อ

"ไปเถอะสมุทรเดี๋ยวดาวเข้าเรียนสาย"

"พี่ขอโทษน่ะ"พี่สมุทรหันมาพูดกับผมผมก็พยักหน้าให้พี่สมุทรเดินไปกับพี่ดาวส่วนผมไปกับลูกรักสิ่ครับเมื่อวานไม่ได้ขี่ผมปลดล็อคโซ่ออกแล้วกลับรถสต้าทเครื่องขี่ออกไป




part samoot

​​ฝั่งสมุทรที่ขับรถมาส่งดาวเพื่อนตอนมัธยมก็นั่งเงียบมาตลอดทางไม่ว่าดาวจะชวนคุยแค่ไหนก็ตามสมุทรเห็นแก่เพื่อนที่ดาวมาติวให้เรื่องคณิตพวกตี๋ยังไม่เข้าใจเลยให้เพื่อนที่เรียนเก่งด้านนี้มาคิวซึ่งสมุทรไม่เกี่ยวกับการติวครั้งนี้เลยสมุทรห่วงว่าไต้ฝุ่นจะถึงมหาลัยหรือจะโกรธมั้ยที่เขามาส่งดาวแทนที่จะไปส่งไต้ฝุ่นสมุทรขับรถไปเรื่อยๆจนมาถึงหน้าคอนโดของดาว

"สมุทรขึ้นมาก่อนมั้ยดาวมีคุ้กกี้พึ่งซื้อมาจากญี่ปุ่นหอมอร่อยด้วย"สมุทรมองหน้าดาว

"ดาวรีบไม่ใช่หรอ"ดาวชงักไปทันทีเขาลืมไปเลยว่าโกหกเรื่องอะไรไว้

"เอ่อ..งั้นเดี๋ยวดาวรีบมาน่ะ"สมุทรพยักหน้าดาวลงจากรถไปสมุทรเอนหลังพิงเบาะเเล้วหยิบโทรศัพย์มาแต่!!เขายังไม่ได้ขอเบอร์ไต้ฝุ่นหนิ่สมุทรถอนหายใจออกมาเหือกใหญ่ เวลานานพอสมควรดาวลงมาพร้อมชีทในมือแล้วเปิดประตูเช้ามาในรถสมุทรขับรถออกไปทันที

"สมุทรเป็นอะไรหรือเปล่า"ดาวถามสมุทรรู้ทั้งรู้ว่าสมุทรคิดยังไงกับเด็กไต้ฝุ่นแต่ก็ยังพยายาม

"เปล่า..."สมุทรตอบเพียงสั้นๆเท่านั้น

"สมุทรคิดยังไงกับไต้ฝุ่น..."

"ชอบ....ไม่สิ่รักเลยแหล่ะ"สมุทรยิ้มออกมายิ้มที่ดาวไม่เคยเห็นซักครั้งแค่พูดถึงผู้ชายที่ดูเงียบคลึมน่ากลัวกับยิ้มออกมาอย่างง่ายดายดาวกำหมัดตัวเองแน่น

"น่ารักจังเลยเนาะ...ไต้ฝุ่นหน่ะ"ดาวยังคงแสร้งพูดเพื่อดูปฏิกิริยาของสมุทร

"อืม...น่ารักมาก"ดาวเห็นสมุทรยิ้มไม่หุบตั้งแต่พูดเรื่องไต้ฝุ่นดาวอยากเป็นเจ้าของรอยยิ้มนี้หัวใจคนนี้เเละตัวของผู้ชายคนนี้ดาวพยายามมาตั้งแต่ม.4จนถึงม.6สมุทรค่อยๆเปลี่ยนไปชอบหายตัวไปตอนกลางวันพอกลับมาก็เกือบเข้าเรียนสายจนวันนึงดาวแอบตามสมุทรไปก็ไปเห็นสมุทรแอบมองไอ้แว่นดัดฟันตัวขาวนีออนที่อ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุดดาวเห็นสมทรทำแบบนี้ทุกวันจนมั่นใจว่าสมุทรคงจะชอบไอ้เด็กนั่นเเน่ๆดาวเลือกมหาลัยเดียวกับสมุทรแต่คนละคณะเพื่อไม่ให้ถูกสงสัยดาวเลือกคณะที่ใกล้วิศวะมากที่สุดคือบัญชีดาวเลือกเรียนทางนี้เพื่อจะได้อยู่ในสายตาสมุทรบ้าง.....รถสมุทรจอดหน้าคณะบัญชีดาวก็เก็บของลงจากรถ

"ขอบใจน่ะสมุทร"สมุทรพยักหน้าดาวลงจากรถไปสมุทรเลยขับรถไปที่คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาต่อสมุทรไม่ได้ลงจากรถเพียงแต่แอบมองดูไต้ฝุ่นเท่านั้นสมุทรเห็นเพื่อนไต้ฝุ่นกำลังนั่งอ่านหนังสือส่วนไต้ฝุ่นนั่งหมอบกับโต้ะคงง่วงมากๆตื่นเช้าขนาดนี้

"เด็กน้อย...."สมุทรขับรถกลับมาหอตัวเองเพื่อทำรายงานส่งเขาลืมทำเมื่อคืนสมุทรขับรถมาถึงหอขึ้นลิฟท์มาพอมาถึงชั้นก็เดินไปที่ห้องตนเองพอไขกุญแจเรียบร้อยก็เข้าห้องตนเองไป







part taiphoon

​​ผมยังคงหลับอยู่ใต้ตึกเมื่อคืนกว่าจะหลับเช้านี้ก็ต้องมาเรียนอีกมันเหนื่อยเป็นปกติของร่างกายผมนอนข้างๆยู่ยี่ที่แต่งหน้าของมันอยู่ ส่วนเรื่องเมื่อเช้าผมไม่ใช่คนงี่เง่าต้องงอลไม่เข้าท่าพี่ดาวเป็นเพื่อนพี่สมุทรพี่ดาวไม่ได้ชอบพี่สมุทรหนิ่?

"อีไต้เมื่อคืนมึงทำไรเนี่ยไม่หลับไม่นอนมาหลับที่มหาลัยเฉย"พิ้งมันพูดอะไรงุ้งงิ้งๆใกล้ๆหูผมผมทำมือปัดไปมาแล้วนอนต่อ

"มึงนี่น่ะถ้ากูเป็นผู้ชายแบบเต็มตัวน่ะก็คงชอบอีไต้ไปแล้วล่ะย่ะ"อียู่ยี่อีกคนงุ้งงิ้งๆตรงหูผมเนี่ยผมเลยเอามือปิดหูไว้

"กูด้วยคนค่ะ"ในระหว่างที่พวกมันเเต่งหน้าที่โครตจะนานของมันผมก็หลับไปพอสมควร

"ยู่ยี่พิ้งทำไรกันเนี่ย" ถังรุ่นพี่ที่คณะปีสามเดินมาที่โต๊ะไต้ฝุ่นแต่เห็นเพื่อนสองคนของเขาเเทน

"สวัสดีค่ะพี่ถัง/สวัสดีค่ะ"ยู่ยี่กับพิ้งไหว้พร้อมกันถังพยักหน้าให้แล้วมองไต้ฝุ่นที่หมอบหลับ

"ไต้เป็นอะไรอ่ะ"ถังถามเพื่อนไต้ฝุ่น

"มันนอนดึกหน่ะค่ะเห็นมันบอกปวดขาเลยนอนไม่หลับ"ถังพยักหน้าอย่างที่คิดไว้ว่าต้องปวดขาถังเลยสกิดไต้ฝุ่นแล้วนั่งข้างๆ

"ไต้ๆตื่นก่อน"ไต้งัวเฃียเเล้วขยี้ตามองคนที่สกิดไต้ยกมือไหว้ทันที

"อือ..สวัสดีครับพี่ถัง"ไต้สวัสดีทั้งที่ลืมตาได้นิดเดียว

"ไต้ไหวป้ะเนี่ย..นี่ยาน่ะนี่น้ำแล้วก็โอวัลตินปั่นพี่ซื้อมาให้"ถังยืนกระปุกยากับขวดน้ำเปล่าไม่เย็นให้ตามด้วยแก้วโอวัลตินของโปรดไต้ฝุ่น

"ขอบคุณครับ"แล้วไต้ฝุ่นก็นอนต่อกลัวว่าเข้าเรียนแล้วจะหลับในห้องต้องนอนตอนนี้ถังลูบหัวไต้ฝุ่นเบาๆทำให้พิ้งกับยู่ยี่มองหน้ากันทันที

"พี่ไปก่อนน่ะ..ตั้งใจเรียนหล่ะ"

"สวัสดีค่ะ/สวัสดีค่ะ"พิ้งกับยู่ยี่สวัสดีแล้วถังก็เดินออกไป

"แปลกๆ"พิ้งพูดขึ้น

"คิดเหมือนกัน"ยู่ยี่ทาลิปมันต่อไปเช่นเดียวกับพิ้งที่มองไต้ฝุ่นทำไมเพื่อนเขาไม่รู้ตัวซักทีว่ามีคนชอบเขาขนาดไหนแต่ถึงรู้คงไม่ต่างกับไม่รู้เพราะในหัวใจไต้ฝุ่นก็มีแต่สมุทรคนเดียว

"อีก5นาทีเข้าเรียนปลุกอีไต้เหอะ"สองเทยเขย่าไต้ฝุ่นไปมาไต้ฝุ่นเลยรู้ว่านี่จะเข้าเรียนแล้วไต้ฝุ่นบิดขี้เกียจไปมา

"ไปๆอีไต้เรียนเเล้ว"สามคนลุกขึ้นเก็บของไปเรียนไต้ฝุ่นหยิบโอวัลตินมาดูดอย่างอร่อย

"เอาป้ะพวกมึง"ไต้ฝุ่นแบ่งน้ำปั่นให้เพื่อนตัวเองเทยสองคนส่ายหน้าพร้อมกัน

"มันเลี่ยนไป"พิ้งบอกแล้วทั้งสามก็เดินขึ้นบรรไดไปยังชั้นห้องเรียนพอมาถึงห้องไต้ฝุ่นทิ้งแก้วโอวัลตินที่กินหมดแล้วที่ถังขยะหน้าห้องแต่พอเข้ามาในห้องพวกนักศึกษายังคงนั่งคุยกันสนุกสนานพวกไต้ฝุ่นเดินไปนั่งแถว3ห้องเรียนเหมือนเป็นขั้นบรรไดยิ่งสูงยิ่งหลับง่ายไม่นานอาจารย์ก็เขามาการเรียนการสอนเริ่มทันทีไต้ฝุ่นจดเเล๊กเชอร์ไปเรื่อยคาบนี้เริ่ม8โมงจบคาบก็เที่ยงพอดีชั่วโมงแรกผ่านไปได้สบายทั้งห้องยังอยู่คบชัวโมงที่สองบาวคนเริ่มตาปรือๆชัวโมงที่สามนั่งหลับกันเช่นเดียวกับพิ้งและยู่ยี่

"ชั่วโมงที่สี่ครูจะให้ทำควิซเก็บคะเเนน 20คะเเนนมารับข้อสอบได้"ทั้งตาโตอ้าปากค้างหลับมาตั้งนานไม่รู้เรื่องการทำข้อสอบเป็นอะไรที่เเสนทรหดสุดๆแต่ถ้าดูดีๆมันก็มาจากสิ่งที่อาจารย์สอนทั้งนั้น1ชั่วโมงผ่านไปใครไม่เสร็จก็ต้องส่งไต้ฝุ่นเดินไปส่งแล้วเดินมารอเพื่อนนอกห้องเพื่อนๆทยอยกันออกมาพิ้งกับยู่ยี่เดินออกมา

"ตายแน่ๆเลยกู!!"พิ้งอวดครวญ

"กูด้วย!!"ยู่ยี่อีกคน

"ไปกินข้าวกูหิวแล้ว"ทั้งสามคนเดินไปที่โรงอาหารพอกินเสร็จบ่ายโมงมีเรียนถึงย่าย3ครึ่งวันนี้ก็เป็นวันที่โหดเหมือนกันน่ะ



















แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น