Rabbitaa

อยากขอแรงสนับสนุนจากนักอ่านที่น่ารัก ช่วยสนับสนุนและเป็นกำลังใจให้ Rabbitaa ด้วยน่ะครับ <3

ชื่อตอน : ตอนที่ 1

คำค้น : นิยายวาย,มหาลัย,วิศวะ,วินพีม,วาย,yaoi,พีีวินน้องพีม,วายโหด,วายน่ารัก,มาเฟีย,วายหื่นๆ

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ย. 2561 11:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1
แบบอักษร

ตอนที่ 1



หลายเดือนต่อมา

วันเปิดภาคเรียนใหม่ของมหาลัย นักศึกษาปีหนึ่งมากมายกำลังรีบตรงมาที่หอประชุมกลาง เพื่อเข้ารับการปฐมนิเทศ

“เร็วซิพีม เค้าจะเริ่มแล้วนะ”ลมรีบลากเพื่อนที่ดูจะยังไม่ตื่นดีวิ่งไปที่หอประชุม

“ใจเย็นดิลม จะล้มแล้วเนี่ย” พีมร้องบอกเพื่อน เพราะลมขายาวกว่าเขามาก ทำให้เขาแทบจะล้ม

“แฮ่กๆ ปีหนึ่ง วิศวกรรมศาสตร์รายงานตัวครับ” สองคนพูดหอบๆ เพราะเหนื่อยจากการวิ่งระยะไกลที่หน้าตะลงทะเบียน

“รีบไปค่ะ เค้าจะเริ่มกันแล้ว” เสียงรุ่นพี่รับลงทะเบียนพูดดุๆ

“ขอบคุณครับ” ทั้งสองคนพูดพร้อมกัน ก่อนจะวิ่งเขาไปหาที่นั่งในหอประชุม



 ***********************



อีกมุมหนึ่งของหอประชุม กลุ่มเฮดว้ากปีสามที่มารอรับน้องกลับไปที่หอประชุมของคณะกำลังมองเด็กปีหนึ่งสองคนที่พึ่งเข้ามาใหม่

“เฮ้ยมึง!! ดูสองคนนั้นดิ มาวันแรกก็แต่งตัวผิดระเบียบซ่ะแล้ว” โอ บอกพร้อมหัวเราะน้อยๆ น้อยนักที่จะผิดระเบียบตั้งแต่วันแรกแบบนี้ ทั้งสองแต่ตัวด้วยเสื้อของมหาลัย แต่ใส่กางเกงยีนส์ แถมยังใส่รองเท้าผ้าใบมาอีก

“คณะไหนว่ะนั่น ช่างกล้า” ซันพูดขึ้นบ้าง

“โดนลงโทษที ได้ไม่คุ้มเสียเลยนะนั่น”เซน หนุ่มหล่อที่มักจะคิดคำนวณอยู่เสมอพูดขึ้นพร้อมส่ายหัวน้อยๆแบบเห็นใจ

“เฮ้ยๆ น้องเค้าเดินมาทางนี้เว้ย” ซันพูด เมื่อน้องสองคนที่กำลังกลายเป็นหัวข้อสนทนาเดินตรงมาทางพวกเขา

“หึ” วินหัวเราะในลำคอเล็กน้อย มองเด็กสองคนที่เดินมานั่งเก้าอี้หลังสุด ตรงหน้าที่พวกเขายืนอยู่ ทั้งๆที่ ที่ด้านหน้ายังเหลืออีกมาก



 *******************************************



“พีม อย่ามาหลับแถวนี้ซิ ปฐมนิเทศนะ” ลมกระซิบบอกเพื่อนที่หลับเอาหัวพิงไหล่เขา ทั้งที่อาจารย์ด้านหน้าพึ่งพูดได้ไม่นาน

“คุณครับ ตั้งใจฟังที่อาจารย์พูดด้วยครับ”เสียงเรียกที่ดังอยู่ใกล้ๆทำให้ลมชะงักและหันไปมองยิ้มแหยๆแบบขอโทษให้กับรุ่นพี่ที่มายืนอยู่ด้านหลังตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ แต่ไม่ทันจะได้พูดขอโทษ เพื่อนที่นอนพิงไหล่เขาอยู่ก็สะดุ้งขึ้นมา

“แค่กๆ ละ ลม..”พีมไอไม่หยุด พร้อมกับเรียกชื่อเพื่อนสนิทเมื่อรู้สึกหายใจไม่ออก

“พีม เป็นอะไร หรือว่า...”ลมตกใจกับสิ่งที่ตัวเองคิดแล้วรีบหันไปด้านหลังผลักรุ่นพี่ตรงหน้าที่ขยับเข้ามาใกล้ในตอนแรกให้ออกห่างทันที

“เฮ้ยคุณผลักผมทำไมเนี่ย”รุ่นพี่โวยวายเสียงไม่ดังมาก และเนื่องจากเป็นที่นั่งด้านหลังที่เว้นห่างจากโต๊ะอื่นพอสมควร ทำให้ไม่มีใครสนใจ

“อย่าเข้ามานะพี่ เพื่อนผมแพ้น้ำหอม”ลมไม่ตอบ แต่รีบห้ามรุ่นพี่ที่ทำท่าจะเดินเข้ามาเอาเรื่องแทน พร้อมลูบหลังเพื่อนตัวเองไปด้วย รุ่นพี่ที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักและไม่เดินเข้ามาอีก

“พาเพื่อนคุณไปห้องพยาบาลก่อนครับ” เสียงรุ่นพี่อีกคนดังมา ลมรีบหันหน้าไปมองทันที เขาพยักหน้าน้อยๆ พร้อมพยุงเพื่อนที่เริ่มหายใจไม่ออก แถมน้ำหูน้ำตาไหลลุกขึ้นทันที

“ตามพวกผมมา”รุ่นพี่สี่คนเดินนำออกจากหอประชุมไป โดยไม่เข้ามาช่วยพยุง เพราะทุกคนต่างก็ฉีดน้ำหอมมาทั้งนั้น



 *************************************



“วิน น้องเค้าจะตายเพราะกูมั้ยเนี่ย” โอพูดพร้อมเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องหนึ่งในคณะแพทย์ เพราะเด็กปีหนึ่งที่พวกเขาพาไปส่งที่ห้องพยาบาลคณะ ถูกส่งตัวมาที่นี่

“ใจเย็นมึง คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง”วินพูดปลอบเพื่อนตัวเองให้ใจเย็นลง แต่เขาเองก็รู้สึกกังวลไม่น้อย เพราะหน้าของเด็กคนนั้นตอนที่ถูกพาตัวมาที่นี้ ซีดมากจนหน้าเป็นห่วง

“มึงเลิกเดินไปเดินมาได้แล้ว กูปวดหัว”ซันพูดพร้อมกับดึงตัวโอมายืนข้างๆ จับโอไว้ให้หยุดเดิน

“ก็กูเป็นห่วงน้องอ่ะมึง”โอพูด สีหน้าฉายแววกังวลแต่ก็ยอมหยุดเดินแล้วยืนอยู่ข้างซัน

“เฮ้ย อาจารย์ออกมาแล้ว” เสียงเซนทำให้ทุกคนหันไปมองประตู ที่มีอาจารย์หมอของคณะแพทย์เดินออกมา

“เด็กเป็นยังไงบ้างครับอาจารย์”โอวิ่งเข้าไปหาอาจารย์หมอทันที

“ไม่เป็นอะไรแล้ว แค่หมดสติเพราะขาดอากาศแค่นั้น ให้น้องเค้าพักอีกซักหน่อยคงดีขึ้น  จะเข้าไปเยี่ยมก็ได้นะ”อาจารย์หมอพูดและเดินออกไป เพราะมีเคสอื่นเข้ามา

“ไปดูน้องกันมึง” โอว่าพร้อมรีบเดินเข้าไปในห้อง ทำให้เพื่อนคนอื่นต้องเดินตามเข้าไป

“อย่าเข้ามาใกล้มากนะครับ” เสียงเด็กปีหนึ่งที่นั่งอยู่ข้างเตียง ทำให้พวกเขาหยุดชะงักเท้าทันที

“โทษทีๆ ผมลืม”โอพูด นี่ถ้าน้องไม่เตือนพวกเขาคงเดินเข้าไปให้เป็นเรื่องอีกแน่

“ไม่เป็นไรลม ขอแมสให้พีมหน่อย”เสียงคนบนเตียงดังขึ้น พร้อมขยับตัวลุกขึ้นนั่ง รับแมสที่เพื่อนส่งให้มาปิดปาก ก่อนจะหันมาทางพวกเขา “เชิญครับ ผมโอเค” เมื่อได้ยินดังนั้น คณะพี่ว้ากจึงขยับเข้าไปใกล้ขอบเตียง เพื่อสอบถามอาการ

“ขอโทษที ผมไม่รู้ว่าคุณแพ้น้ำหอม”โอพูด แต่ก็รักษามาดนิ่ง ต่างจากเมื่อกี้ที่เดินไปเดินมาเป็นหนูติดจั่นโดยสิ้นเชิง


 **************************************



“ไม่เป็นไรครับ...” พีมบอก เพราะเขาเองก็ไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว

“คุณอยู่คณะไหน ผมจะได้แจ้งอาจารย์ที่คณะคุณให้”รุ่นพี่คนเดิมถามขึ้นอีก

“วิศวกรรมศาสตร์ครับ” ลมตอบแทนเพราะรู้สึกว่าเพื่อนที่นอนอยู่บนเตียงยังหายใจไม่คล่องเท่าไหร่ รุ่นพี่สี่คนหันมองหน้ากันก่อนจะหันมาทางเขาและเพื่อน แล้วก็หันไปมองหน้ากันอีก บ้ารึเปล่า ลมได้แต่คิดในใจ...



Talk

Engineer พี่วิศวะตัวร้าย จะทำให้คุณหลงรัก

มีจำหน่ายในรูปแบบ E-Book แล้วนะครับ

โดยในเล่ม E-Book จะมีการรีไรท์เนื้อหาบางส่วน

นักอ่านท่านใดสนใจ สามารถดูได้ที่หน้าแรกของนิยายเลยครับ

*ขอบคุณทุกการติดตา กำลังใจ และแรงสนับสนุนครับ*

** **

ความคิดเห็น