Amano

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

วันที่ 6 Get ลิซาร์ดแมน!!

ชื่อตอน : วันที่ 6 Get ลิซาร์ดแมน!!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.7k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2560 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
วันที่ 6 Get ลิซาร์ดแมน!!
แบบอักษร

วันที่ 6 Get ลิซาร์ดแมน!!

.

.

        ผมจอดรถเรียบร้อยและให้ทุกตัวลงมา มีบางตัวที่เมารถอยู่บ้าง โดยเฉพาะพวกเด็กๆ ผมเลยให้ทุกตัวดื่มน้ำจากอีก1แกลลอนที่เหลือ โดยแบ่งใส่แก้ว หลังจากดื่มน้ำเสร็จท่าทีของพวกเขาดูแปลกไป เขามองหน้ากัน ก่อนจะมองหาอะไรซักอย่างแล้วไปหยุดที่ทางน้ำเล็กๆที่ไหลผ่านแปลงเพาะปลูก ก่อนจะพร้อมใจกันนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าผม

.

          "มีอะไรหรือป่าว?? กีซาด"

.

          "นายท่าน ได้โปรดให้พวกเราได้อยู่ที่นี่เถอะครับ"

.

          "หืม??"

.

          "น้ำที่นายท่านให้พวกข้าดื่มนั้น มีความบริสุทธิ์กว่าน้ำของที่ที่พวกเราจากมามากๆเลยครับ ที่โลกเก่าข้านั้นช่วงหลังๆมานี้พลังธรรมชาติเริ่มหายไป ทำให้...เด็กๆที่เกิดมาอ่อนแอและล้มตายไปจำนวนมาก แต่ที่นี่มีพลังธรรมชาติและน้ำเองก็บริสุทธิ์มาก ข้ายอมทุกอย่างขอแค่ให้เผ่าของข้าได้อยู่ที่นี่"

.

       "เดี๋ยวก่อนๆ ใจเย็นๆ เอาเป็นว่าทุกตัวเดินตามผมมาก่อน และผมจะแจกแจงให้อีกที"

.

       ผมพาทั้งหมดไปที่บริเวณเลี้ยงสัตว์ ระหว่างนั้นผมก็คิดเกี่ยวกับกีซาด เขามีความเป็นผู้นำมากๆ กล้าหาญ อีกทั้งยังรักพวกพ้อง แล้วแบบนี้ผมจะยอมเสียคน(??)ดีๆแบบนี้ไปได้ไง

.

       เมื่อเดินมาถึงทุ่งหญ้าโล่งที่ตอนนี้พวกดัสกำลังวิ่งออกกำลังกันอยู่ พวกกีซาดดูตะลึงไปไม่น้อย ผมบอกให้พวกเขารออยู่ตรงนี้ แล้วเดินไปปล่อยพวกหมูออกมา พวกมันวิ่งกรูกันไปแล้วกลิ้งไปตามหญ้านุ่มๆ หลังจากนั้นก็เดินกลับมาหาพวกเขา ดูเหมือนดัสจะเห็นผมแล้วเลยเดินตามด้วย

.

         "นายท่าน เจ้าพวกนั้นคือใคร" ดัสถามพร้อมทำเสียงฟืดฟัดเล็กน้อย

.

         "ไม่เป็นไรดัส ผมจะให้พวกเขามาช่วยงานนะ"

.

         กีซาดพอได้เห็นดัสที่เป็นสัตว์อสูรระดับสูงก็ถึงกับก้มหน้าเลยทีเดียว ให้ตายสิ ดัสนี่จริงๆเลย ผมตบไหล่กีซาดเบาๆให้เขารู้สึกวางใจแล้วบอกเขา

.

         "พวกนายเลี้ยงมินิ พิก ได้ใช่ไหม"

.

         "ได้ขอรับ พวกเราเคยเลี้ยงไว้เป็นอาหารหลักของหมู่บ้าน"

.

         "ดีๆ งั้นนี่คือสิ่งที่ผมจะบอก ผมไม่ได้พาพวกนายมาในฐานะนักโทษ แต่อยากให้พวกนายมาช่วยงานฉัน ให้เลี้ยงพวกมินิ พิก กับเติมอาหารให้พวกดัส เพราะฉันคงดูได้ไม่หมดทุกส่วน แลกกับการที่พวกนายสามารถตั้งเผ่าของนายใกล้ๆแหล่งน้ำได้ ถ้าไงใกล้บ้านฉันด้วยจะดีมาก เวลามีปัญหาอะไรได้ช่วยเหลือกัน"

.

         "ขอบคุณ...ขอบคุณมากครับนายท่าน"

.

         "นอกจากเลี้ยงหมูแล้ว พวกนายทำอะไรได้อีก มีใครเป็นนายช่างไหม"

.

         "ข้าขอรับ ข้าชื่อ เซ็ต ครับ"

.    

         "ดีมากเซ็ต งั้นคนอื่นล่ะ"

.

         "พวกเราส่วนใหญ่นอกจากเลี้ยงสัตว์แล้ว หลักๆคือทำประมงครับ และเรายังเลี้ยงปลาในบ่อได้อีกด้วยครับ" กีซาดเป็นคนบอก อ่า นี่แหละที่ผมต้องการ

.

         "อืม ดีเลย งั้นนายรู้จักหญ้าฟองอากาศมั๊ย"

.

         "รู้ครับ มันเป็นหญ้าที่ขึ้นบริเวณที่น้ำสะอาดหรือต้นน้ำคล้ายสาหร่ายครับ ถ้านายท่านเดินไปที่ต้นน้ำต้องเจอแน่ๆครับ นายท่านถามทำไมหรือครับ"

.

         "รู้จักปลาทับทิมเพลิงวารีไหม"

.

         "ระ...รู้ครับ มันเป็นปลาที่เนื้ออร่อยมากๆ พวกเรามักล่าเพื่อเอาไข่มาเลี้ยงไว้ทานตอนงานเลี้ยงสำคัญๆ แต่ไม่เคยเจอตัวเต็มวัยที่เป็นคู่"

.

         "555 นั้นแหละกีซาด เพราะผมเจอทั้งพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ไงล่ะ แต่ขาดวัตถุดิบเท่านั้น ถ้าผมมีพวกนั้นบ่อปลาผมถึงจะใช้ได้ แล้วที่พวกนายล่านี่ตัวขนาดเท่าไหน"

.

         "ประมาณลูกม้าตัวนั้นครับ ได้ไข่20-30ฟอง และจับกินตอนไม่โตมาก...นายท่านไม่ได้เจอตัวเท่านนั้นหรอครับ"

.

         ผมส่ายหน้า "ที่ผมเจอน่ะ ตัวมันเรากับรถที่ทุกคนนั่งมาต่างหากล่ะ"

.

         "นั่นมัน...."เทียบกันไม่ได้สินะ

.

         "เอาล่ะๆ งั้นแยกย้ายกันไปทำงานได้ พวกเด็กเองก็ต้องทำนะ งานที่ฉันจะให้ทำก็คือ ....เล่นกับหมูและม้า" ตอนแรกพวกเด็กทำตากลัวกันใหญ่เลย แต่พอบอกว่าเล่นก็หันไปมองที่ทุ่งหญ้ากันใหญ่ ผมให้ดัสค่อยดูแลทุกตัวอย่าให้ทะเลาะกัน แล้วเลือกตัวเมีย1ใน3ออกมา

.

          "เธอชื่ออะไร"

.

          "ข้ามีนามว่า รีน่า เจ้าค่ะ"

.

          "โอเคร รีน่า เธอเองก็ดูแลเด็กๆไปแล้วกัน ส่วนคนอื่นเดินกลับไปทางเดิมแล้วเลือกที่สร้างที่พักได้เลย"

.

          " ขอโทษคะนายท่าน แต่...แบบนี้จะดีหรอค่ะ ปกติเด็กๆจำเป็นที่ต้องเรียนรู้งานด้วยนะค่ะ"

.

          " อืมม เมื่อก่อนพวกเธอคงผ่านความลำบากมามากสินะ ถึงมันจะจำเป็นที่ให้พวกเด็กๆต้องแข็งแกร่งโดยเร็ว แต่จากเหตุการณ์ที่ผ่านมา...ให้พวกเขาได้ใช้ชีวิตวัยเด็กอย่างสนุกสนานบ้างก็ดี ตอนนี้ก็เอาตามนี้ก่อนล่ะกัน!! ไป แยกย้ายกัน ดูแลพวกเด็กๆดีๆล่ะ รีน่า"

.

          ผมลูบหัว รีน่า ก่อนจะนำตัวอื่นกลับไปที่ฟาร์ม อ่า คิดแล้วก็น่าแปลกนะที่ตัวผู้ออกจะตัวใหญ่แท้ๆ แต่ตัวเมียกลับตัวเล็กเหมือนมนุษย์ผู้หญิงเลยแฮะ 

.

.

          "นายท่าน ทำไมถึงเมตตากับพวกเรามาถึงขนาดนี่กันค่ะ"  รีน่าครุ่นคิดหลังจากมองแผ่นหลังของผู้เป็นเจ้าชีวิตคนใหม่เดินออกไป ก่อนจะมาที่นี่ พวกเธออยู่กันอย่างยากลำบากมากๆ ที่นั้นพวกเธอต้องทำงานอย่างหนักให้กับพวกเร้ดลิซาร์ดเพื่อแลกกับอาหารและความปลอดภัย มันเกิดขึ้นเมื่อประมาณ2-3ปีก่อนได้ เร้ดลิซาร์ดตัวแรกคือ ลูกหัวหน้าเผ่าคนก่อน ด้วยอะไรบางอย่างเขามีอำนาจและพละกำลังมากกว่าทุกคนและทำให้ตัวผู้ตัวอื่นคลุ้มคลั่งตามเขา จากนั้นหญิงชาวมนุษย์มากมายถูกนำตัวมาใช้เป็นแม่พันธุ์ที่ให้กำเนิดเร้ดลิซาร์ด พวกผิวเขียวอย่างพวกเธอจึงค่อยๆลดน้อยลงไป    ตามพลังธรรมชาติที่ค่อยๆหมดไป กล่าวได้ว่า เพราะเร้ดริซาร์ดทำให้คนในเผ่าเธอเกือบสูญพันธุ์

.

          แต่แล้ววันหนึ่งก็มีเสียงจากฟ้าสั่งให้พวกเราส่งกลุ่มคนไปเบิกทางดินแดนใหม่ พวกเราจึงถูกเลือกมา โดยมีผู้นำคือ เร้ดลิซาร์ดแมน นามว่า 'สเลน' ลูกของหัวหน้าเผ่าคนล่าสุด เพื่อที่หวังจะยึดครองพื้นที่ใหม่ และเช่นเคยพวกตัวผู้คลุ้มคลั่งทันทีเมื่ออยู่ใกล้สเลน เด็กๆที่ถูกพามาด้วยจะถูกใช้เป็นแรงงานเพราะพวกเด็กๆถ้ายังไม่เข้าสู่วัยผู้ใหญ่จะไม่ติดอาการคลุ้มคลั่ง และพวกตัวเมียอย่างเราก็มีหน้าที่ให้กำเนิดพวกผิวสีปกติ แต่สิ่งหนึ่งที่พวกเราผิวปกติรู้ดีคือ...เพศเมียอย่างเราไม่สามารถให้กำเนิดเด็กได้ ถ้าไม่มีพลังธรรมชาติที่เข้มข้นพอ เพราะงั้นการที่สเลนถูกสังหาร ฉันยอมรับว่าดีใจมากๆ ถึงจะเจ็บปวดที่มีตัวผู้บางตัวถูกฆ่าไป แต่การที่เจ้านายใหม่ให้ความสำคัญและสถานที่แสนวิเศษขนาดนี้ แค่นี้ฉันก็ไม่มีเหตุผลที่จะหันกลับมองข้างหลัง หรือคิดจะแก้แค้นต่อไป ตัวอื่นๆก็คงคิดเช่นกัน และตอนนี้พวกเด็กๆเองก็ได้ใช้เวลาวัยเด็กอย่างที่สมควรเป็น ในวันนึง หนึ่งในนั้นอาจจะเป็นลูกๆของฉัน แค่คิดฉันก็ยอมรับนายท่านอย่างหมดใจ

.

.

          "ตรงนี้แหละ พวกดอกไม้ตรงนั้นตัดออกไปเลยก็ได้นะ" ผมพาพวกเขามาบริเวนใกล้กับส่วนที่ผมใช้ปลูกสมุนไพรเมื่อเช้า เพราะใกล้บ้านและมีทางน้ำใหญ่พอสมควรไหลผ่าน ดีที่ผมชอบน้ำเลยได้ทำเอาไว้ ถึงจะใกล้สวนดอกทิวลิป แต่ถางออกไปบ้างเล็กน้อนคงไม่เป็นไร

.

          "ไม่เป็นไรครับนายท่าน ข้าจะให้พวกผู้หญิงย้ายดอกไม้เหล่านั้นเอง พวกข้าเองก็ชื่นชอบพืชพันธุ์มากกว่าการกำจัดทิ้งครับ"

.

          "ดีแล้วกีซาด เซ็ต เจ้าเป็นหัวหน้าช่าง พอบอกแบบบ้านที่เจ้าสร้างได้ไหม"

.

          "แบบที่พวกข้าสร้างก็ไม่มีอะไรมาครับ เพียงแค่เป็นห้องโล่งและปูฟางนอนพื้นก็เพียงพอแล้วครับ"

.

          "อืม และถ้าฝนตกจะทำไงกันล่ะ"

          "ฝน?? คือสิ่งใดครับ"

.

          "เอ่อ...มันคือน้ำที่ตกลงมาจากท้องฝน ที่ที่พวกนายมาไม่มีหรอ"

.

          "ไม่ครับ ที่นั้นเราใช้น้ำแต่เพียงที่ภูเขา น้ำตาแห่งนภา ไม่เคยหล่นลงมากกว่า3ปีแล้วครับ มันจึงกลายเป็นเพียงตำนาน"

.

          "งั้น...ออกไปตัดไม้กันมาเตรียมไว้ก่อน เดี๋ยวผมให้ดูแบบอีกที อีกฝั่งของทางน้ำมีประตูไม้สีขาวเล็กๆอยู่ใช้ที่นั้นเข้าออกไปตัดไม้ได้เลย อุปกรณ์อยู่ที่ห้องข้างบ้านตรงนั้นนะ ไปหยิบได้เลย"

.

          "ขอบคุณครับ"

.

          สถานะการณ์ที่ที่พวกเขาจากมาถือว่าแย่ทีเดียว ผมคงต้องถามเรื่องราวจากพวกเขาให้มากกว่านี้ ผมเดินเข้ามาในบ้านแล้วเปิดคอมหาแบบบ้านง่ายๆ จริงๆก็แค่ฐานบ้านเสียมากกว่า เอาแบบที่ยกพื้นขึ้นมาแล้วมีบันได เพราะมันจะช่วยให้น้ำไม่ไหลเข้าบ้าน และอบอุ่นเย็นสบายมากกว่า ทำไมไม่ถามพี่เบิร์นนะหรอ ก็พี่ท่านปลิ้นออกมาไม่ได้นะสิ

.

         กลับออกมา ผมก็เจอเรื่องเหลือเชื่ออย่างพวกเขาสามารถยกต้นไม้1คนโอบที่ทั้งยาวและหนักได้อย่างสบายๆ ตอนนี้ก็มีไม้จำนวนหนึ่งมากองอยู่บริเวณนั้น ผมให้เซ็ตดูแบบเขาบอกว่าถ้าใช้แบบนี้ต้องใช้เวลา2-3วันต่อ1หลัง แบบนั้นจะไม่มีที่พัก

.

         "ไม่เห็นเป็นไรเลย พักในบ้านผมก่อนก็ได้ ที่ตั้งกว้าง"

.

         "แต่...นั้นคือที่ของนายท่าน พวกเราไม่ควรเข้าไป"

.

         "เอาน่า ผมก็เคยบอกแล้วไงว่ามีอะไรจะช่วยกัน นี่ก็คือสิ่งแรก ที่พักดีพวกนายก็จะมีแรงทำงานด้วย อ๋อ ถ้ามืดแล้วก็พาทุกตัวเข้ามาได้เลยนะ เดี๋ยวทำอะไรให้กิน"

.

         "ขอบคุณครับ นายท่าน"

.

        ผมเดินเข้ามาแล้วเตรียมอาหารเย็น คิดว่าจะทำแกงจืดผักกาด เนื้อคงต้องรอดูพรุ่งนี้ว่าเจ้าหมูจะดรอปให้กี่ชิ้น วันนี้เลยต้องทำแค่นี้ก่อน แล้วก็หุงข้าวหม้อที่เอามาจากครัวใหญ่ อ่า พูดถึงครัวใหญ่ ที่นั้นก็คือโรงอาหารคนงานแหละครับ ผมเพิ่งไปเช็คเมื่อตอนที่กำลังเตรียมรถ เลยรู้ว่ามีข้าวสารอยู่เป็นจำนวนมากเพราะต้องเลี้ยงคนงาน        แต่พวกเนื้อสัตว์นี่โดนเจ้าพวกก็อบลิบกินไปหมดแล้ว เศร้า...

        'เอ๊งนี่ก็แปลกนะ พวกนั้นเป็นเชลยแท้ๆ ไปทำดีด้วยทำไม'

.

        "อยากได้ความภักดี ย่อมต้องเอาความจริงใจเข้าแลก อีกอย่างผมเองก็ไม่อยากทำร้ายพวกเขาต้ังแต่แรก แล้วก็ไม่อยากเอาคนในหมู่บ้านมาที่นี่ตอนนี้ ถึงจะเผ่าพันธุ์เดียวกัน แต่ความเชื่อใจต่างกับพวกเชลยตอนนี้เยอะ"

.

        'หึหึ ระวังพวกมันคิดจะแก้แค้นแล้วกัน'

.

        "ถ้าพวกเขาจะทำก็ทำไปนานแล้ว อีกอย่างแค่ผมยกเลิกตราอนุญาติ พวกเขาก็โดนเด้งไปหมดแล้ว"

         ด้านนอกฟ้ามืดแล้ว ผมจึงไปเรียกทุกคนเข้ามา เลยได้รู้ว่ากีซาดกับอีก2-3ตัว ไปตามเด็กๆกับรีน่า พร้อมกับพาเจ้าหมูและพวกดัสเข้าคอกอยู่ ผมเลยให้ที่เหลือเข้ามาในบ้าน ในระหว่างที่ตัดไม้ พวกเขาเจอกับกระต่ายป่า3ตัวและจับ(ฆ่า)มาเรียบร้อย พวกตัวเมียอาสาปรุงอาหารให้ แต่ผมก็คอยสอนวิธีใช้งานเตาแก็สและอื่นๆด้วย ดูพวกเธอจะตื่นเต้นและตกใจอยู่บ้าง ผมออกมาจัดที่นั่งให้ทุกคน และปกติในบ้านผมก็จะมีโต๊ะยาวที่ไว้ประชุมอยู่แล้ว เลยไม่มีปัญหา ไม่นานรีน่าก็เข้ามาช่วยอีกตัวและบอกว่าทุกตัวมาครบแล้ว ผมปิดประตูบ้านให้เรียบร้อย ไม่นานนักกระต่ายป่าก็กลายเป็นกระต่ายอบสมุนไพร(บลู&เร้ดเฮิร์บ) และถูกนำไปเสริฟพร้อมด้วยแกงจืดชามใหญ่ตัวละชามสำหรับตัวผู้และชามเท่าผม(ทั่วไป)สำหรับตัวเมีย ซึ่งจะค่อยป้อนตัวเล็กอีกที ข้าวที่ถูกนำมาเสริฟทำให้พวกเขางงเล็กน้อย

.

         "เมล็ดสีขาวนี่คืออะไรหรือค่ะ นายท่าน"ครั้งนี้รีน่าเป็นคนถาม

.

         "นี่เรียกว่า ข้าว น่ะพวกฉันมักจะทานแบบนี้ กินพร้อมกับเนื้อหรือซุปน่ะ ลองทานดู"

.

         ผมสอนวิธีกินด้วยช้อนส้อมและดูเหมือนจะมีปัญหาขนาดสำหรับพวกตัวผู้ ส่วนตัวเมียไม่มีปัญหาอะไร เมื่อคำแรกเขาบอก  ทุกตัวก็บอกพร้อมกันเลยว่า อร่อยและนุ่มลิ้นมา(เขามีลิ้นกันนะเออ ไม่ใช่จระเจ้) กระต่ายอบสมุนไพรก็ช่วยฟื้นฟูพลังกาย ยิ่งทานพร้อมซุปแล้วยิ่งช่วยดันกลิ่นหอมของสมุรไพร ทำให้อาหารอร่อยเข้าไปอีก เมื่อทานหมดทุกมีท่าทีลังเลบางอย่างจนผมบอกว่าเติมได้ พวกเขารีบขอเติมทันที มันแน่นอนอยู่แล้วที่ตัวใหญ่มักจะกินเยอะเสมอ

.

        "ระหว่างกิน ช่วยเล่าเรื่องที่มาของพวกนายให้ฟังหน่อยสิ"

.

        "ได้ครับ นายท่าน"

.

        เรื่องการใช้ชีวิตก่อนที่จะมาที่นี่ถูกเล่าอย่างต่อเนื่องระหว่างอาหารมื้อเย็น

.

.

.

.

///////-------

         1ตอนจ้า ใครเห็นรีน่าเป็นนางเอก ม่ายยยย นางแค่แสดงความเป็นแม่ออกมาเฉยๆ 5555 ตอนนี้ได้ทหาร นายช่าง และแม่ครัวแม่บ้านมาส่วนหนึ่งแล้ว จากนี้จะมีเกี่ยวกับหมู่บ้านและในฟาร์มส่วนใหญ่

 ติได้แต่อย่าด่านะครับ 

[300 likeเมื่อไร รับไปเลย3ตอนรวด]

1เม้น = 1กำลังใจ

ความคิดเห็น