Batter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) ขอบคุณทุกคนน่ะค่ะ... จะปรับปรุงน้า

ชื่อตอน : ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 02 เม.ย. 2560 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 8
แบบอักษร







ไต้ฝุ่นที่นั่งอยู่ตรงสนามบาสของคณะไม่มีมีใครซักคนกำลังทำให้ใจไม่เครียดพยายามผ่อนคลายตัวเองเช่นเดียวกับสมุทรที่วิ่งหาไต้ฝุ่นไปทั่วจนมาเห็นนั่งอยู่คนเดียวสมุทรเดินไปซื้อนมปั่นของโรงอาหารวิทกีฬาสมุทรเดินมาทางสนามบาสอีกครั้งยืนอยู่หลังไต้ฝุ่นเเล้วยื่นนมปั่นคล่อมหัวไต้ฝุ่นทำให้เเก้วนมปั่นอยู่ตรงหน้าไต้ฝุ่นพอดี

"อะไรอ่ะ"ไต้มองสมุทรอย่างไม่เข้าใจ

"กินดิ่ชอบไม่ใช่หรอ"สมุทรยื่นแก้วให้ไต้ฝุ่นรับไว้แล้วนั่งข้างๆไต้ฝุ่นเเทน

"รู้ได้ไง"ไต้ฝุ่นหันมาทางสมุทร

"ไม่รู้สิ่แปลก..."สมุทรยิ้มออกมาเป็นยิ้มแรกที่ให้ไต้ฝุ่นส่วนเจ้าตัวก็น่าแดงหันหน้ามากินต่อ

"ห๊ะ เมื่อกี้พี่ว่าไงน่ะ..."ไต้ฝุ่นหันขวับมาทันทีที่คิดได้ส่วนสมุทรกอดคอไต้ฝุ่นไว้

"นมปั่น โอวัลตินเย็น ข้าวผัดไม่ใส่หัวหอม ส้มตำพริก3เม็ด กินเผ็ดไม่ได้ เเพ้แตงกวา กลัวผีเป็นทีาหนึ่ง รองเท้าเบอร์37 เสื้อM. กางเกงM. ชอบสีดำขาวน้ำเงิน ดูการ์ตูนspongebob กลัวแมงมุมเลี้ยงหมาได้แต่แพ้ขนแมวมาโรงเรียน7โมงกลับ3โมงครึ่ง กินหมูย่างเจ้ติ้วทุกวัน มีติววันจันพุธเสาร์  และสุดท้ายแอบชอบพี่"

ไต้ฝุ่นเมื่อได้ยินสิ่งที่สมุทรพูดมาก็อ้าปากค้างเลยมันไม่ใช่ง่ายๆที่จะรู้เรื่องส่วนตัวขนาดนี้ขนาดไอ้ตรียังไม่รู้เลยผมไม่ชอบหัวหอมผมไม่เคยบอกใครเรื่องนี้เลยทำไมพี่สมุทรรู้หล่ะหมายความว่าไง

"ไต้พี่ขอโทษน่ะที่พี่จำไต้ไม่ได้พี่อยากจะบอกไต้ตั้งแต่วันวาเลนไทน์แล้วดอกไม้นั่นอ่ะพี่ซื้อเองแต่พี่แม่งป๊อดไม่กล้าพี่พยายามหลายครั้งแต่พี่ก็ไม่กล้าซักครั้งแต่วันนึง...วันที่พี่ไม่คิดว่ามันจะเกิดพี่ไม่ได้บอกไต้ว่าพี่ชอบไต้เเค่ไหนจนไต้ไม่อยู่พี่โกรธตัวเองมาถ้าพี่บอกไปตอนนั้นเราอาจจะเป็นแฟนกันแล้วก็ได้ไต้อาจจะไม่ต้องไปเมืองนอกและพี่คงไม่ต้องเกือบเสียไต้ไปเเบบนี้" พี่สมุทรกุมมือผมไว้ผมมองสายตาเค้าแน่วแน่ทำไมผมถึงเขินขนาดนี้ไม่นานพี่สมุทรก็หยิบกระเป๋าตังออกมาพี่สมุทรหยิบการ์ดใบนึงออกมาผมจำได้ผมให้ไปพร้อมกับกล่องของขวัญนี่พี่เค้ายังเก็บไว้อีกหรอ

"ไต้....." ผมพูดไม่ออกไม่คิดว่าจะมาเจออะไรแบบนี้นี่หรือเปล่าฟ้าหลังฝนย่อมดีกว่าเสมอ

"พี่จะบอกว่า......เรามะ...."

"สมุทร!!! อยู่นี่นี่เอง" พี่ดาวนั่นเองพี่สมุทรหัวเสียก่อนจะส่ายหน้าไปมาแล้วหันไปหาพี่ดาว

"ดาวมีไร"พี่สมุทรพูดเสียงเย็นชาสยองแปลกๆมันทำให้บรรยากาศมันคนละฟิวส์กับเมื่อกี้เลย

"คะคือดาวจะถามสมุทรว่าทำไมไม่เข้าเรียน" พี่ดาวพูดเสียงสั่นแล้วพูดกับพี่สมุทรพอพี่ดาวเห็นว่ามีผมอยู่ด้วยก็ทำหน้านึก คงสงสัยว่าผมเป็นใคร

"อืม..ขอบใจน่ะ"พี่สมุทรหันมาหาผมแล้วลูบแก้มผมเบาๆบางทีผมอายพี่ดาวน่ะ

"พี่ไปก่อนน่ะเดี๋ยวมาหาตอนเที่ยงน่ะครับ"ประโยคหลังพี่สมุทรกระซิบข้างหูผมแล้วเดินไปผมทำได้แค่พยักหน้าเท่านั้นพอพี่สมุทรเดินออกไปเรื่อยๆก็เหลือพี่ดาวกับผม

"นี่ใช่...ไต้ฝุ่นป๊ะที่ใส่แว่นดัดฟันตอนนั้นอ่ะ"ทำไมพี่ดาวจำได้ขนาดพี่คนอื่นตั้งนานกว่าจะนึกออกผมไหว้รุ่นพี่ด้วยความเคารพ

"ครับสวัสดีครับพี่ดาว"ผมไหว้พี่แกพี่เขาก็รับไหว้ผมถ้าไม่ไหว้โดนทำโทษแน่

"ว่าแล้วคุ้นๆน่ารักขึ้นน่ะเนี่ย"พี่ดาวหยิกแก้มผมเบาๆเป็นอะไรกับแก้มผมกันน่ะ ผมยิ้มให้พี่ดาว

"พี่ไปก่อนน่ะจะเรียนแล้ว" พี่ดาวโบกมือให้แล้วพี่เเกก็เดินไปแล้วไอ้สองเทยก็เดินมาพอดี

"มึงโอเคยัง"พิ้งจับไหล่แล้วถามผมส่วนยู่ยี่มันเดินมานั่งกับผมแล้วฟังพูพกับพิ้ง

"กูโอเคแล่ว" ผมตอบพวกมันสองเทยพยักหน้ากันมันดูเครียดกว่าผมอีก

"มึงได้คุยกับพี่สมุทรหรือปล่าวเห็นพี่เค้าวิ่งตามมึงมาอ่ะ" พอไอ้ยู่ยี่ถามผมเขินขึ้นมาทันทีเเก้มขึ้นสีละเรื่อเหมือนพวกมันจะรู้มันมองหน้าผมอย่างจับผิด

"ทำไมมึงหน้าแดง.."อียู่ยี่เริ่มขยับหน้ามันเข้ามาเรื่อยๆเช่นเดียวกับพิ้ง

"มึงเล่ามา..."ผมเริ่มอยู่ไม่สุขดันหน้าสองคนมันออกฟ้าจะพ่าเอา

"กูไม่รู้เว้ย!! เข้าสายกูไม่ช่วยน่ะ"ผมรีบวิ่งไปทางโรงยิมทันทีส่วนสองเทยพอมันนึกได้ว่ามีเรียนมันรีบแย่งกันวิ่งแทบไม่ทันพอมาถึงโรงยิมถึงรู้ว่าอาจารย์ไม่เข้าผมสามคนพูดพร้อมกันทันที...

"โอ้ย!!!กูจะวิ่งทำไมว่ะ!!!"หลังจากนั้นแต่ละคนก็ไปเล่นกีฬากันแต่ละชนิดที่ตนถนัดแต่วันนี้ผมกลับไม่มีสมาธิเอามากๆผมเลยเลือกนั่งข้างสนามที่พวกมันเล่นบอลเล่ย์อยู่..

"ไต้ๆ"ใครมาสกิดผมอ่ะพอหันไปผมคุ้นๆหน้าพี่เค้าแหะเหมือนเคยรู้จักเลยผมสมองปลาทองฮะ

"พี่ชื่อถังไง..ลืมได้ไงเนี่ยโห่"อ๋อ!!เลวครับพี่ถังเคยตีเทนนิสด้วยกันผมไม่เจอพี่ถังนานแล้ว

"อ๋อ..โทษน่ะครับแล้วพี่ถังมีอะไรหรือเปล่าครับ"ผมถามพีาแกแต่รอยยิ้มพี่ถังกำลังยิ้มอย่างน่ากลัวอย่ามีอะไรไม่ดีน่ะพี่ผมวิ่งน่ะครับ

"ฮ่าๆล้อเล่น...คืองี้มันจะมีงานฟุตบอลของสองมหาลัยพี่เลยจะให้ไต้มาเป็นหลีดให้พี่หน่อยพี่ต้องการตัวยอดหน่ะอ้อ!!พิ้งกับยู่ยี่ก็เป็นน่ะ"ผมหันไปทางสองเทยมันยิ้มให้ผมมันไปสมัครตอนไหนว่ะแต่ถ้าผมเป็นตกมาขาหักผมจะรอดมั้ยเนี่ย

"ไม่ต้องกลัวเรื่องอันตรายน่ะเรามีอุปกรณ์เซ้วตี้ป้องกันแล้วแถมฐานยังแข็งแรงสุดๆ"ผมจะเอายังไงดีหล่ะแต่อย่างน้อยก็มีเพื่อนเเล้วตั้งสองคน

"ก็ได้ครับ"ผมพยักหน้าให้พี่ถังพี่ถัวยื่นใบสีขาวมาให้ผมนี่มันอะไรอีกเนี่ย

"นี่ใบสมัครเขียนไว้"ผมรับมาแล้วเขียนตอนนั้นเลยไม่นานผมก็เขียนเสร็จแล้วยื่นใบคืนไป

"เราจะมีซ้อมตอน4โมงถ้าติดเรียนโทรมาบอกพี่ก่อนละกัน พี่ไปล่ะบ้ายบาย"ผมสวัสดีแทบไม่ทันจะรีบไปไหนสองเทยเดินมาพักข้างสนามตรงที่ผมนั่งตัวมัน.หญ่ชายเเท้ยังอายเลยแมนๆตบบอล

"มึงตอบพี่ถังว่าไร..''เหมือนมันจะรู้ว่าผมคุยอะไรกับพี่ถังมึงมีตาทิพย์ใช่มั้ย

"ก็เออ.....นั่นแหล่ะ"

"เออ...หมายถึงตกลงใช่มั้ยเพราะกูสองคนอุ้มได้แค่มึงเข้าจะป้ะเนี่ยทำหน้าเข้าเดียวกูพาไปหมกป่าหาย" อยู่มันก็ขึ้นอะไรของมันว่ะผมมองหน้าพิ้งทันทีผมยืนขึ้นแต่ยู่ยี่กำลังยืนพิงเสาบอลเล่อยู่ผมทำนิ้วหนึ่งสองสั้มมมดึงกางเกงยู่ยี่ลงพอมันรู้ตัวผมกับพิ้งวิ่งทันทีมันรีบเอากางเกงขึ้นเเล้ววิ่งเตะพวกผมทันที

"อ้ายยยย หยู้ดดดด อ้ายยยยหยุดๆๆๆ"

พวกผมวิ่งไล่เตะกันทั่วโรงยิมพวกเพื่อนปีหนึ่งเหมือนจะช่วยจับผมมีศรัทตรูรอบด้านเลยผมวิ่งให้เร็วเป็นว่าตอนนี้วิ่งไล่เตะกันไม่มีใครเล่นกีฬาเเล้วผมวิ่งกันจนเหนื่อยเหมือนกับใครอีกหลายคนนอนแผร่หลาเหมือนปลาแดดเดียวตากทั่งโรงยิมผมว่าเวลานี้ทำให้ผมลืมเรื่องไม่ดีทุกอย่างมีความสุขสนุกกับเพื่อนสนุกกับสิ่งที่เราทำผมอยากจะบอกกับเพื่อนปีหนึ่งว่าผมรักพวกมึงน่ะ

"ไปกินข้าวกัน"อียู่ยี่ที่เตะพวกผมพอใจมันนอนท่าเดียวกับผมมันลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาข้างหน้าผมจับมือมันเเล้วลุกขึ้นยืน

"ไปอีพงษ์"ผมกับยู่ยี่ยื่นมือให้มันจับพอมันลุกขึ้นยืนเท่านั้นแหล่ะ

"กูชื่อพิ้งค์ พิ้งคึอ่ะ!!!"มันพูดเสียงดันไอ้พวกที่เหลือลุกขึ้นแล้วหัวเราะกันใหญ่เเล้วแยกย้ายกันไปกินข้าววันนี้ต้องอยู่ในชุดพละทั้งวันเพราะมีเทสกีฬาตอนบ่ายอีกพวกเราล้างหน้าเสร็จก็เก็บของไปกินข้าวของคณะเพราะมันมีร้านขนมเครปขายผมอยากกินมากๆเราเดินมาถึงโรงอาหารคนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่พวกผมเดินไปซื้อข้าวซื้อน้ำเสร็จก็มานั่งที่โต้ะผมกินน้ำเปล่ากันร่างกายต้องการน้ำตาลหลังออกกำลังกายแต่ต้องดื่มต้ำเปล่าก่อนผมเลยตกลงกันว่าจะซื้อทีหลังผมเดินไปซื้อเครปวันนี้คนน้อยเเหะ

"เอาเครปใส้หวาน2เผ็ด2ครับ"ผมยิ้มให้ป้าส่วนป้าแกก็ยิ้มให้ผมป้าแกใจดี

"ได้เลยจ้าา"ป้าลงมือทำเครปผมส่วนยืนมองป้าทำผมอยากทำเป็นจัง

"สั่งเยอะขนาดนี้กินหมดเรอะ"เสียงนี้พี่สมุทรชัวร์แถมยังก้มมาดระซิบหูผมอีกผมหันไปที่พี่สมุทรพี่เค้าใส่เสื้อช็อปด้วยเเหะตอนเช้าไม่เห็นใส่

"หมดล่ะกัน"ผมยักคิ้วให้พี่สมุทร

"แล้วทำไมไม่กินข้าว"พี่สมุทรมองหน้าผมเเล้วดุผมนิดๆก็แหงล่ะนึกว่าผมกินเครปแค่อย่างเดียว

"ซื้อข้าวแล้วอยู่โต้ะน่า"ทำไมผมเห็นพี่สมุทรทำหน้ากลุ้มกริ่มไม่นานผมก็ได้เครปสองถุงถุงละสองอันอิ่มหนัมใจข้าล่ะแต่ที่ผมกำลังจ่ายตังค์แต่พี่สมุทรดันจ่ายไปก่อน

"ไต้จ่ายเอง"พอผมงี่เง่าชอบเเทนตัวเองว่าไต้ผมรีบปิดปากทันทีส่วนพี่สมุทรยิ้มหล่อข้างผม

"เลี้ยงน่าป่ะ"ผมเดินนำพี่เค้าทันทีแต่พี่สมุทรเดินมาจับไหล่ผมไว้ผมหยุดเดินทันทีพี่สมุทรก้มหน้ามากระซิบข้างหูผมให้ได้ยินเเค่สองคน

***"คบกันน่ะ"*** แล้วพี่สมุทรก็เดินไปที่โต้ะเหลือแค่ผมที่ยืนนิ่งอยู่กับที่.... 











อ้ากกกกกกกกก
















พี่สมุทรขอคบด้วย!!!!

พี่สมุทรขอคบด้วย!!!











แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น