Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 10

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 04 เม.ย. 2560 22:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 10
แบบอักษร






เวลา4โมงเย็นพวกพี่นัดตัวเเทรหลีดเอาไว้มี15คนผู้ชาย10หญิง5เรามีซ้อมกันในห้องซ้อมขนาดใหญ่แต่ติดแอร์มีตั้งแต่รุ่นพี่ปี3ยันปีหนึ่งตัวเเทนแต่ละคนมานั่งฟังพี่พูดเกี่ยวกับการเเข่งขันของเชียร์หลีดเดอร์เกณท์การให้คะเเนนความพร้อมเพรียงความคิดสร้างสรรค์รวมถึงการแต่งกายหลังจากนัดแนะกันเรียบร้อยเราวอร์มร่างกายกันระหว่างนั้นรุ่นพี่หลีดปีที่แล้วมาช่วยสอนเเล้วยังบอกท่าทางกับหลีดปีนี้มีผมที่เป็นผู้ชายกับเพื่อนอีกคนส่วนสองคนผู้หญิงเป็นยอดเหมือนกันรวมแล้วยอดมี4คนหลังจากวอร์มเรียบร้อยการต่อตัวเริ่มขึ้นผมมีฐานเป็นเทยสองคนเราต่อตัวเป็นขั้นบันไดท่านี้ผมอยู่สูงกว่าคนอื่นเเล้วก็มาท่าhitch

"ท่านี้น่ะพี่จะใช้ยอดแค่สามคนคือไต้อยู่ตรงกลางชมพู่อยู่ขวาปลาอยู่ซ้ายเลยเริ่มต่อค่ะ ตั้งขาทะเเยงมุมฐานที่ตัวยอดจะไปแตะและฐานของยอดนั้นจะต้องอยู่ทะแยงมุมด้านหลังเสมอ ไม่ควรตั้งฐานเสมอกันหรือเหลื่อมไปด้านหน้า เพราะเท้าของยอดจะแตะและการทรงตัวยากกว่าการตั้งะแยงมุม ไต้ฝุ่นอย่าดึงเท้าห้ามดึงเท้าที่มาแตะคุณเด็ดขาด เพราะจะทำให้ยอดพลาดจากการต่อตัวได้เพราะเสียการทรงตัวจากขาข้างที่เป็นหลัก ไต้ฝุ่ยเกร็งตัวเก็บน้ำหนักขาที่แตะออกไปนั้นจะต้องไม่มีการทิ้งน้ำหนักใดๆ น้ำหนักตัวทั้งหมดจะต้องยู่ที่ขาหลักเท่านั้นพร้อมรับเสมอฐานที่ดีจะต้องพร้อมเสมอ หากยอดกำลังจะตกจากท่าแตะใดๆให้รีบปล่อยมือจาเท้าหลักและมารับตัวยอดทันที ป้องกันศีรษะตกถึงพื้น ไต้ฝุ่นอย่าเกร็งตัวเด็ดขาดเพราะพิ้งกับยู่ยี่จะไม่สามารถนับน้ำหนักที่ไม่คงที่ได้ถ้าไม่ไหวบอกฐานแล้วลงมาเข้าใจมั้ย" รุ่นพี่บอกว่าท่านี้เรียกคะเเนนได้เกือบครึ่งผมพยักหน้าเข้าใจท่านี้ผมยืนขาข้างเดียวขาซ้ายปลาจับข้อเท้าผมชูไว้เเขนสองข้างมีชมพู่จับไว้ผมพยายามไม่เกร็งแต่มันน่ากลัวจะตกแหล่ไม่ตกแหล่หลังจากทำท่าสุดท้ายพวกพี่ๆก็ปล่อยกลับบ้านวันนี้ได้ไปหลายท่าเลยล่ะครับ

"กลับบ้านแล้วก็ดื่มนมกันเยอะๆมันดีต่อกระดูกกล้ามเนื้อก็กินหมูเยอะๆเข้าใจมั้ยส่วนตัวยอดเนี่ยระวังน้ำหนักหน่อยน่ะเดี๋ยวฐานรับไม่ไหวสำหรับวันนี้ขอบคุณมากเจอกันพรุ่งนี้ครับ"พี่ถังพูดครายเคลียดให้กับทุกคนไม่นานก็แยกย้ายกันกลับผมเดินออกมาจากห้องซ้อมเห็ยแ๊งวิศวะนั่วอยู่มันเด่นสุดๆเเล้วผมเดินไปหยุดหน้าโต๊ะ

"เสร็จแล้วหรอ"พี่สมุทรถามผมผมก็พยักหน้าให้พวกพี่ตี๋แซวกันใหญ่

"กว่าจะรู้ตัวนั่งลุ้นตั้งนานพวกกูอยากจะบอกแต่แมร่งน้องไต้ไม่ให้บอกแต่พอรู้น่ะหวานกันซ้ะไม่เกรงใจคนโสดอย่างพวกกูเลย"พี่ตี๋แซวผม

"หรือพี่จะให้ผมเรียกพิ้งกับยู่ยี่ให้จะได้ไม่โสด"ผมบอกเท่านั้นเเหล่ะพวกพี่รีบยกมือห้ามทันที

"สมไอ้สัส...ป่ะไปกัน"พี่สมุทรดึงกระเป๋าผมไปถือให้แล้วเดินมาที่รถพอเข้ามานั่งเรียบร้อย

"หิวหรือเปล่าไปหาไรกินกัน"

"หิวน่ะ...แล้วพี่จะกินอะไรอ่ะ"ผมถามกลับ

"ไต้อยากกินอะไรหล่ะ"

"จิ้มจุ่ม"ผมบอกพี่สมุทรก็ขับรถไปที่ร้านอาหารทันทีไม่นานก็ถึงร้านที่มีทั้งหมูย่างจิ้มจุ่มซูชิก็มีผมเดินเข้าไปในร้านสั่งพนักงานเรียบร้อยไม่นานน้ำซุบในหม้อก็ตั้งตามด้วยหมูและต่างๆมากมายพอน้ำร้อยก็นั่งกินกันผมกับพี่สมุทรก็นั่งคุยกันไปทำให้รู้สึกว่าเราสนิทกันมากขึ้นมากจริงๆพอกินเสร็จมื้อนี้พี่สมุทรเลี้ยงอีกแล้วเราขับรถกลับหอกันพอเข้าลิฟท์พี่สมุทรก็ชวนคุยเรื่องต่างๆมากมายพอถึงชั้นเราเดินคู่กันมาที่ห้อง

"พรุ่งนี้มีเรียนกี่โมง''พี่สมุทรถามผม

"8โมงครับ"พี่สมุทรพยักหน้า

"เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่ไปส่ง"

"เฮ้ย!!แล้วพี่มีเรียนหรอ"ผมไม่อยากรบกวนเข้าใจเวลามีเรียนบ่ายแต่ต้องตื่นเช้าเลยหล่ะ

"ไม่มีหรอกแต่พี่จะไปส่งห้ามปฏิเสธตกลงน่ะฝันดีครับเด็กน้อยของพี่" พี่สมุทรขยี้หัวผมเเล้วเดินเข้าห้องไปเหลือแต่ผมที่ยืนอยู่เด็กน้อยของพี่...ตายๆพี่เล่นงี้ผมก็ตายดิ่ผมเลยไขประตูเข้าห้องตัวเองไป


ผมใช้เวลาอาบน้ำสระผมประมาณนึงแต่งตัวขาสั้นสีขาวเลยเข่าขึ้นมาคืบนึงเสื้อกีฬาสีฟ้าเวลาใส่นอนมันสบายมากผมถอดคอนเเท็คเลนส์ออกแล้วใส่เเว่นเเทนแล้วผมเดินเช็ดหัวมานั่งที่เตียงเปิดทีวีไปพลางๆวันนี้มีแข่งเทนนิสระดับโลกกำลังถ่ายทอดอยู่ในขณะนี้ผมเคยฝันน่ะว่าอยากไปถึงระนับนั้นผมอยากทำให้พ่อแม่ภูมิใจซักวันเหอะน่าผมเดินลงจากเตียงเพื่อจะไปตรงระเบียง

"ปวดขาชะมัด"ผมนวดขาไปมามันปวดบริเวณน่องรวมถึงขาอ่อนสงสัยฉีกขามากไปผมเดินไปเปิดผ้าม่ายเเล้วปรดล็อกประตูเลื่อนออกแล้วเดินไปยังระเบียงป๊าผมซื้อม้านั่งไว้ให้ผมแกว่งได้ด้วยน่ะวันนี้อากาศค่อนข้างเย็นจากระเบียงที่ผมยืนอยู่สามารถเห็นตึกหอของอีกหอได้บางห้องไฟก็ปิดไปแล้วส่วนบางห้องยังเปิดเป็นเเถบๆอยู่มองมุมนี้ก็สวยไปอีกแบบถ้ามองเห็นดาวได้นี่โครตเพอร์เฟคพอยืนนานเกินไปมันเริ่มปวดอีกแล้ววันพรุ่งนี้ผมจะไหวมั้ยเนี่ย

"คืนนี้จะนอนได้มั้ยเนี่ย"ผมบ่นกับตัวเองพอมาคิดๆดูแล้ววันนี้มันเกิดอะไรขึ้นหลายอย่างบางอย่างก็แทบรับไม่ทันส่วนบางเรื่องก็ทำตัวไม่ถูกกันเลยทีเดียว

"มานั่งทำไรตรงนี้"เสียงเลื่อนประตูออกตามด้วยเสียงคนพูดมาจากข้างห้องผมนี่เองพี่สมุทร

"มาชมวิว"พี่สมุทรใช้แขนท้าวกับระเบียงหันมาทางผม

"ตอนนี้เนี่ยน่ะ...ไปนอนไปดึกแล่ว"ตรงไหนมันพึ่ง3ทุ่มเองนาฬิกาพี่ตายหรือเปล่า

"พึ่งสามทุ่มครึ่งเหอะ"ผมนวดขาไปมาด้วยมันปวดจริงๆน่ะเนี่ย

"แล้วนี่เป็นไรเนี่ย"

"ปวดขาอ่ะไต้ว่าวอร์มน้อยไปแน่เลย"ผมส่ายหัวไปมาพี่สมุทรเดินเข้าห้องไปพร้อมเลื่อนบานประตูเสียงกุกกักๆในห้องพี่สมุทรไม่นาน

ก๊อกๆ!! 

ใครมาเคาะเวลานี้ผมลุกเข้าห้องปิดประตูเรียบร้อยเลื่อนผ้าม่านตามเดิมแล้วเดินมาเปิดประตูพี่สมุทรนั่นเอง

"เฮ้ยมาทำไรเนี่ย"ผมพิงประตูมองพี่สมุทร

"ก็เห็นเด็กน้อยนั่งบ่นว่าปวดขาเลยจะมานวดให้บ่นอย่างเดียวไม่หายหรอก"ผมยืนอมยิ้มตัวใหญ่สะป่าวแต่พอมาทำแบบนี้ทำให้ใจสั่นได้เลยทีเดียวแต่!!พี่สมุทรห้ามเข้าห้องผมสิ่

"ไม่เป็นไรไต้นวดเองพี่ไปนอนเหอะ"ผมรีบยืนตรงเเล้วหยิบหลอดยามา

"แล้วนวดเป็นเรอะมาเหอะพี่นวดให้ดีกว่า"ผมยังเรียนไม่ถึงอ่ะผมยืนตัดสินใจอยู่นานยังไงซักวันพี่สมุทรก็ต้องเห็นอยู่ดีเเหล่ะ

"แต่!!พี่ห้ามล้อไต้น่ะ"ผมชี้นิ้วตรงกลาง

"ล้อไร..."พี่สมุทรยืนงงผมเดินเข้าห้องมาตามด้วยพี่สมุทรตามมาติดๆพอผมเดินไปปิดประตูห้องก็เห็นพี่สมุทรยืนดูรูปตัวเองตรงโต๊ะพอดี

"หืมม..ถ่ายตอนไหนเนี่ยโหววรูปใหญ่ขนาดนี้เลยพี่ดีใจน่ะเนี่ย"ผมเห็นพี่สมุทรหูแดงพี่สมุทรมองรูปหัวเตียงผมเลยเดินมานั่งโซฟาพี่สมุทรก็เดินมานั่งตาม

"ปวดข้างไหน"พี่สมุทรวางขวดยาพร้อมกับหลอดยานวดแล้วหันมาหาผม

"สองข้างเลยครับ"พี่สมุทรพยักหน้าแล้วจับขาผมพาดตักเขา

"เฮ้ย!!!พี่จะดีหรอ"ผมรีบทักทันทีแค่นี้ก็เกรงใจจะเเย่แถมพี่สมุทรยังอายุมากกว่าอีก

"มากกว่านี้พี่ก็ให้ได้"น้ำเสียงหนักแน่นและมั่นคงทำให้ผมยิ้มออกมาได้ไม่ยากเลยพี่สมุทรเริ่มนวดตั้งแต่น่องยันขาอ่อนเลย

"อย่าให้คนอื่นนวดให้แบบนี้น่ะพี่หวง"ไม่เคยคิดเลยจะมีโมเม้นเเบบนี้อะน่ะพี่สมุทรนวดขาผมไปมาโดนเส้นปุ้ปสะดุ้งเลยหล่ะ

"ทำไมหล่ะ"ผมเริ่มกวนพี่สมทรหยุดนวดแล้วมองหน้าผมตรงๆ

"ถ้าคนอื่นคงไม่ใช่แค่นวดแน่"พี่สมุทรทำหน้าตาจริงจังบรรยากาศเปลี่ยนทันทีเหมือนมีเมฆปกคลุมผมเลยเปลี่ยนประเด็น

"แล้วทำไมพี่สมุทรนวดเป็นหล่ะครับ"

"พี่เป็นนักฟุตบอลปวดขาประจำเลยมียาพวกนี้ติดห้องพี่ต้องรู้ว่าทำเเบบไหนถึงจะคลายได้ดีที่สุดจะได้ไม่ปวดเรื้อรัง"ผมพยักหน้าให้พี่สมุทรแล้วก็นวดเสร็จพอดีพี่สมุทรยื่นยาสองเม็ดให้ผม

"ครับ??"พี่จะให้ผมทำไม

"นี่ยาคลายกล้ามเนื้อกินหน่อยพรุ่งนี้มีซ้อมอีกจะไม่ไหวหรอก"ผมเอายาเข้าปากแล้วตามด้วยน้ำทันที

"ขอบคุณครับ"พี่สมุทรยีหัวผมผมเดินไปส่งพี่สมุทรที่หน้าห้อง

"พี่ไปและ"ผมจับข้อมือพี่สมุทรไว้พี่สมุทรก็มองหน้าผมงงเหมือนจะถามว่ามีอะไรหรือเปล่า

"ฝันดีน่ะครับ"ผมรีบเข้าห้องทันทีคืนนี้เป็นค่ำคืนที่ดีจริงๆ














แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น